Archive for the 'GroenLinks' Category

Page 2 of 37

Bijdrage Westergouwedebat

Het gebeurt niet zo vaak dat je een debat mag voeren over een onderwerp dat al bijna langer loopt dan je zelf bestaat. Voor Westergouwe, met een geschiedenis van zo’n 30 jaar, geldt dat vanavond. Ook voor GroenLinks is het een onderwerp met een geschiedenis. Sterker nog, in 2002 was de kritische blik van GroenLinks genoeg om niet mee te mogen doen aan het college. De kritische blik is niet veranderd, ons standpunt ook niet. Gelukkig heeft de wereld zich wat meer naar ons geschikt. Een voorwaarde toen was het bouwen in de bestaande stad, en niet alleen het volbouwen van weilanden als de makkelijke optie te zien. Op dit moment zien we dat er volop is gebouwd in de bestaande stad, en bovendien dat Westergouwe weliswaar als noodzakelijke, maar niet per se als makkelijke optie wordt gezien.

Lees de rest op het GroenLinks Gouda-blog.

Popularity: 8%

Afghanistan. Maar nu even niet?

Fokke en Sukke voelen wel iets voor een missie in AfghanistanJolande Sap kan er tegenaan. Haar eerste grote klus als fractievoorzitter is de Afghanistanmissie. Deels de door GroenLinks gewenste civiele missie, maar grotendeels een door de hele bevolking ongewenste millitaire missie.

Moet GroenLinks het kabinet steunen of niet? Dat kan je zowel vanuit inhoudelijke als politiek-strategische redenen bekijken.

Inhoudelijk is het lastig. Met maar zo’n 10% civiele trainers lijkt de voorgestelde missie niet op wat de GroenLinks-fractie in haar motie vorig jaar vroeg. En dan blijft de vraag nog open hoe effectief deze missie kan worden. Wat gebeurt er met de jongens die een lichte millitaire training krijgen en tegen de Taliban moeten vechten? Gaat dat vrede dichterbij brengen? Waar ligt straks de grens tussen zelfverdediging en preventief aanvallen?

De voornaamste reden, die door het kabinet gepropageerd wordt, is “verantwoordelijkheid nemen”. Dat is wel slim (ook Sap gebruikte dit tegen de PvdA), want wie tegen is is dus onverantwoordelijk, “niet geschikt”. Maar het gaat niet om verantwoordelijkheid nemen, het gaat om de toekomst van Afghanistan. Het land is een puinhoop door een oorlog die mede door Nederland is gesteund. Ben je dan niet moreel verplicht om te helpen opruimen? En daarmee kom je weer op het vorige argument: hoe effectief zal deze missie zijn bij het verbeteren van de situatie in Afghanistan? Het beeld op dit moment is: niet zo.

De politiek-strategische kant maakt het nog iets ingewikkelder. Een meerderheid van de bevolking, en een grote meerderheid van de achterban van GroenLinks, is tegen. Met de Provinciale Statenverkiezingen in zicht, verkiezingen die gedomineerd zullen worden door landelijke thema’s en de steun voor het kabinet in de Eerste Kamer, kan het steunen van de missie veel stemmen kosten.

Voor een missie die zo wankel is, zo weinig in lijn met de wens van GroenLinks voor een civiele missie in Afghanistan, lijkt het mij niet de moeite waard om tegen de eigen achterban in voor deze missie te stemmen. Liever een goede missie naar Afghanistan die echt wat bijdraagt aan de wederopbouw (of elders in de wereld), dan uit een terecht verantwoordelijkheidsgevoel een onterecht besluit nemen.

Popularity: 4%

Pieken en dalen – de raadsweek die was

Het raadswerk heeft z’n pieken en dalen, niet alleen in stemming maar ook in drukte. Na de relatieve rust van het herfstreces knalt de behandeling van de begroting er altijd vol in begin november. En als daar ook nog een bijna 3 uur durend spoeddebat over Oosterwei bij komt weet je het zeker: lange dagen, korte nachten.

Het spoeddebat Oosterwei verliep relatief rustig. Trots op Nederland gooide nog een keer allerlei wilde beschuldigingen de lucht in, die vrijwel haaks stonden op hun bijdrage in het debat over veiligheid in juni. In mijn eigen bijdrage haalde ik dat aan, en ook de PvdA had dat verslag er nog eens bijgepakt. Mijn opmerkingen over Oosterwei als “rechtse hobby” en mijn afschuw over de uitspraak van Bas Driesen van Trots dat “de straatterreur zich verspreidt als een kankergezwel” haalden zelfs de Volkskrant. Uiteindelijk zijn jongetjes die bloembollen en chocomel gooien gelukkig voor geen enkele partij reden om alles anders te gaan doen, als over de hele linie het beleid en de inzet wel werken. Zelfs GBG maakte de inschatting dat doen alsof dat wel nodig is meer schade oplevert dan positief resultaat. Naar mijn idee hebben we nu een redelijke balans tussen dweilen en de kraan dichtdoen, en zal die vloer op de lange termijn wel droog worden.

Op donderdag kwam daar uit de hoge hoed nog het fenomeen “stadsmarinier” overheen. Een soort superambtenaar die coördineert en aanstuurt, en daarbij wat meer doorzettingsmacht heeft. Een snelle scan van de evaluatie van Rotterdamse stadsmariniers leverde geen grote bezwaren op, en op zaterdag bevestigde Arno Bonte (fractievoorzitter GL Rotterdam) dat de naam “stadsmarinier” weliswaar stoer klinkt, maar deze persoon zich in de praktijk vooral op het sociale en preventieve vlak bezighoudt. Iets vergelijkbaars met de wijkmanagers die we al hadden dus, en misschien een goede impuls, want van de wijkmanagers horen we al een tijdje weinig.

De begrotingsbehandeling kwam wat in de verdringing, met het aanvangstijdstip van 10 uur ‘s avonds na het Oosterweidebat is het soms moeilijk de volle aandacht erbij te houden. De lange betogen werden verlevendigt door interruptiedebatten erna, dus dat wordt wel een blijvertje. Veel spectaculairs komt er niet uit: er moet flink bezuinigd worden, dus ruimte voor spannende nieuwe ideeën is er niet. De echte klap moet volgend jaar nog komen, want dan moet er nog eens 10 miljoen per jaar af. Op aandringen van de provincie is dat nu wat vastomlijnder in de begroting vastgelegd, zodat duidelijk is dat de raad zich ook echt vastlegt op die bezuinigingen en de financiële toekomst van Gouda dus een steviger papieren fundament krijgt.

De interactie oppositie-coalitie liep nog wat moeizaam. Alleen de ChristenUnie en Trots op Nederland hadden voorstellen op papier gezet om het beleid nog wat bij te sturen. De zorg en het schoolzwemmen voor speciaal onderwijs zijn behoorlijke pijnpunten. De CU nam met een aantal toezeggingen genoegen en hoefde daardoor haar moties niet in te dienen. Trots deed dat wel, ondanks de beantwoording van het college, en kreeg daarbij nauwelijks steun. Gouda Positief kwam niet verder dan een motie voor een task force OEBS om instellingen uit te leggen hoe ze geld kunnen verdienen (vanuit het idee dat alle subsidies maar afgeschaft moeten worden) en een oproep tot een kerntakendiscussie. Dat laatste hadden we als raad al een keer gezegd, en wij vinden het niet erg om dat nog een keer te zeggen, dus dat konden we wel steunen. GBG kwam met 1 voorstel, namelijk om voortaan de begrotingsbehandeling op zaterdag te doen. Los van de vraag of dat nou zoveel extra belangstelling oplevert is dat iets dat normaal gesproken door fractievoorzitters en presidium wordt besproken, niet iets waar de hele raad zich over uit hoeft te spreken.

Wat vooral opviel was het gebrek aan voorbereiding vanuit een deel van de oppositie erg slecht was. Je zou toch denken dat, met de verkiezingsbeloftes nog vers in het achterhoofd, men al lang bezig was om na de voorjaarsnota zelf voorstellen te bedenken. Met een goed voorstel zou je dan een of meer coalitiepartijen kunnen benaderen om mee te stemmen, en je hebt je puntje binnen. Daar ontbrak het volledig aan. Alleen de CU had ons van te voren benaderd over hun moties. Verder niemand. Als die partijen dan ook in het debat niet willen onderhandelen om tot iets te komen dat coalitiepartijen zouden kunnen steunen, dan houdt het snel op. Door GoPo werd dat weggezet als “regentenpolitiek”, maar ja, onderdeel van die nare oude politiek is nou eenmaal dat je inhoudelijke standpunten hebt waar je op gekozen bent. Daar ga je niet zomaar tegenin. Voor GoPo geldt dat natuurlijk niet, want die hebben noch een verkiezingsprogramma, noch inhoudelijke voorstellen in de raad. Dat juist zij “huilie huilie” deden over de coalitiepartijen die niet naar ze luisterden is verbazingwekkend en zorgwekkend.

Het zet de verhoudingen wel weer op scherp. Ik ben benieuwd of met name de nieuwe partijen hier lering uit trekken voor de volgende begrotingsbehandelingen en dan wel een serieuze poging gaan doen om iets voor elkaar te krijgen. Het gaat dan om grote bezuinigingen, dus grote gevolgen. We hebben een jaar de tijd om daarover met elkaar en de stad van gedachten te wisselen. Hopelijk blijft het dan niet bij OEPS.

Popularity: 9%

Spoeddebat Oosterwei: de “terreur” van incidentenpolitiek

Het spoeddebat Oosterwei is achter de rug. De uitkomst is voorspelbaar: het veiligheidsbeleid bevalt prima, de burgemeester doet het goed, we moeten perspectief bieden aan jongeren en overlastgevers hard aanpakken.

Wat mij (en gelukkig was ik daar niet de enige in) vooral ergerde was het constante gebruik van de overtreffende trap. Een paar partijen hadden het over “straatterreur”. Ik heb me volmondig aangesloten bij de burgemeester, die zich daar ook aan ergerde. Het gaat om ernstige overlast, maar niet om terreur. En met alle harde woorden moeten we ook niet vergeten dat het gaat om kinderen van 8 a 12 jaar oud. Hoe ernstig hun gedrag ook is – dat valt niet goed te praten – het zijn kleine kinderen die nog een hele toekomst voor zich hebben. Aan ons de taak te voorkomen dat ze echt tot terreur afglijden.

Hieronder mijn bijdrage:

Voorzitter,

Ik wil beginnen met te zeggen dat ook GroenLinks uiteraard is geschrokken van het gedrag van het groepje jongeren bij de schoonmaakactie in Oosterwei. De jonge leeftijd en de uitstraling dat deze jongens zich niet laten corrigeren zijn zorgelijk. Terecht dat dit direct de maandag erna in het veiligheidsoverleg is besproken en actie werd ondernomen. Het aanspreken van de ouders en de schade laten vergoeden zijn prima maatregelen. We zijn het wel eens met staatssecretaris Teeven dat schadevergoeding niet ten koste mag gaan van het gezinsleven: het moet bijdragen aan een oplossing.

Het is wrang om te moeten zien dat dit voorval direct weer wordt uitgebuit door politiek en media om Gouda af te schilderen als een oorlogszone. Natuurlijk zijn we nog lang niet waar we zijn willen met Oosterwei, maar hier hebben burgemeester en politie de zaak snel opgepakt.

Helaas is Oosterwei tegenwoordig een rechtse hobby, en wordt over de rug van de goedwillende wijkbewoners en de hele stad niet bezuinigd op grote woorden. “De straatterreur verspreidt zich als een kankergezwel” sprak de fractievoorzitter van Trots in Elsevier. Wat mij betreft geen uitspraak om Trots op te zijn. Zeker gezien de lovende woorden die Trots bij de behandeling van het actieplan veiligheid eerder dit jaar sprak. Het actieplan bood “behoorlijk veel mogelijkheden”, met een “prima” trial-and-error aanpak, waarbij het “duidelijk is dat er urgentie is bij de portefeuillehouder”. Blijkbaar hangt het af van de woordvoerder hoe men tegen de portefeuillehouder en het beleid aankijkt – de reactie in de pers roept het beeld op van incidentenpolitiek waar Gouda niet mee gediend is.

GroenLinks is altijd duidelijk geweest: verkeerd gedrag moet worden bestraft, goed gedrag worden beloond. In het coalitieakkoord is veiligheid niet voor niets prioriteit. Ook onorthodoxe maatregelen kunnen worden gebruikt om de veiligheid van onze inwoners te verbeteren. Wij verwachten wel dat die maatregelen effectief zijn. Zeker waar het gaat om, zoals het in het AD stond, het uit huis zetten van “aso-gezinnen”. GroenLinks wil eerst weten wat de criteria zijn om zo’n zware maatregel van stal te halen. Wat de wettelijke grondslag is hiervoor en welke verplichtingen heeft de gemeente qua herhuisvesting? En, als het gaat om een soort uitwisselingsproject, gaat zo’n gezin zich echt beter gedragen als ze naar pak ‘m beet de Veluwe worden gestuurd? Krijgen we ondertussen niet dezelfde problemen terug uit een andere gemeente? Willen we dit als stok achter de deur gebruiken of is het bedoeld als straf achteraf? Welke ervaringen zijn hiermee in andere gemeenten qua effecten?

Regeren is ook vooruitzien. Als we met de politie achter 9-jarigen aan moeten gaan zijn we eigenlijk al te laat. De grote vraag is hoe we voorkomen dat deze kinderen zo afglijden. Het antwoord hebben we gelukkig ook: investeren in de mensen in deze buurt. Zorgen voor werk, ondersteunen bij opvoeden (desnoods met dwang), en niet vergeten dat ondanks alles ook in Oosterwei veel Marokkaanse jongens en meiden hard werken, HBO-opleidingen volgen, mee willen doen in de maatschappij. Zij mogen niet de dupe worden van raddraaiers en probleemgezinnen. Voor hen geldt het speerpunt uit het veiligheidsbeleid dat we discriminatie tegengaan. Wij moeten kansen blijven bieden, zodat we ook met recht kunnen optreden tegen degenen die die kansen weigeren. Want nogmaals, als de harde aanpak wordt ingezet is het leed al geschied. Overigens zag ik net op twitter dat de PVV-fractie qua percentage inmiddels crimineler is dan Marokkanen, dit is dus een breed probleem in de maatschappij.

Voorzitter, concluderend kan ik zeggen dat GroenLinks zoals altijd nieuwe veiligheidsmaatregelen kritisch beoordeelt naar effectiviteit. Maar we moeten niet van nieuwe maatregel naar nieuwe maatregel hollen zonder te kijken wat het huidige actieplan bereikt. Voor ons is er dus geen aanleiding om het huidige veiligheidsbeleid te herzien. Gun het beleid de tijd om resultaten op te leveren – zelfs dit rechtse kabinet heeft bij monde van staatssecretaris Teeven al opgemerkt dat het beter gaat met Oosterwei en met Gouda.

Het plan voor een wethouder veiligheid is vorig jaar al uitgebreid bedebatteerd, voor GroenLinks is er geen aanleiding om die discussie over te doen. De burgemeester voert de kaders uit die de Raad in ruime meerderheid heeft vastgesteld, met een actieplan waarop nauwelijks kritiek kwam. Het enige verwijt dat wij hem zouden kunnen maken, is dat hij geen Superman is die eventjes alle problemen in een paar maanden oplost. Maar zo’n superman of superwoman zou een wethouder veiligheid ook niet zijn. Daarvoor is deze problematiek te lastig.

Gouda maakt zich meer zorgen om gestolen portefeuilles dan wethoudersportefeuilles, en dan is voor GroenLinks wel duidelijk waar we onze energie in moeten steken. Niet in de papieren werkelijkheid van Trots.

Voorzitter,

Ik wil beginnen met te zeggen dat ook GroenLinks uiteraard is geschrokken van het gedrag van het groepje jongeren bij de schoonmaakactie in Oosterwei. De jonge leeftijd en de uitstraling dat deze jongens zich niet laten corrigeren zijn zorgelijk. Terecht dat dit direct de maandag erna in het veiligheidsoverleg is besproken en actie werd ondernomen. Het aanspreken van de ouders en de schade laten vergoeden zijn prima maatregelen. We zijn het wel eens met staatssecretaris Teeven dat schadevergoeding niet ten koste mag gaan van het gezinsleven: het moet bijdragen aan een oplossing.

Het is wrang om te moeten zien dat dit voorval direct weer wordt uitgebuit door politiek en media om Gouda af te schilderen als een oorlogszone. Natuurlijk zijn we nog lang niet waar we zijn willen met Oosterwei, maar hier hebben burgemeester en politie de zaak snel opgepakt.

Helaas is Oosterwei tegenwoordig een rechtse hobby, en wordt over de rug van de goedwillende wijkbewoners en de hele stad niet bezuinigd op grote woorden. “De straatterreur verspreidt zich als een kankergezwel” sprak de fractievoorzitter van Trots in Elsevier. Wat mij betreft geen uitspraak om Trots op te zijn. Zeker gezien de lovende woorden die Trots bij de behandeling van het actieplan veiligheid eerder dit jaar sprak. Het actieplan bood “behoorlijk veel mogelijkheden”, met een “prima” trial-and-error aanpak, waarbij het “duidelijk is dat er urgentie is bij de portefeuillehouder”. Blijkbaar hangt het af van de woordvoerder hoe men tegen de portefeuillehouder en het beleid aankijkt – de reactie in de pers roept het beeld op van incidentenpolitiek waar Gouda niet mee gediend is.

GroenLinks is altijd duidelijk geweest: verkeerd gedrag moet worden bestraft, goed gedrag worden beloond. In het coalitieakkoord is veiligheid niet voor niets prioriteit. Ook onorthodoxe maatregelen kunnen worden gebruikt om de veiligheid van onze inwoners te verbeteren. Wij verwachten wel dat die maatregelen effectief zijn. Zeker waar het gaat om, zoals het in het AD stond, het uit huis zetten van “aso-gezinnen”. GroenLinks wil eerst weten wat de criteria zijn om zo’n zware maatregel van stal te halen. Wat de wettelijke grondslag is hiervoor en welke verplichtingen heeft de gemeente qua herhuisvesting? En, als het gaat om een soort uitwisselingsproject, gaat zo’n gezin zich echt beter gedragen als ze naar pak ‘m beet de Veluwe worden gestuurd? Krijgen we ondertussen niet dezelfde problemen terug uit een andere gemeente? Willen we dit als stok achter de deur gebruiken of is het bedoeld als straf achteraf? Welke ervaringen zijn hiermee in andere gemeenten qua effecten?

Regeren is ook vooruitzien. Als we met de politie achter 9-jarigen aan moeten gaan zijn we eigenlijk al te laat. De grote vraag is hoe we voorkomen dat deze kinderen zo afglijden. Het antwoord hebben we gelukkig ook: investeren in de mensen in deze buurt. Zorgen voor werk, ondersteunen bij opvoeden (desnoods met dwang), en niet vergeten dat ondanks alles ook in Oosterwei veel Marokkaanse jongens en meiden hard werken, HBO-opleidingen volgen, mee willen doen in de maatschappij. Zij mogen niet de dupe worden van raddraaiers en probleemgezinnen. Voor hen geldt het speerpunt uit het veiligheidsbeleid dat we discriminatie tegengaan. Wij moeten kansen blijven bieden, zodat we ook met recht kunnen optreden tegen degenen die die kansen weigeren. Want nogmaals, als de harde aanpak wordt ingezet is het leed al geschied.

Voorzitter, concluderend kan ik zeggen dat GroenLinks zoals altijd nieuwe veiligheidsmaatregelen kritisch beoordeelt naar effectiviteit. Maar we moeten niet van nieuwe maatregel naar nieuwe maatregel hollen zonder te kijken wat het huidige actieplan bereikt. Voor ons is er dus geen aanleiding om het huidige veiligheidsbeleid te herzien. Gun het beleid de tijd om resultaten op te leveren – zelfs dit rechtse kabinet heeft bij monde van staatssecretaris Teeven al opgemerkt dat het beter gaat met Oosterwei en met Gouda.

Het plan voor een wethouder veiligheid is vorig jaar al uitgebreid bedebatteerd, voor GroenLinks is er geen aanleiding om die discussie over te doen. De burgemeester voert de kaders uit die de Raad in ruime meerderheid heeft vastgesteld, met een actieplan waarop nauwelijks kritiek kwam. Het enige verwijt dat wij hem zouden kunnen maken, is dat hij geen Superman is die eventjes alle problemen in een paar maanden oplost. Maar zo’n superman of superwoman zou een wethouder veiligheid ook niet zijn. Daarvoor is deze problematiek te lastig.

Gouda maakt zich meer zorgen om gestolen portefeuilles dan wethoudersportefeuilles, en dan is voor GroenLinks wel duidelijk waar we onze energie in moeten steken.

Popularity: 6%

Delegeren kan je leren

Zo werd een tamelijk simpele agenda ineens een avond vol spannende en soms nuttige debatten. De presentatie over het zorgtoewijzingssysteem laat ik maar even zitten – niet echt mijn onderwerp en vooral informerend over hoe zorgvragen aan zorgaanbieders worden gekoppeld. De spanning tussen prijs en kwaliteit was voelbaar. Ik haal alleen het Zuidelijk Stationsgebied en het Wabo-projectbesluit eruit. Dat laatste is een beetje technisch maar levert woensdag mogelijk wel een hele spannende stemming op.

Voorkeur voor WVG
Het is gebruikelijk dat bij grote bouwplannen op een zeker moment de WVG langskomt – de Wet Voorkeursrecht Gemeenten. Die wet is bedoeld om speculatie tegen te gaan. In een gebied waarvoor plannen ontwikkeld worden kan de gemeente een voorkeursrecht vestigen: wie zijn grond wil verkopen moet dat eerst aan de gemeente aanbieden. Dat gebeurt ook voor de Zuidelijke Spoorzone. Het plan is nog niet definitief, maar ter voorkoming van ongewenste ontwikkelingen werd voorgesteld het voorkeursrecht in te stellen. Wie niet van plan is om zijn grond in de verkoop te gooien heeft hier trouwens geen last van.

Twee bewoners kwamen hierop inspreken. Het verwarrende was alleen dat ze op zich voorstander waren van ontwikkeling in het stationsgebied – alleen niet per sé waar het hun pand of grond betrof, of in de huidige planvorm. Alleen, die plannen worden nu in focusgroepen besproken door omwonenden en de ontwikkelaar. Daar viel nog geen uitspraak over te doen (of over alternatieve plannen), en dat was voor de insprekers wel een tegenvaller.  Helaas voor hen moeten we eerst de definitieve plannen afwachten en daarover debatteren, en is het in de tussentijd gewoon nodig om het voorkeursrecht te vestigen. Als we dat niet doen is het risico te groot dat de plannen door ongewenste ontwikkelingen onmogelijk of duurder worden, en dat is niet in het belang van de stad.


Wabo-projectbesluit
De nieuwe Wet Algemene Bepalingen Omgevingsrecht gaat over heel veel ruimtelijke zaken. De wet moet allerlei vergunningen combineren en het makkelijker maken voor de burger. Dat is een goede zaak, en vandaar dat de meeste raadsleden (waaronder wij) pas laat zagen dat het voorstel op de agenda helemaal geen simpel technisch besluitje was. Normaal gesproken beslist de Raad over bestemmingsplannen en het eventueel afwijken daarvan. In dit voorstel werd gevraagd die bevoegdheid naar het college over te hevelen. Dat is al eerder gebeurd, in 2008, en daarvoor toen het nog een “artikel 19 procedure” was. Sindsdien is het verzet tegen dit delegeren gestegen.

In een recent blogje stelde ik deze delegatie al ter discussie. De aanleiding was het derde projectbesluit dat ophef veroorzaakte: eerst de Oostpolder, daarna het zwembad en nu de ambulancepost. Als driekwart van de projectbesluiten discussie oplevert, dan moet je dat in de democratie van de gemeenteraad oplossen. Die mening was gelukkig meerdere partijen aangedaan: PvdA, SP, CU, G50+, GBG en SGP vonden dit ook, en daarmee zijn er al 18 zetels tegen het besluit om te delegeren. De argumenten waren helder: het gaat om goede besluitvorming, de Raad is het bevoegd orgaan voor ruimtelijke ordening, qua tijdsbestek maakt het niet zo uit, en via de Raad ligt de besluitvorming dichter bij de bevolking.

Dat D66 niet in het rijtje voorstanders staat verbaasde ons wel: in 2008 stemden ze nog tegen het besluit over de nieuwe Wet Ruimtelijke Ordening juist vanwege het delegeren van projectbesluiten naar het college. Ook Gouda Positief heeft liever een snelle procedure, dan een waarbij burgers langs democratische weg worden betrokken bij ingrijpende ruimtelijke beslissingen. Dat laatste vond GoPo eerder dit jaar juist zo belangrijk dat tegen enkele voorbereidingsbesluiten werd gestemd. Of, misschien kan ik beter hun eigen woorden gebruiken:

Maar wij zijn van mening dat we ons altijd moeten realiseren dat we beslissen over trajecten waarin verschillende belangen spelen en er verschillende belanghebbenden zijn. Daar willen wij zorgvuldig mee omgaan, in het belang van bewoners en ondernemers.

Van meer bestuurlijk ingestelde partijen als CDA en VVD had ik nog wel verwacht dat die dit niet in de Raad hoeven, van GoPo en D66 valt het me toch tegen.

Zoals gezegd, de stemverhouding staat nu op 18-17. Dat wordt nog leuk, want ik heb  komende woensdag een belangrijke ouderavond…

Popularity: 7%

Terughoudend?

Sinds 2 jaar is er een nieuwe Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). Een wet die bedoeld was om Alles Beter Te Maken. Korte procedures, meer op lokaal niveau, digitalisering bestemmingsplannen voor betere toegankelijkheid voor burgers, het kan niet op allemaal.

Eén van de nieuwe elementen was het projectbesluit. Deze vervangt de oude “Artikel 19″-procedure. Hiermee kan een kleine wijziging in een bestemmingsplan worden gemaakt, zonder dat het hele bestemmingsplan over moet. Een projectbesluit is in de praktijk hetzelfde als een bestemmingsplan zelf.

Bestemmingsplannen zijn belangrijk: het gaat om de (juridische) zekerheid over de eigen omgeving, wat er wel en niet gebouwd mag worden. Het is dan ook niet voor niets dat de gemeenteraad over bestemmingsplannen moet beslissen. Een bestemmingsplan raakt burgers heel direct, en de verschillende belangen kunnen botsen en moeten democratisch gewogen worden.

Maar nu komt het: in de vorige periode vond een meerderheid van de Raad het prima om de bevoegdheid over een projectbesluit te beslissen bij het College te leggen. Gezien de zwaarte van een projectbesluit – vrijwel dezelfde procedures als in een bestemmingsplan – en de gevolgen – je mag pas leges innen als het projectbesluit ook in het bestemmingsplan is opgenomen – leek het de fractie van GroenLinks beter om ook het projectbesluit door de Raad te laten nemen. Ook 50+, D66 en de SP waren dat. Door de toezegging van de wethouder dat er spaarzaam met projectbesluiten omgegaan zou worden steunde een meerderheid het delegeren naar het college.

En dan kom je nu bij de vraag wat “spaarzaam” dan eigenlijk is. Inmiddels zijn er projectbesluiten langsgekomen over de Oostpolder, het nieuwe zwembad, de ambulancepost van de RAD, en een fietsverbinding met de Zuidwestelijke Randweg. Voor iets waarvan het College nog geen 2 jaar geleden aangaf dat het eigenlijk niet zo’n handig instrument is vrij veel. En dan gaat het ook nog om zaken die in meer of mindere mate ophef veroorzaken.

Wat mij betreft wordt er nog eens goed nagedacht door de raadsfracties of het delegeren van deze bijna-bestemmingsplannen naar het College vanuit onze taken als gemeenteraad – kaderstellend, controlerend en volksvertegenwoordigend – wel een gewenste zaak is, nu in korte tijd al 4 ingrijpende projectbesluiten zijn genomen.

Popularity: 5%

Minder blauw op straat?

Een prikkelende kop in het NRC afgelopen zaterdag: “meer blauw op straat helpt niet tegen misdaad” (niet digitaal beschikbaar). En dat terwijl iedereen toch wel vindt dat er meer politiecapaciteit nodig is. Ook in het laatste debat in de Raad over veiligheid was ik één van de velen die zich zorgen maakten over de voortdurende tekorten in politiecapaciteit in Gouda.

En dan minder blauw op straat?

„Het probleem met cijfers is dat je ze niet kunt duiden als je niet weet hoe ze tot stand zijn gekomen. Politici kiezen die cijfers die in hun kraam te pas komen. Ik hoor ook vaak roepen: „keihard aanpakken”. Wat bedoelt men daarmee? Stokslagen? Uitzetten? Het is kretologie, totale onzin. Nog zoiets: we zouden de verantwoordelijkheid bij de ouders moeten leggen. Of: meer blauw op straat. Daar ben ik het helemaal niet mee eens. Er moet gewoon veel meer opgespoord worden. Dát is verstandig beleid.”

Uit het artikel blijkt er wel veel ogen zijn – de wijkagent heeft vermoedens, er zijn overleggen. Maar de stap naar opsporing wordt niet gezet. Volgens Schaafsma is dat “niet spannend” en is er daarom minder interesse voor jongerengroepen. Daardoor glijden de jongeren af van hinderlijk naar crimineel. Op dat moment is er meer interesse (want spannender en gewelddadiger), maar is het punt dat je nog invloed kan uitoefenen op de jongeren eigenlijk al voorbij.

Ironisch genoeg kan het toenemen van een gevoel van veiligheid betekenen dat het in feite onveiliger geworden is, aldus Schaafsma:

Bovendien: hoe crimineler een groep, hoe onzichtbaarder die wordt voor de wijkagent. De zichtbare overlast daalt, het veiligheidsgevoel in de buurt neemt toe, maar de criminaliteit kan stijgen. Met gebiedsverboden of het opjagen van jongeren verdwijnt ook vaak de informatiebron.

Daarmee wordt ook het relatieve nut getoond van “stoere” maatregelen als gebiedsverboden. Het lijkt beter te worden, maar ondertussen ben je het zicht op de groep kwijt. Dweilen zonder dat je weet óf er een kraan open staat en zo ja, waar die kraan zich bevindt.

Ik ga zijn boekje maar eens lezen, en dan kijken wat voor vragen ik hierover kan gaan stellen. Ik ben namelijk wel benieuwd wat de Goudse politie-agenten hiervan vinden. Hebben we voldoende informatie over deze jongeren? Is de wijkagent geïsoleerd? Is er capaciteit om op te sporen, bewijs te verzamelen? Wat doen jongeren die een gebiedsverbod krijgen eigenlijk?

Popularity: 7%

Multi-plier

U kent de Wet van Klets? Elke beschikbare minuut wordt volgepraat, ongeacht alle overige omstandigheden. Een afgeleide daarvan is “hoe onbelangrijker het onderwerp, hoe langer er wordt vergaderd”. In de vorige Raad begon het te lukken ons aan deze wetten te onttrekken, in de nieuwe raad mogen we daar wel weer even op wijzen.

Zo stond afgelopen woensdag én maandag het plan van Multi Vastgoed voor het Zuidelijk Stationsgebied (vroeger nog wel eens “Vlek D” genoemd) op de agenda. Maar, nu zult u denken: dat is toch heel belangrijk? Het gaat om een ontwikkeling die van belang is voor de uitstraling van de stad, het heeft behoorlijke gevolgen voor de omgeving, zoals jouw eigen Kadebuurt, Klijmij!

Ja en nee.

Het is een belangrijk onderwerp. Op maandag hebben we al een hele rij insprekers gehad die allemaal zinnige punten inbrachten. Dat het niet fijn is als je huis of bedrijf ineens een weg of plein is geworden bijvoorbeeld, dat de verkeersafwikkeling nogal wat vraagtekens oplevert, zowel voor het autoverkeer als de fiets. Dat de communicatie beter kon. In 4 uur tijd werden deze en andere onderwerpen besproken, samen met de verkeersplannen rondom het spoor die samenhangend hiermee stonden geagendeerd. Over die plannen was minder discussie, eerder blijdschap dat nu de verkeersdoorstroming op de wegen rond het spoor eindelijk eens goed aangepakt gaat worden. Een mooi begin van onze nieuwe wethouder Wendy Ruwhof, waar ook collega Krins al lovend over sprak.

Maar om dat dan nog eens in anderhalf uur over te doen, met waslijsten aan wensen die al geuit zijn, dat gaat wel wat ver. Want waar moeten we nou helemaal over besluiten? In het raadsbesluit zeggen we, kort door de bocht: 1) tof dat Multi dit plan heeft bedacht, 2) we zien wel dat het afwijkt van eerdere kaders uit de raad en 3) ga maar met belanghebbenden overleggen om met een goed plan te komen. Eigenlijk dus een “mooi begin, ga dit verder uitwerken en dan besluiten we inhoudelijk”, niet meer, niet minder. En dan zijn alle verhaaltjes mooi voor de bühne, maar op dit moment is het vooral aan de belanghebbenden om met Multi en de gemeente aan de slag te gaan. Dat zelfs degenen die kritiek hadden wel zeiden dat het een mooi plan was dat echt een impuls is voor dit wat verpauperde gebied zegt al veel over de kwaliteit die het plan in zich heeft. Nu nog op detailniveau.

Veiligheid
Naar het debat over veiligheid werd wel uitgekeken. Weliswaar ook hier in feite een simpel punt (controleren of het actieplan voldoet aan de kaders die begin dit jaar zijn vastgesteld), maar altijd goed voor nieuwswaardige uitspraken. Zo komt er meer politiecapaciteit voor op straat, waardoor Gouda zo blauw zou worden dat het een smurfenstad zou lijken, aldus de burgemeester. Dat werd wel eens tijd.

Er was nog even wat discussie naar aanleiding van mijn inbreng. Om te beginnen de inzet van de ME, die weliswaar effectief kan zijn maar ook negatieve kanten heeft. Zo heeft het in Oosterwei rond kerst juist bij goedwillende jongeren tegendraads gewerkt, omdat de ME ook na de sneeuwbalincidenten nog fors aanwezig was. Bij ernstige problemen zoals daar mag je best hard ingrijpen, maar je moet ook oog hebben voor de bij-effecten. Helaas wordt dat door sommige raadsleden geïnterpreteerd alsof je dan niks meer mag doen, en dat lijkt me nou niet de houding waarmee je de veiligheid echt verbeterd op lange termijn.

Een tweede punt was het betrekken van de buurt bij veiligheidsprioriteiten. Opvallend is dat aan de ene kant werd erkend dat het in Engeland resultaten heeft opgeleverd, maar aan de andere kant dat burgers de “verkeerde” prioriteiten stellen en je daar dus mee op moet passen. Heb ik ook gelijk weer wat uitzoekwerk te doen. Er wordt trouwens al heel veel gedaan met input van burgers op gebied van veiligheid, maar het kan volgens mij nog wel beter op dit punt.

Tot slot mijn ergernis over het woordgebruik in het actieplan, met name het woord “sneeuwballenterreur”. Door zo het woord “terreur” te gebruiken doe je aan terreurinflatie, dit gaat niet over bomaanslagen en doden, hoe ernstig de misdrijven die toen gepleegd zijn ook waren. Uit de beantwoording van de burgemeester bleek dat het gebruikt was omdat dat nou eenmaal het woord was dat werd gebruikt in de media en de beeldvorming, en dat het hergebruik ervan inderdaad misschien niet zo handig is.

Maar het meest opvallend was toch wel de bijdrage van Trots op Nederland, die heel anders van toon was dan in de campagne – terwijl toch echt nog steeds hetzelfde veiligheidsbeleid geldt. Vooral lovende woorden voor dit veiligheidsbeleid. En zo wordt de traditie voortgezet dat het veiligheidsbeleid in Gouda zodanig gebalanceerd is tussen preventie en repressie, dat raadsbreed steun is voor het huidige veiligheidsbeleid. En dat is, gezien de mate waarin veiligheid in de campagne terugkwam, een verademing.

Popularity: 6%