Het leek zo’n rustig tussencongres te worden, tot de nu.nl-fittie van vrijdag tussen (kandidaat) voorzitter Henk Nijhof en kandidaat-bestuurslid René Danen. De kandidatuur van die laatste is omstreden.
Na/tijdens de lunch begon het inhoudelijke deel, met een debat over de economische crisis en de bezuinigingen. Vele inkoppertjes, want roepen dat het duurzaam moet en dat de JSF stom is, dat krijgt de handen wel op elkaar. Veel leuker was het dat Jesse Klaver de knuppel in het hoenderhok gooide door het minimumloon en de sociale huursector aan te kaarten. Tot een conclusie leidde het niet, maar er was even een soort van debat.
De speech van Femke bevatte de gebruikelijke GroenLinks-punten. Maar het ging uiteindelijk om 2 zaken: dat GroenLinks regeringsverantwoordelijkheid wil dragen, en dat Femke in principe nog een termijn door wil gaan. Genoeg gelegenheid om lekker te klappen dus.
Na alle rituelen die bij een congres begon het deel waarvoor we hier zijn: het kiezen van een nieuw bestuur. De kandidatencommissie kan gelijk al uitleggen hoe een omstreden kandidaat als René Danen als geschikte kandidaat naar voren geschoven kan worden. De commissie kaatst de bal weer terug door te stellen dat ze daar geen mandaat voor hadden, en hun antecedentenonderzoek al uniek was in de GroenLinkse geschiedenis van kandidatencommissies. Opvallend was ook de rol van DWARS-voorzitter Diederik ten Cate. Hij steunde Henk Nijhof zo enthousiast, dat je je haast afvraagt wat er nog over is van de functie van luis in de pels van DWARS…
Na wat gehakketak over de uitspraak van Henk Nijhof en de klacht die Danen hierover heeft ingediend bij de partijraad begonnen (een tik op de vingers van Nijhof) de kandidaatspresentaties. Bij zijn eigen presentatie trok Danen zich na een heel verhaal over Wilders en Pechtold terug. De beste oplossing, al was daarna zichtbaar dat hij ook weinig kans had gemaakt. Jaap van der Haar, Arno Bonte en Dineke Oldenhof werden vrij makkelijk gekozen. Gert Jan Kleinpaste haalde het helaas niet tegen Klaas Sloots, en vervolgens ook niet in de strijd met de wel gekozen David Rietveld en ook niet-gekozen Joeri v/d Hoff. Toine van de Ven, bijna-beste jong raadslid van Nederland, kreeg de post buitenland dankzij een no-nonsense presentatie en steun van Linda Voortman. Als vice-voorzitter werd Dineke Oldenhof gekozen. De spanning zakte wel merkbaar weg door het terugtrekken van Danen, genoeg tijd dus om het over kapsels te hebben.
Na het kiezen van het bestuur ging de halve zaal roken en met de rest hebben we de gedelegeerden naar de EGP gekozen. Ik ben erg blij dat digitale burgerrechten en OS/OSS expert Reinout van Schouwen tot de gekozenen behoort.
De Partijraad werd zonder horten of stoten hervormd, de eerste stap op weg naar afschaffing wat mij betreft. In een zaaltje op zaterdagmiddag over procedures praten is wel heel erg vorige eeuw, als het gaat om controle op de fracties en het partijbestuur zijn daar wel betere, digitale manieren voor te bedenken die ook leuk zijn voor wie geen partijtijger wil zijn.
Na het congres moest er natuurlijk nageborreld worden, waarna we met een tsunami van DWARSers een indonesisch restaurant overspoelden. Dat ging niet helemaal vanzelf, zet 25 DWARSers bij elkaar en je moet bij elk kruispunt stemmen over linksaf of rechtdoor (rechtsaf was geen optie), maar na een toeristisch rondje Hilversum kwamen we uiteindelijk op de juiste plaats. In de trein naar Utrecht kwamen we Bart Snels nog tegen, met wie we een fles wijn van NOVA opdronken met hulp van de kurkentrekker van een uitermate keurige oude man uit Hollandse Rading. Je maakt nog eens wat mee. Dankzij de nachtbus naar Gouda kon ik met Selçuk, Folko en Truuske nog een paar drankjes in Utrecht nuttigen voor ik op een ouderwets laat tijdstip in bed gleed.
Zie ook de verslagen van René Kerkwijk, Christian Jongeneel en Linda Voortman. Voor een kritische beschouwing over het optreden van Nijhof kan je bij Jasper Fastl terecht.
Popularity: 6%



















Volg me!