Zoals we ‘s middags met het Jonge Raadsledennetwerk al vaststelden, alles hoopt zich altijd op aan het eind van het jaar. En zo was de laatste vergadering voor het zomerreces een flinke. Helaas kwam ik er pas na afloop achter dat ik de burgemeester een krat bier had kunnen aftroggelen door een weddenschapje op de sluitingstijd van 11 uur te zetten.
Zuidwestelijke Randweg
Voor het eerste uur was er een paralelle werkelijkheid gepland: een informatieve sessie over de Zuidwestelijke Randweg tegenover de brief aan Al Qalam. Hoewel Al Qalam natuurlijk een van de spannendste items op de agenda was, kreeg de ZWR ook een extra lading door het nieuws uit Ouderkerk: zij werken niet mee mee. Alleen de lokale PvdA was tegen de motie. Ergens is dat wel mooi: dankzij de nieuwe Wet op de Ruimtelijke Ordening kan de provincie de ZWR planologisch afhandelen, dus maakt het niet zo uit wat Ouderkerk vindt. En hun houding maakt het makkelijker om als Gouda het hele convenant in de prullenbak te gooien, en de deur definitief in het slot te gooien voor bedrijventerrein Veerstalblok. Een win-win situatie dus. Volgende stap: Ouderkerk annexeren. Na Waddinxveen zijn ze de eerste. Mwoehahahaha! De plannen zagen er verder aardig uit – met wel in het achterhoofd dat ooit voor het verkeerde tracé is gekozen, maar daar doe je nu niets meer aan. De natuurcompensatie is wel erg ver weg, en de ontsluiting voor langzaam verkeer is niet optimaal, maar daar leken niet veel partijen mee te zitten.
Al Qalam
Op de achtergrond was af en toe applaus en geluid te horen bij de bijeenkomst over Al Qalam. Deze islamitische basisschool wil graag naar Gouda-Oost. Het is jammer dat met name de ouders en moskeeën kozen voor een nogal zwaar aangezette brief (pdf), waarbij eigenlijk alle wereldleed de schuld van de gemeente Gouda is. Jammer, want Al Qalam is verder een goed functionerende school die best op wat goodwill in de raad kan rekenen. Met hun brief gingen ze volledig voorbij aan het feit dat ze als stedelijke school dezelfde positie innemen als andere stedelijke scholen. Huisvesting voor scholen is een breed probleem in Gouda. Om dan te doen alsof alleen zij daar last van hebben, en natuurlijk vanwege discriminatie, gaat me echt te ver. De islamitische basisschool wordt gelijk behandeld, en dus ook gelijk benadeeld. Gelijke behandeling is niet altijd alleen maar leuk. Nu de stoom wat is afgeblazen is het zaak om fris het gesprek aan te gaan, en te kijken welke oplossingen haalbaar zijn. Zoals de situatie nu is zit verhuizing er op korte termijn simpelweg niet in. Dan is het zaak om te bezien wat er op korte termijn haalbaar is als oplossingen voor de problemen waar de groeiende basisschool tegenaan loopt, in het belang van het kind. Ons fractieverhaal staat nog niet op de site, de ChristenUnie is wel snel geweest.
Cultuurnota
Dan de echte raadsvergadering. Gelukkig was er nog collega Krins om mee te sms-en, want het niveau zakte af en toe weg naar niveau bedroevend. Soms heb je meer het gevoel bij een therapeutische praatclub te zijn dan bij het hoogste bestuursorgaan van de gemeente. Al direct bij de Cultuurnota ging het mis. De afspraak is simpel: het debat doen we in voorbereidende bijeenkomsten. Als fracties aangeven dat een stuk naar de besluitvormende vergadering doorgaat, zeg je dus impliciet dat we uitgedebatteerd zijn. Er mag dan alleen nog worden gesproken over amendementen en moties. Voor de cultuurnota lagen er 2 amendementen, maar Anita Engbers begon namens de PvdA nog eens het raadsdebat dunnetjes over te doen. En ik was al zo toe aan vakantie! Vervolgens gooide Dirk Barth er nog een schepje bovenop, waardoor dit punt al direct enorm uitliep – want nu moest natuurlijk iedereen uitgebreid het woord voeren. Nota bene: de steun voor beide amendementen was minimaal. We hadden dit dus snel afgerond kunnen hebben, als iedereen zich gewoon aan de eigen afspraken zou houden. Een dikke min dus. Volgende keer een nota over onze eigen cultuur?
Armoedebeleid
Bij Armoedebeleid ging het beter, ook omdat er 6 amendementen en een motie voorlagen. Daar ontstond weer wat verwarring doordat onze Pierre zijn moties vanwege gebrek aan steun introk, maar de SP ze vervolgens alsnog wilde indienen. Deze administratieve en procedurele ontsporing werd rechtgezet toen Pierre alsnog de amendementen handhaafde. Zeer opvallend was de inbreng van het CDA. Daar waar ze in het raadsdebat nog aangaven te kunnen leven met het gebruiken van de EU-definitie van armoede, werden dit en andere amendementen nu weggezet als “geneuzel”. Pierre pakte die mooi op door aan te geven dat hij graag neuzelt, als neuzelen inhoudt het scherper formuleren van besluiten. Dat moeten we ook doen om onze taak als Raad (controleur en kadersteller) waar te kunnen maken. Blijkbaar waren de andere partijen na hun betogen over cultuur ineens toe aan de afsluitende borrel, want de behoefte aan een scherper geformuleerd besluit was miniem. Van de hele riedel werd 1 amendement aangenomen, waarna de kaders Armoedebeleid unaniem werden goedgekeurd. Tussendoor mocht ik nog een bedankje incasseren. Leuk, maar het wordt allemaal wat veel. Gaan we straks de schoonmaakploeg bedanken omdat ze altijd zo netjes opruimen als we klaar zijn?
En we gaan nog niet naar huis
De klok was ondertussen al voorbij half 11 gekropen, met nog 1 bespreekstuk, een riedel hamerstukken en de sluiting nog in het vooruitzicht. Het sprankje hoop om voor 11 uur te proosten op de besluitvorming en het komende reces werd echter de grond in geboord door het bezoek uit Ghana, dat nog eens met uitgebreide speeches stilstond bij alles wat Gouda voor hen had betekend. Sympathiek, maar ondertussen zit je daar maar. Zelfs sms-en gaat lastig in zo’n situatie.
Buurtservicecentra
Dik na elven werd de vergadering hervat, met het agendapunt Buurtservicecentra. Er was een amendement aangekondigd door GBG, een die precies verwoordde wat ik wilde: nu nog geen besluitvorming over de sluiting van de Nieuwehaven, maar eerst het gesprek aangaan. Dat hadden we immers ook gedaan bij de buurthuizen (met als resultaat dat die open mochten blijven). Sowieso was het wat vreemd dat in een discussie over buurthuizen ineens een stedelijke voorziening erbij werd gesleept. In de voorbereidende vergadering was al duidelijk geworden dat een meerderheid het liet bij “foei, niet netjes gegaan, maar ja, toch maar instemmen”. Ik heb getwijfeld, maar uiteindelijk besloten mijn hart te volgen en niet met de fractie mee te stemmen. De manier waarop dit besluit er doorheen wordt gejaagd (nota bene, de wethouder gaf zelf aan snelheid te prefereren boven zorgvuldigheid), en op die manier hoor je simpelweg niet met elkaar om te gaan. “Foei” zeggen is dan niet genoeg, dan moet je ook “foei” stemmen. Overigens heb ik geen woord gezegd, Hilde deed dat al prima, dus hoefde ik daar geen nodeloze teksten aan toe te voegen. Haar bijdrage en het amendement van GBG spraken voor zich.
Het is dan opvallend om te zien hoe wethouder Keulen reageert. Direct start “Andere Tijden Goudse Raad” en wordt GBG voorgehouden dat ze toch ooit tegen de Nieuwehaven waren. Gelukkig greep Laura Werger (VVD) goed in door Keulen te vertellen dat de PvdA toch ooit warm voorstander was van de voorziening aan de Nieuwehaven. Bovendien had Jue van GBG duidelijk uitgelegd dat het hem om de zorgvuldige procedure ging. Kortom, we hebben allemaal wel eens voortschrijdend inzicht. Ondanks dat direct duidelijk was dat het amendement toch geen meerderheid had ging Keulen hier wat krampachtig mee om, niet in staat om het laatste woord aan een ander te laten. Een beetje een minpunt. Het amendement werd verworpen met 28-3, het voorstel met dezelfde stemverhouding aangenomen. Hopelijk komt het signaal wel aan: eerst overleggen, dan pas een besluit. Bij de wethouder, maar ook bij de Raad die uiteindelijk het besluit moet nemen. Een raad die ondanks dat ze over de helft is nog steeds slecht in staat is om echt duidelijke strepen in het zand te zetten.
Popularity: 25%
), en vervolgens De Partij aanschrijft met een soort verzoek tot royement.
Massage
Een massage ondergaan kan heel prettig zijn. Maar afgelopen maandag was het meer een hardhandige massage. Het nieuwe Huis van de Stad stond op de agenda. Na een presentatie die enkele jaren duurde kreeg de raad de tijd om vragen te stellen. Murw gebeukt zagen een hoop het ineens positief in. Of kwam het door die man met dat donkere pak en dito zonnebril die iedereen my friend noemde?
Nee, veel wijzer zijn we niet geworden van het verhaal, behalve dat het nog steeds allemaal binnen budget is. Traditioneel gezien lopen grote bouwprojecten uit op financieel gedoe, hier krijg je gewoon steeds minder voor je geld. Deels logisch, want toen voor het eerst over het Huis van de Stad werd gesproken kreeg je ze nog bijna kado bij een pak vla. Nu wordt er volop gebouwd en hoeft het niet zo nodig voor de bouwers. Daar betaal je voor.
Over hoe het allemaal pijn gaat doen werden we nu geinformeerd. En ermee stoppen doet nog meer pijn, dus de keuze die we hebben is puur theoretisch. Linker wang of rechter doet er niet zo toe. Ooit werden we lekker gemaakt met mooie plaatjes, nu moet het verhaal de plaatjes goedpraten. Niet de mooie grote glazen gevel in het midden, maar een soort smal poortje met vides. Dat was goedkoper. De klassieke trappartij die het gebouw nog wat sjeu gaf ligt eruit. Was ook maar een gedoe, dan moesten al die mensen trappen opklimmen, lastig voor mindervaliden, bla bla. En nu? Nu kom je op straatniveau binnen, je meldt je bij de receptie, en… je moet een trap op! De architect glimlachte trots.
Met groei of krimp wordt geen rekening gehouden. Dat is toch allemaal onzeker. Bezuinigingsoperaties? Fusie met Waddinxveen? Zien we dan wel. Een paar plankjes over de vide en we hebben weer een paar werkplekken erbij. De luchtige manier waarop dit werd gebracht deed mij wel even schrikken. Ook de opmerking en passant dat de ruitjes meer wybertjes waren geworden, omdat het anders constructietechnisch te lastig zou zijn. Een paar van die “kleine” aanpassingen geven ook niet veel vertrouwen.
En zo kwam er nog heel wat onzin voorbij, gelardeerd met mooie 3d-plaatjes om het leuk aan te kleden. Een enkel raadslid probeerde monter op te merken dat het bijna hetzelfde was als dat waar de burgers voor hadden gekozen. U kunt onderaad “zoek de 100 verschillen” spelen. Want de klap op de vuurpijl was onze simpele vraag: wat had het nou gekost als we dat oorspronkelijke, door de burgers gekozen ontwerp zouden neerzetten? Dat zou 6 miljoen euro duurder zijn. Dat is een hoop geld, maar dan staat er ten minste nog iets fatsoenlijks – iets waar een hoop burgers voor hebben gekozen. Klein nadeel: iets duurder (zelfs over 40 jaar uitgespreid), dus de OZB zou een paar cent omhoog moeten (tenzij we iets anders niet meer doen).
Zeg het maar!
Overigens moet worden opgemerkt dat de plaatjes hierboven alleen de voorkant laten zien. De hele vorm van het gebouw is anders (was een ruime vijfhoek, wordt een kleinere rechthoek), en daarmee ook de binnenkant. Maar dat is teveel scanwerk. Afwachten tot er wat online wordt gezet.
Twitter is een leuke manier om de gemeenteraadsleden te volgen
Totaal aantal stemmen: 7
Popularity: 26%