Politics-free politics

Het leek erop dat fact-free politics een nieuwe trend gingen worden. Maar de factcheckers van de kranten hebben het politiek bedrijven op gevoel, emotie en verdraaiing een halt toe kunnen roepen. Gelukkig tekent een nieuwe trend zich alweer af: politics-free politics.

Afgelopen woensdag was er een bijeenkomst, aangevraagd door Gemeentebelangen en GoPo. Ze wilden praten over aanvullende kaders voor de begroting. Bij de behandeling van de Voorjaarsnota was nog veel onduidelijk over de financiële toekomst. Het kabinet was net gevallen, de junicirculaire was net uit, het lenteakkoord was net gesloten. Op een bierviltje kon je al wel uitrekenen dat er een paar miljoen euro minder van het Rijk zou komen. Uit een recente memo van de wethouder werd dat bevestigd: zo’n 3 miljoen euro minder inkomsten. Maar dan nog: al bij de voorjaarsnota was er voldoende gelegenheid om kaders mee te geven voor de begroting, en je eigen maatschappelijke visie als politieke partij neer te zetten. Het college kan daar dan rekening mee houden bij het opstellen van de begroting.

Al bij die behandeling kwam er weinig van GBGoPo. Ja, dat GoPo best wel wat wethouders wilde leveren (zijzelf) om het collegebeleid uit te voeren. Maar afgelopen woensdagavond werd een nieuw dieptepunt bereikt. Daar waar Trots (onnavolgbaar, en waar het te volgen was niet kloppend of in ieder geval niet iets waar wij het mee eens konden zijn), ChristenUnie en SGP nog een inhoudelijke bijdrage leverden (hopelijk haalt de wethouder er een paar goede ideeën uit), daar beperkten GBGoPo zich tot huilie huilie doen. De memo was te vaag. Alsof je als politieke partij geen eigen visie hebt waarmee je kan aangeven hoe je vindt dat er 3 miljoen euro bezuinigd moet worden. Verder vooral geklaag dat er niet naar hun “constructieve voorstellen” wordt geluisterd, maar dat klopt gewoon niet. De hele Raad heeft al meerdere malen uitgelegd dat hun voorstel, hun tegenbegroting, gewoon niet klopt, of dat ze het niet eens zijn met hun keuzes. En ja, naar het gemopper, gemekker, gezanik en gezeur wordt inderdaad niet meer geluisterd. De meeste partijen in de Raad bedrijven namelijk wel politiek op inhoud.

Het werd, kortom, een wat treurig debat dat hooguit opleefde toen de irritatiegrens weer eens bereikt werd. GoPo beloofde plechtig nooit meer met een constructief voorstel te komen, een belofte die ze al sinds 2010 consequent naleven trouwens. GoPo is wat dat betreft als het ergste soort leerlingen die er is: bij een slecht cijfer voor een werkstuk constant maar zeuren dat ze recht hebben op een hoog cijfer, want ze hebben zo hun best gedaan. Het werkstuk is slecht, bij controleren blijkt dat er eigenlijk ook niet zo heel hard voor is gewerkt, de dikke onvoldoende is dus terecht, maar die boodschap komt maar niet aan bij de leerling.

Over een paar weken krijgen we de begroting, dan zien we wat er van de bezuinigingen terecht komt. Er mag op alle terreinen worden gekeken naar bezuinigingen, maar wel met als belangrijke kaders dat instellingen die de afgelopen jaren al hard zijn getroffen nu worden ontzien, en dat de besparingen vooral op nieuw beleid moeten worden gezocht. Voor GroenLinks verwachten we daarbij natuurlijk een duurzaam en sociaal beleid, maar dat wist de wethouder al. Die luistert namelijk best naar constructieve ideeën.

Over Michel

Michel Klijmij is gemeenteraadslid voor GroenLinks Gouda, (co-)woordvoerder milieu, veiligheid, bouwen & wonen, ruimtelijke ordening, voorzitter A-onderwerp Armoedebeleid. Michel Klijmij woont al zijn hele leven in Gouda en houdt van hobby's. Dat zijn klooien met computers, radiomaken en politiek. Op dit weblog publiceert hij alles wat hij vindt dat de wereld moet horen.
Dit bericht is geplaatst in Gemeenteraad, Gouda, Politiek. Bookmark de permalink.