Tag Archive for 'cultuur'

Beeldenbriesje

De omstreden foto’s van Sooreh Hera hangen inmiddels meer dan een week in MuseumgoudA, door een groot deel van de bevolking terecht nog steeds Catharina Gasthuis genoemd. CU-er Theo Krins wandelde al eerder langs de foto’s, en vond ze genuanceerd aanstootgevend.

Vandaag bezocht ik de tentoonstelling, en maakte maar gelijk een wandeling door het hele museum. Dat moest ook wel, want de foto’s van Sooreh Hera hangen van dolcel tot zolder, met daarnaast nog allerlei andere werken in het kader van het thema Beeldenstorm. En de gebruikelijke stukken, met ook de oude apotheek en de oude keuken, waarbij maar weer blijkt dat meer mensen zich opwinden over de lelijke nieuwe stoelen in de oude keuken dan over de blote mannen.

Die blote mannen & aanverwante artikelen moet je trouwens ook wel even zoeken. Ze hangen tussen de andere kunstwerken in de stijlkamers. Weliswaar wisten de brugklassers met wie ik gisteren in het museum was als extra begeleider de aanstootgevendste foto’s in pak-’m-beet anderhalve nanoseconde te spotten, wie ervoor komt zal wat moeite moeten doen.

En wat moet je er dan van vinden? Zo lopend door het museum wordt niet echt duidelijk wat nou de bedoeling van de foto’s is. Shockeren? Mannen truttig fotograferen met hun huishoudelijke objecten? Je komt er niet achter. Tekst bij de foto’s (anders dan dat het bijvoorbeeld Klaas is) ontbreekt.

Zo zijn deze omstreden foto’s uiteindelijk het minste onderdeel van de expositie. Interessanter was het overzicht van bestormde kunstwerken, met de redenen en de mensen erachter. Van kunst kapot maken om nieuwe kunst te maken, tot stemmen in het hoofd over Japanse wereldheerschappij. Dat zet je aan het denken over wat kunst is. Meer dan gemaskerde mannen met open broeken, ook al ben ik blij dat ze wel in een museum opgehangen kunnen worden. Kunst hoort niet geweigerd te worden omdat mensen, die anders waarschijnlijk niet eens het museum zouden bezoeken, er aanstoot aan zouden kunnen nemen. Het gebrek aan gekwetste reacties toont ook wel aan dat je daar ook niet bang voor hoeft te zijn.

Popularity: 16% [?]

[Advertentie]

Kunst voor vrede

Het wordt nog druk over 2 weken. Dan is het burendag en begint de vredesweek. De gemiddelde goedwillende burger kan z’n agenda dus driedubbel volboeken. Om daar nog wat aan toe te voegen: in het Verzetsmuseum is een tentoonstelling met kunst vanuit Palestina. Dit is afkomstig van Manar uit Bethlehem, die met dit mooie initiatief vrede in Palestina dichterbij probeert te brengen en het leven er ietsje beter te maken.

Partijgenossen lezen ondertussen natuurlijk direct het interview met Niels op de achterkant van het clubblaadje, met zeer herkenbare ervaringen over zijn verblijf in een vluchtelingenkamp in Bethlehem.

Popularity: 22% [?]

BV Gouda Centrum maakt forse winst

Tijdens Gouda Waterstad slenterden we over de Lage Gouwe. Bij het Nonnenwater stond een kraampje van de groep binnenstadsbewoners die druk bezig zijn om het voor elkaar te krijgen deze gracht weer open te graven. Dat wilde de gemeente al langer, maar financiëel bleek zelfs de simpelste optie niet haalbaar. De bewoners waren het daar niet mee eens, en daarom gaf wethouder Menkveld ze nog wat tijd om op zoek te gaan naar fondsen.

Het Nonnenwater vroeger (bron: http://members.lycos.nl/stadgouda/)

Het Nonnenwater vroeger

Bij dat kraampje raakte in al snel in discussie met Sjaak de Keijzer, voormalig ambtenaar bij de gemeente en nu vaak op Gouwestad met uitleg over bouwpojecten uit het verleden. Die discussie ging over geld. Het opengraven van het Nonnenwater kost miljoenen, een investering die de gemeente nu moeilijk kan doen. Natuurlijk, als je maar wilt is er altijd wel een weg, maar we willen wel meer, en dan raken de wegen langzaamaan verstopt. We kwamen er die zonnige middag niet uit.

Enkele dagen later werd ik gebeld door Sjaak. Hij wilde mij een boekje geven, Eigen Haard is Goud Waard. Dit is geschreven door Tom Bade van Triple E. Een accountant, die ik eerder al eens een interessant verhaal had horen vertellen over de economische waarde van groen. Hoewel ik vooral uit principe voor groen ben is het fijn om te horen dat die principes ook nog geld opleveren. Zo’nzelfde berekening hebben Bade en consorten losgelaten op cultuurhistorisch erfgoed.

De binnenstad als BV
De basis van het verhaal is om een historische binnenstad als BV te bekijken. Er komt geld in via bezoekers, bedrijfswinsten en belastingen, en er zijn kosten voor onderhoud van monumenten, wegen, grachten, etc. De uitgaven zet je tegenover de kosten, en voila, er komt een dikke winst uit. Een beetje binnenstad zet miljoenen om. Miljoenen die direct samenhangen met die historische binnenstad.

Eén van de voorbeelden is het opengraven van een gracht. Dat kost geld, veel geld. Maar water is ook een inkomstenbron: het zorgt voor hogere huizenprijzen (dus hogere opbrengst OZB), het is aantrekkelijk voor bedrijven (die weer belasting betalen), het levert toerisme op (horeca- en winkelinkomsten). De kosten kan je dus weer terugverdienen. Op eenzelfde manier blijkt dat het autovrij maken van straten in de binnenstad een hogere omzet oplevert voor ondernemers - en dus hogere belastinginkomsten. Een win-win situatie.

Door via zo’n constructie naar de binnenstad te kijken wordt er ineens veel meer mogelijk. Auto’s verder uit de binnenstad weren, grachten opengraven, de kosten van deze grote operaties kunnen gedragen worden door de financiële voordelen van die operaties op lange termijn beter te benutten.

De vraag is alleen wel: hoe doe je dat uiteindelijk? Want er zit wel een addertje onder de gracht in het verhaal van Bade. Het zwaartepunt van de investeringen ligt bij de lokale overheid. Het zwaartepunt van de opbrengsten bij de particulieren en ondernemers, en de landelijke overheid. Geld dat je niet zomaar terugziet als gemeente.

Al met al kost het dus wel wat werk van financiële specialisten, om het geld zodanig te laten vloeien dat je als gemeente je investering kan terugverdienen, en daarmee mogelijk maakt. Zo’n specialist ben ik niet. Maar het zou mooi zijn als we daar als gemeente, en zeker ook als gemeenteraad, aangezien wij over de financiën beslissen. Een verkennende bijeenkomst over dit thema lijkt me zeker gewenst.

Popularity: 35% [?]

Weekend Deze Nog (61)

Het was een week waarin activisme centraal stond. En dan niet zomaar activisme, maar jaren ‘80 activisme. Actie met een leren jasje, zeg maar. En makkelijke vijanden: Reagan en Thatcher. De tijd van punk en krakers. Een tijd waarin alternative comedy ontstond, met bijvoorbeeld Not the Nine o’Clock News (Rowan Atkinson, Smith & Jones) en The Young Ones (Rick Mayal, Alexei Sayle). Een tijd ook waarin Simon Munnery nog jong was. Daaruit ontstond zijn karakter Alan Parker, Urban Warrior. Toen ik dit voor het eerst zag was het al 1999, en toen al een beetje achterhaald. Maar het blijft leuk, en een tijdsbeeld.

Popularity: 27% [?]

Weekend Deze Nog (59)

Het was 2005.

Voorlopig even de laatste in de jaren-series. Het wordt allemaal wel erg recent, en dan zijn de grote gebeurtenissen nog wat minder uitgekristalliseerd. Het was het jaar dat ik me officiëel opgaf als kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen, en ook meeschreef aan het verkiezingsprogramma. In politiek wereldnieuws kreeg Zuid-Amerika weer een socialistisch duwtje met de keuze van Bolivia voor Evo Morales, de man die z’n truien bij dezelfde winkel lijkt te kopen als TK-lid Hans Spekman. En sinds 2005 mag ik ook de titel Drs voor mijn naam voeren.

Popularity: 34% [?]

Aan de rand van het reces

Zoals we ’s middags met het Jonge Raadsledennetwerk al vaststelden, alles hoopt zich altijd op aan het eind van het jaar. En zo was de laatste vergadering voor het zomerreces een flinke. Helaas kwam ik er pas na afloop achter dat ik de burgemeester een krat bier had kunnen aftroggelen door een weddenschapje op de sluitingstijd van 11 uur te zetten.

Zuidwestelijke Randweg
Voor het eerste uur was er een paralelle werkelijkheid gepland: een informatieve sessie over de Zuidwestelijke Randweg tegenover de brief aan Al Qalam. Hoewel Al Qalam natuurlijk een van de spannendste items op de agenda was, kreeg de ZWR ook een extra lading door het nieuws uit Ouderkerk: zij werken niet mee mee. Alleen de lokale PvdA was tegen de motie. Ergens is dat wel mooi: dankzij de nieuwe Wet op de Ruimtelijke Ordening kan de provincie de ZWR planologisch afhandelen, dus maakt het niet zo uit wat Ouderkerk vindt. En hun houding maakt het makkelijker om als Gouda het hele convenant in de prullenbak te gooien, en de deur definitief in het slot te gooien voor bedrijventerrein Veerstalblok. Een win-win situatie dus. Volgende stap: Ouderkerk annexeren. Na Waddinxveen zijn ze de eerste. Mwoehahahaha! De plannen zagen er verder aardig uit - met wel in het achterhoofd dat ooit voor het verkeerde tracé is gekozen, maar daar doe je nu niets meer aan. De natuurcompensatie is wel erg ver weg, en de ontsluiting voor langzaam verkeer is niet optimaal, maar daar leken niet veel partijen mee te zitten.

Al Qalam
Op de achtergrond was af en toe applaus en geluid te horen bij de bijeenkomst over Al Qalam. Deze islamitische basisschool wil graag naar Gouda-Oost. Het is jammer dat met name de ouders en moskeeën kozen voor een nogal zwaar aangezette brief (pdf), waarbij eigenlijk alle wereldleed de schuld van de gemeente Gouda is. Jammer, want Al Qalam is verder een goed functionerende school die best op wat goodwill in de raad kan rekenen. Met hun brief gingen ze volledig voorbij aan het feit dat ze als stedelijke school dezelfde positie innemen als andere stedelijke scholen. Huisvesting voor scholen is een breed probleem in Gouda. Om dan te doen alsof alleen zij daar last van hebben, en natuurlijk vanwege discriminatie, gaat me echt te ver. De islamitische basisschool wordt gelijk behandeld, en dus ook gelijk benadeeld. Gelijke behandeling is niet altijd alleen maar leuk. Nu de stoom wat is afgeblazen is het zaak om fris het gesprek aan te gaan, en te kijken welke oplossingen haalbaar zijn. Zoals de situatie nu is zit verhuizing er op korte termijn simpelweg niet in. Dan is het zaak om te bezien wat er op korte termijn haalbaar is als oplossingen voor de problemen waar de groeiende basisschool tegenaan loopt, in het belang van het kind. Ons fractieverhaal staat nog niet op de site, de ChristenUnie is wel snel geweest.

Cultuurnota
Dan de echte raadsvergadering. Gelukkig was er nog collega Krins om mee te sms-en, want het niveau zakte af en toe weg naar niveau bedroevend. Soms heb je meer het gevoel bij een therapeutische praatclub te zijn dan bij het hoogste bestuursorgaan van de gemeente. Al direct bij de Cultuurnota ging het mis. De afspraak is simpel: het debat doen we in voorbereidende bijeenkomsten. Als fracties aangeven dat een stuk naar de besluitvormende vergadering doorgaat, zeg je dus impliciet dat we uitgedebatteerd zijn. Er mag dan alleen nog worden gesproken over amendementen en moties. Voor de cultuurnota lagen er 2 amendementen, maar Anita Engbers begon namens de PvdA nog eens het raadsdebat dunnetjes over te doen. En ik was al zo toe aan vakantie! Vervolgens gooide Dirk Barth er nog een schepje bovenop, waardoor dit punt al direct enorm uitliep - want nu moest natuurlijk iedereen uitgebreid het woord voeren. Nota bene: de steun voor beide amendementen was minimaal. We hadden dit dus snel afgerond kunnen hebben, als iedereen zich gewoon aan de eigen afspraken zou houden. Een dikke min dus. Volgende keer een nota over onze eigen cultuur?

Armoedebeleid
Bij Armoedebeleid ging het beter, ook omdat er 6 amendementen en een motie voorlagen. Daar ontstond weer wat verwarring doordat onze Pierre zijn moties vanwege gebrek aan steun introk, maar de SP ze vervolgens alsnog wilde indienen. Deze administratieve en procedurele ontsporing werd rechtgezet toen Pierre alsnog de amendementen handhaafde. Zeer opvallend was de inbreng van het CDA. Daar waar ze in het raadsdebat nog aangaven te kunnen leven met het gebruiken van de EU-definitie van armoede, werden dit en andere amendementen nu weggezet als “geneuzel”. Pierre pakte die mooi op door aan te geven dat hij graag neuzelt, als neuzelen inhoudt het scherper formuleren van besluiten. Dat moeten we ook doen om onze taak als Raad (controleur en kadersteller) waar te kunnen maken. Blijkbaar waren de andere partijen na hun betogen over cultuur ineens toe aan de afsluitende borrel, want de behoefte aan een scherper geformuleerd besluit was miniem. Van de hele riedel werd 1 amendement aangenomen, waarna de kaders Armoedebeleid unaniem werden goedgekeurd. Tussendoor mocht ik nog een bedankje incasseren. Leuk, maar het wordt allemaal wat veel. Gaan we straks de schoonmaakploeg bedanken omdat ze altijd zo netjes opruimen als we klaar zijn?

En we gaan nog niet naar huis
De klok was ondertussen al voorbij half 11 gekropen, met nog 1 bespreekstuk, een riedel hamerstukken en de sluiting nog in het vooruitzicht. Het sprankje hoop om voor 11 uur te proosten op de besluitvorming en het komende reces werd echter de grond in geboord door het bezoek uit Ghana, dat nog eens met uitgebreide speeches stilstond bij alles wat Gouda voor hen had betekend. Sympathiek, maar ondertussen zit je daar maar. Zelfs sms-en gaat lastig in zo’n situatie.

Buurtservicecentra
Dik na elven werd de vergadering hervat, met het agendapunt Buurtservicecentra. Er was een amendement aangekondigd door GBG, een die precies verwoordde wat ik wilde: nu nog geen besluitvorming over de sluiting van de Nieuwehaven, maar eerst het gesprek aangaan. Dat hadden we immers ook gedaan bij de buurthuizen (met als resultaat dat die open mochten blijven). Sowieso was het wat vreemd dat in een discussie over buurthuizen ineens een stedelijke voorziening erbij werd gesleept. In de voorbereidende vergadering was al duidelijk geworden dat een meerderheid het liet bij “foei, niet netjes gegaan, maar ja, toch maar instemmen”. Ik heb getwijfeld, maar uiteindelijk besloten mijn hart te volgen en niet met de fractie mee te stemmen. De manier waarop dit besluit er doorheen wordt gejaagd (nota bene, de wethouder gaf zelf aan snelheid te prefereren boven zorgvuldigheid), en op die manier hoor je simpelweg niet met elkaar om te gaan. “Foei” zeggen is dan niet genoeg, dan moet je ook “foei” stemmen. Overigens heb ik geen woord gezegd, Hilde deed dat al prima, dus hoefde ik daar geen nodeloze teksten aan toe te voegen. Haar bijdrage en het amendement van GBG spraken voor zich.

Het is dan opvallend om te zien hoe wethouder Keulen reageert. Direct start “Andere Tijden Goudse Raad” en wordt GBG voorgehouden dat ze toch ooit tegen de Nieuwehaven waren. Gelukkig greep Laura Werger (VVD) goed in door Keulen te vertellen dat de PvdA toch ooit warm voorstander was van de voorziening aan de Nieuwehaven. Bovendien had Jue van GBG duidelijk uitgelegd dat het hem om de zorgvuldige procedure ging. Kortom, we hebben allemaal wel eens voortschrijdend inzicht. Ondanks dat direct duidelijk was dat het amendement toch geen meerderheid had ging Keulen hier wat krampachtig mee om, niet in staat om het laatste woord aan een ander te laten. Een beetje een minpunt. Het amendement werd verworpen met 28-3, het voorstel met dezelfde stemverhouding aangenomen. Hopelijk komt het signaal wel aan: eerst overleggen, dan pas een besluit. Bij de wethouder, maar ook bij de Raad die uiteindelijk het besluit moet nemen. Een raad die ondanks dat ze over de helft is nog steeds slecht in staat is om echt duidelijke strepen in het zand te zetten.

Popularity: 46% [?]

Dingen in de raad

Ondanks de af en toe oorverdovende stilte hier gaat het raadswerk gestaag door. Woensdag was er weer een volle agenda, zo vol dat een parallelle werkelijkheid nodig was om alles voor elven af te kunnen ronden. Zelfs met 3 fractieleden was het nog krap: ik moest Armoede voorzitten, Pierre het woord voeren en Hilde naar de Buurtservicecentra-discussie. Daarna deed Pierre het Cultuurdebat, waarbij Hilde en ik op de backbench plaatsnamen.

Het debat over armoede verliep naar tevredenheid. Van tevoren had ik duidelijk gemaakt dat de bijdrages kort & krachtig moesten zijn. We hebben bij het meningsvormend debat al uitgebreid ideeën kunnen spuien, nu ging het om een standpunt over de nota en het besluit. Voor het naar de raad ging was er al discussie geweest in de stuurgroep (wethouder, ambtenaren, griffie en ik als voorzitter), maar om niet de schijn van politiek bedrijven op me te halen kon ik daar niet al teveel van mijn bezwaren al inbrengen. Gelukkig deden enkele raadsleden dat wel, waardoor in ieder geval duidelijk werd gemaakt dat dit voorstel op veel punten nog te weinig concreet is.

Het debat spitste zich, zoals de bedoeling was, toe op het besluit. Het was mooi om te zien dat de meeste raadsleden goed luisterden, elkaar bevroegen en actief steun zochten voor hun standpunten in het debat. Tegelijk werden ook duidelijk standpunten ingenomen (bijvoorbeeld over de Voedselbank), die weliswaar niet direct tot een ander besluit leiden, maar wel direct laten zien hoe elke partij aankijkt tegen armoede. Dat maakte het debat uiteindelijk zeer geslaagd. Een aantal partijen gaan nog amendementen en moties indienen, iets dat vooral ook de betrokkenheid bij dit onderwerp aangeeft. Voor mij was het ook een leerzaam proces, dat weer een hoop ideeën heeft opgeleverd voor toekomstige debatten en A-trajecten voor onderwerpen. Het blijft toch lastig om te balanceren tussen een open debat en een concreet voorstel, ruimte laten aan insprekers en de ruimte voor de politiek om standpunten in te nemen en verkondigen, en de verhouding tussen college en raad. Toch durf ik Armoede wel een voorbeeld te noemen voor A-onderwerpen zoals het tot nu toe is gegaan.

De buurtservicecentra-discussie liep ondertussen een beetje met een sisser af. Er is wat mij betreft nog heel wat onduidelijkheid, en het proces is slordig verlopen. Na uitgebreide besprekingen met gebruikers van buurthuizen is de conclusie dat die (deels) open blijven; en ineens komt als een konijn uit de hoge hoed de sluiting van een stedelijke jongerenvoorziening aan de Nieuwehaven ter compensatie. Dat kan gewoon niet. Daardoor zijn de gevolgen van sluiting niet goed te overzien: gaat dit leiden tot het stoppen van activiteiten, omdat de jongeren hun heil elders zoeken? Hoe ga je serieus met je burgers om? Wat mij betreft had de sluiting van de Nieuwehaven uitgesteld geworden tot er met de gebruikers was overlegd over waar die activiteiten het beste heen kunnen, en met een beter beeld van de gevolgen voor de veiligheid. Maar voor de meeste raadsleden was het “foei, slecht aangepakt, niet meer doen, over tot de orde van de dag”. Zo komt men elke keer weg met een slecht proces, iets dat mij mateloos irriteert.

Het debat over de Cultuurnota mocht op een ruime belangstelling rekenen, de instellingen waren weer ruim aanwezig. Het debat was voor hen interessant om te horen hoe de partijen tegen de nota stonden, maar veel zegt het niet. Iedereen verkondigde een standpunt, tot onderling debat kwam het nauwelijks. Lange beschouwingen, weliswaar interessant maar zonder resultaat. Er had meer ingezeten. Het werd nog wel even gezellig toen ik ineens een sms-je kreeg met de tekst “ben je online?”. Bleek van CU-er Krins te zijn, aan gene zijde van de zaal. In een groot aantal opeenvolgende berichtjes kwamen er in ieder geval een hoop leuke plannen voorbij om debatten nog spannender te maken. Jammer dat die hotspots er niet van zijn gekomen

Popularity: 49% [?]

Oefenen voor vanavond

  • “Voetballen is heel simpel, maar het moeilijkste wat er is, is simpel voetballen.”
  • “Als wij de bal hebben kunnen hun niet scoren.”
  • “Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort als de tegenstander.”
  • “Het behoort tot de wetten van het voetbal dat op succes vaak een grote teleurstelling volgt.”
  • “Je gaat het pas zien als je het door hebt.”
  • “Als ik zou willen dat je het begreep, had ik het wel beter uitgelegd.”
  • “Italianen kunnen niet van je winnen, maar je kunt wel van ze verliezen.”

Allemaal hier terug te vinden, en bovenstaande ook gebruikt als liedtekst van het schitterende “Voetbal” van Joop Visser.

Popularity: 40% [?]