Wie had deze 2 ooit samen in een persconferentie verwacht? Geweldig stukje Amerikaanse Koefnoen.
Via Harmen.
Popularity: 29% [?]
Weblog van een postmaterialistisch raadslid over onderwijs, politiek, os/oss en vrije tijd.
Wie had deze 2 ooit samen in een persconferentie verwacht? Geweldig stukje Amerikaanse Koefnoen.
Via Harmen.
Popularity: 29% [?]
[Advertentie]
Het was even schrikken. Duyvendak getaart tijdens zijn boekpresentatie. Maar gezien de enorme hoeveelheid politie die er was hield niemand rekening met een vlekkeloze ontvangst.
Direct na het incident zei Duyvendak dat hij geweld van links en rechts veroordeelde. Maar is een taart geweld? Het is in ieder geval een ludieke manier van geweldpleging, waarbij fysieke verwonding niet het doel is, maar vooral de afgang van de getaartte persoon. Je zet die persoon ook direct in een hoek, waarbij het lastig terugvechten is, want kom op, een taart in je gezicht, zo erg is dat toch niet?
De taart is dus een staaltje psychologische oorlogsvoering. Met taarten gooien is daarmee verwerpelijk. Het beeld van de taart is onschuldig, terwijl het uiteindelijk de (lichamelijke) integriteit van de ontvanger schendt. Taarten zijn dus inderdaad een vorm van geweld, afkeurenswaardig. Een uiting van persoonlijke frustratie, niet een van idealisme, niet iets dat een maatschappelijk debat op gang kan brengen. Idealisme is geen piece of cake, kortom. Taarten is geweld.
De manier waarop Duyvendak en Halsema hiermee omgingen, en het voorlopige slot van Pigeonroof-gate vormgaven, verdient waardering. Zelfs de azijnreaguurders van GeenStijl wisten ze voor zich te winnen met dit media-optreden. Koffie met taart op het partijbureau vandaag denk ik. Geweldloos.
Voor meer over geweld, over naar de Vliegende Panters.
Popularity: 28% [?]
Nu maken we ons druk om Polen, Roemenen, Bulgaren in de Europese Unie. Niets nieuws. Jaren geleden al werd Engeland overspoeld door Hongaren. In dit toeristenseizoen, en in het kader van Europese integratie, de Hungarian Phrasebooksketch van Monty Python.
Popularity: 26% [?]
Het was een week waarin activisme centraal stond. En dan niet zomaar activisme, maar jaren ‘80 activisme. Actie met een leren jasje, zeg maar. En makkelijke vijanden: Reagan en Thatcher. De tijd van punk en krakers. Een tijd waarin alternative comedy ontstond, met bijvoorbeeld Not the Nine o’Clock News (Rowan Atkinson, Smith & Jones) en The Young Ones (Rick Mayal, Alexei Sayle). Een tijd ook waarin Simon Munnery nog jong was. Daaruit ontstond zijn karakter Alan Parker, Urban Warrior. Toen ik dit voor het eerst zag was het al 1999, en toen al een beetje achterhaald. Maar het blijft leuk, en een tijdsbeeld.
Popularity: 27% [?]
6 augustus, een nationale feestdag in huize Klijmij-van der Laan. Alweer een stapje richting de 30. Vroeger vond ik dat heel oud, tegenwoordig zie ik dat ietsje anders. Ik voel me nog steeds een jonge vent van 18
Deze datum is natuurlijk meer bekend door jarigen als Erwin Krol en Robin van Persie, en de atoombom Little Boy op Hiroshima. Op 6 augustus 1980 gebeurde er niet zo heel veel belangrijks, maar er werden wel 2 singles uitgebracht: Start me up van de Rolling Stones en Enola Gay van de band met de geweldige naam Orchestral Manoeuvres in the Dark - in 1998 geremixt door Sash. Terug naar negentienlanggeledentig!
Popularity: 27% [?]
Vandaag in het nieuws: het is bedroevend gesteld met het rekenonderwijs. De grote boosdoener zou het Realistisch Rekenen zijn. De staartdeling verdwijnt, en in plaats daarvan komen verhalende sommetjes. Het doel was juist om leerlingen beter te laten begrijpen wat ze doen. Blijkbaar werkt dat niet. Overigens merk ik ook nog niet zoveel van enorm cijferinzicht bij alle leerlingen: er zijn er die bij schaal-sommetjes gerust honderdduizenden kilometers invullen voor een afstand Amsterdam-London. Zonder denken overgeschreven van de rekenmachine. Nee, doe mij maar die goede oude staartdeling, dan komt je altijd goed uit!
Popularity: 31% [?]
Het was 2005.
Voorlopig even de laatste in de jaren-series. Het wordt allemaal wel erg recent, en dan zijn de grote gebeurtenissen nog wat minder uitgekristalliseerd. Het was het jaar dat ik me officiëel opgaf als kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen, en ook meeschreef aan het verkiezingsprogramma. In politiek wereldnieuws kreeg Zuid-Amerika weer een socialistisch duwtje met de keuze van Bolivia voor Evo Morales, de man die z’n truien bij dezelfde winkel lijkt te kopen als TK-lid Hans Spekman. En sinds 2005 mag ik ook de titel Drs voor mijn naam voeren.
Popularity: 34% [?]
Laatste reacties