Uit het hele interview in De Pers met Femke Halsema was volgens de overige media maar één passage interessant: de af te slingeren hoofddoekjes.

Als ik op de school van mijn kinderen kom, valt het mij wel eens moeilijk – ik kom echt voort uit de feministische beweging – dat ik dan tussen allerlei gesluierde vrouwen zit. Ik zal hun rechten niet aantasten daarin. Maar ik kan niet wachten op het moment waarop ze in vrijheid hun hoofddoek zullen afslingeren. Ik zie het liefst elke vrouw in Nederland hoofddoekloos. En volstrekt vrij.

Is it opzienbarend? Nee. Dat GroenLinks voor vrijheid van godsdienst staat is al lang bekend, en dat GroenLinks bij uitstek een emancipatiepartij is ook. Dus dat Halsema vindt dat vrouwen hun hoofddoek in vrijheid moeten kunnen afslingeren is volkomen logisch, en iets waar ik ook volledig achter kan staan.

Het venijn, wat ook het debat op Planeet GroenLinks deed losbarsten, zit ‘m in één klein zinnetje:

Ik merk het in mijn wijk: natuurlijk is de islam een probleem. Overigens met name de islam in combinatie met ongeletterdheid

Christian was de eerste die begon over de implicaties van dit zinnetje, in in zijn woorden “Maar er zit een emotionele ondertoon van islamofobie in waar ik niet erg gelukkig van word” kan ik me wel vinden. Want de hele islam tot een probleem bestempelen, dat gaat me net een stap te ver. Dat er problemen zijn met moslims, zeker waar het gaat om emancipatie, is waar, maar dat is niet aan een hele religie op te hangen. Om de islam aan te vallen vanwege gebrek aan emancipatie in een land dat gigantisch achterloopt op andere landen waar het gaat om gelijke beloning en arbeidsparticipatie van mannen en vrouwen gaat wat ver. Bovendien zijn het uiteindelijk de gelovigen die zelf invulling geven aan hun geloof, en hoef je niet de hele groep aan te kijken op het gedrag van leden van die groep. Ook Simon en Johan zitten op die lijn. Steven heeft geen mening over “de” islam, juist omdat die uit individuen bestaat.

Aan de andere kant leggen Brechtje, Paul, René en Margreet de nadruk vooral op emancipatie. Daarvoor worden Afghanistan en Saoudi-Arabië erbij gehaald. Maar zoals Simon al zegt: Amsterdam ligt niet in Aghanistan. Hoe kosmopolitisch GroenLinks ook is. En ook vrouwen met hoofddoekjes zijn moslim – als je je verzet tegen de islam, verzet je je dus ook tegen een deel van de identiteit van de vrouwen waar je juist toenadering tot zoekt. Het gevaar is dan dat je, door de islam als “achterlijk” neer te zetten, juist de groep die je wilt helpen verder terugdringt in een isolement. Dan kan nooit de bedoeling zijn.

Update: de reactie van Femke Halsema op de ophef.

Hyves-vriendjes zijn de nieuwe postzegels. Je verzamelt er zoveel mogelijk en laat dat vol trots zien. Ook politici doen daar vrolijk aan mee (mijzelf niet uitgezonderd), en daarmee kan je allerlei leuke statistiekjes gaan maken. Arnoud Boer wees op vriendjespolitiek.net, een site waarmee je je compatibiliteit met verschillende fractievoorzitters kan meten.

Voor mijn persoonlijke account kwam ik verrassend genoeg uit op Marianne Thieme, op de voet gevolgd door Femke Halsema.

Jan-Peter Balkenende – 3% match
Wouter Bos – 12% match
Mark Rutte – 7% match
Femke Halsema – 16% match
Andre Rouvoet – 6% match
Alexander Pechtold – 11% match
Marianne Thieme – 18% match
Rita Verdonk – 6% match

Nu heb ik twee postzegelalbums hyves-accounts, om mijn leerlingen gescheiden te houden van de meer persoonlijke vrienden. Zou dat een radicaal ander beeld opleveren?

Jan-Peter Balkenende – 5% match
Wouter Bos – 10% match
Mark Rutte – 6% match
Femke Halsema – 14% match
Andre Rouvoet – 8% match
Alexander Pechtold – 9% match
Marianne Thieme – 12% match
Rita Verdonk – 8% match

Zo zie je maar: mijn missie om al mijn leerlingen te hersenspoelen tot het Grote GroenLinkse Gedachtengoed lukt best goed. Femke Halsema staat hier aan kop.  En ook hier Jan-Peter Balkenende totaal onderaan, zelfs onder Rita Verdonk.

Minister Plasterk komt tegemoet aan een wens van GroenLinks – maar dat had hij niet moeten doen. In zijn “mid-term review” van het onderwijs laat hij in een zinnetje vallen dat de “vroege selectie” misschien wel anders moet. Het taboe op de Middenschool moet worden doorbroken. Ik houd dat taboe liever in stand, in het belang van de leerling. De Middenschool is een typisch politieke oplossing: namelijk de oplossing voor een ander probleem. En niet eens een goede oplossing.

Om eerst maar een misverstand weg te nemen: zo vroeg wordt er nu ook weer niet geselecteerd. Natuurlijk, aan het eind van de basisschool komt er een advies en een CITO-resultaat, maar dat is vaak nog niet definitief. Een advies vmbo/havo of havo/vwo komt vaak voor. Middelbare scholen spelen daarop in, met vaak gemengde brugklassen. De daadwerkelijke selectie vindt pas na 1 of 2 jaar plaats voor veel kinderen.

Waarom ben ik nu tegen de middenschool, en in bredere zin tegen de commotie om die zogenaamd vroege selectie?

Allereerst doet het onrecht aan het onderwijs. Alsof basisscholen niet in staat zijn om een goed advies te geven, alsof middelbare scholen niet in staat zijn kinderen in de goede richting te sturen. Ik ken te weinig verhalen van kinderen die te laag zijn ingeschat, eerder dat ze te hoog zitten. Vaak is dat niet eens een probleem veroorzaakt door de school, maar door ouders en kinderen die denken dat je zo theoretisch mogelijk onderwijs moet volgen. Het gevolg: tekorten aan goede vaklui, en veel kinderen die liever met hun handen bezig zouden zijn dan met de boeken waar ze nu mee geconfronteerd worden.

Ten tweede is het niet in het belang van kinderen om lang gedwongen te worden in een gemengde groep te zitten. Degenen aan de onderkant zijn altijd degenen die het laagste scoren. Dat is funest voor het zelfvertrouwen. Er is ook geen haalbaar doel, want zo slim als de slimste kinderen in de klas zullen ze nooit worden. Het gevolg is demotivatie: het maakt toch niet uit wat je doet. Ontplooiing en ontwikkeling kan je wel vergeten.

Aan de andere kant van het spectrum zitten de slimme kinderen. Die hebben minder aansluiting met de rest (het zijn immers “nerds”), vervelen zich over het algemeen te pletter omdat alles zo makkelijk is (anders haken de minder slimme kinderen af), kortom, zij worden evengoed gehinderd in hun ontwikkeling.

Beide soorten kinderen heb ik in de praktijk meegemaakt. Op mijn vorige school in Zoetermeer, waar leerlingen van mavo t/m gymnasium door elkaar zaten. En ik maar aan het huilende meisje, iemand die met hard werken mavo net aan zou kunnen, uitleggen dat ze weliswaar de toets goed had gemaakt, maar dat de anderen ‘m beter hadden gemaakt en zij dus toch een 5 had. Tegelijk was het haast onmogelijk om iets extra’s te bieden aan de slimme kinderen, omdat je ondertussen 2/3 van de groep iets anders moest laten doen.

Op mijn huidige school, een categoraal gymnasium, hoor ik van ouders vooral opluchting. Opluchting omdat hun kind eindelijk zichzelf kan zijn, eindelijk wordt uitgedaagd, eindelijk weg is van die basisschool die zo makkelijk was. Het wordt weer uitdagend. Dat dat niet alleen geldt voor de gymnasiasten bleek op mijn vorige school wel uit het verhaal dat de brugklassen met alleen mavo-leerlingen de resultaten beter waren, zowel qua leren als sociaal. De reden lijkt simpel: je kan op je eigen niveau worden uitgedaagd en het beste uit jezelf halen. De top van de klas is bereikbaar.

Vroege selectie lijkt vooral bedoeld om op kunstmatige manier kinderen te mengen en “klasseverschillen” weg te werken. Maar dat is niet het doel van het onderwijs. Het doel is om kinderen voor te bereiden op het volwassen leven, door kennis op te doen, door in een veilige omgeving op te groeien. Die veiligheid mist in een Middenschool.

Wat moet er dan wel gebeuren? Laatbloeiers bestaan, en daar moet je ook wat voor bieden. Het zijn er niet genoeg om je hele onderwijssysteem overhoop te gooien. Wat wel moet gebeuren, is het vergemakkelijken van de overstap naar een ander schooltype. De route omhoog (en omlaag) moet niet met hindernissen bezaaid worden. Daar kan je je leerdoelen en programma’s op afstemmen. Vroege selectie is geen probleem – het definitieve karakter ervan wel.

Bij al die zaken moet je niet vergeten dat het ook gaat om het welzijn van de leerlingen. Zorgen dat ze zich goed voelen in de klas, en positief uitgedaagd. Niet het onmogelijke verlangen. En het onderwijs niet inzetten als middel om de maatschappij als geheel te verbeteren. Mislukken van ideologische plannen is erg, het mislukken van plannen over de hoofden van goedwillende kinderen is nog erger.

Eindelijk weer eens mensen die GroenLinks geen softe liberale partij vinden, maar een keiharde radicale linkse beweging. Communisten zelfs. Dit werd duidelijk gemaakt door een groepje van zo’n 15 demonstranten van Voorpost. Geweldig dat een groep jonge mensen op zaterdagochtend voor 10 uur de moeite heeft genomen wind en hagel te trotseren voor een volstrekt zinloze, doch hilarische actie. Wellicht kan het partijbestuur voor het volgende congres eenzelfde vorm van entertainment boeken.

Direct na binnenkomst in de congreslokatie 013 kon ik me al gaan storten op mijn debuut als spreker op een congres. De bureaucratie verliep vlot, en met 9 spreekbonnen die Mieke alvast had verzameld kreeg ik zowaar een hele minuut om mijn punt te maken. De tijd was makkelijk bij te houden, want achter me bevond zich een digitale klok ter grote van de Big Ben, die nog net niet hardop tike, maar wel dreigend richting de 0 afdaalde.

De gloedvolle betogen van Mieke en mij mochten niet baten: het congres verwierp de motie “Wij willen amenderen” met op het ook ongeveer 2/3 meerderheid. Tsja, als je je beroept op de leden die zich moeten uitspreken is het wel te verteren als die leden zich uitspreken dat ze zich niet willen uitspreken.

Na de stemming over de moties gingen we over op de daadwerkelijke bespreking van de beginselen. Die gingen op volgorde van veel en weinig amendementen, dus al na 2 minuten was ik volledig de weg kwijt met geblader in dagkrant, congreskrant en lunchbon. Ja, congresseren, dat is geen kattenpis. Omdat verwarring na 2 minuten eigenlijk een beetje tegenvalt was de voorzitter ook maar begonnen met de verkeerde kleur bij het verkeerde briefje te noemen. Hoe maak je het congres wakker? Door te zeggen dat het stembriefje paars is – terwijl het geel is en met grote letters “STEMKAART” bedrukt.

De meeste stemmingen verliepen naar mijn voorkeur, op een enkele na. Erg wezenlijk zijn de veranderingen niet, dus ik kon nog steeds met alle gewijzigde punten instemmen. Gelukkig werd het afgrijselijke amendement dat voor bevolkingskrimp pleitte met grote meerderheid verworpen. Hoef ik mijn lidmaatschap ten minste niet op te zeggen als ik ooit kinderen krijg.

De lunch was politiek correct, zoals het GroenLinks betaamt. Wel jammer, want ik had wel trek in een broodje zalm, of een ander dood beest. Een gespreksgenoot was zelfs van plan bij de HEMA om de hoek een rookworst te kopen en die uitgebreid op te eten.

Met de gekruide broodjes mozzarella nog tussen de kiezen en een kopje koffie zorgvuldig in de hand geklemd streek ik voor het tweede deel neer achterin de zaal. Er blijkt namelijk draadloos internet te zijn, en ik had toevallig mijn laptop bij me. Niets als enige trouwens, ik zit nu in het twitterende bloggende nerdhoekje van het congres.

Tussen het stemmen door kon ik, ondanks de krappe ruimte, en met dank aan Linda voor het vasthouden van koffie en stemkaart, een blogje tikken. Dat bloggen ging wat langzaam door het snelle stemmen, maar daarmee zijn ruim voor 3 uur ‘s middags alle beginselpunten behandeld en vastgesteld.

Op dit moment is Femke Halsema aan het speechen. Het kwam wat langzaam op gang, maar nu is de kritiekloze applausmachine (KGL) flink op stoom. Mooiste quote tot nu toe: “De premier probeert van de kredietcrisis een wedstrijdje publicitair verplassen te maken”.

Update

Ook het (vegetarische biologische fair trade) diner smaakte uitstekend. Aansluitend was er meer dan genoeg socialize-tijd, die werd onderbroken door de speech van Henk Nijhof (aardig, maar niet echt een feestrede, daarvoor was het iets te formeel), en het uiteindelijk feest. Er waren niet zoveel mensen als ik had verwacht, maar de kleine zaal stond wel redelijk vol. De band Piepschuim was wel erg GroenLinks kleinkunstacademie-achtig politiek correct, met teksten waar je eigenlijk naar moest luisteren. Dat ging niet zo. De rest van de avond me wat afzijdig gehouden van de dansvloer, ondanks verwoede pogingen van Selçuk “mijn grootste pluspunt is dat ik heerlijk dronken kan worden” Akinci, maar me volop gestort op zinnige inhoudelijke discussies over de volgende lijsttrekker en onzinnige discussies over partijfossielen en andere zaken. Rond half 2 werden we vriendelijk doch dringend (en drinkend) verzocht 013 te verlaten, waarna een klein groepje Tilburg onveilig ging maken en ik mijn hotel opzocht. Heerlijk geslapen, en tot zo laat mogelijk gewacht met ontbijten – een keuze die Linda ook had gemaakt, waarmee het ook ‘s ochtends nog gezellig werd.

In maart mogen we weer. Ik heb zin in de toekomst!

Femke Halsema leest De Volkskrant de les:

Ik vraag me zo langzamerhand af waarom ik mijn abonnement op De Volkskrant nog koester. Net als De Telegraaf publiceert de krant ongefundeerde beschuldigingen die mensen diep kwetsen en beschadigen. Het belangrijkste verschil lijkt dat de Telegraaf dit onverbloemd doet terwijl De Volkskrant er vervolgens in een hoofdredactioneel commentaar een rooms sausje overheen giet.

Dit na het tendentieuze en ongefundeerde artikel waarin een voormalige oplichter directeur van TCA zich nodeloos kwetsend over Duyvendak uitlaat. Want ook al is het hem nooit gelukt ook maar enig bewijs te vinden of een heterdaadje te scoren, toch moet Duyvendak wel het grote brein achter RaRa, de volledige krakersscene en waarschijnlijk ook de invasie van de Hertog van Alva zijn. Door al deze “onthullingen” was de ruimte voor een weerwoord op. Terwijl een dag eerder, zeer devoot, nog wordt gesteld dat een heksenjacht geen pas geeft.

Beetje hypocriet.

Update: Misschien dan maar naar het NRC? Of toch Trouw?

Merken doen me niet zoveel. Kleren koop ik zo min mogelijk, zo goedkoop mogelijk, en gebruik ik zo lang mogelijk. De zin van het meer betalen voor een klein merkje ontgaat me. Merken boycotten is voor mij dus moeilijk.

Daarom doe ik mijn consumentenactie wat anders. De reden van deze actie is als volgt: een kunstenares ergert zich aan de constante aandacht voor nietszeggende types als Paris Hilton, met haar hondje en hippe tas. Zij tekent een Afrikaans kindje, met hondje en tas, om op t-shirts te verkopen, de opbrengsten gaan naar Darfur. Maar dat mag helemaal niet! De tas, bedoeld om in het algemeen op een designtas te lijken, zou het copyright van Louis Vuitton schenden. De kunstenares, Nadia Plesner, ontving dus een boze brief van het merk. Die ze, zoals het een webtweepuntnuller betaamt, op haar website plaatste.

Nu wil Louis Vuitton 5000 euro voor elke dag dat ze doorgaat haar tekening te verkopen, en 5000 euro voor elke dag dat hun brief op de website staat. Hopelijk hoeft Nadia Plesner niet te buigen voor de macht van dit soort grote bedrijven. En als steun, geïnspireerd op de oproep van Femke Halsema, hier de verboden tekening:

Ook Kathalijne Buitenweg, Saskia Terwel en Krispijn Beek steunen de actie.

Mark Rutte!

Of Scheffau. Helaas geen “Klopt dat?!” dit keer in Buro Renkema, en ik heb ze wel eens sterker gezien. Maar het blijft wel geinig.

En bovendien ben ik zowel Brechtje als Christian voor.

Zo, het congres is geweest. Tussen avondmaal en voetbalwedstrijd in mijn nabeschouwing. Voor wie een verslag van minuut tot minuut wil nalezen: Selçuk was liver dan ooit aan het bloggen.

Zoals ook op het congres zelf bewaar ik het spannendste voor het laatst, De Motie. Eerst de algemene indruk. Ik kon weer heerlijk genieten van het gedoe met de stemkastjes. De keer dat dat in 1 keer goed wordt en wordt gesnapt door iedereen moeten we een andere manier van stemmen bedenken. Omdat dit toch niet zo’n heel spannend congres was had men trouwens blijkbaar bedacht dat het stemmen ook niet zo vlot hoefde te gaan, met soms zelfs minutenlang wachten op de uitslag. De voorzitster ving het overigens goed op, met af en toe een vermanend “toe nou jongens!”. Ook was er weer discussie over spreektijd, want alweer kwamen een aantal mensen erachter dat je dus beter je punt snel kan maken dan breed en uitvoerig beginnen, om bij de essentie van je verhaal dus weggedraaid te worden.

Het ging ook om serieuze zaken. Allereerst de keuze voor een nieuwe voorzitter en nieuwe bestuursleden. Henk Nijhoff werd eigenlijk op z’n sloffen gekozen. Rustig, kalm, en met humor ging hij door het “debat”, waar Marcel Vissers (terecht) op een gegeven moment even wat narrig werd. Wat de kandidaten nou eigenlijk precies wilden met het voorzitterschap werd nooit helemaal duidelijk, wel dat ze allemaal naar Nederland 3 kijken en het NRC lezen.

De keuze voor de rest van het bestuur was redelijk simpel, omdat er door het terugtrekken van een aantal kandidaten alleen nog blanco als tegenkandidaat was. Alleen de strijd om het vice-voorzittersschap werd nog even spannend: na de eerste ronde waren Nicole Bakker en Henrike Karreman nog over. Nicole won het in de tweede ronde nipt van Henrike, maar had nog niet meer dan de helft van de stemmen. Uiteindelijk versloeg ze ook Kandidaat Blanco in de derde ronde.

Hetzelfde spelletje als bij de voorzitters werd herhaald bij de keuze voor de lijsttrekker van de Eerste Kamerlijst. Tof kreeg 2/3 van het congres achter zich met zijn Limburgse charme en wordt dus lijsttrekker. Yolan Koster zou later nog op plek 4 terechtkomen na een tweede ronde tegen Leo Platvoet. Die eerder ook al in een tweede ronde tegen Tineke Strik verloor om plek 2, en daarna ook de tweede ronde met Herman Meijer verloor. Al met al niet zo’n goede dag voor Leo Platvoet, die zich daarna ook terugtrok als kandidaat. Jammer, want ik had zijn dwarse geluid graag nog wat langer gehoord binnen GroenLinks. Ik ben het niet altijd met hem eens, maar de partij kan juist nu wel wat scherpte gebruiken.

Femke hield een goede toespraak, onderbroken door veel applaus. Ik ben niet zo’n toesprakenmens, maar Femke had een goed weerwoord op de verhalen van de afgelopen tijd. Behalve de formatie, daar zullen we het oneens over blijven.

Waarmee ik bij de motie kom. Er is al heel wat over geschreven deze week. Uiteindelijk was het, zoals ook Brechtje constateert, een brave motie. Evaluatie van de verkiezingen door provinciale discussies over koers en imago van GroenLinks. Het zorgde nog wel voor wat vuurwerk na de lange zit. Leo Platvoet verdedigde de motie en benadrukte het belang van van onderop werken. Daar kan je paranoïde over worden, maar gezien de manier waarop de kritieken opduiken blijkt al dat er niet genoeg draagvlak binnen de partij is gecreëerd. Dat kan ook bewust (het “oud links” afschudden om met nieuw elan en een betere koers verder te gaan), maar wees daar dan duidelijk over. Het lukte Leo trouwens niet om zijn verhaal binnen te tijd te houden – niet zo handig, en zeker niet handig om daarna nog verongelijkt te blijven staan. Henk Nijhof kon kort zijn, het bestuur had immers al gezegd de motie over te willen nemen, en kon dus rustig en binnen de tijd zijn verhaaltje afmaken.

Er volgde nog een rijtje insprekers die allemaal nog hun visie op de motie lieten horen, waaronder Joost Lagendijk. Hij legde zeer helder zijn visie over de formatie uit. Hoe het allemaal kan zijn weten we niet, want we hebben het niet eens geprobeerd. En dat kan je opbreken, zeker als je je in de campagne verkoopt als een ideeënpartij op zoek naar macht. Dan moet je die macht wel grijpen als die langskomt, zeker als de “protestachterhang” z’n heil bij de SP zoekt. Het leverde hem twee flinke sneren op, van Femke Halsema (“excuses aanvaard, hopelijk een geval van eens maar nooit weer“) en van Henk Nijhof (“waar was je toen het erop aankwam?”). De conclusie kan haast niet anders zijn dat daar nog wel meer speelt. Kathalijne Buitenweg was wat dat betreft opvallend aardiger voor Joost.

Conclusie, zo aan het eind van de dag: het borrelt nog steeds, maar via de evaluatie en de komende koersbepaling kan die onvrede wel een uitweg vinden. Wie te kritisch is op de huidige koers zal weinig medestanders in de partij vinden. Leo Platvoet had er zo’n 200 op het congres, minder dan eenderde. Buiten het congres zal die verhouding voor hem nog veel minder gunstig uitvallen. Joost Lagendijk heeft een probleem. En misschien hebben we hiermee ook de eerste oprispinkjes gezien van de strijd om het lijsttrekkerschap in 2010. Als Femke ermee ophoudt staan er 2 ervaren fractievoorzitters klaar: Tof Thissen en Kathalijne Buitenweg. Zo ongeveer de 2 die zich het minst hebben uitgelaten over imago, koers en strategie van GroenLinks.

Morgen congres. En er valt wat te bespreken!

Bestuur en voorzitter

In de bestuursleden heb ik me nog niet zo verdiept. Voor de nieuwe voorzitter wel. Dat wordt wat mij betreft Marcel Vissers. Hij is gedeputeerde in Zuid-Holland geweest, is actief in Gouda (Adviescommissie Ruimtelijke Kwaliteit en de Commissie Cultuurhistorie) en hij heeft in de Watertorendiscussie goed werk verricht met een helder en duidelijk rapport. De huidige interim Henk Nijhoff lijkt me ook een goede kandidaat, maar hij sleept toch een beetje de afgelopen verkiezingen met zich mee.

Lijst Eerste Kamer 

Het lijsttrekkerschap van de EK doet er eigenlijk niet zo toe. Het is meer een verkiezing van de toekomstige fractievoorzitter. Naar buiten maakt het niet echt uit, de EK werkt in de luwte van de Tweede Kamer. Yolan Koster lijkt me een prima kandidaat, die zich in deze omgeving heeft ingezet voor het Progressief Groene Hart beraad. Maar zij heeft wat mij betreft nog een taak in Woerden. Daarnaast vond ik de andere kandidaat, Tof Thissen,  zeer sterk overkomen in een debat bij DWARS. Wat mij betreft ook een kandidaat-opvolger van Femke Halsema, hoewel hij daar zelf (nog?) niet zo’n trek in heeft. Inhoudelijk zit het met hem wel goed, zeker met zijn ervaringen en contacten bij Divosa, en zijn uitstraling is prima: ontspannen, vrolijk, gemoedelijk en een zeker gezag.

Verkiezingen

Er ligt een motie, die ik net als een paar honderd anderen heb ondertekend, over de evaluatie van de verkiezingen. Genoeg daarover gisteren.

Werkgroep Open Source Software

Ik bied ook nog eens de mogelijkheid aan mensen om op mijn laptop OS/OSS in het echie te zien en aan te raken.

Tot op het congres!

All over Planeet GroenLinks vandaag het artikel in de Volkskrant: “Verzet in GroenLinks tegen Halsema”. Wat is er toch aan de hand? Staat de partij op springen?

Welnee. Het begon allemaal met deze motie. Waar mijn naam trouwens ook onder staat. In die motie staan 2 verzoeken: 12 provinciale discussiebijeenkomsten voor leden over de verkiezingen en de koers van GroenLinks, en een onafhankelijke commissie om dat verder uit te werken in een evaluatie.

Om dan gelijk de hele koers in twijfel te trekken (“Het feit dat 80 procent van de partijleden deze door Halsema voorgestane lijn afgelopen najaar steunde, wil niet zeggen dat het protest is verstomd”) is wat overdreven. De partijleden staan achter de progressieve koers, en dat is ook logisch voor een progressieve partij. Het is daarmee ook niet de koers van Femke Halsema alleen, maar van bijna alle GroenLinksers.

Die koers is wat mij betreft ook goed. Te lang zijn de linkse partijen vooral bezig geweest met kortzichtig helpen. Geef ze maar geld, ruime en lange uitkeringen, en dan wordt iedereen vanzelf gelukkig. Nu staat het meedoen voorop. Een beetje het idee van “geef ze een vis en ze hebben vandaag te eten, geef ze een hengel en ze kunnen zelf voor hun eten zorgen”. Daarmee zijn mensen veel meer geholpen – bijna iedereen heeft liever een baan dan een hoge uitkering. Het meedoen (of dat nou via betaald werk of vrijwilligerswerk is) werkt ook positief voor de zelfwaardering. Zeker als je wat ouder bent, en altijd hard hebt gewerkt voor je geld, is werkeloosheid ook een flinke mentale klap: het gevoel je hand op te moeten houden voor geld, zonder er iets voor te doen, terwijl je zoveel kán. In het huidige systeem wordt het nog te weinig als prioriteit gezien om mensen duurzaam te helpen, en is te het makkelijk mensen met een uitkering thuis te laten zitten. In die mensen moet dus juist geïnvesteerd worden, en dat is wat GroenLinks wil.

Dat heeft wel gevolgen, want om meer mensen aan een baan te helpen moet eerst de arbeidsmarkt opengebroken worden. Die is nu gericht op baanzekerheid – heb je een vaste baan, dan zit je goed. Zodra je dat niet hebt, heb je een probleem. GroenLinks wil meer naar werkzekerheid – de zekerheid dat als je baan ophoudt, er genoeg andere banen zijn. Daarvoor moet je dus ook banen creeëren, en dat is precies wat GroenLinks wil. Door het aantrekkelijker te maken voor bedrijven om mensen aan te nemen. Door bedrijven te verplichten mensen te scholen. Door bedrijven die veel mensen ontslaan te straffen, maar het tegelijk simpeler te maken om mensen te ontslaan. Door de WW vlak na ontslag te verhogen, zodat even werkeloos zijn geen grote financiële gevolgen heeft.

Die koers die steun ik volop, en vele andere GroenLinksers. Die koers is niet goed genoeg uitgedragen in de campagne. De conservatieve tijdgeest kreeg de schuld, wat mij betreft juist een teken dat het de partij niet is gelukt de standpunten op een aantrekkelijke manier uit te dragen. En ook in dat rare Volkskrantartikel wordt het weer samengevat als “makkelijker ontslaan, kortere WW”. Terwijl de kern van de boodschap heel anders is. Daarom steun ik de motie.

In de Volkskrant van vandaag stond een interview met Dominique Weesie van GeenStijl.nl. Sowieso aardig om te lezen (zeker sinds het geweldige verslag op GeenStijl van de bustour van GroenLinks), maar dit citaat vond ik wel vermeldenswaardig:

Jullie nieuwssite heeft Wilders als columnist. Is hij goed?

‘Mwah. Beetje makkelijk. Hij doet popiejopie naar de mensen van Geenstijl en gaat hun taal praten.

Hij heeft het wel erg vaak over de maximum snelheid. Maar ik vind niet dat we hem eruit moeten gooien. Ik wil wel graag iemand van het midden erbij. Femke Halsema bijvoorbeeld.’

Ik zou zeggen: Femke, neem de uitdaging aan!

(ben trouwens wel benieuwd wat er dan nog links van ons zit als GroenLinks al “het midden” is. De NCPN?)

De keuze was lastig. Na Femke Halsema in 2002 en Kees Vendrik in 2003 was ik zoekende qua kandidaat. Femke en Kees krijgen wel genoeg stemmen. Dus wie moest het worden? Man of vrouw maakt me niet uit. De kandidaat moest me inhoudelijk genoeg aanspreken voor een plek in de Tweede Kamer. Het liefst steun ik natuurlijk een kandidaat die ook een beetje vooruitstrevend op internet bezig is. Dan vallen er gelijk een hoop af.

Op mijn shortlist, snel samengesteld in mijn hoofd op weg naar de stembus, stonden 4 kandidaten. René Kerkwijk, Maarten van Beek, Saranna Maureau en Xaviera Ringeling. Saranna viel af omdat ze zelf blogde “ingecalculeerd niet haalbaar voor een plek op een stoel in de Tweede Kamer”. Xaviera viel af omdat ze, ondanks haar enthousiasme en haar leuke weblog, volgens mij nog te onervaren is in de politiek. René of Maarten dus. In het stemlokaal besloot ik voor de nummer 20 te gaan. Jong, werkzaam in het onderwijs, actief als raadslid, hipste docent van het Rotterdams Montessori Lyceum, en afkomstig uit de redelijke nabijheid van Gouda, hij heeft Michel’s Stem 2006 gewonnen.

Wie worden onze kamerleden? De blogende mede-GroenLinksers zijn al druk hun favorietenlijstjes aan het samenstellen. Om het dan toch iets anders te doen maak ik een Top 10 in plaats van een Top 8. Dan heb ik ook gelijk een paar opvolgers klaar staan. Uiteraard zijn mijn voorkeuren mede bepaald door mijn Digitale Meetlat.

1. Femke Halsema. Omdat er geen tegenkandidaat is, ze het inhoudelijk goed doet en zelfs een keer op Lowlands heeft opgetreden.
2. Kees Vendrik. Kreeg vorige keer mijn voorkeursstem. Financiëel specialist en voorstander van Open Source, breed inzetbaar
3. Naïma Azough. Mag van mij onderwijs, jeugd en emancipatie gaan doen.
4. Isabelle Diks. Kan niet alleen kleding ontwerpen, maar zich ook bezighouden met Europa en Economische Zaken. Als nieuwe binnenkomer kan ze ook de fractie fris houden.
5. Ineke van Gent. Kan zo haar huidige portefeullie (sociale zaken, werkgelegenheid, volkshuisvesting en dierenwelzijn) doorzetten, eventueel aangevuld met milieu.
6. Martijn Dadema. Omdat bij hem Buitenlandse Zaken in prima handen is, en hij via zijn weblog zijn ideeën uitdraagt.
7. Henrike Karreman. Ze gaat voor 7 en dat vind ik wel terecht, als woordvoerder Justitie.
8. Wijnand Duyvendak. Te Amsterdams, dus te weinig aansprekend landelijk.

   Dat is mijn voorkeursfractie. In geval van grote successen of vertrekkende kamerleden hou ik als opvolgers achter de hand:

9. René Kerkwijk. Kent de gezondheidszorg van binnen uit en dat wordt een belangrijk item.
10. Tofik Dibi. Om een jong geluid te laten horen. Wel die stropdas af!

“In een goed functionerende democratie voeren politici het inhoudelijke debat met open vizier. Zij willen mensen overtuigen van hun politieke visie. Dat doen zij niet alleen in het parlement, maar ook op alternatieve podia, zoals op muziekfestivals of via hun eigen websites, weblogs of digitale netwerken.”

Bovenstaande komt uit de visietekst over de politiek en de burger van het GroenLinks verkiezingsprogramma Groei Mee. Een stukje dat mij, als hyver, weblogger en weblogverzamelaar natuurlijk mateloos boeit. Vandaag leg ik dus onze kandidaten langs de digitale meetlat. Hoe goed zijn onze kandidaten op de alternatieve podia en wat zijn de eerste google hits?

blok 1 – kandidaten voor plaats 1
Femke Halsema

Onze voorvrouwe ontbreekt jammerlijk in de digitale wereld. Haar “site” www.femkehalsema.nl is niet meer dan wat informatie op de GroenLinks site. Haar eigen weblog mislukte onnodig jammerlijk, en op de LinkseLente maakt ze geen aanstalten een digitale doorstart te maken. Pluspunt in de duisternis: ze trad op op Lowlands.

blok 2 – kandidaten voor plaats 2 t/m 6

• Naïma Azough – 2x een berichtje op Linkse Lente, google levert wat bio’tjes op op diverse sites over het parlement.
• Tofik Dibi – Discussiëert online, maar wie meer over deze talentvolle nieuwkomer wil weten zal opgegooglede PDFjes moeten downloaden. Update: heeft inmiddels een weblog. En gaat z’n stropdas afdoen.
• Isabelle Diks – Als eerste hit op google haar Wikipedia artikel ziet er stoer uit, maar verdere is ook zij in geheel in lijn met de eerdere kandidaten digitaal afwezig.
• Wijnand Duyvendak – Wil incidenteel nog wel eens wat bloggen. Eigen domein (www.wijnandduyvendak.nl) verder typerend voor GroenLinkse parlementarier in cyberspace.
• Ineke van Gent – haar inzet, ervaring en inhoudelijke kennis mogen dan onmisbaar zijn, behalve de verplichte informatie nauwelijks iets op het net.
• Mariko Peters – een toptalent die van Buitenlandse Zaken komt, waar digitaal vooral over in plaats van door geschreven wordt. Pluspuntje: weet wat een mailinglist is.
• Jolande Sap – een voordeeltje, de eerste hit is een interview. Daarna droogt de informatie snel op.
• Kees Vendrik – Kees Blogde, voor de programmacommissie. Helaas etaleert hij zijn inhoudelijke kennis veel te weinig op internet. Zijn pleidooi voor Open Source is nog steeds niet bij de partij geland.

blok 3 – kandidaten voor plaats 7 t/m 12

• Martijn Dadema – in blok 3 komen we dan eindelijk de eerste digikandidaat tegen. En niet zomaar: Martijn blogt en hyvet. Hoort dus eigenlijk in blok 2 met aanbeveling voor plaats 2.
• Jaap Dirkmaat – als prominente kandidaat gebracht vanwege zijn verdiensten bij Das & Boom. Is daar zo druk mee bezig dat bloggen er niet inzit.
• Rik Grashoff – het begint saai te worden, maar ook afwezig op wat interviewtjes na.
• Mathieu Heemelaar – heeft een uitgebreide website en scoort daarmee dus bovengemiddeld in dit blok. Deze is ook actueel en vermeldt zijn kandidatuur en het oordeel van de commissie. De zoeker moet wel enig uithoudingsvermogen hebben, want de eerste 2 hits op Google verwijzen naar een niet meer bestaande pagina en een cursus zoeken op internet (!) die los staat van zijn persoonlijke pagina.
• Rob van Hilten – is 12 jaar, heeft een paar jaar geleden zijn Eerste Stap diploma gehaald en kan een aardig potje schaken. Die zal wel niet bedoeld worden, terwijl de genoemde Rob in dit artikel uit 1995 het ook al niet schijnt te zijn. Hopelijk is hij geen “laatbloeier” op internet en zullen we ook daar merken dat hij een schrijver is.
• Henrike Karreman – Een klein digitaal feestje. Niet alleen op hyves en weblogger met site, maar e-mail ook sneller dan haar schaduw. Binnen 5 minuten antwoord. Las in april al mijn weblog. Nu nog met je eigen domein bovenaan in Google komen, Henrike! Mag van mij op 7 (is nu bij mij RTL 7).
• Nen van Ramshorst – docent, raadslid, Lagerhuis panellid en ex-omroepster, en toch geen eigen site.
• Mária van Veen – Dankzij google weten we dat ze de &-campagne van Verdonk laakt en bij de Woonbond zat. Meer niet.
• Jup van ’t Veld – “Bedoelde u: Youp van ’t Veld“. Tsja. Verloor een krat bier door in Amsterdam te gokken op een PvdA-VVD college.

blok 4 – kandidaten voor plaats 13 tm 20

• Maarten van Beek – Webt en blogt en hyvet en MSN’t nog bovendien. Moet haast wel de hipste docent van het Rotterdams Montessori College zijn.
• Theo van de Bles – een Fries, zoveel wordt duidelijk. Daar hebben ze toch ook internet, zou je denken?
• Birgül Dönmez – voerde in maart geen persoonlijke campagne. Nu ook niet.
• René Kerkwijk – “een doener”, en dat zal de internetwereld weten. Al een paar jaar (zeer) actief weblogger met uitgebreide site.
• Cees Korvinus – vooral nieuwsberichten over dat hij kandidaat wordt. De meest prominent gebrachte kandidaat laat het genoemde citaat links liggen, en hoeft ook niet zo nodig in de Kamer.
• Jelis van Leeuwen – een artikeltje, that’s it.
• Iwan Leeuwin – Surinamstar, maar geen digistar…
• Peter Roos – Terug van weggeweest en belooft netjes door te webloggen.

blok 5 – kandidaten voor plaats 21 tm 23

• Jurjen van den Bergh – kan je in google intikken maar dat heeft weinig zin.
• Riza Diktas – raadslid in Alkmaar, waar de verwachting sinds 6 maart is dat er een kans is op een linkse meerderheid in Alkmaar. Zou die er al zijn?
• Saranna Maureau – Met een archief dat teruggaat tot 2004 een oudgediende in GroenLinks weblogland.
• Xaviera Ringeling – Blogt wat af en neemt daarbij geen blad voor de mond.
• Ylan de Waard – moet eens aan haar fractievoorzitter wat dat is, een weblog. Eerste hit een actie om een uitgeprocedeerd gezin te helpen, dus toch een bonuspuntje.

blok 6 – kandidaten voor plek 24 tm 28, regioduwers

• Symone de Bruin – hopelijk zijn haar ideeën beter dan haar “Statenlog“. Wilde wel webloggen, maar is daarmee gestopt.
• Gon Mevis – De Tilburgse wethouder houdt netjes zijn weblog bij op de gemeentesite. Helaas geen RSS, dus niet te plaatsen op de Planeet.
• Jan Atze Nicolai – komt uit Leeuwarden, en is dichter.
• Tof Thissen – Lid eerste kamer en heeft 1 logje geschreven. Bemoedigend, want de “stoffige” Eerste Kamerfractie is een stuk digitaler dan de “hippe” Tweede Kamer.
• Adri Wever – wat artikeltjes waarin hij wordt genoemd.

blok 7 – kandidaten voor plek 29 en 30, lijstduwers

• Vincent Bijlo – heeft een enige echte eigen geautoriseerde website met internetdagboek. “Gewoon, omdat het voor sommige dingen soms tijd wordt”.
• Kathalijne Buitenweg – stijgt met stip, want als eerste actieve GroenLinks politica te vinden op hyves, waar ze ook een vliegende start heeft gemaakt met bloggen.

De conclusie
Een mooie kandidatenlijst waarbij gekozen is op inhoud. Dat die inhoud nauwelijks op internet te vinden is doet er minder toe voor de commissie. Wie zijn groene volksvertegenwoordigers op internet wil zien, zal zich moeten inspannen voor de lagere blokken. Daar heeft een aantal de weg naar de digikiezer gevonden. Het grootste deel is helaas virtueel onzichtbaar.

Het amendementenvirus heeft mij uiteindelijk toch bevangen. Her en der is men druk bezig met amendementen op het verkiezingsprogramma Groei Mee! wat afgelopen maandag werd gepresenteerd. Hoewel ik eerst nog wat skeptisch was heb ik vanochtend toch besloten te gaan amenderen. Ik was op een bijeenkomst van het Progressiesf Groene Hart Beraad, een clubje van raadsleden, statenleden en bestuurders van GroenLinks, PvdA en SP die zich zorgen maken over het ongecontroleerde volbouwen van het Groene Hart.

Eén van de punten die naar voren kwam is dat gemeentes worden gefinancierd op basis van “rood”: bebouwing, inwoners, etc. En grondexploitaties van nieuwe bedrijventerreinen zijn een leuke winstgever. Daardoor is er geen enkele financiële stimulans om in groene ruimte te investeren – terwijl daar ook veel voordelen aan zitten, alleen zie je die niet zo direct terug in harde euro’s (wel indirect trouwens, en veel ook).
Femke Halsema roept al de hele week dat GroenLinks “dé groene partij van Nederland” is. Vandaar dat ik wil voorstellen om in het verkiezingsprogramma op te nemen dat er een onderzoek moet komen naar een nieuwe manier van geld verdelen uit het gemeentefonds, zodat gemeentes die in een Nationaal Landschap als het Groene Hart liggen niet hoeven te bouwen om een beetje excuusgroen te kunnen betalen. Een Nationaal Landschap betekent dat dat gebied waarde heeft voor nu en voor toekomstige generaties, en dat gooi je weg op het moment dat je daar geen financiële waarde aan toekent. Dan maak je het zelfs onmogelijk voor gemeentes om dat waardevolle gebied te behouden. Om geld te verdienen moet je gaan bouwen (huizen, industrie), dat trekt weer infrastructuur aan, het loopt allemaal vast en vervolgens moet je nog meer groen opofferen om daar weer wat aan te doen. Een negatieve spiraal dus.

Zodra ik een presentabel concept heb zal ik het hier neerzetten, en morgen op de Linkse Lente Lounge ga ik vast beginnen met lobbyen. Want zonder dit voorstel zie ik alle mooie landschapsplannen van GroenLinks al mislukken in de praktijk.

Na thuiskomst van de fractievergadering nog even het debat gevolgd. Ik viel net middenin de motie van VVD, PvdA, D66, CDA en GroenLinks waarin eigenlijk alleen werd gevraagd of Rita het vooral nog even goed wilde bekijken. Aan de ene kant natuurlijk goed dat het paspoort van Ayaan niet zomaar afgepakt zou moeten worden, maar triest is het wel. Zoveel vluchtelingen die om minder het land uitgezet worden, maar pas als een Kamerlid ook gewoon mens blijkt en ook gewoon onder de regels blijkt te vallen realiseert men zich hoe hard het beleid is.

Rita hield natuurlijk braaf vol dat regels nou eenmaal regels zijn en dat ze gezien het arrest van de Hoge Raad niet anders kon. Waarop de reactie was dat we toch vooral niet een land moesten zijn waar regels boven de mens stonden. Maar wie van de regeringspartijen, wie van de VVD, zal het lef hebben om dat ook even uit te leggen aan al die andere asielzoekers? Of blijft Hirsi Magan de enige uitzondering op de regels, omdat… ja waarom eigenlijk? Waarom verdient Hirsi Magan het meer dan anderen om uitzondering op de regels te zijn? Gelukkig stipte Femke Halsema dat ook aan in haar betoog:

Dit debat gaat niet over de opvattingen van Ayaan Hirsi Ali of over haar stijl van politiek bedrijven. Dat ik het toch noem, komt omdat ik al dagen de geur van politieke afrekening en politiek en electoraal gewin opsnuif.
Want de beslissing van minister Verdonk heeft geen enkele logica, kent geen rechtvaardigheid.
Rechtsgelijkheid is er alleen als het doel is om alle vluchtelingen en genaturaliseerde Nederlanders zo slecht  mogelijk te behandelen.
Tegelijkertijd wordt hun rechtszekerheid – de zekerheid dat ze bij dit land horen, dat zij welkom zijn – schandelijk met voeten getreden.

En Verdonk, ach ja. Als ze niet stond te liegen is ze wel een slechte minister, die niet eens wist dat Hirsi Magan had gelogen. Nadat iedereen over Zembla was gevallen dat ze eigenlijk vooral oude feiten hadden gerecycled. Dit soort dingen hoor je gewoon te weten als minister. De zaak was immers ook serieus genoeg om binnen 3 dagen van “Niks aan de hand” naar “Paspoort inleveren” te switchen, terwijl de IND nou juist zo kampt met achterstanden.Ben benieuwd wat dit betekent voor de strijd om het lijsttrekkerschap van de VVD. Rutte heeft hier wel een puntje gescoord, het is in elk geval duidelijk dat de partij met Verdonk weliswaar een stemmentrekker, maar ook een polariserende factor en groot gevaar voor samenwerking met anderen in huis heeft.

nu.nl/algemeen | GroenLinks omhoog, PvdA omlaag in de peiling

DEN HAAG – Als er nu verkiezingen zouden zijn, zou GroenLinks elf zetels halen, blijkt uit de Politieke Barometer van Interview NSS en het tv-programma Nova van deze week. De partij van Femke Halsema scoort daarmee drie zetels meer dan vorige week en ook drie meer dan ze er nu in de Tweede Kamer heeft. De winst van GroenLinks lijkt ten koste te gaan van de Pvda. Die komt deze week op 50 zetels uit, drie minder dan vorige week. Overigens is dat nog altijd acht meer dan de PvdA bij de Kamerverkiezingen in 2003 haalde.

Voor het overige zijn er weinig verschuivingen in de Politieke Barometer. Het CDA haalt net als vorige week 33 zetels, een verlies van elf vergeleken met de laatste verkiezingen. De VVD komt uit op 24 zetels, één minder dan vorige week en vier minder dan in 2003. D66 blijft staan op zes, evenveel als die partij er nu in de Kamer heeft.

De SP haalt in de Politieke Barometer 16 zetels, een winst van zeven vergeleken met de Kamerverkiezingen. De christenunie zou van drie naar zes zetels gaan, de LPF van acht naar één. De SGP zou haar twee zetels behouden. Onafhankelijk Kamerlid Wilders zou één zetel behalen. Andere partijen komen uit op nul zetels.

Dat laatste is ook wel interessant. Wilders, die met de LPF en de rechtervleugel van de VVD, de (negatieve) toon zet in veel debatten heeft blijkbaar helemaal niet zoveel aanhang nu de eerste hype rondom hem is verdwenen. Er is een duidelijke linkse meerderheid (als we de PvdA als links beschouwen). Het gaat de goede kant op met Nederland. Nu maar hopen op snelle verkiezingen.

Van de partij die met de Motie Vendrik kwam is nu de bedroevend slechte website linkselente.nl verschenen. GroenLinks, ga je diep schamen in een hoekje!

Zie ook het weblog van David Rietveld.

Inmiddels heeft Femke Halsema ook een weblog, waarin ze schrijft:

Aan de start van www.linkselente.nl, is maanden van werk en gedub voorafgegaan. Zonder veel geld, met vrijwilligers die het moeten combineren met meestal drukke banen, blijkt het bouwen van een site een grote klus.

Vrijwilligers om die site te ont-flashen?