Dit is een gastbijdrage van Johannes, de eerste in het gastbloggers-experiment.
“Oosterwei hè”, was het eerste wat die dag op me afkwam op het werk.
Ik had wel iets gelezen maar had toen nog geen idee van de ramp die zich had afgespeeld.
Was achteraf blij dat ik zonder kleerscheuren de stad had weten te verlaten die morgen.
De artikelen in de krant rolden over elkaar heen, de ene nog sensationeler dan de andere.
Ik durfde bijna niet meer terug te gaan naar Gouda ‘s middags.
Was bang dat de wegen misschien geblokkeerd zouden zijn en de NS ook niet meer durfde.
Maar ik hoopte dat men wellicht bij de ingang van ‘oorlogsgebied Gouda’ wel zo vriendelijk zou zijn om kogel- en messteekvrije vesten uit te delen voor die enkeling die zich er nog durfde te wagen. Massale uittochten, een overbelast Funda.nl bij het aanbieden van woningen en minimaal live te volgen op CNN hoe het leger orde op zaken probeert te stellen.
Zoiets beeldde ik me in, of moet ik zeggen, zoiets werd mij door de media voorgespiegeld??
Uiteindelijk kwam ik wonder boven wonder geheel normaal thuis.
De uitzendingen op televisie waren niet door de war gegooid vanwege live-uitzendingen en dus kon ik onze burgemeester met verve Gouda zien vertegenwoordigen en verdedigen.
Van Nieuwkerk rook bloed en wilde het liefst horen dat de boel echt volledig oncontroleerbaar was en dat men maar beter ver uit de buurt van Gouda kon blijven. Cornelis bleef rustig, pareerde de kritieken en was bovenal realistisch. Hij weigerde zich over te geven aan de rol van “een burgervader in nood”, waar Mathijs hem probeerde in te duwen.
De spijker werd op de kop geslagen want het bleek natuurlijk allemaal mee te vallen, ondanks het feit dat er natuurlijk wel iets gebeurd was.
“De oorlog in Gouda” bleek er vooral één te zijn op krantenpapier.
Popularity: 27% [?]
Loading ...
Laatste reacties