Weblog van een postmaterialistisch raadslid over onderwijs, politiek, os/oss en vrije tijd.
De terugval van 3,5 procent zet de Nederlander slechts terug naar de zomer van 2007. Hoe rijk voelde u zich toen?
Die crisis, ach, tel je zegeningen, aldus de Volkskrant. Als docent krijgen we in elk geval een paar procent erbij, nu er eindelijk een CAO is, met leuke salarisstrookjes als gevolg.
Popularity: 11%
(0)Nee, die overheid, die moet zich nergens mee bemoeien. Zolang dat geld kost. Op het moment dat er geld te halen valt, mag de overheid zoveel ingrijpen in de markt als ze wil.
Stonden eerder deze week de bouwers al op de stoep (die mensen die de afgelopen jaren geld als water hebben verdiend!), nu komt die andere successector langs met het handje omhoog en de lip gepruild: Leaseplan, van al die lease-auto’s die elke dag de snelweg opvullen. In de VS staan de autofabrieken ook al op de stoep in Washington.
Ben ik nu ineens rechts als ik “ondernemersrisico” zeg? Jarenlang gaat het goed, dan spaar je voor als het een tijdje minder gaat. Bij de banken is er nog een reden om er geld in te steken: de gevolgen voor de consument zouden enorm zijn als het financiële stelsel instort. Dan steun je weliswaar wanbeleid, maar dat weegt niet op tegen de gevolgen. Die gevolgen zijn wel te overzien voor een Leaseplan of de projectontwikkelaars. Daar hoeft dus geen cent overheidssteun naartoe. Zeker als je bedenkt wat een moeite het bouwen de laatste jaren in onze gemeente heeft gekost vanwege de steeds maar stijgende bouwkosten. Waar is dat geld, heren?
Popularity: 20%
We zijn het pand weer uitgeknikkerd, maar na zo’n vergadering suddert het toch altijd nog even na. Een mooi moment om terug te blikken op 6 uur begrotingsbehandeling.
De betogen gingen alle kanten op, behalve financiële. Zorgen over de kredietcrisis, en verder van alles en nogwat. De beleefheidsregel dat in de eerste termijn niet wordt geïnterumpeerd zorgt voor mooie lange verhalen, maar fnuikt het debat. Toch maar weer eens die interruptiemicrofoon opbrengen. Heb je gelijk een loopje, want het is ook een lange zit.
CU-blogger Theo Krins stelde al vast dat het weinig over geld ging. Toch een beetje vreemd bij een begroting. Nu is het wel zo dan de begroting over alles gaat, en je het dus overal over kan hebben. En geld voor nieuwe dingen hebben we toch niet zolang het weerstandsvermogen te laag is. Veel vrijblijvendheid dus.
Een mooie gelegenheid om te schieten voor de oppositie, zou je dan denken. Maar nee. Weliswaar nam Jue van Gemeentebelangen de rol van oppositieleider op zich met een felle inzet (ook in de tweede termijn), het kwam uiteindelijk neer op het ontbreken van de spreekwoordelijke deuk in het al even spreekwoordelijke pakje boter. GBG, SP en VVD kozen ervoor om tegen de begroting te stemmen. Die keuze kan je maken. Maar ik vind hun keuze totaal niet te verantwoorden. Wat er dan anders moest, en voorstellen om het anders te doen, die kwamen niet. Ja, een motie van de VVD, die al snel werd ingetrokken omdat die eigenlijk nergens op sloeg. Waar waren de grote voorstellen? Als je de begroting niet goed vindt, doe dan een concreet voorstel wat er anders moet! Nu blijft alleen hangen dat deze partijen tegen zijn, maar wie als gewone burger op de tribune zit heeft geen enkel zicht op wat deze partijen willen. Ik vind dat bijzonder treurig; blijf dan lekker thuis.
Zelf konden we in ieder geval een klein succesje claimen. Onze motie, ingediend met de ChristenUnie, werd met beperkte tegenstand (VVD, GBG en G50+) aangenomen. De motie was bedoeld om te laten zien dat je ook zonder dure projecten best ook aan duurzaam beleid kan doen. Zoek de samenwerking, onderhandel met partners. Als gemeente zit je tussen burgers, ondernemers, woningcorporaties. De raad heeft zich nu duidelijk uitgesproken dat we die positie moeten gebruiken om duurzame maatregelen te (laten) nemen. Met die steun staat CDA-wethouder Kastelein ook weer sterker. Ook mooi dat hij een motie vanuit de raad opvat zoals het hoort: als steun, in plaats van als wantrouwen. Beter dan de immer negatieve kreet “overbodige motie”. Als raad moet je ook je statements maken.
Al met al was de tweede termijn wat leuker dan de eerste, wat actiever. Ik heb me wat minder verveeld dan woensdag. Je ziet ook al dat de komende verkiezingen dichterbij zijn dan de vorige. Partijen beginnen zich te profileren. Dat kan mogelijkheden bieden, maar ook de boel op slot gooien. De pret gaat nog even door!
Popularity: 25%
Tijdens Gouda Waterstad slenterden we over de Lage Gouwe. Bij het Nonnenwater stond een kraampje van de groep binnenstadsbewoners die druk bezig zijn om het voor elkaar te krijgen deze gracht weer open te graven. Dat wilde de gemeente al langer, maar financiëel bleek zelfs de simpelste optie niet haalbaar. De bewoners waren het daar niet mee eens, en daarom gaf wethouder Menkveld ze nog wat tijd om op zoek te gaan naar fondsen.
Het Nonnenwater vroeger
Bij dat kraampje raakte in al snel in discussie met Sjaak de Keijzer, voormalig ambtenaar bij de gemeente en nu vaak op Gouwestad met uitleg over bouwpojecten uit het verleden. Die discussie ging over geld. Het opengraven van het Nonnenwater kost miljoenen, een investering die de gemeente nu moeilijk kan doen. Natuurlijk, als je maar wilt is er altijd wel een weg, maar we willen wel meer, en dan raken de wegen langzaamaan verstopt. We kwamen er die zonnige middag niet uit.
Enkele dagen later werd ik gebeld door Sjaak. Hij wilde mij een boekje geven, Eigen Haard is Goud Waard. Dit is geschreven door Tom Bade van Triple E. Een accountant, die ik eerder al eens een interessant verhaal had horen vertellen over de economische waarde van groen. Hoewel ik vooral uit principe voor groen ben is het fijn om te horen dat die principes ook nog geld opleveren. Zo’nzelfde berekening hebben Bade en consorten losgelaten op cultuurhistorisch erfgoed.
De binnenstad als BV
De basis van het verhaal is om een historische binnenstad als BV te bekijken. Er komt geld in via bezoekers, bedrijfswinsten en belastingen, en er zijn kosten voor onderhoud van monumenten, wegen, grachten, etc. De uitgaven zet je tegenover de kosten, en voila, er komt een dikke winst uit. Een beetje binnenstad zet miljoenen om. Miljoenen die direct samenhangen met die historische binnenstad.
Eén van de voorbeelden is het opengraven van een gracht. Dat kost geld, veel geld. Maar water is ook een inkomstenbron: het zorgt voor hogere huizenprijzen (dus hogere opbrengst OZB), het is aantrekkelijk voor bedrijven (die weer belasting betalen), het levert toerisme op (horeca- en winkelinkomsten). De kosten kan je dus weer terugverdienen. Op eenzelfde manier blijkt dat het autovrij maken van straten in de binnenstad een hogere omzet oplevert voor ondernemers – en dus hogere belastinginkomsten. Een win-win situatie.
Door via zo’n constructie naar de binnenstad te kijken wordt er ineens veel meer mogelijk. Auto’s verder uit de binnenstad weren, grachten opengraven, de kosten van deze grote operaties kunnen gedragen worden door de financiële voordelen van die operaties op lange termijn beter te benutten.
De vraag is alleen wel: hoe doe je dat uiteindelijk? Want er zit wel een addertje onder de gracht in het verhaal van Bade. Het zwaartepunt van de investeringen ligt bij de lokale overheid. Het zwaartepunt van de opbrengsten bij de particulieren en ondernemers, en de landelijke overheid. Geld dat je niet zomaar terugziet als gemeente.
Al met al kost het dus wel wat werk van financiële specialisten, om het geld zodanig te laten vloeien dat je als gemeente je investering kan terugverdienen, en daarmee mogelijk maakt. Zo’n specialist ben ik niet. Maar het zou mooi zijn als we daar als gemeente, en zeker ook als gemeenteraad, aangezien wij over de financiën beslissen. Een verkennende bijeenkomst over dit thema lijkt me zeker gewenst.
Popularity: 22%
Ik ben geen fan van Beter Onderwijs Nederland. Met hun conservatisme slaan ze de plank regelmatig mis. Ze komen vooral op voor de belangen van verzuurde docenten, zo lijkt het, en niet voor echt kwalitatief onderwijs. Ze hebben wel een sterke lobby, dus volg je ze toch maar. Vandaag verscheen er plots een curieus artikel: “beloon leraren goed, maar niet naar prestatie” (pdf alert). En dat is vreemd.
In het bedrijfsleven, en ook bij de overheid, is het gebruikelijk om te betalen naar prestatie. Soms via een bonus, meestal via het vaste salaris. Wie het presteert om jaar in jaar uit niet ontslagen te worden en z’n best te doen krijgt elke keer wat extra’s.
In het onderwijs kan dat niet, betogen de auteurs. Dat lijkt mij vreemd. Sterker nog, ik zou me kapot schamen op verjaardagsfeestjes als ik zou moeten uitleggen dat ik weer wat meer ben gaan verdienen, niet omdat ik het zo goed doe, maar puur omdat ik docent ben.
Om de stelling kracht bij te zetten wordt een zeer beperkte definitie van “presteren” gehanteerd. Om te beginnen zouden de prestaties van docenten niet te meten zijn. Dat doen ze door zich te focussen op cijfers: slagingspercentages, proefwerkcijfers. Allicht dat je daar niet zo mee opschiet, de cijfers worden immers door de docent zelf bepaald, en waar ze dat niet worden (eindexamens) zijn ze het resultaat van jarenlang verschillende docenten. Logisch dat je daar niet op gaat meten. En passant worden leerlingen ook nog eens onterecht weggezet door te stellen dat de beoordeling van leerlingen over docenten afhankelijk is van het cijferbeleid van die docenten. Onzin. Ten eerste omdat leerlingen heus wel verder kijken dan een te makkelijk gegeven hoog cijfer, ten tweede omdat er genoeg indirecte manieren zijn om een docent te beoordelen, zoals de Roos van Leary. Vanuit de cijfers-als-prestatiemeter-visie wordt vervolgens het ene na het andere doembeeld geschapen, met uiteraard de leerling als de dupe van het geheel. Slim, want met docenten hebben mensen minder medelijden dan de leerlingen.
Dat je presteren ook anders kan meten komt niet op in de hoofden van de auteurs. Mijn tijd als leerling mag dan al bijna 10 jaar achter me liggen, ik wist toen al donders goed wie een goede, en wie een slechte docent was. Docenten die je serieus nemen, een mooi verhaal konden vertellen, afwisselend lesgaven, autoriteit uitstraalden zonder dat autoritair af te dwingen, en ga zo maar door. Docenten waar je met plezier naartoe ging. En ook nu zie ik die nog gewoon om me heen, hoor ik van leerlingen wat ze van collega’s denken en wat ze van mij vinden.
Voor een goede beoordeling van prestaties van docenten moet je de leerling niet met de haren erbij slepen als het kind van de rekening, maar als centrale spil in het onderwijs. Een docent presteert wanneer hij of zij leerlingen uitdaagt, motiveert, aantrekkelijk en zinvol onderwijs biedt. Een docent die ziet waar leerlingen behoefte aan hebben, zich kan verplaatsen in hun wereld en vanuit daar die wereld kan verbreden. Een docent die oog heeft voor het leven buiten de klas. Een docent waar de leerlingen voor door het vuur gaan, ook als ze hun cijfers niet kado krijgen. Leuk onderwijs hoeft geen makkelijk onderwijs te zijn, in tegendeel.
Dat is te meten, want ook nu weet eigenlijk iedereen welke docenten goed zijn, er bovenuit steken. Ik kan ze in de docentenkamer zo aanwijzen. Die docenten lopen op alle scholen rond, van gymnasium-docenten die hun leerlingen uitdagen op kennis, tot de vmbo-docenten die zich dag in dag uit te pletter werken in de grote steden om ondanks de problemen hun leerlingen een goede toekomst te bieden, waardering te geven.
Dat zijn prestaties. Het wordt tijd dat die gemeten, én beloond worden.
Popularity: 21%
Altijd leuk, een egostrelend (danwel egodeukend) onderzoekje in de Stadsmonitor van de gemeente. Kunt u, burger, 3 raadsleden noemen? Bijna een kwart kon dat wel, of zei dat te kunnen en noemde vervolgens de burgemeester, oud-wethouders en oud-raadsleden. Haal je dat alles weg (wees gerust,slechts 1/3 ging in de fout), dan werden de raadsleden van Dijk, Schotanus en Engbers het meest genoemd. Mijn naam kwam op plek 19, met 11 keer genoemd. Niet slecht na 2 jaar, maar het stemt nog niet tot tevredenheid (hoewel… ik werd even vaak genoemd als de gehele SP-fractie en de gehele D66-fractie).
Opvallend zijn ook de andere uitkomsten. Meer dan de helft van de inwoners van Gouda is niet geïnteresseerd in de politiek. Daarmee is het lastig om de andere uitkomsten te interpreteren. Zo vindt 37% dat ze onvoldoende geïnformeerd worden, maar zijn dat de geïnteresseerden of de niet-geïnteresseerden? Hetzelfde geldt voor de 18% die nauwelijks verschillen ziet tussen de partijen, en de 36% die vindt dat de gemeenteraad onvoldoende geïnformeerd is over wat de burgers van Gouda willen.
Als je per partij kijkt naar de bekendheid blijken de PvdA en CDA goed te scoren (logisch voor de twee grootste partijen) en de lokale partijen. Als het verkiezingen waren, konden PvdA, GBG en Gouda 50+ een coalitie vormen. Er ligt nog wel wat werk voor 2010 dus.
Popularity: 59%
“De raad begaat een historische vergissing”. Met die woorden begon Frank van der Knaap (PvdA) zijn stemverklaring. Wie de koppen telde na het raadsdebat wist al dat de raad in meerderheid zou gaan beslissen voor een groot nieuw zwembad. Dat een nieuw zwembad nodig gaat worden staat vast. Maar dit feit zorgde voor forse oogkleppen bij heel wat raadsleden. Naast Frank waren het slechts de SP, SGP en GroenLinks die de ogen open hielden.
Want de noodzaak voor een nieuw zwembad nu staat allerminst vast. Met het huidige geld kunnen de drie baden van nu nog wel even vooruit. Dat is ook de verstandigste optie, want rondom een nieuw bad heersen nog heel veel onzekerheden. Het moet komen op vervuilde grond, dus risico op overschrijdingen vanwege extra saneringen. Door de provincie is ons opgedragen te kijken naar bestuurlijke samenwerking met Waddinxveen, die ook bezig zijn met een discussie over hun zwembad. Samenwerking ligt hierbij voor de hand. En dan moet er in de Gouweknoop ook nog een topsportcentrum komen, mét zwembad. Naast al die bestuurlijke onzekerheden levert dat ook financiële zorgen op. Een investering van 20 miljoen is een extra risico, en we weten hoe het vaak gaat met dit soort grote bouwprojecten: die worden alleen maar duurder. Of een nieuw zwembad straks echt meer zwemwater voor een lagere prijs is, moeten we maar afwachten.
De historie kan je ook niet achterwege laten. Gouda heeft nu een laagdrempelige verspreiding van zwembaden. Juist in de wijken waar het toch al moeilijk gaat, Korte Akkeren en Oost, worden nu geconfronteerd met de sluiting van hun baden. Natuurlijk, een zwembad is geen wijkvoorziening. Maar feitelijk lijkt de huidige situatie daar wel op. Dat heeft positieve gevolgen, de nabijheid van een zwembad stimuleert gebruik. Dat houdt straks op.
Zowel op sociaal als op financiëel gebied is dit een ingrijpend besluit, waarvoor de raad niet de informatie heeft gehad om een juiste beslissing te nemen. Daarmee worden heel veel Gouwenaars in de kou gezet. Het is jammer dat een meerderheid desondanks heeft ingestemd met dit besluit.
Popularity: 31%
Afgelopen woensdag voltrok zich iets bijzonders in de gemeenteraad. In krap anderhalf uur werd een voorschot genomen op een uitgave van tientallen miljoenen, dat gespreid over langere tijd zo’n 2 miljoen euro van de jaarlijkse begroting op zal slokken. Tegelijk werden bezwaren van wijkbewoners vrij snel langs de kant gezet. Een zwembad is geen wijkvoorziening. Want deze miljoenendiscussie ging over de vragen: willen we een nieuw zwembad, en sluiten we dan de rest? Houden we nog een oud bad open? Hilde voerde namens de fractie het woord, met een prachtige vergelijking met de APK-keuring.
Nog los van wat vragen over busjes naar een nieuw bad ging het eigenlijk vrij vlot. Dat terwijl de financiële onderbouwing van het plan zwak is. Het nieuwe bad werd ooit onderzocht omdat het goedkoper zou zijn dan de drie huidige baden. Nu blijkt dat minimaal het even duur is, en dan worden de grondopbrengsten van de oude baden en de incidentele verhoging van het onderhoudsbudget van vorig jaar alvast meegenomen. En de commerciële thermenexploitant die fors bijdraagt aan de omzet. De bodem van de lokatie, de voormalige vuilstort de Groenheuvel, kan nog voor onaangename verrassingen zorgen. Eigenlijk is een nieuw zwembad dus een stuk duurder. Geld in stenen, dat straks vast ligt en onze financiële positie niet versterkt, een extra onzekerheid naast de al lopende investeringen in Spoorzone, Goudse Poort, Huis van de Stad, etc.
Twee weken eerder sprak diezelfde raad over Gouda Ontmoet. Een plan dat voortvloeit uit de Gouden Stadsregels, en in het bestuursakkoord al werd aangekondigd. Nu lag er een plan, en er is in de begroting voor dit jaar een beetje geld: €100.000. In tegenstelling tot de miljoenen van woensdag werd er toen gesproken over “een fors bedrag” (wel 0,05% van onze begroting). Ineens werd er op de duizenden euro’s gediscussiëerd: hoeveel mag een website kosten met iemand die zoiets vult? Over die ton werd bijna even lang gedebatteerd als over de zwembadenmiljoenen. Dan beroepen partijen zich ineens op solide financiën en voorzichtig omgaan met gemeenschapsgeld.
Soms is een ton veel geld, en miljoenen niet. Je hebt geld, en je hebt geld.
(Harry van de Haak van D66 maakte overigens een leuke grap over geld, maar dat was in het besloten deel van de vergadering, dus kan ik die niet herhalen wegens schending van staatsgeheimen etc).
Popularity: 35%
Volg me!