Publiekelijk tijdverdrijf

We zijn begonnen met het grote nabeschouwen. Waar Kathalijne, Jan en gematigd waren, Harmen het nog niet wist gooiden Daan en David de knuppel in het hoenderhok. De uitslag van woensdag is gewoon niet goed. Terwijl links als geheel wint verliest GroenLinks een zetel.

Er is iets mis. Maar wat? Verschillende oorzaken zijn al aan de orde geweest. Bij deze mijn analyse.

Als eerste het milieu. Vincent stelt: “GroenLinks heeft één thema waar het eigenaar van is. Dat is het milieu”. En daar begint de ellende. Milieu speelde een aardige bijrol in deze verkiezingen, maar is geen puur GroenLinks-thema meer. Ook PvdA en SP stortten zich op het milieu, Diederik Samson voorop. Ook het CDA zei, ondanks hun wanbeleid van de afgelopen jaren, dat ze milieu zo belangrijk vonden. De kiezer die milieu een warm hart toedroeg trapte er gedeeltelijk in. Ik hoorde aan de kraam ook een aantal keer “ja, de PvdA vind milieu nu ook zo belangrijk”. Dat hadden de campagnemanagers goed gedaan. Het milieu schiet er alleen niet mee op. Dat kan beter.

Dan, onze lijsttrekker. Moet Femke weg of niet? Ik ben geen fan van het afrekenen met een lijsttrekker bij tegenvallende resultaten. Zelfs als die de lijsttrekker zijn aan te rekenen. Femke is het beste wat we nu hebben. Ook al betekent haar uitstraling dat we niet bij onze hele potentiële doelgroep goed overkomen. Als er een beter GroenLinks gezicht zich aandient mag de strijd losbarsten van mij; maar ik heb die stemmentrekker niet gezien.

David schrijft:

De GroenLinkscampagne was leuk, maar heeft niets opgeleverd. Geen zetelwinst, te weinig aandacht in de media en niet in staat om thema’s te agenderen. En dus is het geen goede campagne geweest.

Ik betwijfel dat. De campagne was leuk, en of die winst of verlies heeft opgeleverd weet je niet. We hebben geen thema’s geagendeerd, maar wie heeft dat deze campagne eigenlijk wel gedaan? Misschien heb ik het niet zo goed gevolgd omdat je na een paar keer de riedeltjes wel kent, maar het was een rare campagne. Het CDA agendeerde met succes het thema “Bos is niet te vertrouwen”. De SP agendeerde met succes “Marijnissen is leuk”. En dat was het. Het gevoel bekruipt je dat het eigenlijk nergens over ging. Behalve over de campagne zelf en de zeilende/varende/kokende lijsttrekkers.

Dat de inhoud zo’n kleine rol speelde kwam misschien maar goed uit ook. Binnen GroenLinkse kringen was wat ophef over “Vrijheid eerlijk delen”, over de toekomst van de verzorgingsstaat als participatiestaat. Mijn indruk was dat de gewone mens (m/v) op straat geen flauw benul had van die discussie. En als het erover ging waren de meeste potentiële kiezers het er juist mee eens dat participatie belangrijk was. Over de inhoud heb ik nauwelijks mensen horen klagen.

Blijft vooral de uitstraling. GroenLinks als intellectuele partij met allemaal goedbedoelende mensen die het hebben over dingen waar ze zelf niet mee te maken hebben. GroenLinksers zijn minimaal gegoede middenklasse, en nauwelijks de gewone arbeider die Marijnissen (zo gewoon gebleven) zo goed aanspreekt. Dat moet beter.

De vraag is: hoe? Want kijkend naar de uitslag hebben mensen gekozen voor veiligheid. Conservatisme. De SP is sympathiek maar wil nergens heen met Nederland. Lekker blijven zitten in ons knusse landje, 6 uur de aardappels op tafel en de gordijnen toe. Niks veranderen. En daarmee sluit de partij mooi aan op partijen als CDA, ChristenUnie en PvdV. Conservatisme scoort, en dat is niet waar GroenLinks voor staat. Niet om anderen de schuld te geven, want er is genoeg zelfonderzoek te doen voor ons, maar om de barrière aan te geven. Progressief zijn betekent een kleiner potentiëel.

Verlekkerd wordt er gekeken naar de SP die het voor elkaar krijgt om met veel vrijwilligers op straat te zijn, actie te voeren en tussen de mensen te zijn. GroenLinks doet dat niet. Zaaltje, discussietje, dat wel. Dat is niet iets waar het kader iets aan kan doen. Het moet ook vanuit de leden komen. Die moeten actie willen voeren, de straat op gaan, met de kiezer in gesprek, er zijn voor de mensen. Dat hebben we allemaal zelf in de hand.

Conclusie: er moet wat veranderen, maar dat moeten we in eerste instantie zelf doen. Herbezinnen op imago, op actie. En dan naar buiten met onze progressieve boodschap.

Popularity: 25% [?]