Vandaag een weertechnisch barre, maar wel interessante dag. In navolging van de economie bereikte ook de luchtdruk een dieptepunt. Mooi te zien op deze grafiek van het Coornhert weerstation.
Schoolbarometer richting de 961 hPa
Popularity: 16%
Tag Archive for 'het weer'
[Advertentie]
Het was 1980.
Een film met een hoge grapdichtheid en zo flauw dat het weer leuk is. De trailer zegt genoeg. Het begin van Leslie Nielsen als slapstick-acteur, die het met karakteristiek uitgestreken gezicht brengt. Surely you must see it. And don’t call me Shirley.
Popularity: 18%
Afgelopen weekend was het weer zover: het halfjaarlijkse DWARS-congres. Dit keer als centrale thema “dierenrechten”. Vanwege de fietstocht voor nieuwe leden van de lokale Moederpartij kon ik alleen op zaterdag gaan. De hele bestuursverkiezing ging dus langs me heen.
Gelukkig viel op zaterdag genoeg te beleven. Zeker voor mijn reisgenoot, Samuel. Hij is als uitwisselingsstudent uit Huy in België voor een paar maanden in Nederland, waar hij in 6 VWO meedraait. Zijn Nederlands is vele malen beter dan mijn Frans. Hij is ook lid van de jongeren van Ecolo, de Waalse groene partij. Een hele andere club dan DWARS.
Als opening kwam het puntje “voorbereiding actie”. Op het vorige congres is al uitgesproken dat er meer actie gevoerd moet worden, en minder gepraat. De invulling hiervan was: praten over acties. Ik moet toegeven: het is nonconformistisch. Maar wel erg jammer om met 50 à 60 Dwarsers bijeen te zijn, en dan geen actie te hebben voorbereid. Naar aanleiding hiervan schreven Mieke en ik onze motie “niet lullen maar poetsen”, die enigszins chaotisch werd aangenomen en uitspreekt dat we willen actievoeren tijdens een congres, en dat het bestuur hieraan invulling moet geven (“en voert actie tegen de orde van de dag”). Bij het brainstormen over acties heb ik mijn condooms ingebracht, dus wie weet gaat daar meer mee gebeuren.
Voor het zover was werd het Dierenrechtenhandvest behandeld. Dat leverde leuke discussies op over woordgebruik (genocide/specicide/biocide/ernstige misdaad tegen de soort), waarbij regelmatig de assistentie van huisjuriste Mieke nodig was. Uiteindelijk kwam er een manifest uitrollen waarin de ideologische achtergrond duidelijk was, maar waar de onaanvaardbaar scherpe randjes (genocide) uit waren gehaald. Een manifest dat we enthousiast kunnen gaan uitdragen. Ik heb nog maar weinig vlees op sinds zaterdag.
Na het manifest was er ruimte voor actuele moties. Een paar stonden al in de congresreader, maar opgezweept door de heftige debatten stonden er nu 10 moties te wachten op behandeling. Met toch wel 2 serieus bedoelde moties. De precieze uitslagen weet ik niet, maar volgens mij hoeft het DWARS-bestuur geen oordopjes te verstrekken aan elitaire Dwarsers die in de binnenstad wonen. Vroeger was niet alles beter, we gaan ons niet de Selcuk Jeugd heten, en bestuursvergaderingen zijn openbaar en moeten ook worden aangekondigd. Een klein persoonlijk succesje in de brei aan moties was het amenderen van een motie, waarbij de hele tekst werd vervangen door een spatie. Het amendement werd in ruime meerderheid aangenomen, de motie werd vervolgens verworpen (“lege huls”).
Over het eten moet ik toch zeggen dat het DWARS weer is gelukt om voor minder geld beter eten dan de Moederpartij te serveren. Het gaf ook de gelegenheid met kameraad Selcuk bij te praten, hoewel minder lang dan gewild, iets dat ook voor al die anderen geldt die ik nog had willen spreken. Volgende keer toch maar weer het hele weekend gaan.
De avond werd afgesloten met een “debat” (meer een college) over varkensflats door de Vlaming Michel Vandenbosch en Milieudefensie-campagneleider Landbouw Wouter van Eck. Leerzaam en interessant.
En wat is nu het grote verschil tussen DWARS en EcoloJ? Wij praten meer, en voeren minder actie. Dwarsers gaan ervoor in het debat. Misschien poetsen we toch niet zo graag als we dachten. Maar we lachen wel meer!
Popularity: 49%
9 juli
Ons programma zit behoorlijk vol. Dat betekent soms gehaast, de groep bij elkaar sprokkelen, en doorsjokken maar het volgende punt. De drukte van de afgelopen week heb ik wel achter me gelaten, vanmiddag had ik echt het gevoel een paar tandjes teruggeschakeld te zijn in de namiddagzon van Artas. En toen moesten we weer door. Bij een praatje met de dochter des huizes komt juist de verveling aan de orde: je leven speelt zich noodgedwongen af op een klein stukje rondom Bethlehem.
In Bethlehem begon de dag, met een bezoek aan de Melkgrot waar Maria Jezus verzorgde, waarna we een kort bezoek pleegden aan een houtsnijfabriekje. Daar maken ze souvenirs, wat een paar mensen werk geeft en ons de gelegenheid een leuk kerststalletje, beeldje of glow-in-the-dark Jezus te kopen. De volgende bestemming was de Geboortekerk, een van de belangrijkste christelijke plekken. Bijzonder om daar te zijn, maar de kerk maakte soms ook een wat kitscherige indruk. Heel anders dan de kerken die we in Rome zagen vorig jaar. Donker ook.
Voor de lunch was er gelegenheid over de markt te lopen. De Marokkaanse deelnemers herkenden het beeld gelijk, voor mij was het eigenlijk de eerste echte Arabische ervaring. Het beviel goed, de sfeer op zo’n markt is heel bijzonder.
Finnen?
Het middagprogramma speelde zich af in Artas, een klein dorpje buiten Bethlehem. Er wonen 4000 mensen, waarvan 1000 kinderen. Het staat vooral bekend om het Slafestival, wat niet om huiselijk geweld gaat maar om de groene blaadjes. Een groep is actief om de lokale geschiedenis en folklore te bewaren en documenteren, nadat een Finse journalist meer wist van de familiegeschiedenis van de bewoners dan zijzelf. Eerder al, in de jaren ’20, had een Finse fotografe het dorpsleven in beeld gebracht. Wat Finnen zo trok in Artas wist niemand. Ze zijn er ook bezig met stimuleren van lokale kunst en cultuur, er werden verschillende schilderijen getoond.
De kinderen in het dorpje waren geweldig, toen we langs ze liepen wilden ze allemaal op de foto. We hoorden later wel dat veel kinderen getraumatiseerd zijn door alles rond de bezetting, en dat dat op scholen problemen oplevert. Een ander probleem is docentenuitval, maar dan niet door ziekte, maar omdat de docent is opgepakt. Een docent uit het dorpje verteld al vaak opgepakt te zijn geweest, en maanden vast te hebben gezeten. Een keer zelfs samen met een leerling. Politiek actief zijn kan daar al een reden voor zijn. Hoe vervelend ook, hij werd niet slecht behandeld in het gevangenenkamp, en gebruikte zijn tijd om te studeren. Voor Palestijnen is een goede opleiding de enige uitvlucht uit het leven dat ze leiden. Veel Palestijnen zijn daarom goed opgeleid. Ook hier komt het weer terug: ze hebben veel, maar dat ene belangrijke hebben ze niet: vrijheid.
In Artas ligt ook een christelijke kerk met klooster. Een non vertelde over wat zij en de 6 andere nonnen deden, hoe ze zich inzetten voor het welzijn van de dorpsbewoners. Verschillen in geloof zijn ondergeschikt aan de solidariteit, en de dorpsbewoners, allemaal moslim, zijn blij met de kerk.
Het uitzicht vanaf het dorp is prachtig. De heuvels, de kleine huisjes, het landschap. Maar ook hier doemt weer een nederzetting op aan de horizon. Het schijnt zelfs dat de Israeliers nu een riolering zo aanleggen, dat het vuile afvalwater richting de akkers van Artas gaat, in plaats van het ongebruikte land aan de andere kant van de heuvel. Dat naast het gebruikelijke landjepik.
Toch houden de mensen hoop. In de avondzon liepen we achter een vrolijk zingende iman aan het dorp uit. Een prachtig moment, hoewel Hassan de Cameraman wel even zenuwachtig werd omdat hij zijn camera nog niet helemaal klaar had. De groep liep richting Salomon’s Pools, een duizenden jaren oud bassin voor irrigatiewater. Nu staat het bijna leeg, en ligt er vooral afval in het water. Het milieu staat hier niet hoog op de prioriteitenlijst. Hier hebben we als groep voor het eerst samen nagepraat, wat heftige discussies opleverde.
Het werd thuis nog laat, eerst met het kennismaken met een broer die uit de VS over was, een gezellig bezoek aan de buren, daarna met een gesprek thuis met de kinderen van onze gastfamilie, en voor het slapen gaan praat je samen ook nog even na. De kinderen (tussen de 17 en 22) zijn wat directer dan hun ouders. Het leven hier is saai. Je zit op een stuk van 10 bij 10 kilometer, je kan moeilijk naar vrienden in Ramallah door de checkpoints, er is nauwelijks een uitgaansleven, en de perspectieven op een baan zijn slecht. Je wordt vernederd door de Israelische soldaten als je de grens met Jordanië overgaat. Ben Gurion Airport in Tel Aviv is verboden gebied voor Palestijnen. Toch willen ze niet weg, daarvoor houden ze teveel van hun land, van de hechte gemeenschap hier. En ik kan me dat goed voorstellen.
Popularity: 19%
Vimes stood in the lee of one of the fountains in Sator Square. The fountain hadn’t worked for years, but he was getting just as wet as if it were in full flow. He’d never experienced truly horizontal rain before.
Terry Pratchett in Jingo
Nou, ik heb het wel gezien. Een uur lang ging het hevig tekeer, met flitsen overal en constant doffe dreunen. Nu staan de bomen vreemd rustig recht overeind, klinkt in de verte nog wat gerommel en dichterbij het geluid van wegstromend water. Een enkele vogel fluit alweer. Blij dat weer alarm was?
Popularity: 19%
Heerlijk, zo opstaan, en dan die geur van regen die al het huis binnendringt. Even op het balkon staan en kijken naar de plassen, de kringen in het water, de frisgroene kleuren en vooral: die geur opsnuiven. De lucht is grijs en grauw, maar je voelt: ook dit is lente.
Iemand zou die geur als luchtverfrisser moeten uitgeven…
Popularity: 23%
Ik ben net terug van de Glamournight op het Coornhert. En weer diep onder de indruk.
Even terug zijn op m’n ouwe school is altijd leuk. Ik ben daar niet alleen oud-docent maar ook oud-leerling. Nu ik weer regelmatig naar de Glamournight ga denk ik nog wel eens terug aan die eerste. Een vage herinnering, maar het voelt toch wel mooi: dit jaar is de 15e editie, maar ik was mooi bij die aller, allereerste.
In de loop der jaren is wel het een en ander veranderd, maar de basis blijft: muziek, dans, cabaret en wat verder ter podium komt door leerlingen en docenten, van brugklas tot de zesde. En het niveau is hoog. Ook dit jaar kon ik weer vol trots en verbazing kijken wat de leerlingen op het podium zetten. Strak gechoreografeerde dans, met als hoogtepunten de 10 dames van 2e (“mijn” oude 1e) , en de “stripact” met UV-licht. Cabaret met Ronald (“Het was niet zo moeilijk, want ik kan toch niet zingen of dansen”), veel en diverse zang & muziek, met ook weer leerlingen waarvan je niet zou denken dat er zó’n stem in zou schuilen (Twan met Ordinary People bijvoorbeeld, de zusjes Vos, rockster Anouk, Louise en Nadine), en de niet te classificeren gebarentaal-act bij Torn van Natalia Imbruglia door Jasper en Gilles, oorspronkelijk van David Armand:
Behalve de acts was het ook leuk om nog even met een hoop leerlingen te praten die ik vorig jaar in de klas had gehad. Nog lang niet iedereen wist dat m’n haar tegenwoordig een stuk korter is, dus dat viel al op. En ze waren natuurlijk benieuwd wat ik van ze vond. Dat maakt dit soort avonden toch het leukst. Je ziet een hele andere kant van je leerlingen, en dankzij de strenge audities een enorme hoeveelheid kwaliteit in een paar uur. Twee weken geleden was er op het Erasmus de toneeluitvoering “SPAMalot”, een geweldige voorstelling, maar ik kende geen enkele speler. Nu wel, en dat maakt het weer net iets leuker. Je kent de leerlingen, je weet een beetje wie het is die op het podium staat, en toch word je ook weer verrast door de kwaliteit die ze laten zien.
Volgend jaar weer.
Popularity: 36%
All over Planeet GroenLinks vandaag het artikel in de Volkskrant: “Verzet in GroenLinks tegen Halsema”. Wat is er toch aan de hand? Staat de partij op springen?
Welnee. Het begon allemaal met deze motie. Waar mijn naam trouwens ook onder staat. In die motie staan 2 verzoeken: 12 provinciale discussiebijeenkomsten voor leden over de verkiezingen en de koers van GroenLinks, en een onafhankelijke commissie om dat verder uit te werken in een evaluatie.
Om dan gelijk de hele koers in twijfel te trekken (“Het feit dat 80 procent van de partijleden deze door Halsema voorgestane lijn afgelopen najaar steunde, wil niet zeggen dat het protest is verstomd”) is wat overdreven. De partijleden staan achter de progressieve koers, en dat is ook logisch voor een progressieve partij. Het is daarmee ook niet de koers van Femke Halsema alleen, maar van bijna alle GroenLinksers.
Die koers is wat mij betreft ook goed. Te lang zijn de linkse partijen vooral bezig geweest met kortzichtig helpen. Geef ze maar geld, ruime en lange uitkeringen, en dan wordt iedereen vanzelf gelukkig. Nu staat het meedoen voorop. Een beetje het idee van “geef ze een vis en ze hebben vandaag te eten, geef ze een hengel en ze kunnen zelf voor hun eten zorgen”. Daarmee zijn mensen veel meer geholpen – bijna iedereen heeft liever een baan dan een hoge uitkering. Het meedoen (of dat nou via betaald werk of vrijwilligerswerk is) werkt ook positief voor de zelfwaardering. Zeker als je wat ouder bent, en altijd hard hebt gewerkt voor je geld, is werkeloosheid ook een flinke mentale klap: het gevoel je hand op te moeten houden voor geld, zonder er iets voor te doen, terwijl je zoveel kán. In het huidige systeem wordt het nog te weinig als prioriteit gezien om mensen duurzaam te helpen, en is te het makkelijk mensen met een uitkering thuis te laten zitten. In die mensen moet dus juist geïnvesteerd worden, en dat is wat GroenLinks wil.
Dat heeft wel gevolgen, want om meer mensen aan een baan te helpen moet eerst de arbeidsmarkt opengebroken worden. Die is nu gericht op baanzekerheid – heb je een vaste baan, dan zit je goed. Zodra je dat niet hebt, heb je een probleem. GroenLinks wil meer naar werkzekerheid – de zekerheid dat als je baan ophoudt, er genoeg andere banen zijn. Daarvoor moet je dus ook banen creeëren, en dat is precies wat GroenLinks wil. Door het aantrekkelijker te maken voor bedrijven om mensen aan te nemen. Door bedrijven te verplichten mensen te scholen. Door bedrijven die veel mensen ontslaan te straffen, maar het tegelijk simpeler te maken om mensen te ontslaan. Door de WW vlak na ontslag te verhogen, zodat even werkeloos zijn geen grote financiële gevolgen heeft.
Die koers die steun ik volop, en vele andere GroenLinksers. Die koers is niet goed genoeg uitgedragen in de campagne. De conservatieve tijdgeest kreeg de schuld, wat mij betreft juist een teken dat het de partij niet is gelukt de standpunten op een aantrekkelijke manier uit te dragen. En ook in dat rare Volkskrantartikel wordt het weer samengevat als “makkelijker ontslaan, kortere WW”. Terwijl de kern van de boodschap heel anders is. Daarom steun ik de motie.
Popularity: 24%
Volg me!