Tag Archive for 'ijs'

Nieuw op 27. En op 2.

Nummer 2Bloggers bloggen over van alles, en ik kies met name voor politiek en onderwijs, maar stiekem bloggen bloggers het liefst over zichzelf. Naja, ik in elk geval wel.

Dus toen David Rietveld blogde dat er zoiets bestond als een Blog50 was mijn interesse gewekt. Snel inschrijven dus. Vandaag kwam de nieuwe ranking uit, en tada - in de algemene lijst op nummer 27, in de categorie politiek op 2. Net na Jan Marijnissen (maar ik schrijf al mijn teksten wel zelf!), en net vóór GroenLinks blogosaurus David. Even verderop staat ook collega Arnoud Boer. Ik sluit me aan bij hun oproep: registreren bij Bloglines, linken naar elkaar en laat zien dat GroenLinks qua bloggen nog steeds de meest vooruitstrevende partij is!

Popularity: 38% [?]

[Advertentie]

Neeeeee!

Verdonk begint ‘Trots op Nederland’

Verdonk is populair: bij de Tweede Kamerverkiezingen van vorig jaar kreeg ze van alle VVD’ers veruit de meeste voorkeurstemmen. Haar beweging zal zich vooral bezighouden met maatschappelijke problemen als files, ouderenzorg, onderwijs, immigratie en integratie.

Laat ze alles doen, maar alsjeblieft: blijf van het onderwijs af. We hebben het al zwaar genoeg zonder een hijgerige “aanpak” van Rita Verdonk.

Popularity: 28% [?]

College moet stevige broek aanschaffen

Want menigmaal drukten de ouderen van de diverse ouderenbonden ons op het hart: ga het college flink achter de broek zitten! In het zaaltje van ISV hadden de ouderen (OSO, Seniorenraad en leden van ANBO, KBO en PCOB) een forum georganiseerd onder leiding van oud-burgemeester Jan Hein “onze mooie stad Gouda” Boone. Een leuke en leerzame bijeenkomst, over de ouderenadviseur, wonen, WMO, veiligheid, vrijwilligers en Westergouwe.

Over de ouderenadviseur was weinig bekend, wat waarschijnlijk verklaart waarom de ouderen hier niet zo tevreden over waren. Met name de mogelijkheden: de ouderenadviseur wacht nu op vragen die komen, in plaats van actief naar de ouderen toe te gaan.

Punt twee op de volle agenda was de ouderenwoningen en woonzorgzones. In het bestuursakkoord is afgesproken dat 25% van de nieuw te bouwen woningen betaalbaar moet zijn. Belangrijk, zeker omdat mensen niet zo snel lijken te verhuizen als we eigenlijk willen, en betaalbare woningen niet zo snel vrijkomen. Ook hier de aansporing om het college achter de vodden te zitten.

Het punt wonen is echt mijn hobby, nu kwam een moeilijker onderwerp: de WMO. Voornaamste insteek vanuit de WMO-raad is dat collectieve voorzieningen niet ten koste mogen gaan van het individuele maatwerk. De basisgedachte van de WMO is inderdaad die individuele, vraaggerichte aanpak. Maar soms zijn er meer mensen gebaat bij een collectieve voorziening, zoals nu het Collectief Vraagafhankelijk Vervoer. Bij te weinig gebruik wordt dat onrendabel, en betekent dat dat je mensen buiten de boot laat vallen. Vandaar dat de meeste fracties voor CVV een uitzondering willen maken als collectieve voorziening. De lat moet wel hoog liggen: de WMO gaat om individueel maatwerk, en voor een collectieve voorziening kies je dus alleen als daarmee voor meer mensen een betere oplossing wordt gezorgd. De angst voor precedentwerking vanuit de WMO-raad lijkt mij dan ook niet geheel terecht.

Een korte pauze gaf de gelegenheid wat meer koffie in te nemen, waarmee we klaar waren voor het punt Veiligheid. Zoals te verwachten was maakte dit onderwerp weer veel los. Eén man, uit de omgeving van Oost, leek zelfs alleen te komen om z’n hart te luchten - ik wilde hem nog even spreken na het forum, maar toen was hij al lang weer vertrokken. Mijn insteek was vooral dat we nog te weinig doen om het gevoel van veiligheid te verbeteren, want het is niet te accepteren dat mensen bang thuis blijven zitten en zo in hun vrijheid worden beperkt - of het nu om een gevoel gaat of daadwerkelijke onveiligheid.

Over vrijwilligers werd wat korter gesproken. Het Vrijwilligers Informatie Punt heeft nog geen informatie, en speelt nog niet de centrale rol die we willen. Er ontstond nog een leuk uitstapje naar de maatschappelijke stage/dienstplicht. Sommige fracties zijn erg voor; ik ben vooral tegen het verplichte karakter ervan, dat in tegenspraak is met vrijwilligheid. Mijn opmerking dat we ook niet alles naar het onderwijs moeten schuiven leverde een positieve reactie op (van iemand uit het onderwijs). De eerste en beste opvoeders zijn de ouders, het onderwijs is een goede tweede maar geen wondermiddel voor alle steken die ouders laten vallen.

Met al die onderwerpen was het veel te snel 5 uur, waardoor het punt Westergouwe verviel. Hier komt nog een keer een bijeenkomst over, zo werd beloofd. Hopelijk zijn er dan ook wat meer ouderen. Op de SP na (ziekte) waren alle partijen vertegenwoordigd. Daardoor kwam de hoeveelheid aanwezige raadsleden bijna hoger dan de hoeveelheid ouderen. Ondanks dit bijna-overwicht waren de raadsleden gewillig. Het college gaat achter de broek gezeten worden. Ik ben benieuwd.

Popularity: 33% [?]

Koehandel?

PvdA-Fractievoorzitter Jacques Tichelaar:

‘We hebben Europa niet geruild tegen het ontslagrecht,’

PvdA-Kamerlid Diederik Samsom:

Hebben wij nu echt onze kiezers bedrogen door een referendum tegen te houden dat er toch niet gekomen zou zijn (eerste kamer wijst het af) en het voortbestaan van een goed ontslagrecht dat zekerheid biedt te redden?

Mooi spel, Koehandel.

Popularity: 41% [?]

Bergen op Zoom

Chris Bellekom: Grijs en grauw

Nu begrijp ik volkomen dat je je als arrogante opgeblazen kwal mag gedragen als je een leuk prijsje gewonnen hebt, maar de beste man komt uit Bergen op Zoom. Dan moet je gewoon je mond houden, want Bergen op Zoom; er gaat geen toerist vrijwillig heen, behalve als ze drugs moeten hebben

Popularity: 16% [?]

Wij willen iets te kiezen hebben, namelijk onze favoriet

Deelsessie 2 was een lastige keuze: ga ik naar de inhoudelijke discussie over de sociale kant van GroenLinks (spreiding van macht, inkomen en kennis), ga ik met rode oortjes luisteren naar het verhaal dat we een potentieel van 14 zetels hebben, of zoals het de ware GroenLinkser betaamt: procedureneuken over het opstellen van kandidatenlijsten.

Dat laatste dus. De opkomst was verassend laag, terwijl dit juist een onderwerp is waar veel discussie over is geweest. Het zou allemaal niet eerlijk zijn gegaan, te weinig informatie, en de schotten tussen blokken moeten weg! Kortom, ik verwachtte een volle tent.

In alle rust zaten we met een paar handenvol mensen in de tent, waaronder panelleden David en Christian. Dat scheelde, want dat maakte de discussie wat overzichtelijker en betekende dat iedereen wat meer de kans zou hebben om aan het woord te komen. Ook hier was natuurlijk een Ridder te Stokpaard, maar gelukkig droeg dit meer bij aan de discussie. Erg jammer was het dat de Zuid-Hollandse statenfractie, die bij de Eerste Kamerverkiezingen nog zo’n grote mond had en een statement meende te moeten maken, juist bij deze bijeenkomst ontbrak. Dat versterkt het beeld van een wilde, ondoordachte actie waarbij het zogenaamde principiele punt eigenlijk een ondergeschikte rol speelde.

De dilemma’s die werden gepresenteerd zijn groot: expertise van buiten of mensen die sporen in de partij hebben verdiend? Een informerende of een sturende kandidatencommissie? Hoe divers moet je lijst zijn? Welk mandaat krijgt een kandidatencommissie om te filteren?

In Utrecht was men tevreden over hun ledenreferendum: de leden mochten een persoonlijke top 10 maken, en daaruit werd een lijst samengesteld. In de ALV kon deze volgorde nog worden geamendeerd.

Toch hoop ik ook dat er een duidelijke rol blijft voor de kandidatencommissie. Niet alleen in het informeren, maar ook een duidelijk advies: is de kandidaat geschikt, zo ja in welke rol. De kandidatencommissie heeft een beeld van alle kandidaten, van de toekomstige fractie-samenstelling, en heeft meer gesproken met alle kandidaten dan de leden. Die leden hebben het laatste woord, maar dat kan niet zonder goede informatie.

Na deze bijeenkomst kon ik me terugtrekken in het nerdhok internetcafe om bij te bloggen. Via mail en sms hadden medebloggalowbewoners Brechtje en Gert Jan zich helaas afgemeld, dus het wordt iets rustiger in ons hok. Aan de andere kant, dan is er meer ruimte voor de laptops op de tafel.

Popularity: 40% [?]

Universitair onderwijs kwalitatief uitermate teleurstellend

Maar uit de CPB-studie bleek dat vrijwel nergens op de wereld studenten in het hoger onderwijs zo weinig leren als in Nederland. Dat Nederlandse afgestudeerden toch wel wat kunnen, danken ze vooral aan hun uitstekende middelbare scholen.

Zo, die zit. Alma Mater, stuur maar een boeketje, want dankzij mijn collega’s studeert er af en toe nog iemand bij jullie af. Vandaag berichtte de Volkskrant dat het niveau van universitair onderwijs wordt overschat. Sterker nog, als je het artikel zo leest is het gebruik van de term “universitair onderwijs” al een overschatting. Als iemand met toch heel wat ervaring in de universitaire wereld als student kan ik deze opmerking volledig herkennen:

Het probleem ligt bij de universiteiten zelf. ‘Een groot deel van het bacheloronderwijs wordt gezien als noodzakelijk kwaad’, zegt Dittrich. Als corvee. Een echte wetenschapper doet immers onderzoek. ‘Ik kan me niet onttrekken aan de indruk dat het bacheloronderwijs onder aan de rangorde staat, na onderzoek, masters en externe taken.’ De universiteit, aldus Dittrich, vindt de bacheloropleiding kennelijk optimaal als die nog net door de keuring komt.

Daar waar je een graad nodig hebt om kinderen op het basis- en voortgezet onderwijs te mogen onderwijzen, is dat op de universiteit niet nodig. Ik hoopte dat het iets beter zou zijn sinds “mijn tijd”, maar blijkbaar niet. Colleges waren vaak saai en niet inspirerend, doelen niet helder en bij tentamens was het vaak belangrijker om een of ander loos feitje te hebben onthouden dan ruimte te geven om te laten zien dat je een stel hersens had waar je analytisch mee kon nadenken. Na de middelbare school, die mij prima was bevallen omdat ik daar redelijk zelfstandig (nog vóór de Tweede Fase) en uitdagend onderwijs kreeg, viel de universiteit zeker het eerste jaar genadeloos door de mand als schools en saai. Nu was (en ben) ik gelukkig gek op aardrijkskunde, dus de inhoud was wel boeiend - maar wat er mee gebeurde stelde niet zoveel voor.

Dat er veel ongemotiveerde studenten rondlopen in het hoger onderwijs kan ik me ook wel voorstellen. Motivatie krijg je door geïnspireerd te worden, door aantrekkelijke colleges, uitdagende opdrachten. Niet door colleges die je net zo goed had kunnen missen. Ik ben meer dan eens als stuudje getypeerd, maar ik geef het rustig toe: menigmaal zat ik vooral de krant te lezen in de collegebanken, Bert & Ernie na te doen (let vooral op de reactie: het lag aan de zaal, aan de studenten, aan de journalist…), bleef ik alleen uit een soort vaag verantwoordelijkheidsgevoel (het is ook niet leuk voor een docent als na de pauze zo’n 100 van de 120 studenten niet meer terugkomen), en ben ik zelfs een keer in slaap gevallen. Dat leverde gelijk hilarische taferelen op trouwens, want het bleef niet onopgemerkt. Ondanks dit alles heb ik een drs voor m’n naam staan - maar dat zegt dan misschien ook wel weer iets over de kwaliteit.

Opvallend is dit alles vooral, omdat er vooral geklaagd wordt over het middelbaar onderwijs - de sector die verantwoordelijk is voor onze goede internationale resultaten. Vooral de VMBO-leerlingen blijken geweldig te zijn. De uitval is daar wel hoog, en dat is zeker een probleem. Alleen, de “diplomaloze uitval” is in het hoger onderwijs even hoog. Waar blijven de moord en brandschreeuwers? En wie zal de eerste zijn die zegt dat het VMBO eigenlijk best goed is?

Voor de studenten van nu hoop ik dat er iets verandert, en dat zij wel goed onderwijs krijgen op uitdagend niveau. En als niet iedereen dat kan volgen: pech. Leg de lat maar hoog, en zet het onderwijs op een bijpassende positie.

Popularity: 33% [?]

Angst

21 juli

Op allerlei vlakken en plekken word je met angst geconfronteerd. Zeker als je met een documentaire bezig bent en je wat doorvraagt. Ook dan kom je soms muren tegen, maar dan muren die in de mensen zitten.

Het zal waarschijnlijk wel zijn opgevallen dat ik de naam van “onze Palestijn” die werd mishandeld door de Israelische politie niet heb genoemd, en zijn gezicht niet op de foto stond. Te gevaarlijk volgens veel mensen hier. Hij wilde ook zijn familie niet in beeld hebben bij de documentaire. Ons plan om de docu op youtube te zetten hebben we ook maar in de ijskast gezet. Dat is een voorbeeld van de keiharde realiteit die je hier af en toe in je gezicht slaat.

Osama bij ingang checkpointEen ander voorbeeld was vanmiddag, ook bij het filmen van de docu. Iemand die regelmatig op tv komt in Palestina, zich uitspreekt tegen de bezetting, en geen problemen heeft met publiciteit. Bij het checkpoint werd hij toch wat zenuwachtig. We stonden bij de voetgangersingang (een langwerpige kooi), en de anders niet zo eisende Osama drong er nu toch wel direct op aan om niet te lang te filmen: er hingen camera’s, je wist maar nooit of er nog ellende van kon komen. We hielden daar rekening mee en hielden het stukje hier kort. We hadden hem vlak hiervoor ook al uitgebreid thuis gesproken en veel (teveel) bruikbaar materiaal verzameld. Vooral het idee dat er al 2 keer soldaten waren langsgeweest om middenin de nacht het huis te onderzoeken maakte indruk op me. Je ziet het al voor je: klein jongetje, broer en zus en ouders, ’s nachts op straat terwijl zwaar bewapende soldaten je kamer op z’n kop zetten.

Muurschildering met balAangezien ik door het snelle filmen nog wat tijd overhad kon ik nog wat meehelpen met het verven van de apartheidsmuur. Op een stukje staat nu een mooi strand met palmen, strandbal en een zonnende dame. Dat maakt het iets draaglijker dan het lugubere grijze beton.

Wachten op de wortelsWe eindigden met een Nederlandse maaltijd. Geen macaroni, maar bloemkool, gehaktballen, aardappelpuree en worteltjes. Pannekoeken als toetje. We werden geholpen door Roel, die ons eerder al spontaan ondersteunde bij het voetballen. Er was genoeg eten voor een vluchtelingenkamp, het duurde ook uren voor alles gebraden, gebakken en gekookt was. Nederlands eten met PalestijnenMet anderhalf uur vertraging werd het eten geserveerd. Het viel goed en zwaar - Nederlands eten is wat minder geschikt voor dit klimaat. Als echte Nederlanders stortten de gastouders zich al snel op de pannekoeken, zodat ik niet eens de kans kreeg mijn eigen baksels te proeven. Mijn ballen waren in overvloed beschikbaar en heerlijk, al zeg ik het zelf. Een mooie afsluiting, en dan ook nog zicht op een lekker lange nacht. Morgen zijn de presentaties van de workshops, ik ben benieuwd.

Popularity: 31% [?]