Weblog van een postmaterialistisch raadslid over onderwijs, politiek, os/oss en vrije tijd.
Zo te zien positieve geluiden over de Stolwijkersluis:
Gedeputeerde Staten willen de Stolwijkersluis in Gouda en het Landgoed Keukenhof in Lisse restaureren met de 2.861.767, 00 euro die het Rijk ter beschikking stelt voor de restauratie van rijksmonumenten.
via Historische Vereniging die Goude.
Popularity: 2%
(2)Het was een beetje warmlopen voor de campagne deze week. De raadscursus over integriteit had ik al afgezegd omdat integriteit heel simpel is, en daardoor had ik tijd om aan een forumdiscussie over kunst & cultuur in Museum Gouda mee te doen. Daarnaast was het vrijdag de dag van de Rechten van het Kind, en daarmee de dag dat voor het eerst de Goudse jeugdlintjes werden uitgereikt.
Kunst & cultuur
Het was het eerste A-onderwerp van de raad, dus er lag een behoorlijke stapel stukken over cultuur. Brieven, hoorzittingen, workshops, debatten, moties en amendementen… Het kostte al met al wel even om me in te lezen op dit onderwerp, dat vroeger in handen was van Pierre Mehlkopf. En zeker om tussen de belangen van instellingen door een grote lijn te vinden.
De inleiding van Henri Boere van Halfgouda.nl was pijnlijk vermakelijk. Met name de vergelijking met de molen op het stationsplein. Het signaal over het onderhoud van kunst in de openbare ruimte was duidelijk. Het is te gek voor woorden hoe de kunstwerken er soms bij staan, terwijl een oplossing niet duur of moeilijk hoeft te zijn. Hier gaan nog vragen over komen, heb ik al met Anita Engbers van de PvdA afgesproken.
Even leek het debat spannend te worden toen Felix Bots van de VVD (kandidaat plek 5) beloofde dat er niet bezuinigd zou worden op kunst en cultuur. Een flinke belofte, want er komen bezuinigingen van 5 a 10% op onze begroting af, miljoenen euro’s. Later krabbelde hij ook wat terug. Wat mij betreft zijn kunst en cultuur belangrijk voor de maatschappij, zoals duurzaamheid en sociaal beleid dat ook zijn. Omdat dat onderwerpen zijn die over de toekomst en over de samenleving gaan wil je daar zo min mogelijk op bezuinigen, maar helemaal te voorkomen zal dat niet zijn. Dan komt het aan op keuzes maken. Die zoek je dan in de breedte, het in contact brengen met kunst en cultuur van jongeren, het stimuleren van nieuwe initiatieven, zodat er een massa ontstaat die initiatieven in de lucht kan houden.
Laten we daarbij ook niet vergeten dat we al veel moois in handen hebben: de Werkschuit en Muziekschool zijn samengegaan in een sterkere organisatie Kunstpuntgouda, we hebben vrij veel evenementen (nog te weinig voor jongeren, dat wel) en met Kaarsjesavond, de Houtmanplatsoenconcerten en de Keramiekdagen echte publiekstrekkers, we hebben de Firma van Drie en Boven de 7e Verdieping. Genoeg basis om de komende jaren op voort te bouwen.
Goudse Sterren
In onze fractie leidde het initiatief van de VVD voor het jeugdlintje tot flinke discussies. Want waarom een nieuw lintje creëren in plaats van het “echte” lintje toegankelijker maken voor jongeren? Waarom een lintje voor jongvolwassenen uitreiken op de dag van de Rechten van het Kind? Uiteindelijk vonden we in meerderheid dat die principiële punten overkomelijk genoeg waren om in te kunnen stemmen met dit voorstel. Want het past binnen het juegdbeleid van ons college, en het gaat om de waardering voor wat jongeren doen in de maatschappij. En dat is veel.
De vier winnaars hebben zich op verschillende manieren ingezet. Lisa (7) die elke maandagavond koekjes rondbrengt in de Ronssehof. Jalila (12) die zich enorm heeft ingezet voor een funfeest in Gouda-Oost, en altijd een mening heeft over maatschappelijke problemen (die zien we nog wel terug in de politiek denk ik). Mohamed (15) is betrokken bij de viering van 5 mei en helpt allerlei sportactiviteiten te organiseren in de Korte Akkeren, Bloemendaal en Achterwillens. En tot slot Söhail (16), die samen met de burgemeester een lieveheersbeestje-tegel heeft geplaatst tegen zinloos geweld, sportactiviteiten organiseert, actief is met de Gouden Stadsregels en COC-meetings voor leeftijdsgenoten organiseert.
Vier verdiende winnaars dus. Volgend jaar hoop ik nog meer winnaars te zien, dus ken je iemand die zich net als deze jongeren inzet, meld ze aan voor een Goudse Ster!
Popularity: 3%
De BUMA/Stemra is op zich geen foute organisatie. Maar ze zijn wel erg eenzijdig gefocust: op het binnenhalen van geld voor auteursrechten. Dan hoef je dus niet na te denken over wat in het belang is van de muziekindustrie, dat is een heel andere taak. In dat licht is het niet vreemd dat BUMA/Stemra mij voor 6 youtube-filmpjes een rekening van 135 euro wil sturen, of 650 euro per 30 filmpjes. Volstrekt buiten elke proportie, want het maakt zelfs niet uit of er wel auteursrechtelijk beschermd materiaal staat zo lijkt het. Hoeveel mensen het filmpje bekijken doet er ook niet toe. Dat de youtube-filmpjes op youtube staan maakt blijkbaar ook niet uit. Nog even en je kan voor links gaan betalen, en dan is het internet echt stuk.
Zonder filmpjes op blogs van youtube had ik een stuk minder leuke muziek gekend en gekocht, had ik leuke films misgelopen of educatief materiaal gemist. Dankzij youtube geef ik meer geld uit aan muziek. Dat zou de BUMA eens moeten snappen.
GroenLinks stelt vragen, Brussen windt zich op, en ik hou gewoon van muziek.
Popularity: 4%
Een voordeel van de verkiezingen: allerlei onderwerpen worden naar de campagne doorgeschoven, agenda’s lopen leeg, en daardoor neemt het zomerreces geologische tijdschaal-achtige proporties aan. Pas deze woensdag, 30 september, was de eerste voltallige raadsvergadering. De eerste ook die pas om 21.30 begon, zodat het einde beter aansluit op de borrel. Belangrijk, want doordat er hiervoor nog specialistische onderwerpen op de agenda stonden ná de besluitvormende raad was de borrel soms maar een treurig geheel – terwijl dat juist een moment is om in de wandelgangen roddels op te vangen en te peilen hoe de vlag erbij hangt.
Maar goed, de vergadering. Er stond een informerende sessie over parkeren op de agenda, wat voor sommige fracties een mooie gelegenheid is om de insprekers/gasten straal te negeren en een politiek verhaal af te steken. Leuk, maar het is de bedoeling om nu de aanwezigen en de wethouder te ondervragen zodat het politieke verhaal en debat volgende week kan plaatsvinden. Die gasten hadden wel interessante bijdrages. Zo blijkt dat de ondernemers best willen bijdragen voor betere parkeervoorzieningen, kwam zelfs ons GroenLinks-plan voor parkeerterreinen met fietsvoorzieningen nog langs, en werd zelfs een heffing per auto gesuggereerd om geld te genereren voor parkeervoorzieningen. Het klonk veelbelovend.
Nu iedereen er weer eens was kon ik voor de aanvang van de raadsvergadering nog een oude belofte gestand doen: ik had in de radio-uitzending bij Henk Bres beloofd om zijn ansichtkaartje te verspreiden onder de raadsleden. En we zijn het dan wel enorm met elkaar oneens – beloofd is beloofd. De meesten namen het kaartje met een glimlach in ontvangst en snapten de boodschap (een signaal over veiligheid en hoe men daar in (een deel van) de stad tegenaan kijkt), of iemand de kaart stiekem vergat of loosde kon ik niet zien. Twee mensen, beide PvdA-er, weigerden de kaart (een gaf ‘m zelfs verscheurd terug). Aan ieder de vrijheid om iets met dit signaal te doen…
De raadsvergadering duurde vooral lang. Het afscheid van Pierre Mehlkopf en de installatie van Rob Schröder in onze fractie stonden op de agenda als eerste echte punt, maar de “administratieve punten” zoals ik ze maar even noem duurden erg lang. Wij vroegen nog aandacht voor de brief van de Voedselbank met aanbevelingen over wachttijden, een punt dat ook de ChristenUnie wilde maken. Dat ging snel (er komt een reactie van de wethouder naar de Voedselbank met kopie naar de Raad), maar vervolgens kwamen de schriftelijke vragen.
Nu hadden we al 2 verhalen gehad bij het Open Podium: de Herdershondenvereniging die vond dat ze aan het lijntje werden gehouden, en de Houtmanplantsoenconcerten. Hierover zijn ook vragen gesteld, en die kwamen dus aan de orde in het blokje Artikel 38, compleet met motie die de VVD had voorbereid over de Houtmanconcerten. Nou weet ik niet hoe de VVD dat doet, zo’n motie voorbereiden, maar het wekte de indruk op een achternamiddag op een bierviltje gezet te zijn. Daar waar duidelijk was dat de organisatie van de concerten (SEG) vooral financiële problemen had waardoor concerten waren afgelast ging de motie puur in op het geluidsniveau. En laat dat nou juist géén issue zijn: er is slechts 1 keer een te hoog niveau gemeten, maar dat bleef zonder consequenties (kan gebeuren), er is niet geklaagd door omwonenden en de organisatie had ook maatregelen genomen. Waarom dan het geluidsniveau omhoog moest bleef een raadsel – waarschijnlijk had men de motie al klaar liggen voordat de antwoorden op de vragen waren gegeven. Slordig en daardoor een pijnlijke nederlaag voor de VVD.
Na dat alles werd Pierre uitgezwaaid, met een speech van de voorzitter van de Raad over Pierre’s eigenzinnigheid, recalcitrantie zelfs, zijn inhoudelijke kennis en zijn grote wapenfeit: de oplegnotities bij de stukken waarin staat waarom we iets eigenlijk behandelen. In zijn afscheidswoorden gaf Pierre toe dat het oppositie voeren hem meer in het bloed zit, en gaf ons mee ervoor te zorgen dat er iets te kiezen valt in maart. Met de belofte van Rob Schröder was onze fractie weer compleet, en konden we om 23 uur beginnen met het echt inhoudelijke deel van de vergadering.
De 30km-zone op de singels lijkt wel geregeld: wethouder Janssen was bereid om mee te werken, en daarmee kon de motie van tafel. Nog dit jaar krijgen we een verkeersbesluit over 30km/u op de Kattensingel.
Vervolgens kwam de Spoorzone aan de orde. Dat het balen is dat dat niet wordt zoals ooit voorgespiegeld is, dat zal niemand ontkennen. De vraag is vervolgens: wat doe je dan wel, en hoe zorg je dat de begroting sluitend blijft? Dan zit er niets anders op dan een aantal dingen niet te doen, en dat wat wel kan zo goed mogelijk door te zetten. Met name het verleggen van de Jamessingel ter hoogte van de Driestar is een hele dure zaak, die je dan maar met tegenzin moet laten zitten. De VVD vatte dit op als onomkeerbaar besluit, en kwam weer met zo’n woensdagmiddagmotie (later omgevormd tot amendement) die totaal ondoordacht was. Zij wilden de Jamessingel wél verleggen. Dat dit miljoenen euro’s kost die wij niet hebben maakte niet uit. Een financiëel volkomen ondoordacht voorstel, en zelfs de SP had het door: ook al zijn zij tegen de Spoorzone-ontwikkeling, zij waren voor het raadsbesluit zoals het was omdat dat nou eenmaal financiëel gezien het wijste is. De VVD en D66 dachten daar anders over, en zeker voor een partij als de VVD die altijd vooraan staat om te vragen wat een plan kost is dat onbegrijpelijk.
Nu zat er nog een rare kant aan dit besluit. D66 stemde ook vóór het amendement, en tegen het raadsbesluit. Diverse collegegezichten gingen op onweer, en een paar keer ving ik wat op over “nu zet D66 zichzelf buitenspel” (voor de college-onderhandelingen na de komende verkiezingen). En dat vind ik ook weer bezopen. Het moet een oppositiepartij vrij zijn om dit soort beslissingen te nemen, ook al ben je het daar als andere partij of als coalitie niet mee eens. De manier waarop hierop door sommigen werd gereageerd was echt heel erg oude politiek. Ongetwijfeld zal er wel weer iemand over vallen dat ik het hier neergooi, maar sommige zaken verdienen het om niet alleen in het wandelgangencircuit te blijven hangen.
Met de noodverordening voor de kaalkopjestocht van 18 september, met complimenten voor de Goudse bevolking, de politie en de burgemeester dat dit rustig was verlopen, konden we dan toch nog gewoon op woensdag aan de borrel. Een lange zit, maar het wordt steeds interessanter richting de verkiezingen.
Popularity: 5%
Ik probeer altijd wel op te letten dat mijn culturele uitspattingen niet door de raadsagenda lopen, maar het ging toch mis. Vanavond laat ik de raad dus schieten (op zich zitten de highlights, 30km op de singels en Spoorzone, in de portefeuille van Hilde), en ga ik naar bijna net zo leuk entertainment: Schudden.
Popularity: 5%
… was er 1 man die de show aan elkaar mocht praten. En die gelukkige was ik.
Deze week stond de school weer in het teken van de Glamournight, de jaarlijkse show waarin leerlingen & personeel hun talenten op gebied van zang, dans en theater mogen laten zien. Zo’n 70 acts deden auditie, er bleven er 23 over. Een week voor die audities was ik al door de presentatie-audities gekomen. Voor het eerst sinds de Glamournight begon in mijn eerste schooljaar op het Coornhert, 1993, zou ik op het podium staan.
"Mwuhahahaha"
In de weken tot de uitvoeringen is de sfeer op school uitgelaten. Overal zijn acts aan het oefenen, muziek schalt door de gangen, en in de week zelf zijn sommige klassen (*kuch*2E*kuch*) niet te houden. Ondertussen probeerde ik, tussen het lesgeven door, mijn teksten te schrijven op basis van wat mij was aangeleverd door de acts, notities van de audities en een overdosis Wikipedia. Dankzij de uitverkoop bij de operettevereniging was ik vorige week maandag ook voorzien van een flitsend kostuum in het kader van “als we over the top gaan, dan gaan we ook goed over the top”.
En dan komt het moment van teksten stampen, generale repetitie, en dan de 4 voorstellingen op donderdag, vrijdag en zaterdag. Als je dan met z’n allen bij elkaar bent zie je weer waarom zo’n Glamournight een belangrijk onderdeel van het schoolleven is. Tientallen leerlingen lopen door elkaar, zijn met elkaar bezig een perfecte show neer te zetten, en de sfeer onderling is fantastisch. Voor velen was het de eerste podiumervaring, dus ook leerzaam. Dat alles ondanks de slijtageslag die de Glamournight ook is: de lessen gaan gewoon door, dus de meesten zitten van woensdag tot en met vrijdag non-stop op school, met uitzondering van de broodnodige en immer te korte nachtrust.
Heavy Celli
De voorstellingen zelf liepen prima, op een paar technische probleempjes na. Er was veel afwisseling tussen de acts, het niveau lag hoog, en backstage was het ontzettend gezellig en waren de grappen nog flauwer dan op het podium. Mij zullen acts als de Heavy Celli (vette metal op cello’s, met op zaterdag een guest appearance van de kistjes van Mevrouw Klijmij), de Heroin Heroes (kippenvel, elke keer weer), Rokjes & Roll en het live opgevoerde Super Mario nog wel even bijblijven. Maar ook de weer super zingende Lette, Aniek, Sophie, Louise, Charlotte, cool low janes en al die anderen. Wat een kwaliteit, en wat heerlijk om daar ongeremd trots op te kunnen zijn. Jammer dat ik niet in de zaal kon zijn dit jaar…
Dat alles was niet mogelijk geweest zonder de giga-inzet van Fleur en Marco, waarvoor ik ze eeuwig dankbaar zal zijn, en al die mensen die mij (en de rest) van eten, drinken, schmink, gezelligheid etc hebben voorzien. Volgend jaar ga ik absoluut weer auditie doen!
Nu de puinhopen in school zijn opgeruimd en we allemaal in dat grote zwarte gat zitten moeten we het doen met de filmpjes van de originele acts. Ook leuk!
Popularity: 21%
Gisteravond hebben we de film Der Baader-Meinhof Komplex in het Filmhuis gezien. Een indrukwekkende film over de jaren ‘70, toen de Rote Armee Faktion Duitsland onveilig maakte.
In het eerste deel komen de hoofdpersonen in een sneltreinvaart langs: Baader, Ensslin, Meinhof en de andere RAF-kopstukken. Ze radicaliseren sneller dan Geert Wilders op topsnelheid, maar waarom blijft wat onduidelijk. Ideologie heeft er niet zoveel te maken – naaktzonnen voor vrouwen is net zo belangrijk als schieten.
In het tweede deel van de film gaat het tempo iets omlaag en wordt de aftakeling van de hoofdpersonen duidelijk als ze in de gevangenis zitten. Want ondanks alle aanslagen blijft toch vooral hangen dat het niet zulke hele goede terroristen waren: vaak opgepakt en weinig effectief. Buiten de gevangenismuren proberen nieuwe RAF-leden de gevangen vrij te krijgen met nog meer moorden, kapingen en ontvoeringen. Het lukt allemaal niet, en zo eindigt de film met nog wat spatten bloed.
Een mooi tijdsbeeld, waarbij de gekte steeds verder toeslaat en alle remmen losgaan. Ook een eng beeld, omdat te zien is hoe snel en makkelijk mensen kunnen radicaliseren. Wat dat betreft is er niet zoveel veranderd.
Popularity: 21%
Een optreden dat nog wel even door had mogen gaan. Dat was NO Blues, gisteren in de schouwburg. Een mix van americana en arabische muziek, van een gelegenheidsgroep. Maar zulke gelegenheden wil je wel bij zijn. Een hele aparte mix van muzikale stijlen die precies goed valt. Hier zijn vier rasmuzikanten aan het werk, uit alle hoeken van de wereld – Eindhoven, Khartoum, Haifa en – of all places – Arnhem. Met gitaar, bas, jembe en ud ontstaat een geluid dat niet te beschrijven is, waarin de blues uit de VS naadloos aanhaken bij de melancholische klanken uit het Midden-Oosten. Je had erbij moeten zijn.
Popularity: 20%
Wees fair, geef Michel een ster
Elke dag kan je op Planeet GroenLinks je waardering uitspreken door sterren (maximaal 3) te geven aan je favoriete blog(s).
Stem je GroenLinks?
Totaal aantal stemmen: 63
Loading ...
Laatste reacties