… was er 1 man die de show aan elkaar mocht praten. En die gelukkige was ik.
Deze week stond de school weer in het teken van de Glamournight, de jaarlijkse show waarin leerlingen & personeel hun talenten op gebied van zang, dans en theater mogen laten zien. Zo’n 70 acts deden auditie, er bleven er 23 over. Een week voor die audities was ik al door de presentatie-audities gekomen. Voor het eerst sinds de Glamournight begon in mijn eerste schooljaar op het Coornhert, 1993, zou ik op het podium staan.
"Mwuhahahaha"
In de weken tot de uitvoeringen is de sfeer op school uitgelaten. Overal zijn acts aan het oefenen, muziek schalt door de gangen, en in de week zelf zijn sommige klassen (*kuch*2E*kuch*) niet te houden. Ondertussen probeerde ik, tussen het lesgeven door, mijn teksten te schrijven op basis van wat mij was aangeleverd door de acts, notities van de audities en een overdosis Wikipedia. Dankzij de uitverkoop bij de operettevereniging was ik vorige week maandag ook voorzien van een flitsend kostuum in het kader van “als we over the top gaan, dan gaan we ook goed over the top”.
En dan komt het moment van teksten stampen, generale repetitie, en dan de 4 voorstellingen op donderdag, vrijdag en zaterdag. Als je dan met z’n allen bij elkaar bent zie je weer waarom zo’n Glamournight een belangrijk onderdeel van het schoolleven is. Tientallen leerlingen lopen door elkaar, zijn met elkaar bezig een perfecte show neer te zetten, en de sfeer onderling is fantastisch. Voor velen was het de eerste podiumervaring, dus ook leerzaam. Dat alles ondanks de slijtageslag die de Glamournight ook is: de lessen gaan gewoon door, dus de meesten zitten van woensdag tot en met vrijdag non-stop op school, met uitzondering van de broodnodige en immer te korte nachtrust.
Heavy Celli
De voorstellingen zelf liepen prima, op een paar technische probleempjes na. Er was veel afwisseling tussen de acts, het niveau lag hoog, en backstage was het ontzettend gezellig en waren de grappen nog flauwer dan op het podium. Mij zullen acts als de Heavy Celli (vette metal op cello’s, met op zaterdag een guest appearance van de kistjes van Mevrouw Klijmij), de Heroin Heroes (kippenvel, elke keer weer), Rokjes & Roll en het live opgevoerde Super Mario nog wel even bijblijven. Maar ook de weer super zingende Lette, Aniek, Sophie, Louise, Charlotte, cool low janes en al die anderen. Wat een kwaliteit, en wat heerlijk om daar ongeremd trots op te kunnen zijn. Jammer dat ik niet in de zaal kon zijn dit jaar…
Dat alles was niet mogelijk geweest zonder de giga-inzet van Fleur en Marco, waarvoor ik ze eeuwig dankbaar zal zijn, en al die mensen die mij (en de rest) van eten, drinken, schmink, gezelligheid etc hebben voorzien. Volgend jaar ga ik absoluut weer auditie doen!
Nu de puinhopen in school zijn opgeruimd en we allemaal in dat grote zwarte gat zitten moeten we het doen met de filmpjes van de originele acts. Ook leuk!
Popularity: 15%
Aanrijding in Moscou
Gisteravond lichtjes rochelend naar Aanrijding in Moscou in het filmhuis geweest. Een film die niets met Rusland te maken heeft, maar met de wijk Moscou in Gent. Het lijkt een standaard “vrouw rijdt vrachtwagenchauffeur aan, wordt verliefd, happy end”-film, maar is dat totaal niet. Aan de ene kant door het heerlijke platte Gents uit de film (leve ondertiteling!), aan de andere kant door het ingewikkelde leven van hoofdpersoon Matty. Een man die het huis uit is voor een jongere vrouw, 3 kinderen om op te voeden (een puber, een die denkt dat ze pubert en een die maar niet begint te puberen), en dus de camionneur Johnny die haar leven in rijdt. Hoogtepunt is het avondeten waarbij zowel haar man als Johnny mee-eten, en de nieuwe vlam van de oudste dochter ook nog langskomt.
Een aanrader!
Popularity: 17%