Wat moeten we met een randstadprovincie? Die vraag komt op ons als bestuurders af. Vaste reactant Christian Leroux heeft nu een eigen weblog en schrijft onder andere dit:
Ondanks de goede bedoelingen van de oud-premier en zijn garde (wat overigens weer de zoveelste adviesgroep van Nederland is), roept het rapport wat vraagtekens op. In Binnenlands Bestuur van de afgelopen week (04/07), stond dat het rapport weinig draagvlak heeft onder de bestuurders en zelf dreigde de bureaula in te gaan. Niet verwonderlijk, want het concept randstadbestuur draagt naar mijn inziens niet bij aan de problemen die er in feite zijn in bestuurlijk Nederland.
Zijn invalshoek is behoorlijk bestuur, met als voorbeeld Milieudefensie die dit weekend nog tegen Westergouwe ageerde. Is de veronderstelde “stroperigheid” niet juist nodig om goede besluiten met goed draagvlak te nemen? Zijn conclusie: kijk nou eerst naar hoe het huidige systeem beter kan, voor je met allerlei nieuwe systemen aankomt.
Daar ben ik het er wel mee eens. Waarom is er niemand die denkt “met het oude systeem was de Randstad ook ooit nummer 5 in de ranglijst”? Het kan best. Goed en efficiënt bestuur is geen kwestie van systeem, het is vooral een kwestie van cultuur. Op wat voor wijze betrek je burgers, hoe kom je tot je besluit, hoe draag je dat uit? Dat kan in het huidige systeem prima.
Vanuit mijn GroenLinkse optiek wil ik daar nog wel een punt aan toevoegen: wat betekent een Randstadprovincie voor het Groene Hart? Het rapport Kok (PDF) is vooral een economisch verhaal. Het Groene Hart wordt er slechts genoemd in relatie tot problemen (met name bereikbaarheid), en maar 2 keer genoemd als kwaliteit. De visie op het Groene Hart moet samenhangen met die op de Randstad. Er liggen al allerlei prachtige plannen voor het Groene Hart, die in relatie staan tot het omliggende stedelijk gebied, en die zeer duidelijk zijn. Daar heb je geen Randstadprovincie voor nodig. Natuurlijk, elke provincie heeft z’n belangen, maar die belangen komen vooral voort uit gemeentes. Daarvoor hoef je de huidige 3 Randstad/Groene Hart provincies niet voor af te schaffen.
Mijn angst is dat een Randstadprovincie vooral vanuit oude economische motieven zal opereren. Meer wegen en snelwegen die het Groene Hart versnipperen (bestuurders hebben een beetje een blinde vlek als het om bereikbaarheid gaat, en vergeten al snel OV en fiets als goedkoper alternatief), meer huizenbouw (er moeten mensen kunnen wonen!), meer industrieterreinen (er moet gewerkt worden!). Nog los van de terechte opmerking van Christian over besluitvorming, want als het om daadkracht gaat zal je straks zien dat zo’n Randstadprovincie ten koste gaat van lokaal bestuur en lokale belangen. Dat kan terecht zijn, maar het lijkt me niet de juiste weg om fouten die de provincie nu maakt proberen te “herstellen” door een heel nieuw systeem. Laat de provincie het nu eerst maar eens goed doen. Durf maar eens “nee” te zeggen tegen gemeentes die het Groene Hart verrommelen met weer een wijkje, weer een industrieterrein. De bestuurlijke afspraak is: eigen behoefte. Dus niet eigen behoefte + duizenden extra woningen.
Ook wat mij betreft mag die Randstadprovincie van de baan. Zullen we eerst maar zorgen voor goede provinciale verkiezingen op 7 maart?
Popularity: 25%
Een wat vage aflevering. Door de veiling aan het eind valt er weinig te zeggen, want de mol wist ongetwijfeld dat er veel geld doorheen gejaagd zou worden. Alleen weet ik nu nog minder zeker wie de 
Volg me!