Tag Archive for 'femke halsema'

Het H-woord

Uit het hele interview in De Pers met Femke Halsema was volgens de overige media maar één passage interessant: de af te slingeren hoofddoekjes.

Als ik op de school van mijn kinderen kom, valt het mij wel eens moeilijk – ik kom echt voort uit de feministische beweging – dat ik dan tussen allerlei gesluierde vrouwen zit. Ik zal hun rechten niet aantasten daarin. Maar ik kan niet wachten op het moment waarop ze in vrijheid hun hoofddoek zullen afslingeren. Ik zie het liefst elke vrouw in Nederland hoofddoekloos. En volstrekt vrij.

hoofddoekjeIs it opzienbarend? Nee. Dat GroenLinks voor vrijheid van godsdienst staat is al lang bekend, en dat GroenLinks bij uitstek een emancipatiepartij is ook. Dus dat Halsema vindt dat vrouwen hun hoofddoek in vrijheid moeten kunnen afslingeren is volkomen logisch, en iets waar ik ook volledig achter kan staan.

Het venijn, wat ook het debat op Planeet GroenLinks deed losbarsten, zit ‘m in één klein zinnetje:

Ik merk het in mijn wijk: natuurlijk is de islam een probleem. Overigens met name de islam in combinatie met ongeletterdheid

Christian was de eerste die begon over de implicaties van dit zinnetje, in in zijn woorden “Maar er zit een emotionele ondertoon van islamofobie in waar ik niet erg gelukkig van word” kan ik me wel vinden. Want de hele islam tot een probleem bestempelen, dat gaat me net een stap te ver. Dat er problemen zijn met moslims, zeker waar het gaat om emancipatie, is waar, maar dat is niet aan een hele religie op te hangen. Om de islam aan te vallen vanwege gebrek aan emancipatie in een land dat gigantisch achterloopt op andere landen waar het gaat om gelijke beloning en arbeidsparticipatie van mannen en vrouwen gaat wat ver. Bovendien zijn het uiteindelijk de gelovigen die zelf invulling geven aan hun geloof, en hoef je niet de hele groep aan te kijken op het gedrag van leden van die groep. Ook Simon en Johan zitten op die lijn. Steven heeft geen mening over “de” islam, juist omdat die uit individuen bestaat.

Aan de andere kant leggen Brechtje, Paul, René en Margreet de nadruk vooral op emancipatie. Daarvoor worden Afghanistan en Saoudi-Arabië erbij gehaald. Maar zoals Simon al zegt: Amsterdam ligt niet in Aghanistan. Hoe kosmopolitisch GroenLinks ook is. En ook vrouwen met hoofddoekjes zijn moslim – als je je verzet tegen de islam, verzet je je dus ook tegen een deel van de identiteit van de vrouwen waar je juist toenadering tot zoekt. Het gevaar is dan dat je, door de islam als “achterlijk” neer te zetten, juist de groep die je wilt helpen verder terugdringt in een isolement. Dan kan nooit de bedoeling zijn.

Update: de reactie van Femke Halsema op de ophef.

Popularity: 7%

Vriendjespolitiek

Hyves-vriendjes zijn de nieuwe postzegels. Je verzamelt er zoveel mogelijk en laat dat vol trots zien. Ook politici doen daar vrolijk aan mee (mijzelf niet uitgezonderd), en daarmee kan je allerlei leuke statistiekjes gaan maken. Arnoud Boer wees op vriendjespolitiek.net, een site waarmee je je compatibiliteit met verschillende fractievoorzitters kan meten.

Voor mijn persoonlijke account kwam ik verrassend genoeg uit op Marianne Thieme, op de voet gevolgd door Femke Halsema.

Jan-Peter Balkenende – 3% match
Wouter Bos – 12% match
Mark Rutte – 7% match
Femke Halsema – 16% match
Andre Rouvoet – 6% match
Alexander Pechtold – 11% match
Marianne Thieme – 18% match
Rita Verdonk – 6% match

Nu heb ik twee postzegelalbums hyves-accounts, om mijn leerlingen gescheiden te houden van de meer persoonlijke vrienden. Zou dat een radicaal ander beeld opleveren?

Jan-Peter Balkenende – 5% match
Wouter Bos – 10% match
Mark Rutte – 6% match
Femke Halsema – 14% match
Andre Rouvoet – 8% match
Alexander Pechtold – 9% match
Marianne Thieme – 12% match
Rita Verdonk – 8% match

Zo zie je maar: mijn missie om al mijn leerlingen te hersenspoelen tot het Grote GroenLinkse Gedachtengoed lukt best goed. Femke Halsema staat hier aan kop.  En ook hier Jan-Peter Balkenende totaal onderaan, zelfs onder Rita Verdonk.

Popularity: 21%

Late selectie zo laten

Minister Plasterk komt tegemoet aan een wens van GroenLinks – maar dat had hij niet moeten doen. In zijn “mid-term review” van het onderwijs laat hij in een zinnetje vallen dat de “vroege selectie” misschien wel anders moet. Het taboe op de Middenschool moet worden doorbroken. Ik houd dat taboe liever in stand, in het belang van de leerling. De Middenschool is een typisch politieke oplossing: namelijk de oplossing voor een ander probleem. En niet eens een goede oplossing.

Om eerst maar een misverstand weg te nemen: zo vroeg wordt er nu ook weer niet geselecteerd. Natuurlijk, aan het eind van de basisschool komt er een advies en een CITO-resultaat, maar dat is vaak nog niet definitief. Een advies vmbo/havo of havo/vwo komt vaak voor. Middelbare scholen spelen daarop in, met vaak gemengde brugklassen. De daadwerkelijke selectie vindt pas na 1 of 2 jaar plaats voor veel kinderen.

Waarom ben ik nu tegen de middenschool, en in bredere zin tegen de commotie om die zogenaamd vroege selectie?

Allereerst doet het onrecht aan het onderwijs. Alsof basisscholen niet in staat zijn om een goed advies te geven, alsof middelbare scholen niet in staat zijn kinderen in de goede richting te sturen. Ik ken te weinig verhalen van kinderen die te laag zijn ingeschat, eerder dat ze te hoog zitten. Vaak is dat niet eens een probleem veroorzaakt door de school, maar door ouders en kinderen die denken dat je zo theoretisch mogelijk onderwijs moet volgen. Het gevolg: tekorten aan goede vaklui, en veel kinderen die liever met hun handen bezig zouden zijn dan met de boeken waar ze nu mee geconfronteerd worden.

Ten tweede is het niet in het belang van kinderen om lang gedwongen te worden in een gemengde groep te zitten. Degenen aan de onderkant zijn altijd degenen die het laagste scoren. Dat is funest voor het zelfvertrouwen. Er is ook geen haalbaar doel, want zo slim als de slimste kinderen in de klas zullen ze nooit worden. Het gevolg is demotivatie: het maakt toch niet uit wat je doet. Ontplooiing en ontwikkeling kan je wel vergeten.

Aan de andere kant van het spectrum zitten de slimme kinderen. Die hebben minder aansluiting met de rest (het zijn immers “nerds”), vervelen zich over het algemeen te pletter omdat alles zo makkelijk is (anders haken de minder slimme kinderen af), kortom, zij worden evengoed gehinderd in hun ontwikkeling.

Beide soorten kinderen heb ik in de praktijk meegemaakt. Op mijn vorige school in Zoetermeer, waar leerlingen van mavo t/m gymnasium door elkaar zaten. En ik maar aan het huilende meisje, iemand die met hard werken mavo net aan zou kunnen, uitleggen dat ze weliswaar de toets goed had gemaakt, maar dat de anderen ‘m beter hadden gemaakt en zij dus toch een 5 had. Tegelijk was het haast onmogelijk om iets extra’s te bieden aan de slimme kinderen, omdat je ondertussen 2/3 van de groep iets anders moest laten doen.

Op mijn huidige school, een categoraal gymnasium, hoor ik van ouders vooral opluchting. Opluchting omdat hun kind eindelijk zichzelf kan zijn, eindelijk wordt uitgedaagd, eindelijk weg is van die basisschool die zo makkelijk was. Het wordt weer uitdagend. Dat dat niet alleen geldt voor de gymnasiasten bleek op mijn vorige school wel uit het verhaal dat de brugklassen met alleen mavo-leerlingen de resultaten beter waren, zowel qua leren als sociaal. De reden lijkt simpel: je kan op je eigen niveau worden uitgedaagd en het beste uit jezelf halen. De top van de klas is bereikbaar.

Vroege selectie lijkt vooral bedoeld om op kunstmatige manier kinderen te mengen en “klasseverschillen” weg te werken. Maar dat is niet het doel van het onderwijs. Het doel is om kinderen voor te bereiden op het volwassen leven, door kennis op te doen, door in een veilige omgeving op te groeien. Die veiligheid mist in een Middenschool.

Wat moet er dan wel gebeuren? Laatbloeiers bestaan, en daar moet je ook wat voor bieden. Het zijn er niet genoeg om je hele onderwijssysteem overhoop te gooien. Wat wel moet gebeuren, is het vergemakkelijken van de overstap naar een ander schooltype. De route omhoog (en omlaag) moet niet met hindernissen bezaaid worden. Daar kan je je leerdoelen en programma’s op afstemmen. Vroege selectie is geen probleem – het definitieve karakter ervan wel.

Bij al die zaken moet je niet vergeten dat het ook gaat om het welzijn van de leerlingen. Zorgen dat ze zich goed voelen in de klas, en positief uitgedaagd. Niet het onmogelijke verlangen. En het onderwijs niet inzetten als middel om de maatschappij als geheel te verbeteren. Mislukken van ideologische plannen is erg, het mislukken van plannen over de hoofden van goedwillende kinderen is nog erger.

Popularity: 21%

Gezellig met linkse ratten

Eindelijk weer eens mensen die GroenLinks geen softe liberale partij vinden, maar een keiharde radicale linkse beweging. Communisten zelfs. Dit werd duidelijk gemaakt door een groepje van zo’n 15 demonstranten van Voorpost. Geweldig dat een groep jonge mensen op zaterdagochtend voor 10 uur de moeite heeft genomen wind en hagel te trotseren voor een volstrekt zinloze, doch hilarische actie. Wellicht kan het partijbestuur voor het volgende congres eenzelfde vorm van entertainment boeken.

Direct na binnenkomst in de congreslokatie 013 kon ik me al gaan storten op mijn debuut als spreker op een congres. De bureaucratie verliep vlot, en met 9 spreekbonnen die Mieke alvast had verzameld kreeg ik zowaar een hele minuut om mijn punt te maken. De tijd was makkelijk bij te houden, want achter me bevond zich een digitale klok ter grote van de Big Ben, die nog net niet hardop tike, maar wel dreigend richting de 0 afdaalde.

De gloedvolle betogen van Mieke en mij mochten niet baten: het congres verwierp de motie “Wij willen amenderen” met op het ook ongeveer 2/3 meerderheid. Tsja, als je je beroept op de leden die zich moeten uitspreken is het wel te verteren als die leden zich uitspreken dat ze zich niet willen uitspreken.

Na de stemming over de moties gingen we over op de daadwerkelijke bespreking van de beginselen. Die gingen op volgorde van veel en weinig amendementen, dus al na 2 minuten was ik volledig de weg kwijt met geblader in dagkrant, congreskrant en lunchbon. Ja, congresseren, dat is geen kattenpis. Omdat verwarring na 2 minuten eigenlijk een beetje tegenvalt was de voorzitter ook maar begonnen met de verkeerde kleur bij het verkeerde briefje te noemen. Hoe maak je het congres wakker? Door te zeggen dat het stembriefje paars is – terwijl het geel is en met grote letters “STEMKAART” bedrukt.

De meeste stemmingen verliepen naar mijn voorkeur, op een enkele na. Erg wezenlijk zijn de veranderingen niet, dus ik kon nog steeds met alle gewijzigde punten instemmen. Gelukkig werd het afgrijselijke amendement dat voor bevolkingskrimp pleitte met grote meerderheid verworpen. Hoef ik mijn lidmaatschap ten minste niet op te zeggen als ik ooit kinderen krijg.

De lunch was politiek correct, zoals het GroenLinks betaamt. Wel jammer, want ik had wel trek in een broodje zalm, of een ander dood beest. Een gespreksgenoot was zelfs van plan bij de HEMA om de hoek een rookworst te kopen en die uitgebreid op te eten.

Met de gekruide broodjes mozzarella nog tussen de kiezen en een kopje koffie zorgvuldig in de hand geklemd streek ik voor het tweede deel neer achterin de zaal. Er blijkt namelijk draadloos internet te zijn, en ik had toevallig mijn laptop bij me. Niets als enige trouwens, ik zit nu in het twitterende bloggende nerdhoekje van het congres.

Tussen het stemmen door kon ik, ondanks de krappe ruimte, en met dank aan Linda voor het vasthouden van koffie en stemkaart, een blogje tikken. Dat bloggen ging wat langzaam door het snelle stemmen, maar daarmee zijn ruim voor 3 uur ‘s middags alle beginselpunten behandeld en vastgesteld.

Op dit moment is Femke Halsema aan het speechen. Het kwam wat langzaam op gang, maar nu is de kritiekloze applausmachine (KGL) flink op stoom. Mooiste quote tot nu toe: “De premier probeert van de kredietcrisis een wedstrijdje publicitair verplassen te maken”.

Update

Ook het (vegetarische biologische fair trade) diner smaakte uitstekend. Aansluitend was er meer dan genoeg socialize-tijd, die werd onderbroken door de speech van Henk Nijhof (aardig, maar niet echt een feestrede, daarvoor was het iets te formeel), en het uiteindelijk feest. Er waren niet zoveel mensen als ik had verwacht, maar de kleine zaal stond wel redelijk vol. De band Piepschuim was wel erg GroenLinks kleinkunstacademie-achtig politiek correct, met teksten waar je eigenlijk naar moest luisteren. Dat ging niet zo. De rest van de avond me wat afzijdig gehouden van de dansvloer, ondanks verwoede pogingen van Selçuk “mijn grootste pluspunt is dat ik heerlijk dronken kan worden” Akinci, maar me volop gestort op zinnige inhoudelijke discussies over de volgende lijsttrekker en onzinnige discussies over partijfossielen en andere zaken. Rond half 2 werden we vriendelijk doch dringend (en drinkend) verzocht 013 te verlaten, waarna een klein groepje Tilburg onveilig ging maken en ik mijn hotel opzocht. Heerlijk geslapen, en tot zo laat mogelijk gewacht met ontbijten – een keuze die Linda ook had gemaakt, waarmee het ook ‘s ochtends nog gezellig werd.

In maart mogen we weer. Ik heb zin in de toekomst!

Popularity: 31%

Heksenjacht

Femke Halsema leest De Volkskrant de les:

Ik vraag me zo langzamerhand af waarom ik mijn abonnement op De Volkskrant nog koester. Net als De Telegraaf publiceert de krant ongefundeerde beschuldigingen die mensen diep kwetsen en beschadigen. Het belangrijkste verschil lijkt dat de Telegraaf dit onverbloemd doet terwijl De Volkskrant er vervolgens in een hoofdredactioneel commentaar een rooms sausje overheen giet.

Dit na het tendentieuze en ongefundeerde artikel waarin een voormalige oplichter directeur van TCA zich nodeloos kwetsend over Duyvendak uitlaat. Want ook al is het hem nooit gelukt ook maar enig bewijs te vinden of een heterdaadje te scoren, toch moet Duyvendak wel het grote brein achter RaRa, de volledige krakersscene en waarschijnlijk ook de invasie van de Hertog van Alva zijn. Door al deze “onthullingen” was de ruimte voor een weerwoord op. Terwijl een dag eerder, zeer devoot, nog wordt gesteld dat een heksenjacht geen pas geeft.

Beetje hypocriet.

Update: Misschien dan maar naar het NRC? Of toch Trouw?

Popularity: 24%

Verboden t-shirt

Merken doen me niet zoveel. Kleren koop ik zo min mogelijk, zo goedkoop mogelijk, en gebruik ik zo lang mogelijk. De zin van het meer betalen voor een klein merkje ontgaat me. Merken boycotten is voor mij dus moeilijk.

Daarom doe ik mijn consumentenactie wat anders. De reden van deze actie is als volgt: een kunstenares ergert zich aan de constante aandacht voor nietszeggende types als Paris Hilton, met haar hondje en hippe tas. Zij tekent een Afrikaans kindje, met hondje en tas, om op t-shirts te verkopen, de opbrengsten gaan naar Darfur. Maar dat mag helemaal niet! De tas, bedoeld om in het algemeen op een designtas te lijken, zou het copyright van Louis Vuitton schenden. De kunstenares, Nadia Plesner, ontving dus een boze brief van het merk. Die ze, zoals het een webtweepuntnuller betaamt, op haar website plaatste.

Nu wil Louis Vuitton 5000 euro voor elke dag dat ze doorgaat haar tekening te verkopen, en 5000 euro voor elke dag dat hun brief op de website staat. Hopelijk hoeft Nadia Plesner niet te buigen voor de macht van dit soort grote bedrijven. En als steun, geïnspireerd op de oproep van Femke Halsema, hier de verboden tekening:

Ook Kathalijne Buitenweg, Saskia Terwel en Krispijn Beek steunen de actie.

Popularity: 46%

Femke Halsema zit in…

Mark Rutte!

Mariko PetersOf Scheffau. Helaas geen “Klopt dat?!” dit keer in Buro Renkema, en ik heb ze wel eens sterker gezien. Maar het blijft wel geinig.

En bovendien ben ik zowel Brechtje als Christian voor.

Popularity: 28%

Gemoedelijk congres met stekelige randjes

Zo, het congres is geweest. Tussen avondmaal en voetbalwedstrijd in mijn nabeschouwing. Voor wie een verslag van minuut tot minuut wil nalezen: Selçuk was liver dan ooit aan het bloggen.

Zoals ook op het congres zelf bewaar ik het spannendste voor het laatst, De Motie. Eerst de algemene indruk. Ik kon weer heerlijk genieten van het gedoe met de stemkastjes. De keer dat dat in 1 keer goed wordt en wordt gesnapt door iedereen moeten we een andere manier van stemmen bedenken. Omdat dit toch niet zo’n heel spannend congres was had men trouwens blijkbaar bedacht dat het stemmen ook niet zo vlot hoefde te gaan, met soms zelfs minutenlang wachten op de uitslag. De voorzitster ving het overigens goed op, met af en toe een vermanend “toe nou jongens!”. Ook was er weer discussie over spreektijd, want alweer kwamen een aantal mensen erachter dat je dus beter je punt snel kan maken dan breed en uitvoerig beginnen, om bij de essentie van je verhaal dus weggedraaid te worden.

Het ging ook om serieuze zaken. Allereerst de keuze voor een nieuwe voorzitter en nieuwe bestuursleden. Henk Nijhoff werd eigenlijk op z’n sloffen gekozen. Rustig, kalm, en met humor ging hij door het “debat”, waar Marcel Vissers (terecht) op een gegeven moment even wat narrig werd. Wat de kandidaten nou eigenlijk precies wilden met het voorzitterschap werd nooit helemaal duidelijk, wel dat ze allemaal naar Nederland 3 kijken en het NRC lezen.

De keuze voor de rest van het bestuur was redelijk simpel, omdat er door het terugtrekken van een aantal kandidaten alleen nog blanco als tegenkandidaat was. Alleen de strijd om het vice-voorzittersschap werd nog even spannend: na de eerste ronde waren Nicole Bakker en Henrike Karreman nog over. Nicole won het in de tweede ronde nipt van Henrike, maar had nog niet meer dan de helft van de stemmen. Uiteindelijk versloeg ze ook Kandidaat Blanco in de derde ronde.

Hetzelfde spelletje als bij de voorzitters werd herhaald bij de keuze voor de lijsttrekker van de Eerste Kamerlijst. Tof kreeg 2/3 van het congres achter zich met zijn Limburgse charme en wordt dus lijsttrekker. Yolan Koster zou later nog op plek 4 terechtkomen na een tweede ronde tegen Leo Platvoet. Die eerder ook al in een tweede ronde tegen Tineke Strik verloor om plek 2, en daarna ook de tweede ronde met Herman Meijer verloor. Al met al niet zo’n goede dag voor Leo Platvoet, die zich daarna ook terugtrok als kandidaat. Jammer, want ik had zijn dwarse geluid graag nog wat langer gehoord binnen GroenLinks. Ik ben het niet altijd met hem eens, maar de partij kan juist nu wel wat scherpte gebruiken.

Femke hield een goede toespraak, onderbroken door veel applaus. Ik ben niet zo’n toesprakenmens, maar Femke had een goed weerwoord op de verhalen van de afgelopen tijd. Behalve de formatie, daar zullen we het oneens over blijven.

Waarmee ik bij de motie kom. Er is al heel wat over geschreven deze week. Uiteindelijk was het, zoals ook Brechtje constateert, een brave motie. Evaluatie van de verkiezingen door provinciale discussies over koers en imago van GroenLinks. Het zorgde nog wel voor wat vuurwerk na de lange zit. Leo Platvoet verdedigde de motie en benadrukte het belang van van onderop werken. Daar kan je paranoïde over worden, maar gezien de manier waarop de kritieken opduiken blijkt al dat er niet genoeg draagvlak binnen de partij is gecreëerd. Dat kan ook bewust (het “oud links” afschudden om met nieuw elan en een betere koers verder te gaan), maar wees daar dan duidelijk over. Het lukte Leo trouwens niet om zijn verhaal binnen te tijd te houden – niet zo handig, en zeker niet handig om daarna nog verongelijkt te blijven staan. Henk Nijhof kon kort zijn, het bestuur had immers al gezegd de motie over te willen nemen, en kon dus rustig en binnen de tijd zijn verhaaltje afmaken.

Er volgde nog een rijtje insprekers die allemaal nog hun visie op de motie lieten horen, waaronder Joost Lagendijk. Hij legde zeer helder zijn visie over de formatie uit. Hoe het allemaal kan zijn weten we niet, want we hebben het niet eens geprobeerd. En dat kan je opbreken, zeker als je je in de campagne verkoopt als een ideeënpartij op zoek naar macht. Dan moet je die macht wel grijpen als die langskomt, zeker als de “protestachterhang” z’n heil bij de SP zoekt. Het leverde hem twee flinke sneren op, van Femke Halsema (“excuses aanvaard, hopelijk een geval van eens maar nooit weer“) en van Henk Nijhof (“waar was je toen het erop aankwam?”). De conclusie kan haast niet anders zijn dat daar nog wel meer speelt. Kathalijne Buitenweg was wat dat betreft opvallend aardiger voor Joost.

Conclusie, zo aan het eind van de dag: het borrelt nog steeds, maar via de evaluatie en de komende koersbepaling kan die onvrede wel een uitweg vinden. Wie te kritisch is op de huidige koers zal weinig medestanders in de partij vinden. Leo Platvoet had er zo’n 200 op het congres, minder dan eenderde. Buiten het congres zal die verhouding voor hem nog veel minder gunstig uitvallen. Joost Lagendijk heeft een probleem. En misschien hebben we hiermee ook de eerste oprispinkjes gezien van de strijd om het lijsttrekkerschap in 2010. Als Femke ermee ophoudt staan er 2 ervaren fractievoorzitters klaar: Tof Thissen en Kathalijne Buitenweg. Zo ongeveer de 2 die zich het minst hebben uitgelaten over imago, koers en strategie van GroenLinks.

Popularity: 46%