Veiligheid blijft terugkomen als issue in de gemeenteraad. Dit keer voor fietsers. Hoewel veel mensen in Gouda fietsen, en Gouda qua bevolkingsdichtheid en beleid op papier ook zeer geschikt is om de fiets te gebruiken, kan het nog altijd beter. De Fietsersbond onderzocht via de Fietsbalans hoe het gesteld is met Gouda als fietsstad. Met name de veiligheid voor fietsers is dus een probleem, met name door de vele malen dat fietsers met 50km/u verkeer worden geconfronteerd. Dat het comfort ook een heikel punt is zal verder niemand verbazen. Door het spoor is het ook lastig om direct van A naar B te fietsen, maar voor auto’s is dat nog lastiger – de conclusie van de Fietsersbond dat de fiets vaak het snelste vervoermiddel in de stad is kunnen we als compliment opvatten.

Vervolgens kwam het bestemmingsplan Bloemendaal. Dat was eigenlijk een formaliteit – het bestemmingsplan was per ongeluk niet in de Staatscourant gepubliceerd en daarmee ongeldig – maar werd toch aangegrepen om weer eens een rituele dans rondom het Sociaal Penson aan de Livingstonelaan te doen. Namens wijkteam Bloemendaal deed Monique Muijselaar een licht geëmotioneerd verhaal over de leefbaarheidssituatie eromheen. Terecht stelde Rob Schröder namens onze fractie dat de veiligheidsproblemen om dat pension om een oplossing vragen (dat het na 5 jaar nog niet is gelukt om de meldingen goed te registreren is te gek voor woorden), maar in een bestemmingsplan kijken we puur naar welke functie welk stuk grond krijgt, en vinden wij dat een voorziening zoals een Sociaal Pension in onze stad thuishoort – ook voor die mensen moeten we opkomen. Qua bestemmingsplan dus geen probleem, wel qua veiligheid, en gelukkig worden we snel geïnfomeerd over hoe het kan dat we nog steeds dit soort verhalen horen.

De raadsagenda werd een stuk saaier doordat de notitie over parkeren wordt uitgesteld naar december voor besluitvorming. Hierdoor werd er vooral gehamerd, en vormden alleen de beantwoording op schriftelijke vragen en de stemming over een tweede vice-voorzitter van de raad (Roy Kraft van Ermel moet voor de tweede keer in korte tijd naar Indonesië voor belangrijk werk, dus was dit een formaliteit om te zorgen dat er dan een vice-voorzitter van de raad is).

Op de tribune spotte ik al enkele bestuursleden van Trots op Gouda. Niet verkeerd, om als je meedoet aan de verkiezingen ook eens te kijken wat er gebeurt. Jammer dat ze wel een erg makkelijke spin geven aan wat er gebeurt. Zo wordt wel erg makkelijk terzijde geschoven dat de notitie over parkeren al in juli, 3 maanden geleden dus, verscheen. Daarnaast is er een hele voorgeschiedenis van het parkeerbeleid, waarbij je merkt dat de beperkte ruimte en conflicterende belangen betekenen dat de oplossing altijd voor teleurstelling zorgt en nooit simpel is. TOG kan dan makkelijk roepen vanaf de zijlijn, maar hun oplossingen (als ze die al hebben) hadden voor minstens zoveel herrie gezorgd. Zo ook bij hun reactie bij het Sociaal Pension. Niet dankzij de oppositie, maar dankzij de raad en college komt er informatie over de registratie. Een deel van de oppositie (GBG en 50+) zijn gewoon tegen; oppositiepartijen D66 en VVD hadden een vergelijkbare inbreng als de coalitiepartijen. De klacht van TOG over het bagatelliseren van de problemen kan zowel richting college als oppositie gelden: het was de SGP-er die zei “ik kom regelmatig langs het sociaal pension en heb nergens last van”. Dat is overigens net zo goed een mening en een ervaring die meetelt, ook al past het niet in je straatje. Ook dat is luisteren.

Helaas nam TOG niet de gelegenheid om bij de borrel even na te praten en te luisteren naar wat er onder publiek en raadsleden leefde. Een gemiste kans. Vanaf de zijlijn roepen is makkelijk, maar op deze manier wordt TOG voor de Goudse kiezer een grote teleurstelling. In de Raad moet je naar alle belangen luisteren, niet alleen naar een bevestiging van je eigen mening.

Autorijden is stom. Simpel. Het vervuilt, kost veel ruimte, en levert herrie en landschapsvervuiling op. Desondanks heeft VROM het in z’n hoofd gehaald dat autorijden leuk en anti-stress moet zijn. Er komen dus negen “snelwegpanorama’s”, onder de noemer Zicht op Mooi Nederland.

Een idioter plan heb ik haast niet gehoord. Ten eerste al het idee dat het uitzicht vanaf de snelweg mooi moet zijn. Nu kan ik dat voor een deel wel ondersteunen, en ik denk dat het genoeg is om Bodegraven langs de A12 aan te halen. Wat een industriële golfplaten treurigheid is dat. Maar waarom zou je een mooi uitzicht vanaf de snelweg moeten hebben? Dat is hetzelfde als een communistisch-betonnen flat in een historische binnenstad: het uitzicht is mooi, maar het ding zelf de ultieme lelijkheid.

Ten tweede was VROM ook wat selectief:

Maar toch: soms geeft de meedenkende burger domweg het verkeerde antwoord. Veel burgers, zo constateert het plan, waarderen het uitzicht op het Veluwebos. Helemaal fout, zo blijkt. De Veluwe mag dan wel Nationaal Landschap zijn, maar een snelwegpanorama is een ‘uitzicht op open landschap’, weet VROM beter.

Tsja, wat weet de burger nou van een mooi uitzicht?

Na de ochtenddiscussie met mevrouw Klijmij weten we het. Ik wil hierbij pleiten voor fietspanorama’s. Als je door Nederland fietst moet je een mooi uitzicht hebben, of dat nou op bossen of het open veenweidelandschap is. Dat betekent ook dat snelwegen aan het oog en oor moeten worden onttrokken. Bomen ervoor of weghalen dus. Het is toch belachelijk dat er straks langs de A12 wel een snelwegpanorama komt, maar dat je als fietser in het Reeuwijkse Plassengebied haast niet kan ontkomen aan diezelfde A12 op de achtergrond?

Het wordt tijd dat de prioriteiten eens definitief worden omgegooid. Autorijden hoort duur en stom te zijn. Het mooie uitzicht moet worden voorbehouden aan hen die dat uitzicht niet op datzelfde moment vervuilen.

Stomme milieumensen!

David en Arnoud gooien er een schepje bovenop en komen met 15 redenen om Den Haag tot hoofdstad te bombarderen. Amsterdam zal er wel op reageren (tenzij ze dat vergeten). En daarmee blijft dit doorzeuren.

Dankzij deze actie werd ik ineens gebeld, vanochtend tijdens een fietstochtje om even aan iets anders te denken dan verhuizen. Het bleek een redacteur van Spijkers met Koppen, een radioprogramma dat al jarenlang min of meer vaste prik is op mijn zaterdagmiddag. Hoe zat het met mijn idee voor Gouda als hoofdstad? Het zou een leuk debat kunnen opleveren met die andere 2 steden. Ben benieuwd of dat nog doorgaat.

Natuurlijk heeft Gouda als hoofdstad iets ludieks. Als ik het zou roepen in een raadsvergadering zou het weggehoond worden. Maar ja, hoeveel geboren Gouwenaren zitten er nog in de raad? Daarbij is mijn rekensommetje zo gek nog niet. Daarom mijn 6 redenen (voor elke ster 1) om Gouda als hoofdstad neer te zetten:

1. Gouda ligt centraler dan Den Haag en Amsterdam – de hoofdstad moet voor iedereen gelijk bereikbaar zijn.
2. Gouda heeft historie, als een van de belangrijkste steden van Holland (ooit belangrijker dan Amsterdam), maar torst die niet met zich mee – de hoofdstad is neutraal terrein.
3. Allerlei belangrijke instituten zitten verspreid over de Randstad, zowel in Den Haag als Amsterdam – de hoofdstad hoort daar middenin te liggen.
4. Gouda combineert water en groen met een dynamische stad – de hoofdstad is de plek waar onze vaderlandse geschiedenis en cultuur samenkomen en zichtbaar aanwezig zijn.
5. Gouda geniet al internationale faam dankzij de kaas – de hoofdstad is je visitekaartje naar het buitenland, zonder dat verhaspelingen als “The Hague” nodig zijn om het begrijpelijk te maken.
6. Gouda is een redelijk gemiddelde stad qua samenstelling – de hoofdstad moet een afspiegeling van ons land zijn.

En dat alles centraal gelegen, volop in ontwikkeling. De Spoorzone zou zich nog als regeringswijk kunnen ontwikkelen.. Laat Amsterdam en Den Haag maar kibbelen – waar er 2 vechten om een been wordt de derde de hoofdstad. Leve Gouda! Misschien na het meireces toch maar eens een balletje op gaan gooien.

Soms heb je dat weleens. Dat je je fiets kwijt bent. Gespannen tuur je omhoog, naar lantaarnpalen, boomtoppen. Junks met oversized jassen. Alles en iedereen is verdacht. Waar is toch die fiets? Vertwijfeling slaat toe. Je had ‘m toch érgens bij het station neergezet?

En dan weet je het. Stom dat je daar nou niet aan dacht. Er zijn logischere plekken om je fiets terug te vinden.

Met welke service zullen we de burgers straks tegemoet gaan komen?

Geld kwijt? Kijk in uw portemonnee

Auto kwijt? Kijk op de parkeerplaats

Kluts kwijt? Kijk op het bordje

Vorig jaar was een mooi moment in de raad. Met het mobiliteitsplan werd vastgelegd dat fiets en voetganger prioriteit moesten krijgen binnen de stad. Van buiten de stad het openbaar vervoer. Met het Mobiliteitsplan en het actieplan Gouda Fietst Nog Beter Door zou Gouda weer op de kaart komen te staan als fietsstad. Wie weet levert dat ook blije fietsen op.
Onbegrijpelijk is het dan dat het CDA, met nota bene een ambitieuze milieuwethouder, daar nu ineens verandering in wil brengen. Terwijl er nog nauwelijks iets is verbeterd voor de prioriteitsgroepen fietsers, voetgangers en OV-reizigers wil het CDA vooral de auto voorrang geven:

De fractie kreeg veel steun van de leden om haast te maken met het oplossen van de parkeerproblemen in de stad. De binnenstad heeft economisch te lijden van het gebrek aan parkeerruimte. Het wordt tijd om haast te maken met het parkeerdek op het Schouwburgplein. Ook moet worden nagegaan of particuliere investeerders geïnteresseerd zijn in het exploiteren van commerciële parkeergarages in Gouda.

De fractie (en de CDA-leden) gaan hier op verschillende punten de mist in. Ten eerste het misverstand dat bereikbaarheid gelijk staat aan autobereikbaarheid. Nee dus. Als de binnenstad al economisch te lijden heeft (de huurprijzen liggen hoog in de Kleiweg, een signaal dat er meer vraag dan aanbod is), dan is dat ook door de gebrekkige bereikbaarheid per fiets. Wie van boven het spoor komt moet eerst al het Plesmanplein (stoplichten) en Kleiwegplein (stoplichten) over, en vervolgens een tijdlang op zoek naar een plek om te stallen. En dan hopen dat je fiets niet door een ander wordt meegenomen. En daarbij om de auto’s heen laveren die naar de parkeergarage rijden. Wil je een bereikbare binnenstad, dan moet de prioriteit liggen bij veilige en snelle routes naar de binnenstad, en voldoende (bewaakte) stallingsruimte in de stad zelf.

De tweede fout is direct je hoop vestigen op particuliere investeerders. Dat kan namelijk maar op één voorwaarde werken, en dat is dat ze geen zeggenschap krijgen over tarieven. Immers, we moeten als gemeente kunnen sturen op wie waar kan parkeren, en tarieven helpen daar het meeste bij. Zonder een goede grip op dat soort zaken is het moeilijk om een situatie te bereiken waarbij je als gemeente in de hand hebt hoe mensen naar de stad gaan. De meest gezonde en milieuvriendelijke wagen is de benenwagen, gevolgd door fiets en (schone) bus.

We zullen ons ook moeten realiseren dat de schaal van de Goudse binnenstad niet past bij veel autoverkeer. Nadat het parkeerdek bij Klein Amerika is gerealiseerd zit het gebied wel zo’n beetje aan haar tax qua hoeveelheid autoverkeer. Dan moet je aan andere oplossingen gaan denken, zoals transferia aan de rand van de stad en/of het doortrekken van de RijnGouweLijn langs de singels, om zo autoverkeer ver buiten de stad te houden. De binnenstad kan dan autoluw tot autovrij worden, en als dat niet economisch aantrekkelijk is vanuit toeristisch- en funshopperspectief, dan weet ik het ook niet meer.

Het heeft even geduurd, excuses. Gouda was even niet op de hoogte van het politieke spel, zoals ik pijnlijk merkte toen ik de digitaal ondergedoken CB te G tegen het lijf fietste vrijdag (of mag ik je naam nog noemen?).

Het was een lange, maar desondanks niet zo heel spectaculaire vergadering. Er was voldoende tijd voor sommigen om even een sudoku te maken tussendoor (foto). Het begon met een rapport van de rekenkamer over subsidieverstrekking (eigenlijk gaat het wel goed, maar toch ook weer niet). Dit kwam later in de echte raadsvergadering nog terug bij het besluit om enkele onrechtmatig tot stand gekomen subsidies (bijvoorbeeld doordat de aanvraag te laat was ingediend) alsnog te verstrekken. Het hoe, wat en hoeveel geld was in een vertrouwelijke memo uitgelegd, wat Dirk Barth nog noopte tot alweer een prachtig citaat, toen hij over die memo begon: “Voorzitter, ik hoop niet dat u aangifte doet vanwege het smijten met staatsgeheimen”. Het blijft wel lastig: mag je überhaupt het bestaan van een vertrouwelijk document erkennen?

Van onze amendementen werd er 1 (net) niet, en 1 wel aangenomen. Er waren wel weer heel wat moties en amendementen, het wordt wat levendiger in de raad vergeleken met vorig jaar. Ook leuk om te zien dat de PvdA ook wat oppositionele trekjes begint te krijgen, met een amendement dat “het college op de knieën dwong”. Gratis trouwen blijft daarmee voor iedereen in Gouda in het stadhuis mogelijk. Het werd ook niet zo handig verdedigd door het college: je moet natuurlijk niet zeggen dat het maar om een kleine groep gaat – als het er 10 per jaar zijn, dan vallen de extra kosten dus erg mee. Het werd niet unaniem aangenomen, maar wel met een enorme meerderheid.

Opvallend detail was de enorme greep die de VVD in de stadskas wilde doen. Is dat nou die financiëel degelijke partij? Zodra het om zielige parkeerders gaat maakt geld in elk geval niet meer uit. Jammer dat, ondanks dat ze af en toe wel iets groens of sociaals roepen, die partij toch nog steeds als het puntje bij paaltje komt de verkeerde dingen steunt. Bereikbaarheid is meer dan autobereikbaarheid! Het geld is bovendien nodig, want zoals wethouder Harro Jansen zo mooi zei: “we willen vooruit met parkeren”.

Aan het slot heb ik de prijzen uitgereikt aan Fred de Wit en Dirk Barth als “leukste raadsleden”. Het was bijna 11 uur, sluitingstijd dus, maar Dirk Barth nam zijn tijd voor een prachtige acceptatiespeech. Hij ging er echt voor staan, en zowaar verdween de “eeh”. Een verdiende winnaar. Ook Fred nam de prijs met verve in ontvangst, hoewel hij wel een opzichtige poging deed ook volgend jaar te winnen, door zich te profileren als “niet-collegepartij” in plaats van oppositie, op die manier een geheel eigen categorie creërend.

De slotwoorden van de burgemeester, vooral een opsomming van wat we allemaal voor nota’s hadden vastgesteld, waren wat droger van toon. Hij had wel een kadootje voor iedereen: het bronzen stadsspeldje, de nieuwe decoratie voor leukste ambtenaren (allemaal dus). “Het huisje”, zoals de griffier het de dag erop noemde. Toch jammer, om direct geconfronteerd te worden met een doosje waar “Schoonhovense traditie” op staat…

Eigenlijk had ik nog niet het gevoel aan vakantie toe te zijn. Sterker nog, na het hectische begin waarbij heel veel moest gebeuren in een korte tijd (terwijl het schooljaar begon ook nog), had ik nu juist het idee wat meer in rustig vaarwater terecht gekomen te zijn. Ik had zelfs af en toe een avond vrij.

Maar zo aan het eind van m’n vrijdag ben ik toch wel blij dat er even een weekje geen lessen gegeven hoeven te worden. Geeft mooi de tijd de komende weken voor te bereiden en wat nakijkwerk te doen. En toch ook wel uitrusten.  Ik probeer af en toe wat hips digitaals te doen, maar daar moet je wat voor over hebben.

9.00     De deur uit, naar school.
9.15      Kopje koffie personeelskamer. Zonder doe ik niks.
9.20     Bel. Laptopkar halen en lokaal 13 in rijden
10.10   Einde les, begin “pauze”. Laptopkar naar lokaal 3. Nachecken of andere laptopkar beschikbaar is ivm internetopdracht. Die is er, ophalen uit mediatheek op de 3e. Ondertussen boterham naar binnen proppen. Mag eigenlijk niet in mediatheek. Kar in lokaal 13 parkeren.
10.24  Begin pauze. Kopje thee pakken en gaan zitten.
10.25  Na 1 slok bel einde pauze. Naar lokaal. Leerlingen te snel aan het werk gezet, veel vragen.
11.15   Einde les. Een groepje met probleem, krijgen document niet goed opgeslagen en op ELO. Even helpen lukt niet, Office 2007 is net zo bruikbaar als een schroevendraaier is om mee te schrijven. Laptop apart genomen om rustig naar te kijken. Volgende klas is al binnen.
11.25  Klas aan het werk. “Opslaan als” gevonden. Stilletjes vervloeken van Microsoft. Klas heeft het beter door dan vorige. Moet wel verdacht vaak het graadnet uitleggen. Memo aan zelf: vaker herhalen basisvaardigheden.
12.05  Bel. Klas gaat in vakantie-tempo de deur uit.
12.10   Laptops checken, in de kast, naar mediatheek brengen.
12.15   Klaar. Snel naar Stadskantoor voor afspraak over Armoedebeleid. Onderweg naar fiets gebeld door een gemeentenummer. Terugbellen om te zeggen dat ik eraan kom. Brood moet maar even wachten.
12.25  Aankomst stadskantoor. Verbaasde kreet “Meneer Klijmij, wat doet u hier”. Groepje tweedeklassers is net langs een wethouder geweest. Elkaar fijne vakantie gewenst.
13.05   Einde bespreking. Onderweg naar buiten snel bijgepraat met wethouders Menkveld, Kastelein en Jansen. Leerlingen waren bij Kastelein geweest ivm Tolerantieproject. Hij is de meest tolerante wethouder omdat hij een panna-veldje heeft geopend. Snelle herinnering aan goede oude leefwereld van eigen 14-jarige leeftijd flitst voorbij. Door naar de fiets.
13.25  Met de bel de school in. Afspraak met 2 leerlingen die me willen interviewen over waterhuishouding. Boterham naar binnen proppen.
13.26  Leerling heeft vragen thuis laten liggen door onverwacht tussenuur. Geen probleem. Rest van boterhammen in normaal tempo naar binnen.
13.40  Interview. Leuke vragen, soms wel moeilijk omdat het ook over Bloemendaal gaat, dat is lang geleden. Veel gepraat, hoop dat ze er wat aan hebben.
14.30  Of zoiets. Ben gestopt met op horloge kijken. Kop thee om af te sluiten, nog even de laptop open om ELO bij te werken. Kom nog een handig krantenartikel tegen om erop te zetten. Ineens is het
15.30  Of daaromtrent. Tijd voor vakantie. Tijdens fiets van het slot halen belt m’n vader. Moet ergens mee helpen. Hoor niet precies waar het over gaat, want ondertussen verbazen twee leerlingen zich over mijn fietsslotje dat op het voorwiel zit. Hebben niet door dat ik ondertussen gebeld word, omdat ik het oortje gebruik. Hilariteit en gegiechel. Prettige vakantie gewenst.
15.45  Aankomst ouders. Snel geholpen, thee, praten. Is het ineens
17.00  Dus naar huis. Boodschappen doen, mensen tegenkomen, praten, koken, zitten.

Vakantie begonnen. Wat een mooi leven heb ik toch. Ik zou eens een tuin moeten gaan cultiveren.

Afgelopen weekend was het weer zover: het halfjaarlijkse DWARS-congres. Dit keer als centrale thema “dierenrechten”. Vanwege de fietstocht voor nieuwe leden van de lokale Moederpartij kon ik alleen op zaterdag gaan. De hele bestuursverkiezing ging dus langs me heen.

Gelukkig viel op zaterdag genoeg te beleven. Zeker voor mijn reisgenoot, Samuel. Hij is als uitwisselingsstudent uit Huy in België voor een paar maanden in Nederland, waar hij in 6 VWO meedraait. Zijn Nederlands is vele malen beter dan mijn Frans. Hij is ook lid van de jongeren van Ecolo, de Waalse groene partij. Een hele andere club dan DWARS.

Als opening kwam het puntje “voorbereiding actie”. Op het vorige congres is al uitgesproken dat er meer actie gevoerd moet worden, en minder gepraat. De invulling hiervan was: praten over acties. Ik moet toegeven: het is nonconformistisch. Maar wel erg jammer om met 50 à 60 Dwarsers bijeen te zijn, en dan geen actie te hebben voorbereid. Naar aanleiding hiervan schreven Mieke en ik onze motie “niet lullen maar poetsen”, die enigszins chaotisch werd aangenomen en uitspreekt dat we willen actievoeren tijdens een congres, en dat het bestuur hieraan invulling moet geven (“en voert actie tegen de orde van de dag”). Bij het brainstormen over acties heb ik mijn condooms ingebracht, dus wie weet gaat daar meer mee gebeuren.

Voor het zover was werd het Dierenrechtenhandvest behandeld. Dat leverde leuke discussies op over woordgebruik (genocide/specicide/biocide/ernstige misdaad tegen de soort), waarbij regelmatig de assistentie van huisjuriste Mieke nodig was. Uiteindelijk kwam er een manifest uitrollen waarin de ideologische achtergrond duidelijk was, maar waar de onaanvaardbaar scherpe randjes (genocide) uit waren gehaald. Een manifest dat we enthousiast kunnen gaan uitdragen. Ik heb nog maar weinig vlees op sinds zaterdag.

Na het manifest was er ruimte voor actuele moties. Een paar stonden al in de congresreader, maar opgezweept door de heftige debatten stonden er nu 10 moties te wachten op behandeling. Met toch wel 2 serieus bedoelde moties. De precieze uitslagen weet ik niet, maar volgens mij hoeft het DWARS-bestuur geen oordopjes te verstrekken aan elitaire Dwarsers die in de binnenstad wonen. Vroeger was niet alles beter, we gaan ons niet de Selcuk Jeugd heten, en bestuursvergaderingen zijn openbaar en moeten ook worden aangekondigd. Een klein persoonlijk succesje in de brei aan moties was het amenderen van een motie, waarbij de hele tekst werd vervangen door een spatie. Het amendement werd in ruime meerderheid aangenomen, de motie werd vervolgens verworpen (“lege huls”).

Over het eten moet ik toch zeggen dat het DWARS weer is gelukt om voor minder geld beter eten dan de Moederpartij te serveren. Het gaf ook de gelegenheid met kameraad Selcuk bij te praten, hoewel minder lang dan gewild, iets dat ook voor al die anderen geldt die ik nog had willen spreken. Volgende keer toch maar weer het hele weekend gaan.

De avond werd afgesloten met een “debat” (meer een college) over varkensflats door de Vlaming Michel Vandenbosch en Milieudefensie-campagneleider Landbouw Wouter van Eck. Leerzaam en interessant.

En wat is nu het grote verschil tussen DWARS en EcoloJ? Wij praten meer, en voeren minder actie. Dwarsers gaan ervoor in het debat. Misschien poetsen we toch niet zo graag als we dachten. Maar we lachen wel meer!

Vandaag even niets over politiek, school, of wat dan ook. Vandaag was een heerlijke ontspannen zondag. Ergens snap je dan ook wel de behoefte aan een rustdag, hoewel dat wat mij betreft niet per se de zondag hoef te zijn.

Op zo’n dag weet je ook direct weer waarom Gouda zo’n leuke stad is om in te wonen. Je bent er namelijk zo weer uit. Vanmiddag sprongen we op de fiets, om een stukje door de Krimpenerwaard te fietsen. Via Haastrecht naar Stolwijk, en dan weer terug naar Gouda. Ondanks de bewolking was het aardig warm, benauwd zelfs. In de zon komt het lentefrisse groen van de weides wat mooier uit, maar ook nu was het genieten. Dat begint al bij de dijk naar Haastrecht, vanaf waar je een mooi uitzicht hebt. Als geografen moesten we natuurlijk even het boezemgemaal bekijken, voor we de polder echt indoken. Een schitterend, ononderbroken uitzicht waarin een lepelaar en een paar snippen als figuranten optraden. En dat praktisch naast de deur. We kwamen ook langs een nog in gebruik zijnde eendenkooi.

Op de terugweg nog even een tussenstop gemaakt bij Klijmij’s Sr voor wat vragen over digitale TV, en om een kilo verse Limburgse asperges op te halen. Want van het Nederlands landchap moet je niet alleen op de fiets, maar ook op je bord genieten. De asperges zijn traditioneel klaargemaakt en met bourgondisch genoegen naar binnen gewerkt.

De week kan weer beginnen.

En als je dan niet rijden kan dan … neem ik flankerende maatregelen!

Het was een lange zit gisteravond. Een drukbezochte commissie met 2 grote onderwerpen: het Mobiliteitsvisieplan en Gouda Fiets Beter Door. Twee onderwerpen die de hele stad raken, die leven bij de inwoners. Met 9 insprekers en 10 partijen kan je al uitrekenen dat dat wel even wat tijd kost. Dat heeft bij mij in ieder geval een onbevredigend gevoel achtergelaten. De gewone inspreekmogelijkheden, een inloopavond en dat was het. Nog een geluk dat voorzitter Kraft van Ermel de discussie goed in de hand hield, maar het is geen setting waarbij burgers ook echt worden betrokken bij de besluitvorming.

De verhalen waar de insprekers mee kwamen waren divers. Toekomstige bewoners van de Jan van Riebeecklaan  waren bang voor de toename van het verkeer op de Mijssingel. Over de openstelling van de Ommeslag waren zowel voor- als tegenstanders aanwezig. De Veerstal moet zo snel mogelijk autoluw. Er waren vragen over geluidshinder en milieunormen. Genoeg (fijn)stof om over na te denken. Alleen gebeurt dat niet, want voor zo’n commissievergadering hebben de meesten hun positie al ingenomen. Alleen Cees Wouters zei “wij wachten de discussie af”. Hilde voerde het woord, ik kon naast meeluisteren, meeschrijven en meedenken af en toe achterover leunen, me verbazend over de details waarin wij raadsleden soms treden.

Het plan dat voor ons lag bevat eigenlijk 2 delen. De visie en strategische keuzes, het kader dus, en de oplossingsrichtingen – de maatregelen om het verkeer te laten doorstromen volgens die kaders. Daar is hard aan gerekend. Knipje hier, extra strookje daar, net zo lang tot er een samenhangend pakket aan maatregelen uit de modellen kwam rollen. We weten dus hoe het autoverkeer er in 2020 uit zal zien, als ook Westergouwe, de Zuidwestelijke Randweg en dergelijke er allemaal zijn.

Er zitten nog wel wat pijnpunten in het plan. Duidelijke keuzes worden er niet gemaakt. Dat betekent dat er in 2020 fors meer autoverkeer door de stad “moet”. Verhoudingsgewijs gaat er erg veel energie naar de auto, ook op plekken waar we die auto eigenlijk niet willen hebben. Want één van de kaders is: “de fiets is lokaal het snelste vervoermiddel”. Daarom moet de Ommeslag dus ook afgesloten blijven. Dan moet je met de auto omrijden, en kan je met de fiets de directe route rijden. Terecht dat de wethouder daar dus ook aan vasthoudt. Maar in de plannen staat wel een nieuwe megasluiproute: een weg van de toekomstige Mijstunnel naar het station. Een weg die vervolgens ook weer een hoop verkeer op de Singels oplevert – een route die toch al weinig kan hebben.

Het autoverkeer neemt toe. De hoeveelheid wegen in Gouda niet zo. Daar is geen ruimte voor. Dan kan je lijdzaam toezien hoe je stad steeds voller wordt, en de kinderen maar gaan leren auto’s te ontwijken (via een verkeersleerkracht), je kan ook actief de instrumenten die je hebt gebruiken. Dat hoeft niet veel meer te kosten dan extra wegen. Zorg voor goed Openbaar Vervoer (en dat is echt meer dan de RijnGouweLijn), zorg dat je met de fiets niet zoals nu veel moet omrijden en lang moet wachten voor stoplichten (of VRI’s zoals sommigen die noemen), houd niet allerlei sluiproutes in stand. Want als die auto’s kunnen rijden, dan doen ze dat, ook dwars door woonwijken en langs scholen. Als daardoor milieunormen geschonden worden hebben we een groot en duur probleem. Dat besef lijkt nog niet zo doordrongen te zijn. Een flink deel van het autoverkeer gaat om afstandjes van minder dan 5 kilometer. Fiets- en loopafstand dus. Dring dat terug en je creëert lucht voor anderen.

Als wij echt een fietsstad willen zijn, en er echt voor willen zorgen dat Gouda bereikbaar blijft, dan zullen we dus veel harder op zoek moeten gaan naar flankerende maatregelen. Zodat de stad bereikbaar blijft voor iedereen – wandelaars, fietsers én automobilisten.

Wat moeten we met een randstadprovincie? Die vraag komt op ons als bestuurders af. Vaste reactant Christian Leroux heeft nu een eigen weblog en schrijft onder andere dit:

Ondanks de goede bedoelingen van de oud-premier en zijn garde (wat overigens weer de zoveelste adviesgroep van Nederland is), roept het rapport wat vraagtekens op. In Binnenlands Bestuur van de afgelopen week (04/07), stond dat het rapport weinig draagvlak heeft onder de bestuurders en zelf dreigde de bureaula in te gaan. Niet verwonderlijk, want het concept randstadbestuur draagt naar mijn inziens niet bij aan de problemen die er in feite zijn in bestuurlijk Nederland.

Zijn invalshoek is behoorlijk bestuur, met als voorbeeld Milieudefensie die dit weekend nog tegen Westergouwe ageerde. Is de veronderstelde “stroperigheid” niet juist nodig om goede besluiten met goed draagvlak te nemen? Zijn conclusie: kijk nou eerst naar hoe het huidige systeem beter kan, voor je met allerlei nieuwe systemen aankomt.

Daar ben ik het er wel mee eens. Waarom is er niemand die denkt “met het oude systeem was de Randstad ook ooit nummer 5 in de ranglijst”? Het kan best. Goed en efficiënt bestuur is geen kwestie van systeem, het is vooral een kwestie van cultuur. Op wat voor wijze betrek je burgers, hoe kom je tot je besluit, hoe draag je dat uit? Dat kan in het huidige systeem prima.

Vanuit mijn GroenLinkse optiek wil ik daar nog wel een punt aan toevoegen: wat betekent een Randstadprovincie  voor het Groene Hart? Het rapport Kok (PDF)  is vooral een economisch verhaal. Het Groene Hart wordt er slechts genoemd in relatie tot problemen (met name bereikbaarheid), en maar 2 keer genoemd als kwaliteit. De visie op het Groene Hart moet samenhangen met die op de Randstad. Er liggen al allerlei prachtige plannen voor het Groene Hart, die in relatie staan tot het omliggende stedelijk gebied, en die zeer duidelijk zijn. Daar heb je geen Randstadprovincie voor nodig. Natuurlijk, elke provincie heeft z’n belangen, maar die belangen komen vooral voort uit gemeentes. Daarvoor hoef je de huidige 3 Randstad/Groene Hart provincies niet voor af te schaffen.

Mijn angst is dat een Randstadprovincie vooral vanuit oude economische motieven  zal opereren. Meer wegen en snelwegen die het Groene Hart versnipperen (bestuurders hebben een beetje een blinde vlek als het om bereikbaarheid gaat, en vergeten al snel OV en fiets als goedkoper alternatief), meer huizenbouw (er moeten mensen kunnen wonen!), meer industrieterreinen (er moet gewerkt worden!). Nog los van de terechte opmerking van Christian over besluitvorming, want als het om daadkracht gaat zal je straks zien dat zo’n Randstadprovincie ten koste gaat van lokaal bestuur en lokale belangen. Dat kan terecht zijn, maar het lijkt me niet de juiste weg om fouten die de provincie nu maakt proberen te “herstellen” door een heel nieuw systeem. Laat de provincie het nu eerst maar eens goed doen. Durf maar eens “nee” te zeggen tegen gemeentes die het Groene Hart verrommelen met weer een wijkje, weer een industrieterrein. De bestuurlijke afspraak is: eigen behoefte. Dus niet eigen behoefte + duizenden extra woningen.

Ook wat mij betreft mag die Randstadprovincie van de baan. Zullen we eerst maar zorgen voor goede provinciale verkiezingen op 7 maart?

nu.nl/algemeen | Zware boekentas velt brugklasser

Een 11-jarige brugklasser is woensdagmorgen in Groesbeek met zijn fiets over de kop geslagen, doordat de boekentas die hij achterop had gebonden, te zwaar was.

Helemaal in de sfeer van het Nederlands landschap nog maar een foto uit de eigen doos. Vorig jaar waren we in Groningen op vakantie. De provincie van communisten, zeeklei en terpen.

Onderweg tussen Adorp en Winsum fietsten we langs de gehuchtjes Klein en Groot Wetsinge. Die laatste was een echt terpgehucht zoals je op de foto kan zien. Klein Wetsinge was iets groter en was niet meer dan een doodlopende L-vormige weg met wat huisjes en een kerkje.

Veel terpen zijn afgegraven omdat het goede landbouwgrond was. Op de kaart herken je ze nog wel, in het landschap minder. Met de komst van dijken waren de terpen ook niet meer nodig om je te beschermen tegen het water. Ook hier sta je op honderden tot een paar duizend jaar geschiedenis, verwoven met het landschap en de bewoners. Daar heb je geen Alpen voor nodig!

Gisteren kwam mijn vrouw boos thuis. Haar fiets was bespamd. In een vlaag van campagnevoeren had de PvdA aan alle fietsen flyers gehangen. En je weet hoe dat gaat, die worden zo op de grond gegooid. Logisch ook, want als je staat te folderen neemt een deel van de mensen je folder niet aan, of gooit deze verderop in de prullenmand.

Hopelijk ruimte de PvdA de troep op, want campagne of niet, het staat niet netjes. En spam aan je fiets is net zo vervelend als spam in je mailbox voor sommigen. Of, zoals Astrid zei: “moet ik nou ook al een nee/nee sticker op m’n fiets plakken?”.

Sommige mensen kom je vaak tegen.
En dan niet alleen je buren, of collega’s, of trouwe echtgenote.
Gewoon iemand die je, statistisch gezien, niet zo vaak tegen zou moeten komen.

Zo hebben wij Jasper.
Hij staat bovenaan ons lijstje met mensen die we veel vaker tegenkomen dan je zou verwachten.
Zo kwam Astrid hem al jaren geleden tegen bij de voorbereiding van haar milieu-fietstocht.
Later dook hij ineens op bij Sociale Geografie, en zat ik met hem in een groepje bij de België-excursie, en werkte ik met hem samen bij Historische Geografie.
Vervolgens liepen we hem in een vakantie in Den Bosch tegen het lijf.
En nu doet hij de lerarenopleiding, dus zien we elkaar bij vakdidactiek en themabijeenkomsten.
Oh, en hij staat natuurlijk op Planeet GroenLinks.
Als klap op de vuurpijl stond hij, net als wij, op station Amsterdam Amstel gisteravond op een toch vrij willekeurig tijdstip.

Gek he?
Wel gezellig, en het voordeel is: je hoeft nooit wat af te spreken, want je komt elkaar toch wel tegen.

Vandaag maakte de Partij R. De Vries het programma bekend. En ondanks mijn wantrouwen tegen nieuwe partijen die beloven Het Echt Allemaal Anders En Beter te gaan doen, zijn er ook wat positieve punten. Zo komt de partij met het voorstel voor gratis openbaar vervoer. Best aardig (hoewel je voor het milieu beter de fiets kan stimuleren, of biodiesel). Ook opvallend: meer geld voor ontwikkelingssamenwerking.

Iemand in hulpeloze toestand onverzorgd achterlaten is (in
Nederland) strafbaar. Toch laten we elke dag duizenden kinderen
en mensen door gebrek aan water, voedsel en medicijnen ster-
ven. Dat is volstrekt onaanvaardbaar. De grootste bedreiging van
de mensheid is niet het terrorisme waaraan jaarlijks miljarden
worden gespendeerd, maar honger en dorst, waardoor miljoenen
mensen per jaar sterven.

En er wordt gepleit voor krachtig neutraal openbaar onderwijs, en aanpassingen van artikel 23. Positieve punten dus.

Helaas zijn er ook minder doordachte punten. Zo schijnt onze democratie weer eens niet echt te zijn. Onzin natuurlijk, want een partij als D66 heeft jarenlang als enige geroepen dat de democratie anders moet, en daar stemde ook niemand op. Maar goed, de premier moet gekozen worden volgens De Vries. De visie erachter verklapt hij niet, maar het schijnt de politiek dichter bij de burger te brengen. Ik heb er een hard hoofd in. Ten eerste moet het maar eens afgelopen zijn met dat “de politiek moet dichter naar de burger”. De burger mag ook wel eens op de politiek afstappen. Je stemt op een partij, dan mag je daar ook wat van verwachten. Laat dus weten wat je vind aan degene op wie je hebt gestemd! Daarnaast moeten politici zich meer instellen op wat de gewone man/vrouw op straat vindt, wat hun belevingswereld is. En dat is nogal eens behoorlijk anders dan dat van de gemiddelde hoger opleide politicus. Kijk je niet naar die aanpassing, dan heeft het ook geen zin om het systeem te veranderen. Het systeem functioneert bij de gratie van de onderdelen, en dat zijn mensen. Het systeem is niet de oorzaak; sterker nog, ik durf te zeggen dat vergeleken met veel buitenlanden wij een prima systeem hebben, en dat is inclusief de koningin. En juist het feit dat we niet allerlei personen direct verkiezen, en er geen persoonlijkheidsstrijd van maken maar juist ook door het systeem dwingen naar de inhoud te kijken, is een sterk punt wat we niet zomaar moeten weggooien onder het mom van vernieuwingen. Vergeet niet dat men het altijd heeft over “bestuurlijke vernieuwing”, en nooit over “bestuurlijke verbetering”. Ook de frisse nieuwe PRDV niet.

Op veiligheidsgebied, een belangrijk thema, twee opvallende punten. Ten eerste legalisatie van softdrugs (goed), maar een heel eng voorstel: een nationale DNA databank waar het DNA van iedereen ligt opgeslagen. Ik hoef hopelijk de horrorscenario’s niet te schetsen. Gezien de happigheid van politie op allerlei gegevens waar ze überhaupt nu nog niets zinnigs mee kunnen een enge ontwikkeling. Nog even en je wordt al als verdachte gezien omdat je ze denken dat het in je DNA staat. De techniek en de kennis rondom DNA zijn nu nog te beperkt om zelfs maar te overwegen dat van iedere burger op te slaan. Het mijne krijgen ze in elk geval niet. Het komt uit mijn lichaam, en er is er maar 1 die daar wat over te zeggen heeft, en dat ben ik.

Om maar positief te eindigen: hij heeft wel het lef om de burger ook een beetje de les te leven. In de slotparagraaf van de proclamatie wordt erop gewezen dat de burger zelf ook moet beseffen dat de welvaart waarin wij leven niet vanzelf komt, en dat de burger ook verantwoordelijkheid moet nemen. Neem zelf initiatief, leef gezond, en neem de verantwoordelijkheid voor een prettige maatschappij.

Ik denk niet dat De Vries veel zetels zal halen met dit programma, en sommige punten vind ik ronduit eng, maar ik ben wel blij dat er ook eens een nieuwe partij opstaat die niet alleen maar schreeuwerig rechts is. We gaan langzaam vooruit.

Heerlijk weer dit weekend. Dus de fiets op! Gelukkig ben je zo de bruisende metropool Gouda uit en het Groene Hart in. We hebben de Veenweideroute gereden, pas geleden uitgezet door Het Reeuwijkse Land. De kaart en beschrijving zijn van die site te downloaden, maar je kan natuurlijk ook gewoon even langs de VVV.

De route ging via Reeuwijk-Brug naar Reeuwijk-Dorp, Boskoop, Tempel (een echt gehucht!), de Reeuwijkse Hout en langs de Reeuwijkse Plassen. Zeker met dit weer een prima tocht, niet te lang ook. Bij de Plassen stonden 2 ijsverkopers (druk!), dus ook dat is goed geregeld.

Goed. Nu wordt het makkelijk. Isabelle is niet de mol. Marc-Marie doet alsof hij de mol is, maar zo opvallend dat het niet meer geloofwaardig is. Yvon zou de mol kunnen zijn, met het fietsen was ze erg lang van stof en irritant maar bij de duikopdracht verzuimde ze te mollen door de (zogenaamde?) misselijkheid. Lottie deed het best goed bij beide opdrachten, maar toch vertrouw ik haar niet. Ze zat bij het fietsen wel erg te miepen dat ze zo moe was. Het scheelt in elk geval dat Sander eruit ligt…

Lottie is de mol, op 2. Yvon, op 3 Marc-Marie, en Isabelle gaat winnen.

Een heerlijke reunie gehad met het Old Biys & Girls Network van het Coornhert Gymnasium. Veel verwachte ontmoetingen, een paar onverwacht, en vooral een leuke en goed georganiseerde middag gehad.

En….Max de Groot zien fietsen!

Aanschouw de foto’s