Tag Archive for 'geweld'

Stikvoort uitgehoord

Over veiligheid kan je niet genoeg praten, lijkt het motto in Gouda. Doen is belangrijker, maar het is wel fijn om regelmatig bijgepraat te worden en van gedachten te wisselen over dit onderwerp. Het blijft een thema in Gouda, en zelfs als we het iets beter doen, doen de andere gemeenten het nóg beter.

Het grote probleem dat we daarbij hebben is de onderbezetting van het korps. Er zijn simpelweg te weinig agenten. De korpschef, zeg maar de directeur, van het korps Hollands-Midden, Jan Stikvoort, was naar Gouda gekomen om dat toe te lichten. Het blijkt dat onderbezetting een relatief begrip is. Op zich lopen er genoeg fte’s rond in het korps, maar niet waar je ze zou willen. Met name de (hoofd)agenten, de gemiddelde agent die je op straat tegenkomt, zijn het probleem. Er zijn er gewoon niet genoeg. Er wordt aan gewerkt, maar de meeste oplossingen zijn wel voor de langere termijn. De situatie blijft dus nog even krap. Zeker voor Gouda, waar het tekort relatief nog groter is dan heel het korps en het district, zo’n 10 procentpunt.

Middenin de presentatie in het Stadhuis hadden we gelijk De Politieke Gebeurtenis van Gouda 2008. Wie wel eens langs is geweest weet dat we altijd per microfoon spreken. Makkelijk voor de notulen, maar ook voor de verstaanbaarheid. In het Stadhuis zit dat allemaal met vooroorlogsche draadjes aan elkaar geknoopt, zo lijkt het. Want middenin de presentatie van Stikvoort klonk ineens een damesstem door de Raadszaal: “Gaat u allemaal zitten, achterin is nog plaats”. De griffier snelde met gezwinde spoed naar buiten om de veronderstelde boosdoeners, GroenLinks in de zaal aan de andere kant, op hun microfoons te tikken. Daar bleek niets aan de hand.

Dat wisten wij inmiddels ook, aangezien het gezelschap van veiligheidswoordvoerders werd welkom geheten in de Burgerhal, bij het huwelijk van Adri en een naam die ik niet verstond. Omdat Theo het niet op z’n blog zal schrijven, doe ik maar de uitgebreide versie… Het kwam erop neer dat Adri blijkbaar iets met Griekenland had, een Grieks standje in dit geval. Op welke manier het werd bedoeld bleef onduidelijk, want vlak daarna werd de geluidsinstallatie maar uitgeschakeld.

Hard schreeuwend naar elkaar maakten we de avond af. Naast het gesprek met Stikvoort werd het Teamjaarplan van de politie in Gouda besproken. Niet zo heel spannend, want het is geen raadsbesluit, dus wij mogen alleen opmerkingen meegeven. Daar wordt op geknikt, en dan gaat alles weer door. Wij hebben vooral aandacht gevraagd voor huiselijk geweld, omdat dat in het stukje over prioriteit geweld wat op de achtergrond verdween.

Bij de horeca-ondersteunende activiteiten erna was wijkteamvoorzitter Bommel na de parkeerbijeenkomst van GroenLinks blijven hangen. Het was nog lang onrustig in de kroeg…

Popularity: 23% [?]

[Advertentie]

De taart kwam van rechts

"Smakeloos"

"Smakeloos"

Het was even schrikken. Duyvendak getaart tijdens zijn boekpresentatie. Maar gezien de enorme hoeveelheid politie die er was hield niemand rekening met een vlekkeloze ontvangst.

Direct na het incident zei Duyvendak dat hij geweld van links en rechts veroordeelde. Maar is een taart geweld? Het is in ieder geval een ludieke manier van geweldpleging, waarbij fysieke verwonding niet het doel is, maar vooral de afgang van de getaartte persoon. Je zet die persoon ook direct in een hoek, waarbij het lastig terugvechten is, want kom op, een taart in je gezicht, zo erg is dat toch niet?

De taart is dus een staaltje psychologische oorlogsvoering. Met taarten gooien is daarmee verwerpelijk. Het beeld van de taart is onschuldig, terwijl het uiteindelijk de (lichamelijke) integriteit van de ontvanger schendt. Taarten zijn dus inderdaad een vorm van geweld, afkeurenswaardig. Een uiting van persoonlijke frustratie, niet een van idealisme, niet iets dat een maatschappelijk debat op gang kan brengen. Idealisme is geen piece of cake, kortom. Taarten is geweld.

"Wordt dit een gevoelig diepte-interview ofzo?"

"Wordt dit een gevoelig diepte-interview ofzo?"

De manier waarop Duyvendak en Halsema hiermee omgingen, en het voorlopige slot van Pigeonroof-gate vormgaven, verdient waardering. Zelfs de azijnreaguurders van GeenStijl wisten ze voor zich te winnen met dit media-optreden. Koffie met taart op het partijbureau vandaag denk ik. Geweldloos.

Voor meer over geweld, over naar de Vliegende Panters.

Popularity: 28% [?]

Hoe vaak moet Duijvendak sorry blijven zeggen?

Wijnandgate lijkt maar niet ten einde te willen komen. De media ruiken bloed, en storten zich op deze affaire die de partij nooit een affaire had mogen laten worden. Of iets al langer bekend was of niet maakt niet meer uit, voor het grootste deel van de bevolking is alles nieuw en dus een Schokkende Onthulling.

PAROOL: Binnenland - Hoe lang kan Wijnand sorry blijven zeggen?

Duyvendak voelt zich opnieuw genoodzaakt tot excuses. Hij was in 1985 redacteur van het blad Bluf!, dat toen namen en adressen publiceerde van topambtenaren van het ministerie van Economische Zaken. Actievoerders tegen kernenergie hebben daarop ambtenaren telefonisch bedreigd. Ook werden bij één ambtenaar de ruiten ingegooid.

Deze actie, die nu het snoepje van de dag is, is natuurlijk volledig afkeurenswaardig, fout, en onbegrijpelijk stom. Geweld en aanzetten tot geweld zijn nooit te verdedigen als actiemiddel. Wat dat betreft zat Duijvendak fout. Al geldt hier wel net als bij de inbraak: hij was betrokken, maar weer indirect.

Maar toch vind ik het geen grond om Duijvendak hierop te laten bungelen. Hij heeft al uitgebreid excuses aangeboden, en al aangegeven dat hij geweld afkeurt. Dat hij nu binnen de wet blijft. Hij heeft er al zoveel afstand van genomen dat hij in het hierboven aangehaalde artikel al als “ongeloofwaardig” wordt bestempeld, omdat hij zo’n afstand ervan neemt. Zoals hij het ook al eerder uit activitiese hoek te verduren kreeg.

Deze feiten waren al achterhaald voor ze naar boven kwamen. Hier is nooit over gelogen, nooit geniepig over gedaan. Het gaat over meer dan 20 jaar geleden, over een periode waar Duijvendak al lang ondubbelzinnig afstand van heeft genomen. Juist daarom kan ik hem deze fout ook wel vergeven.

De manier waarop de Telegraaf, Elsevier en GeenStijl proberen om Duijvendak weg te krijgen lijkt me een reden te meer om achter hem te blijven staan. Je kan wel sorry blijven zeggen, maar wat maakt het uit. Dat zijn toch geen GroenLinks-kiezers, voor hen hoef je je principes niet opzij te zetten en toe te geven. De “partijtop” zal zich wel flink achter de oren moeten krabben dat ze dit hebben laten gebeuren, zoals ook David en anderen hebben vastgesteld. Hoe heeft een boekpresentatie over klimaatverandering hiertoe kunnen leiden?

Popularity: 25% [?]