Het is het politieke hoogtepunt van het jaar: de Voorjaarsnota. In dat document geeft de gemeenteraad de kaders aan van de begroting: waar moet geld bij, waar kan geld af, en wat willen we daarmee bereiken. Deze Voorjaarsnota stond geheel in het teken van de bezuinigingen. Er moet 15 miljoen per jaar structureel bezuinigd worden. Daar wordt al sinds vorig jaar over gepraat, en we zijn inmiddels al heel wat sessies met burgers en instellingen verder die veel hebben opgeleverd. De speelruimte is dus beperkt.
Het leuke van dit jaar was dat Trots een tegenvoorstel had gemaakt. Leuk voor het debat dan, want daar waar de keuzes waren uitgewerkt waren het niet de mijne. Bezuinigen op jongerenwerk, buurtbemiddeling en ander welzijnswerk levert allerlei veiligheidsproblemen op die we nou juist willen voorkomen. Bij wat doorvragen bleken een aantal keuzes ook niet uitgewerkt, en bleef het wel erg stil als het ging over de maatschappelijke gevolgen of het realiteitsgehalte van de bezuinigingen van Trots. Het klinkt wel leuk om 100 ambtenaren te ontslaan, maar wat betekent dat? Langer wachten op je paspoort? Nog minder controle op onderhoud door Cyclus? Geen ondersteuning voor wijkteams en andere vrijwilligers?
Maar goed, daarbij ging het nog over de inhoud. Vrijwel iedere partij kwam met een beschouwing op de financien en het beleid van de gemeente. Zo hebben wij onze zorgen uitgesproken over de bezuiniging op het ambtenarenapparaat (wat betekent dat voor de kwaliteit van de dienstverlening, is het wel haalbaar?) en het risico dat belangrijke voorzieningen omvallen door de forse bezuinigingen. Tegelijk lof voor het meedenken van bibliotheek, museum en andere instellingen waardoor de bezuinigingen met goed draagvlak en duidelijke keuzes doorgevoerd kunnen worden.
De enige partij die uit de toon viel was GoPo. Een minutenlange tirade dat iedereen zo gemeen tegen ze was, vervolgens boos op de klok omdat de tijd op was (alsof je je verhaal niet uuittest qua spreektijd), geen inhoudelijke keuzes of voorstellen en persoonlijke aanvallen alom. De kledingkeuze van Laura Werger, een kittig rood jurkje, werd aan de besmettelijkheid van linkse partijen geweten, en de PvdA Gouda moest zich verantwoorden voor alle stakers van Nederland. Het was werkelijk beschamend. Nu vielen er ook harde woorden richting GoPo, en termen als “dictatoriaal” zijn wat overdreven, maar dat viel wel te verwachten gezien de houding van de partij. Door democratisch genomen besluiten in de Raad niet te erkennen, en dan een zielige brief naar de provincie te schrijven dat het allemaal gemeen is, zet de partij zichzelf politiek buitenspel en geven ze te kennen zich niet neer te kunnen leggen bij wat de meerderheid van de Goudse bevolking vindt.
Maar goed, met drie zetels kunnen ze tijd verspillen, maar de rest van de raad kan gelukkig nog steeds een inhoudelijk debat voeren en de stad besturen. Sterker nog, met het tegenvoorstel van Trots en veelvuldig gebruik van de interruptiemicrofoons in de eerste termijn was dit ondanks alles toch een van de leukste Algemene Beschouwingen die ik tot nu toe heb meegemaakt in de
Raad. Eindelijk de klefheid voorbij en gewoon het debat aangaan in de arena die daarvoor bedoeld is. Zodanig leuk dat ook dit keer weer een groepje leerlingen tot het bitter(ballend)e einde heeft meegenoten van het politieke spel. Ik kan nu al niet wachten tot het eind van het reces!
Popularity: 3%
Volg me!