Niet zo heel lang nadat Yasmine geboren was kreeg ik ineens te horen dat het niet goed ging met Reijn. Heel erg niet goed. Bijna dood niet goed. Dat was even raar. Ik had pas nog met hem gemaild en hij was nog regelmatig bij de gemeenteraad geweest.

Reijn van der Niet was programmaleider van Gouwestad Radio toen Tom en ik besloten dat we iets leuks op de radio wilden gaan doen, iets met actueel cabaret over Gouda. Dan moest je dus met Reijn bellen. Een vriendelijke maar strenge stem sprak ons toe. Dat ging zomaar niet.

Zo’n eerste kennismaking bepaalt toch je beeld. Een wat strenge man, die niet zomaar in een avontuur springt. Die misschien niet zo radio maakte als dat je als jonge hond zou willen, maar wel met minstens dezelfde passie bezig was met deze hobby. Die trots was op de kwaliteit van Gouwestad, bereikt met alleen vrijwilligers. Waarvan hij een van de belangrijkste was. Reijn was er namelijk altijd. In de studio, maar ook daarbuiten. Als er wat speelde bij je, dan wist hij dat. En hij luisterde alles.

Subtiel kwam hij een keer binnen na een uitzending van Cabaret Sauvignon. het woord “kutsmoesje” was besmuikt gevallen. “Ik hoorde een woord dat ik liever niet hoor”. Verder niets. Het woord viel niet meer in de jaren erna. Toch maar niet.

Toen we daarna een jongerenmagazine gingen maken met alle jonkies van Gouwestad was Reijin, inmiddels bijna met pensioen, vaste luisteraar en Astrid’s grootste fan. Af en toe gebruikte hij voor zijn eigen programma een interview of reportage.

Nadat ik de raad in ging en mijn Gouwestad-activiteiten op een lager pitje kwamen te staan zag ik Reijn alleen nog op de publieke tribune en bij andere activiteiten rondom de Raad. Altijd alles volgend, altijd vragen hoe het gaat. Een echte gentleman, zo hoorde ik vrijdag als treffende omschrijving.

Ineens zou hij dood gaan, en amper 6 weken verder is hij er niet meer. Je gunt het niemand, maar zeker Reijn niet. Hij was van het soort zoals die nu niet meer gebouwd worden. Hij wordt gemist.

Het leek er even op dat ik dinsdagavond nog de kroeg in kon om te fractievergaderen, maar pal voor Central kon ik terugkeren wegens gebroken vliezen. Om tien over half 2 vannacht, 20 april, is vervolgens Yasmine Klijmij geboren. 2900 gram, 47 centimeter en ontzettend lief

Aflevering 2 van Wie is de Mol kon nog wel eens heel cruciaal blijken te zijn. Er is geld verdiend, en dat betekent dat er makkelijker weggestreept kan worden. Tegelijk wordt er ook heel wat gemold, zodat het toch nog spannend blijft. Ik ben niet zo van het meeschrijven, dus ben erg blij met de Recensiekoning die een prachtige infographic heeft om de aflevering samen te vatten. En anders wel dit blog waar alle geldstromen worden gevolgd en geanalyseerd per opdracht.

In de eerste opdracht leest elke kandidaat een contactadvertentie van een ander voor. De mol zal hier proberen een verhaal te schrijven dat wel uit te leggen is bij het napraten maar onherkenbaar in de opdracht zelf. Verdachte Pepijn valt op door in zijn verhaal het circus te gebruiken, één van de meest herkenbare elementen van hem. Hij is dus niet de mol. Ook Karin, Anna en Miryanna schrijven een herkenbaar verhaal. Jan en Soundos zitten op het randje, Hanna, Patrick, Horace, en Art kosten de pot geld.

In de schietopdracht gebeurt ook veel. Jan pakt het geld en is dus geen verdachte meer. Pepijn, Patrick en Hanna worden snel afgeschoten. Art verliest 1000 euro en zit heel strategisch. De rest is lastig: wel bijdragen maar ook fouten maken. Horace en Anna vallen daarbij wel op qua slechte communicatie, en zitten ook meer strategisch aan het eind.

Ook bij de bewegende foto-opdracht moet de mol strategisch werken. In de tweede helft van het rijtje, zodat eerdere goede antwoorden weggestreept worden, en erna alleen nog maar moeilijkere verschillen overblijven. De laatste 5 zijn Art, Horace, Hanna, Miryanna en Jan. Van hen heeft alleen Horace een antwoord goed, Hanna valt later uit. Jan was al niet meer verdacht. Blijven over: Art en Miryanna. Bij de eerste 5 maken Pepijn en Karin rare fouten. Aan de andere kant: iets goeds zeggen kan de mol daar wel doen, wetende dat het later in het rijtje wel fout gaat. Anna, Patrick en Soundos zijn dus niet vrijgepleit met hun goede antwoord.

Dat schudt de molranking wel behoorlijk door elkaar. Art heeft duidelijk het meest gemold in deze uitzending. Jan is zeker niet de mol. Patrick, Anna en Karin blijven in de picture. Horcace zou wel de winnaar kunnen worden door slim spel.

1. Art
2. Patrick
3. Anna
4. Karin

Ondanks de nog half bevroren grond is het weer mollen zoeken geblazen. Het 11e seizoen Wie is de Mol? en dus de 11e kans om er wekenlang faliekant naast te zitten. Dat wordt weer leuk!

De eerste aflevering van Wie is de Mol zit erop. Veel inzichten heeft het mij nog niet opgeleverd. Ook nog geen echte verdachten. En na het kleine aantal hints vorig jaar ga ik me ook niet verdiepen in alle theoriën.

Het simpelste is: volg het geld. En dan vallen Karin en Miryanna al gelijk af – zij hebben het grootste deel van het geld in de pot gebracht bij de derde opdracht. En ja, dan vergeef ik Karin dat ze geen idee had dat de bus in mijl per uur in plaats van kilometer per uur reed. Als oudste vrouw van het gezelschap had ze er traditiegetrouw toch al uit moeten liggen.

De eerste en tweede opdracht leveren sowieso weinig informatie op. De eerste omdat er amper geld te verdienen viel, en pas later bleek dat de Mol ook in de bus zat. De tweede omdat ik me goed kan voorstellen dat in de totale chaos iedereen vanzelf verdacht is. Veel hoefde de mol niet te doen. Horace en Patrick bedachten op zich goede systemen voor de kleuren, dus zijn waarschijnlijk ook geen mol. De suggestie van Anna (lidwoorden en zelfstandige naamwoorden?!) was eigenlijk te bizar, maar zou een molactie kunnen zijn. De meest logische positie voor de mol is bij de ontvangers, dus Jan, Karin, Patrick en Hanna.

De derde opdracht bracht geld op, de rest is moeilijk te peilen. Zoals hier ook wordt gesteld is de leugen van Pepijn over het laatste mandje een mogelijke molactie. Sterker nog, hij molt eigenlijk dubbel door niemand naar huis te laten gaan: enorm onhandig als kandidaat, want hoe meer kandidaten, hoe lastiger molspotten. Ook Soundos is verdacht door helemaal niets te pakken – liever lege handen dan het geld?

Op basis hiervan mijn molvoorspelling:

1. Pepijn
2. Soundos
3. Anna
4. Hannah
5. Patrick

Waar te beginnen, waar te eindigen bij een terugblik op 2010? Van klein naar groot nieuws dan maar.

Op de Interwebs
Met ruim 50.000 hits iets meer bezoekers dan vorig jaar op dit blog. Niet vreemd aangezien het een verkiezingsjaar was. Het was ook het jaar van Twitter, want de media-aandacht voor dat medium zorgde voor een explosie van gebruikers. En zo ging ik van ruim 400 naar bijna 900 volgers. Het twitteren tijdens raadsvergaderingen wordt nogal eens ter discussie gesteld, maar voor mij is het het perfecte medium om met betrokken burgers in contact te blijven. Dit jaar is dan ook voor mij het jaar dat de zogenaamde kloof tussen burgers en politiek definitief is verdwenen. Politici waren nog nooit zo toegankelijk en aanspreekbaar.

Op school
Het was het jaar waarin ik (in februari) 10 jaar aan het Coornhert Gymnasium was verbonden. Oké, dan tel ik wel de jaren als leerling mee, maar toch. Een nieuwe, fantastische aardrijkskundecollega, nieuwe uitdagingen met een brugklas voor begaafde leerlingen, de zegeningen en dieptepunten van de leerlinglaptops, het blijft ieder uur weer een uitdaging als leraar. Het levert ook weer veel op: leerlingen die opbloeien, tegen verwachtingen in een mooi examen maken, boven zichzelf uitstijgen. Het mogen begeleiden van de Debatclub, waar je na een paar jaar de resultaten van ziet: leerlingen die van onzeker stamelend naar zelfverzekerde debaters zijn gegroeid. Met als hoogtepunt een geweldige trip naar Istanbul die de leerlingen, maar ook mij, nog lang bij zal blijven.

In de raad
Bij de verkiezingen zijn de verhoudingen flink opgeschud. De toon werd gezet tijdens de campagne, met envelopgate (goed voor de drukste dag ooit op mijn blog). Nog steeds is Gouda een speelbal van politieke en commerciële motieven, maar de keerzijde is dat met Say Cheese Gouda de Gouwenaars nu duidelijk hebben laten zien dat het eigenlijk heel leuk is om hier te wonen.

Bij de verkiezingen kreeg ik het vertrouwen van 246 Gouwenaars, een aantal genoeg om ook van een lagere plek dan mijn 2e plaats direct gekozen te zijn. Veel meer dan ik had verwacht en een mooi teken van vertrouwen. Ik hoop die hoge verwachtingen waar te blijven maken. Dat zal wel gaan lukken, met het prima onderhandelingsresultaat waarmee Hilde en ik GroenLinks weer in de coalitie hebben gezet. En een hele spannende tijd, waarbij gruwelijk veel bezuinigd moet worden en we dus echt kunnen laten zien wat we waard zijn als GroenLinks.

Thuis
Maar ik eindig natuurlijk niet voor niets thuis. Los van alle gezellige feestjes, zoals die ter ere van mijn tweede 29e verjaardag, en vervelende zaken zoals het overlijden van oma Klijmij, waren er allerlei andere leuke activiteiten. Het resultaat daarvan wordt half april 2011 geboren: de Kleine Klijmij, het Klijmeisje, oftewel onze nu al leukste dochter ter wereld.

Ook volgend jaar zal dus wel een leuk, inspannend en energiek jaar worden. Ik wens alle lezers het allerbeste voor het komende jaar!

De Stemwijzer en het Kieskompas worden steeds belangrijker voor kiezers. Voor mij is het vooral leuk, omdat ik toch wel uitkom bij mijn eigen partij. Veel aardiger is het dan om te zien bij welke partij ik vooral niet uitkom, zowel in de top 3 als onderaan. Maar hoe betrouwbaar is het? Het Verdraaide Feitenweblog van NRC zette op een rij hoe partijen sjoemelen met de antwoorden.

Wat zegt zo’n Stemwijzer nu nog? En wat voor nut heeft het voor partijen om een ander antwoord neer te zetten – meer ontevreden kiezers kweken? Dat de politiek niet geheel terug te brengen is tot 30, soms dubbelzinnige stellingen snap ik, maar de essentie van de partijen moet dat toch wel zijn. Wat dat betreft heeft het Kieskompas mijn voorkeur, omdat die net wat meer doet dan alleen eens/oneens/neutraal stellingen. Met wat meer nuance bij beantwoording en meer dan alleen “zoveel % eens met partij X” krijg je een beter beeld van welke partijen dicht bij je liggen.

Met al die twijfel en kritiek ben ik blij dat ik het gewoon voor de leuk kan doen. Mijn uitkomsten:

Dat ik zo recht op GroenLinks ben gekomen is wel nieuw. Bij de laatste Europese en Tweede Kamerverkiezingen eindigde ik altijd net iets erboven of links. Maar wat links of rechts is, is ook enigszins arbitrair. Ik heb niet het idee dat het GroenLinksprogramma ten opzichte van 2006 naar rechts is opgeschoven. Ach, het gaat om het leuke. Met bij Kieskompas de andere linkse partijen en D66 binnen mijn cirkel klopt dat aardig met mijn politieke beeld. Bij de Stemwijzer scoort de SP een stuk lager – toch die foute antwoorden van ze? En dat CDA/VVD/PVV/Trots landelijk een schrikbeeld van me is, is ook niet nieuw. Maar dat CDA en VVD zo dicht naar de PVV zijn gekropen is wel anders. Des te meer reden om links te stemmen!

Via xkcd:

Tussen het eitjes zoeken door even wat entertainment van Billy Connoly over religie, en Eddie Izzard over het hoe het ook alweer zat met Pasen en Kerst.

En anders kan je nog bij Dylan Moran terecht.

En dan is Wie is de Mol alweer voorbij. Dit jaar wat lastiger te volgen door alle politieke verplichtingen, waardoor ik vaker dan ooit van Uitzendinggemist.nl afhing.

De mol was dus uiteindelijk Kim, dus mijn switch 2 weken geleden viel goed uit. De molstrategie was wel interessant: direct keihard mollen. Dat is nieuw, en daardoor ook mijn verwarring. Na de eerste aflevering merkte ik namelijk volledig onterecht (blijkt nu) op: “Kim was te verdacht, dus die is niet de mol“.

Zeker richting het einde was duidelijk dat Kim of Sanne de mol moest zijn, en daarmee was het te raden. De hints waren dit jaar vergezocht (alleen die Kennis Is Macht had ik wel gespot), daar hoefden we het niet van te hebben.

Het was wel een hele leuke serie, dus volgend jaar weer kijken. Nu eerst maar de coalitie-wie-is-de-mol proberen te winnen in de onderhandelingen.

Door de verkiezingen is het molspotten wat achtergebleven. Maar nu ben ik gelukkig weer een beetje bij. Met de laatste aflevering tot nu toe schiet ik alleen niet zoveel op.

Dat Erik eruit zou gaan viel te verwachten. Hij heeft zich teveel laten zien als een betrouwbare kandidaat die voor veel geld in de pot heeft gezorgd. Hij is één van de weinige kandidaten die ik nooit echt heb verdacht.

Frits doet wat mysterieus maar ik denk niet meer dat hij de mol is. Omdat of Sanne, of Kim de mol moet zijn en die 2 dicht op elkaar zitten zal degene van hen die niet de mol is gaan winnen. Eigenlijk hetzelfde als met Marc-Marie Huijbregts en Yvon Jaspers een paar seizoenen geleden.

De wandeling naar de toren was een leuke opdracht, maar aangezien die slaagde leverde het weinig op. Erik en Kim werkten soepel samen en kwamen snel en efficiënt aan. Iets later waren Frits en Sanne. Dat ging af en toe wat minder (na richting bepalen allebei en compleet andere kant oplopen, qua humoristisch effect wel weer leuk) maar ook zij slaagden. Als mol wil je in deze opdracht richting kunnen bepalen. Kim zette zichzelf hier buitenspel en is daarom een minder waarschijnlijke mol.

Het doolhof laat ik buiten beschouwing. Het enige opvallende is dat Sanne zo snel de puzzel afheeft, en dat voor iemand die zich vooral van haar warrige kant heeft laten zien tot nu toe. Dat zou vooraf geoefend kunnen zijn en maakt haar een iets waarschijnlijkere mol, maar voor 1000 euro had elke speler hier natuurlijk de vrijstelling gepakt.

De vragenronde is gelukkig uitgebreid geanalyseerd. Zowel Sanne als Kim komt verdacht over door vragen fout te beantwoorden, waarbij Kim het net wat slechter doet. Frits valt vooral op doordat zijn vragen allebei fout beantwoord worden. Dat is wel mede aan de dames te danken.

Een heel opvallend moment vond ik toen Erik eruit vloog. Hij gaf de molphone aan Kim, met de tekst “het heet de MOLphone”. Alsof hij duidelijk wilde maken dat met de kennis van nu Kim de mol is volgens hem.

Ergens wil ik ook wel switchen naar Kim. Omdat zij elke keer net het zetje naar een fout lijkt te geven. Maar zowel bij Kim als Sanne ligt het er soms zo dik bovenop dat ik het niet vertrouw.

Toch maar Kim de mol? In dat geval wint Sanne.

Vanwege wat gedoe in sneeuw en op het ijs kunnen we 2 weken lang wakker liggen over Wie is de Mol. Aangezien er geen afvaller was dit keer valt er extra veel om over na te denken.

Erik en Arjen verdenk ik in elk geval niet als mol. Die verdienen teveel geld. Zeker de actie van Arjen, om geen 1000 euro uit de pot te verspillen om op zeker door te gaan, maakt dat wel duidelijk.

Frits is nog een beetje dubbel, maar wordt toch steeds onwaarschijnlijker als mol. Hij doet z’n best en door zijn vrijstellingsactie heeft hij veel vertrouwen in de groep verloren, waardoor hij niet effectief als mol kan zijn.

Blijven Sanne en Kim over. Beiden hebben veel geld uit de pot gehouden, en bij beiden krijg je zo langzamerhand het gevoel dat het er wel erg dik bovenop ligt. Bij de eerste opdracht komt Sanne in de bepalende positie: pakt zij het geld, dan komt al het geld dat de anderen eventueel pakken in de pot. Pakt zij de jokers, dan mogen de anderen hun jokers houden maar komt er geen geld in de pot. Ze pakt de jokers en voorkomt daarmee dat het geld dat onder andere Kim pakt niet in de pot komt. Tot overmaat  van mol vindt ze die 5 jokers niet genoeg en koopt ze zichzelf voor 1000 euro de volgende ronde in. Haar dommige gedrag zou een Miloushka-variant kunnen zijn.

Kim lijkt een lotsverbondenheid met Sanne te hebben. Misschien dat Kim Sanne als hulpmol gebruikt, de onschuldige kandidaat die dingen fout doet terwijl Kim de echte schuldige is. Ze doet weinig om geld te verdienen, maar had behalve het zorgen dat Sanne naar boven mocht in de tempel (hopende dat ze jokers ipv geld zou pakken?) niet echt een molactie.

Bij de kano-opdracht zijn zowel Kim als Sanne raar bezig. Sanne valt regelmatig om in haar kano en haar team presteert evenveel als het andere team dat veel eerder af is. Kim laat een muntje in het water vallen en is snel af.

In de foto-opdracht kon geen geld worden verdiend maar kon de mol wel worden gespot. Het idee lijkt te zijn dat de foto’s vanuit het gezichtspunt van de mol waren gemaakt. Kim en Sanne kwamen beiden niet op foto’s voor. Ook hier schieten we niet zoveel op, behalve dan dat Sanne wel een fototoestel bij zich heeft.

Wie de mol ook is, ze heeft een geduchte concurrente. Wetende dat het best Kim zou kunnen zijn blijf ik toch nog even bij Sanne als mol.

In de vijfde aflevering van Wie is de Mol is wel erg veel geld verdiend. Dat maakt het moeilijker de Mol te spotten, maar aan de andere kant: met het verdwijnen van Hind is er één verdachte weg. Dat ruimt mooi op.

Een andere kandidaat om weg te strepen is Arjen. Die deed in alledrie de opdrachten zijn best, hoewel zijn vaarschema wel erg ingewikkeld was bij de eerste opdracht. Ook Erik werkte hard en kan dus de mol niet zijn.

Blijven Sanne, Kim en Frits over. Frits staat bij mij al hoog qua verdenkingen. Frits deed niet zoveel verdachts dit keer, behalve wat kreunen dat de opdracht in de boot zo zwaar was. Sanne en Kim zijn wel een stuk gestegen in mijn verdenkingen.

Bij de bootopdracht hielp Sanne met het bedenken van de route, waaronder dat zij samen met Kim het zwaarste stuk van het te bouwen tempeltje zou gaan optillen. In de bioscoop raadt Sanne geen enkel liedje, sterker nog: evenals Kim zegt ze amper wat. Arjen raadt vrijwel alle liedjes. Op de berg zorgt Sanne er wel

Kim doet moeilijk bij het roeien, geeft het op een gegeven moment zelfs op. Bij het decoderen van de tekens op de berg viel ze me niet zo op (kan ook strategie zijn), en bij het zingen in de bioscoop raadde ze niets, maar ging wel direct door op foute antwoorden.

Ik gooi mijn mollenlijst dus nogal om:

1. Kim
2. Frits
3. Sanne

Zou Arjen dan gaan winnen?

Frits is de mol?

Met het opruimen van zowel mijn echte als mijn digitale bureaublad kwam ik dit plaatje nog tegen. Die wilde ik gebruiken om na aflevering 4 van Wie is de Mol mijn verdenkingen te uiten. Het was er nog niet echt van gekomen.

Maar na de uitzending ben ik wel anders tegen Frits aan gaan kijken. In één keer €1600 uit de pot, onder het mom van “ik ging voor mezelf” en met als mogelijk excuus dat hij zichzelf verdacht wil maken. Maar het is wel veel geld. En in vorige afleveringen heeft hij mogelijk ook al veel geld uit de pot gehouden: vorige week als hij inderdaad de mol is (-€3000) en de week daarvoor in Holland Village (nét niet het geld gepakt).

Sanne heeft hard gewerkt deze uitzending en daalt in mijn verdenkingen. Ik ruil haar in voor Hind, ookal komt zij wel naturel over op me. Iets dommer dan ze in het echt is, maar dat kan ook voor het spel zijn.

Kijk je naar wie wat goed en fout doet, dan zijn Frits en Kim verdacht. Maar ik vind Kim nog steeds te opzichtig voor een mol, het komt meer over als zichzelf verdacht maken. Nog even geen verdachte dus.

Mijn verdenkingen dus:

1. Frits
2. Arjen
3. Hind

Maar als Arjen niet de mol is, dan zou hij goed kunnen winnen. Tenzij hij vanavond afvalt natuurlijk…

Karel de Graaff en Angela Groothuizen zijn niet de mol. Wie is dan wel de モル? Het was een goede uitzending met voer voor complotten.

Het autorijden leverde geen geld op. Dat maakt het moeilijk om een mol aan te wijzen. Verdacht gedrag van Sanne en Barbara aan de portofoons, en Hind en Sanne  in de auto. Maar wat maakt dat uit als je al je verdiende geld kwijtraakt door over hetzelfde stuk asfalt te rijden? Zo kan de foutloos rijdende Arjen ook gewoon de mol zijn, en een stuk minder opvallend.

Bij de lunchafspraak krijgt iedereen de opdracht verdacht te doen als mol. Als de mol door Angela en Karel goed is aangewezen – Frits – gaat er €3000 uit de pot. Alle reden dus voor de mol om zich verdacht te maken. Frits doet dat goed, maar dat kan dus ook een mollenactie zijn. Op basis van inzet niet, maar ook dat hangt van de complottheoriën af. Vorige week zou een uitgekookte mollenactie kunnen zijn geweest. Erik en Hind weten ook te overtuigen als mol. Kim doet erg vreemd, maar op zo’n manier dat ze niet de mol kan zijn.

Aan het eind zorgen Sanne, Kim, Frits en Arjen dat er geld uit de pot verdwijnt. Precies mijn belangrijkste verdachten. Sanne loopt het meest te mollen, maar qua uitgekooktheid zou het Arjen of Frits kunnen zijn. Bij Kim ligt het er te dik bovenop.

1. Arjen
2. Sanne
3. Frits

Als Arjen niet de mol is zou hij heel goed de winnaar kunnen worden. En volgende aflevering vertrekt Barbara alsnog, of Hind.

Aflevering 2 van Wie is de Mol maakte veel duidelijk. Ik kon niet “live” kijken, maar gelukkig had ik een oppas-uurtje op vrijdag. Kon ik mooi WidM op de beamer in het aardrijkskundelokaal zetten.

De opdracht in de trams was leuk. In trammetjes rijden, kokers met aanwijzingen zoeken, en dat gebruiken om op een bepaalde plek op tijd moeten zijn. De mol moet zich daar wel een beetje laten kennen, want het is lastig om de schuld op een ander te schuiven. Op basis van deze opdracht is Barbara niet de mol. Zij vindt een koker. Arjen vindt er ook een, maar wel pas heel, heel laat. En hij probeert een tram eerder te gaan zodat ze zeker een hint missen. Erg verdacht. Kim doet er een beetje aan mee, maar die had ik al afgeschreven als “te dik erbovenop”. In de tram ziet Sanne vervolgens de laptop niet. Hoezo mol?

In het Holland Village scoort Frits mollenpunten. Hij doet namelijk iets dat typisch is voor de mol: zich inzetten, maar toch mislukt te opdracht, schijnbaar niet door hemzelf. Frits de mol is, zou je de gang van zaken zo omschrijven: de mol weet zichzelf handig als laatste en losse kandidaat te positioneren. Anderen maken zich verdacht, maar de mol weet welke knop er moet worden ingedrukt om de kaart te zien. Deze drukt hij in, waardoor hij weet waar het geld ligt. Hij geeft de schietende mannetjes de tijd om op het plein te gaan staan, zodat hij op zeker wordt afgeschoten als hij bij het geld is. De mol doet zijn best, maar er wordt geen geld verdiend.

In diezelfde opdracht zijn er meer kandidaten die zich verdacht maken, door het op het verkeerde moment indrukken van de kaart-knoppen. Dat zou een mollenactie kunnen zijn, maar is ook logisch om “voor de zekerheid” te doen. Erik doet bij andere opdrachten verder wel zijn best.

Voor mij zijn Sanne, Frits en Arjen de mol. Kijken hoe dichtbij ik nu zit…

Ja, we mogen weer! Wie is de モル is begonnen, in Japan dit jaar. De eerste aflevering is het vooral proberen om de namen van de minder bekende acteurs en dergelijke te onthouden. Ondertussen heb ik natuurlijk al 5 hints gemist, zoals het subtiele gebruik van de kleur rood na 23 minuten en 40 seconden. Toch blijft het leuk en ga ik proberen tussen het campagnevoeren door de serie te volgen, om er over een week of 10 hilarisch naast te zitten met mijn verdenking.

Na zo’n eerste aflevering valt er nog weinig te zeggen. Kim was te verdacht, dus die is niet de mol. De eerste opdracht snapte ik al amper, dus ik ben niet verbaasd dat daar weinig geld is opgehaald. De mol zou goed op de boot hebben kunnen zitten, dat was de ideale plek om de boel te verwarren zonder teveel op te vallen. Arjen of Hind dus. Ook de tweede opdracht was een echte WidM-opdracht, met allerlei manieren waarop je niet kan zien wie de mol is. Manuel zette zich in dus is waarschijnlijk niet de mol.

Kortom, we zijn weer begonnen, en volgende week ga ik raden wie de mol is!

Aan alle lezers van dit weblog: een hele fijne Kerst toegewenst!

Bij de dagen voor kerst horen Kaarsjesavond, Gouda bij Kunstlicht, enorme drukte en luisteren naar 3FM’s Serious Request.

Dit jaar staat het Glazen Huis in Groningen. Zeker na het succes van de eerdere edities lijkt er nu elk jaar een strijd plaats te vinden tussen verschillende steden om het Glazen Huis naar hun stad te halen. Het levert immers veel publiciteit op, dus in het kader van stadsmarketing is het een actie die zichzelf terugverdient. En hebben we in Gouda met de Markt en het stadhuis niet de mooiste lokatie van Nederland hiervoor?

We weten dat we vanaf volgend jaar moeten gaan bezuinigen als gemeente, en het naar de stad halen van het Glazen Huis kost ongetwijfeld een flinke dot geld. Misschien dat niet iedereen staat te juichen bij zo’n initiatief. Maar persoonlijk zou het me fantastisch lijken om zo’n sympathieke actie hier in de stad te hebben. Het Goudse bedrijfsleven wil daar vast aan meewerken en meebetalen als de gemeente zich hiervoor inzet. Misschien moet het college zich daar maar eens mee bezig gaan houden na de verkiezingen, nu we ons toch aan het bezinnen zijn op hoe we de stadsmarketing de komende jaren vorm gaan geven. Ondanks de moeilijke financiële tijden wil ik daar in de raad wel mijn nek voor uitsteken. Wie doet mee?

Artikel ook verschenen op DeJaap.nl.

Het zijn misschien wel de belangrijkste verkiezingen in ons land: 3 maart 2010, de gemeenteraadsverkiezingen. Belangrijk omdat ze, tenzij fusies het schema in de war schoppen, ook echt eens per 4 jaar worden gehouden, wat er ook gebeurt. Belangrijk omdat ze gaan over één van de meest fundamentele zaken die er zijn: de eigen leefomgeving. Het speeltuintje voor de kinderen, de leefbaarheid van de buurt, de lokale werkgelegenheid, de scootmobiel van oma.

Dan verwacht je dat je krant op die thema’s uitpakt. Welk beleid is goed, welk beleid niet? Hoe zit het met de uitvoering? Wat is de rol van de lokale democratie, hoe organiseer je de invloed van burgers? Hoe ga je als gemeente om met de zorg voor de zwakkeren in de samenleving, sinds een paar jaar de verantwoordelijkheid van gemeentes via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning en Wet Werk & Bijstand.

De Volkskrant kiest echter een andere route, typisch voor hoe journalisten tegenwoordig hun keuze maken. Niet de inhoud van de politieke besluitvorming, maar de sfeer eromheen is belangrijker. Samen met Pauw & Witteman gaan ze zich niet druk maken om de inhoud waar de verkiezingen over gaan. Nee, het humeur van Holland, dat is belangrijk! Je zou er ter plekke sjaggerijnig van worden.

Niet doen trouwens, want wie sjaggerijnig is, is volgens onderzoek laagopgeleid, PVV-stemmer en een minderheid: Meer dan 80% van de bevolking is gelukkig of erg gelukkig. Het vertrouwen in de politiek is een stuk minder. Niet zo vreemd, als je via de reguliere weg niet wordt geconfronteerd met waar het over gaat. Als je geen idee hebt van wat die politici uitspoken buiten de one-liners op het journaal, dan word je vanzelf wantrouwend.

Dat wantrouwen is weer heel interessant. “De ontevreden kiezer” wordt op een voetstuk geheven, bijna alsof het een absolute meerderheid betreft. Iedere onderbuik mag oplossingen spuien, dat zou de “kloof” dichten. Ondertussen wordt wetenschappelijk onderzoek terzijde gegooid als ware het “maar een mening”. In ons gelijkheidsideaal is de mening van Jan Met De Microfoon Onder Zijn Neus immers even goed als die van Henk Die Dit Jaren Heeft Onderzocht. Echte oplossingen worden zo niet gezocht, laat staan gevonden, laat staan getoetst in de media. Geen tijd, er moeten autoprogramma’s gemaakt worden. En politici, die laten het zich overkomen. Het Volk moet bediend worden, anders raakt het uit z’n humeur, dus staat men klaar met een proefballonnetje vol lachgas. Zijn we weer even vrolijk met z’n allen, want als het te moeilijk wordt zappen die domme mensen toch maar weg.

Maar we zijn dus al gelukkig, alleen niet over de politiek. Misschien omdat die braaf volgt, waardoor het publiek het idee krijgt dat politici het ook niet weten. Dan krijg je wantrouwen ja.

Het meest typerende vond ik nog het stukje “Chagrijn gezocht“. Als opmaat naar die belangrijkste verkiezingen van ons land 3 kolommen niemendalletjes bij een viskraam in Alkmaar. Waar twee toeristen staan, ten minste, dat neem ik aan want het gaat over een Marokkaanse jongen en een Surinaamse man. Niet over twee Alkmaarders. Ze zijn wel gelukkig trouwens. In Edam gaat het wel over Edammers, waar 13 mensen worden ondervraagd om maar te laten zien dat je daar óók gelukkig kan zijn. Geen verrassing dus.

Mijn oproep is dus: laat dat humeur zitten. Leg uit waar de verkiezingen in maart over gaan. Dat chagrijn, dat krijg je vanzelf als je die 2% ongelukkige mensen gaat uitvergroten. Als je doet alsof het publiek de politiek alleen maar kan snappen als je het over onbenulligheden hebt. Heb het over de inhoud, wie weet worden mensen daar vrolijker van.

De BUMA/Stemra is op zich geen foute organisatie. Maar ze zijn wel erg eenzijdig gefocust: op het binnenhalen van geld voor auteursrechten. Dan hoef je dus niet na te denken over wat in het belang is van de muziekindustrie, dat is een heel andere taak. In dat licht is het niet vreemd dat BUMA/Stemra mij voor 6 youtube-filmpjes een rekening van 135 euro wil sturen, of 650 euro per 30 filmpjes. Volstrekt buiten elke proportie, want het maakt zelfs niet uit of er wel auteursrechtelijk beschermd materiaal staat zo lijkt het. Hoeveel mensen het filmpje bekijken doet er ook niet toe. Dat de youtube-filmpjes op youtube staan maakt blijkbaar ook niet uit. Nog even en je kan voor links gaan betalen, en dan is het internet echt stuk.

Zonder filmpjes op blogs van youtube had ik een stuk minder leuke muziek gekend en gekocht, had ik leuke films misgelopen of educatief materiaal gemist. Dankzij youtube geef ik meer geld uit aan muziek. Dat zou de BUMA eens moeten snappen.

GroenLinks stelt vragen, Brussen windt zich op, en ik hou gewoon van muziek.