Tag Archive for 'motie'

Gezellig met linkse ratten

Eindelijk weer eens mensen die GroenLinks geen softe liberale partij vinden, maar een keiharde radicale linkse beweging. Communisten zelfs. Dit werd duidelijk gemaakt door een groepje van zo’n 15 demonstranten van Voorpost. Geweldig dat een groep jonge mensen op zaterdagochtend voor 10 uur de moeite heeft genomen wind en hagel te trotseren voor een volstrekt zinloze, doch hilarische actie. Wellicht kan het partijbestuur voor het volgende congres eenzelfde vorm van entertainment boeken.

Direct na binnenkomst in de congreslokatie 013 kon ik me al gaan storten op mijn debuut als spreker op een congres. De bureaucratie verliep vlot, en met 9 spreekbonnen die Mieke alvast had verzameld kreeg ik zowaar een hele minuut om mijn punt te maken. De tijd was makkelijk bij te houden, want achter me bevond zich een digitale klok ter grote van de Big Ben, die nog net niet hardop tike, maar wel dreigend richting de 0 afdaalde.

De gloedvolle betogen van Mieke en mij mochten niet baten: het congres verwierp de motie “Wij willen amenderen” met op het ook ongeveer 2/3 meerderheid. Tsja, als je je beroept op de leden die zich moeten uitspreken is het wel te verteren als die leden zich uitspreken dat ze zich niet willen uitspreken.

Na de stemming over de moties gingen we over op de daadwerkelijke bespreking van de beginselen. Die gingen op volgorde van veel en weinig amendementen, dus al na 2 minuten was ik volledig de weg kwijt met geblader in dagkrant, congreskrant en lunchbon. Ja, congresseren, dat is geen kattenpis. Omdat verwarring na 2 minuten eigenlijk een beetje tegenvalt was de voorzitter ook maar begonnen met de verkeerde kleur bij het verkeerde briefje te noemen. Hoe maak je het congres wakker? Door te zeggen dat het stembriefje paars is – terwijl het geel is en met grote letters “STEMKAART” bedrukt.

De meeste stemmingen verliepen naar mijn voorkeur, op een enkele na. Erg wezenlijk zijn de veranderingen niet, dus ik kon nog steeds met alle gewijzigde punten instemmen. Gelukkig werd het afgrijselijke amendement dat voor bevolkingskrimp pleitte met grote meerderheid verworpen. Hoef ik mijn lidmaatschap ten minste niet op te zeggen als ik ooit kinderen krijg.

De lunch was politiek correct, zoals het GroenLinks betaamt. Wel jammer, want ik had wel trek in een broodje zalm, of een ander dood beest. Een gespreksgenoot was zelfs van plan bij de HEMA om de hoek een rookworst te kopen en die uitgebreid op te eten.

Met de gekruide broodjes mozzarella nog tussen de kiezen en een kopje koffie zorgvuldig in de hand geklemd streek ik voor het tweede deel neer achterin de zaal. Er blijkt namelijk draadloos internet te zijn, en ik had toevallig mijn laptop bij me. Niets als enige trouwens, ik zit nu in het twitterende bloggende nerdhoekje van het congres.

Tussen het stemmen door kon ik, ondanks de krappe ruimte, en met dank aan Linda voor het vasthouden van koffie en stemkaart, een blogje tikken. Dat bloggen ging wat langzaam door het snelle stemmen, maar daarmee zijn ruim voor 3 uur ‘s middags alle beginselpunten behandeld en vastgesteld.

Op dit moment is Femke Halsema aan het speechen. Het kwam wat langzaam op gang, maar nu is de kritiekloze applausmachine (KGL) flink op stoom. Mooiste quote tot nu toe: “De premier probeert van de kredietcrisis een wedstrijdje publicitair verplassen te maken”.

Update

Ook het (vegetarische biologische fair trade) diner smaakte uitstekend. Aansluitend was er meer dan genoeg socialize-tijd, die werd onderbroken door de speech van Henk Nijhof (aardig, maar niet echt een feestrede, daarvoor was het iets te formeel), en het uiteindelijk feest. Er waren niet zoveel mensen als ik had verwacht, maar de kleine zaal stond wel redelijk vol. De band Piepschuim was wel erg GroenLinks kleinkunstacademie-achtig politiek correct, met teksten waar je eigenlijk naar moest luisteren. Dat ging niet zo. De rest van de avond me wat afzijdig gehouden van de dansvloer, ondanks verwoede pogingen van Selçuk “mijn grootste pluspunt is dat ik heerlijk dronken kan worden” Akinci, maar me volop gestort op zinnige inhoudelijke discussies over de volgende lijsttrekker en onzinnige discussies over partijfossielen en andere zaken. Rond half 2 werden we vriendelijk doch dringend (en drinkend) verzocht 013 te verlaten, waarna een klein groepje Tilburg onveilig ging maken en ik mijn hotel opzocht. Heerlijk geslapen, en tot zo laat mogelijk gewacht met ontbijten – een keuze die Linda ook had gemaakt, waarmee het ook ‘s ochtends nog gezellig werd.

In maart mogen we weer. Ik heb zin in de toekomst!

Popularity: 31%

De Raad moet zichzelf serieus nemen

De gemeenteraad is het hoogste bestuursorgaan van de gemeente: zij formuleert de beleidskaders, controleert hoe B&W die uitvoeren, en vertegenwoordigt het volk. Sinds 2002 maken wethouders geen deel meer uit van de gemeenteraad, en zijn de taken van het kaders stellen (Raad) en uitvoering (B&W) uit elkaar gehaald. In veel gemeentes, waaronder ook in Gouda, is de Raad daarom bezig met een nieuwe manier van vergaderen, om zo goed mogelijk die drie taken te kunnen uitvoeren. Zo hebben we in Gouda de A-onderwerpen, waarover de Raad uitgebreid met de stad van gedachten wisselt voor er kaders worden gesteld.

Tot zover de theorie. Nu de praktijk. In de hoofden van sommige raadsleden zit nog steeds het oude monistische stelsel, de tijd dat de wethouders schouder aan schouder met de raadsleden zaten en de taakverdeling onduidelijk was. Als collegepartij was het toen makkelijk: gewoon het college volgen. En als oppositie was je dus tegen. Met het dualisme en de nieuwe werkwijze kan dat niet meer: de Raad moet nu zelf gaan bepalen, met elkaar in debat gaan in plaats van de wethouder. Dat laat een gat achter waar je keihard in kan vallen.

De VVD gaat vanavond vol enthousiasme in dat gat kukelen. Ze komen met een Motie van Treurnis, die inderdaad bedroevend is. Wat was er aan de hand? Afgelopen woensdag zou er een debat plaatsvinden over de Wijkaanpak. Er lag een besluit waar niemand echt blij mee was. Vanuit de wijkteams was ook heel wat weerstand georganiseerd. Toen het college daar lucht van kreeg verzochten zij – een avond van tevoren – aan het presidium (de “regelaars” van de raad en de raadsagenda) om het stuk van de agenda af te halen om nog wat extra gesprekken met de wijkteams te voeren. Het presidium ging akkoord, en aldus werd door de voorzitter op woensdag meegedeeld. Wel kon iedereen nog iets meegeven aan de wethouder. De VVD maakte van de tijd gebruik om over de gang van zaken een motie van treurnis richting het college aan te kondigen. Ironisch genoeg meenden zij dat het niet hoort in het dualisme dat het college een stuk dat niet goed is terugtrekt.

Op het moment dat een stuk richting de Raad gaat is het van de Raad zelf, en dus onze verantwoordelijkheid. Na de mededeling van de voorzitter kan je instemmen met het van de agenda halen als raadslid, of met de vuist op tafel slaan en zeggen dat het wél besproken moet worden. Dat bepaalt de Raad namelijk. Niemand deed dat, ook de VVD niet. Zij wijzen naar het college, zonder zelf de verantwoordelijkheid te nemen, die wij in het dualisme hebben.

Opvallend ook, omdat het juist een teken van kracht is van het college. Waar vroeger een besluit er doorheen zou zijn geramd, of door de raad zou worden teruggestuurd, neemt het college nu zelf de verantwoordelijkheid die zij hebben, en wordt een besluit teruggehaald omdat er blijkbaar onvoldoende steun is in de stad en de Raad. Daar heb je lef voor nodig. Het terugtrekken van het besluit geeft aan dat dit college open staat voor kritiek, en de Raad serieus neemt. Niet alleen de raad, maar ook de wijkteams, die nu (nog…) een extra kans krijgen om in te spreken

De VVD daarentegen neemt het raadswerk niet serieus. In plaats van zich te richten op de raadsleden (“dit stuk moet op de agenda blijven staan”) of op ons presidium (“jullie hadden het verzoek van het college niet moeten honoreren”) richten zij zich alleen op het college. Zoals in de goede oude monistische tijd gebruikelijk was. Dat is laf, toont een gebrek aan verantwoordelijkheid en is een teken dat de Raad niet serieus wordt genomen. Het college kan ons niet de kaderstellende taak ontnemen, kan geen discussie tegenhouden. Dat kunnen alleen wij zelf. Als de VVD haar treurnis uit wil spreken, dan zal ze dat moeten doen over de Raad die haar eigen agenda blijkbaar niet wil bepalen, maar niet over een college dat luistert naar wat er leeft en daarop actie onderneemt. Dan laat je ook zien dat je snapt wat dualisering is, en de oude tijd dat we allemaal vragend naar de wethouder keken achter je hebt gelaten.

Popularity: 46%

Verlaat raadsverslag

Het heeft even geduurd, excuses. Gouda was even niet op de hoogte van het politieke spel, zoals ik pijnlijk merkte toen ik de digitaal ondergedoken CB te G tegen het lijf fietste vrijdag (of mag ik je naam nog noemen?).

Pierre sudokutHet was een lange, maar desondanks niet zo heel spectaculaire vergadering. Er was voldoende tijd voor sommigen om even een sudoku te maken tussendoor (foto). Het begon met een rapport van de rekenkamer over subsidieverstrekking (eigenlijk gaat het wel goed, maar toch ook weer niet). Dit kwam later in de echte raadsvergadering nog terug bij het besluit om enkele onrechtmatig tot stand gekomen subsidies (bijvoorbeeld doordat de aanvraag te laat was ingediend) alsnog te verstrekken. Het hoe, wat en hoeveel geld was in een vertrouwelijke memo uitgelegd, wat Dirk Barth nog noopte tot alweer een prachtig citaat, toen hij over die memo begon: “Voorzitter, ik hoop niet dat u aangifte doet vanwege het smijten met staatsgeheimen”. Het blijft wel lastig: mag je überhaupt het bestaan van een vertrouwelijk document erkennen?

Van onze amendementen werd er 1 (net) niet, en 1 wel aangenomen. Er waren wel weer heel wat moties en amendementen, het wordt wat levendiger in de raad vergeleken met vorig jaar. Ook leuk om te zien dat de PvdA ook wat oppositionele trekjes begint te krijgen, met een amendement dat “het college op de knieën dwong”. Gratis trouwen blijft daarmee voor iedereen in Gouda in het stadhuis mogelijk. Het werd ook niet zo handig verdedigd door het college: je moet natuurlijk niet zeggen dat het maar om een kleine groep gaat – als het er 10 per jaar zijn, dan vallen de extra kosten dus erg mee. Het werd niet unaniem aangenomen, maar wel met een enorme meerderheid.

Opvallend detail was de enorme greep die de VVD in de stadskas wilde doen. Is dat nou die financiëel degelijke partij? Zodra het om zielige parkeerders gaat maakt geld in elk geval niet meer uit. Jammer dat, ondanks dat ze af en toe wel iets groens of sociaals roepen, die partij toch nog steeds als het puntje bij paaltje komt de verkeerde dingen steunt. Bereikbaarheid is meer dan autobereikbaarheid! Het geld is bovendien nodig, want zoals wethouder Harro Jansen zo mooi zei: “we willen vooruit met parkeren”.

Aan het slot heb ik de prijzen uitgereikt aan Fred de Wit en Dirk Barth als “leukste raadsleden”. Het was bijna 11 uur, sluitingstijd dus, maar Dirk Barth nam zijn tijd voor een prachtige acceptatiespeech. Hij ging er echt voor staan, en zowaar verdween de “eeh”. Een verdiende winnaar. Ook Fred nam de prijs met verve in ontvangst, hoewel hij wel een opzichtige poging deed ook volgend jaar te winnen, door zich te profileren als “niet-collegepartij” in plaats van oppositie, op die manier een geheel eigen categorie creërend.

De slotwoorden van de burgemeester, vooral een opsomming van wat we allemaal voor nota’s hadden vastgesteld, waren wat droger van toon. Hij had wel een kadootje voor iedereen: het bronzen stadsspeldje, de nieuwe decoratie voor leukste ambtenaren (allemaal dus). “Het huisje”, zoals de griffier het de dag erop noemde. Toch jammer, om direct geconfronteerd te worden met een doosje waar “Schoonhovense traditie” op staat…

Schoonhoven???

Popularity: 63%

De toekomst van de desktop

Met de overdenkingen rond een motie over OS/OSS die ik vanavond ga indienen kwam ik dit tegen. De toekomst van de desktop zou je het kunnen noemen: alles online. Niet voor iedereen interessant, maar met de toename van het aantal laptops en het zwervende gebruik van een hoop mensen (waaronder ikzelf) een interessante ontwikkeling.

Het komt erop neer dat je desktop-instellingen op internet staan. Via je eigen computer log je in, en vervolgens gaat vrijwel alles online. Geïntegreerd met online diensten als Google Documents, chatprogramma’s, noem maar op. Alles komt bij elkaar. Het klink in elk geval allemaal erg spannend. Omdat het allemaal op open standaarden en open source is gebaseerd is het relatief simpel om alles aan elkaar te knopen. Het enige wat je nodig hebt is een computer, een linux-installatie (kan ook een livecd of usb-stick zijn waarvan je start), en je documenten en instellingen liggen voor je klaar op het web. De grens tussen web en besturingssysteem verdwijnt min of meer. GNOME zet nu de eerste stappen. En het ziet er zo uit:

GNOME Online screenshot

Popularity: 43%

Radicaal-anarchistisch congresseren

Afgelopen weekend was het weer zover: het halfjaarlijkse DWARS-congres. Dit keer als centrale thema “dierenrechten”. Vanwege de fietstocht voor nieuwe leden van de lokale Moederpartij kon ik alleen op zaterdag gaan. De hele bestuursverkiezing ging dus langs me heen.

Gelukkig viel op zaterdag genoeg te beleven. Zeker voor mijn reisgenoot, Samuel. Hij is als uitwisselingsstudent uit Huy in België voor een paar maanden in Nederland, waar hij in 6 VWO meedraait. Zijn Nederlands is vele malen beter dan mijn Frans. Hij is ook lid van de jongeren van Ecolo, de Waalse groene partij. Een hele andere club dan DWARS.

Als opening kwam het puntje “voorbereiding actie”. Op het vorige congres is al uitgesproken dat er meer actie gevoerd moet worden, en minder gepraat. De invulling hiervan was: praten over acties. Ik moet toegeven: het is nonconformistisch. Maar wel erg jammer om met 50 à 60 Dwarsers bijeen te zijn, en dan geen actie te hebben voorbereid. Naar aanleiding hiervan schreven Mieke en ik onze motie “niet lullen maar poetsen”, die enigszins chaotisch werd aangenomen en uitspreekt dat we willen actievoeren tijdens een congres, en dat het bestuur hieraan invulling moet geven (“en voert actie tegen de orde van de dag”). Bij het brainstormen over acties heb ik mijn condooms ingebracht, dus wie weet gaat daar meer mee gebeuren.

Voor het zover was werd het Dierenrechtenhandvest behandeld. Dat leverde leuke discussies op over woordgebruik (genocide/specicide/biocide/ernstige misdaad tegen de soort), waarbij regelmatig de assistentie van huisjuriste Mieke nodig was. Uiteindelijk kwam er een manifest uitrollen waarin de ideologische achtergrond duidelijk was, maar waar de onaanvaardbaar scherpe randjes (genocide) uit waren gehaald. Een manifest dat we enthousiast kunnen gaan uitdragen. Ik heb nog maar weinig vlees op sinds zaterdag.

Na het manifest was er ruimte voor actuele moties. Een paar stonden al in de congresreader, maar opgezweept door de heftige debatten stonden er nu 10 moties te wachten op behandeling. Met toch wel 2 serieus bedoelde moties. De precieze uitslagen weet ik niet, maar volgens mij hoeft het DWARS-bestuur geen oordopjes te verstrekken aan elitaire Dwarsers die in de binnenstad wonen. Vroeger was niet alles beter, we gaan ons niet de Selcuk Jeugd heten, en bestuursvergaderingen zijn openbaar en moeten ook worden aangekondigd. Een klein persoonlijk succesje in de brei aan moties was het amenderen van een motie, waarbij de hele tekst werd vervangen door een spatie. Het amendement werd in ruime meerderheid aangenomen, de motie werd vervolgens verworpen (“lege huls”).

Over het eten moet ik toch zeggen dat het DWARS weer is gelukt om voor minder geld beter eten dan de Moederpartij te serveren. Het gaf ook de gelegenheid met kameraad Selcuk bij te praten, hoewel minder lang dan gewild, iets dat ook voor al die anderen geldt die ik nog had willen spreken. Volgende keer toch maar weer het hele weekend gaan.

De avond werd afgesloten met een “debat” (meer een college) over varkensflats door de Vlaming Michel Vandenbosch en Milieudefensie-campagneleider Landbouw Wouter van Eck. Leerzaam en interessant.

En wat is nu het grote verschil tussen DWARS en EcoloJ? Wij praten meer, en voeren minder actie. Dwarsers gaan ervoor in het debat. Misschien poetsen we toch niet zo graag als we dachten. Maar we lachen wel meer!

Popularity: 64%

We moeten meer aandacht geven aan de vorm en de personen, maar dat mag niet ten koste gaan van de inhoud, en leiderschap is belangrijk maar niet te…

Wat is het toch jammer dat GroenLinksers zo slecht zijn in kort en to-the-point praten. Maar zal dat veranderen? Mijn eerste tentbijeenkomst ging over de personendemocratie. Een heet hangijzer in GroenLinks, want veel leden kijken met angst en weerzin naar alles wat naar populisme riekt.

TriomftochtDe dag begon goed. De trein reed, en zette mij op tijd af op station Driebergen-Zeist. GroenLinksers zijn niet zo moeilijk te herkennen: linksig casual, allemaal ietwat verdwaasd om zich heenkijkend op zoek naar de bus. Omdat we dat op de verkeerde plek deden misten we er een van, maar daardoor raakte ik al gelijk in een DWARS-groep verzeild. Discussierend over lange danwel korte blogs, GroenLinkse danwel persoonlijke berichten, persoonlijke ontboezemingen over familie die actief is voor andere partijen, en linkse grappen over de VVD en Wilders reden we richting het landgoed. De bus was van Triomf. Dat voorspelde wat.

Bij de aanmelding kwamen we al met drie bloggalowers bij elkaar (Blogger-in-spe Jeroen, Arnoud en ik). Linda was al aangekomen in de hut. De TV werd nog even op het VVD-congres gezet (“Wie wij op 2 zetten handhaven we op 2!”), en toen was het al tijd om ons op het programma te storten.

Alle bijeenkomsten zijn natuurlijk interessant. Het hielp bij de keuze dat de discussie over privacy en terrorisme was gecanceld (bommelding?). Mijn voorkeur ging uit naar de sessie over de personendemocratie. Als aanjagers waren Dick Pels en Tofik Dibi aanwezig, beiden pleitbezorgers voor het persoonlijke in de democratie. In het begin waren de reacties nog wat afhoudend, populisme dat is meer iets voor rechtse mensen. Toch kwam langzaamaan naar voren dat het juist ook belangrijk is om de juiste persoon de inhoud te laten brengen. Kort, krachtig en duidelijk, met het goede gevoel en de goede emotie voor degenen die je probeert te overtuigen. Dat ontbreekt nog te vaak.

Zoals het hoort bij bijeenkomsten waarbij iedereen zo mag meepraten was er ook Het Lid Met Een Stokpaardje Dat Eigenlijk Losstaat Van Het Onderwerp Maar Keer Op Keer Het Woord Hierover Neemt. In dit geval niet-beantwoorde post. Bij de eerste opmerking denk je nog “hij heeft gelijk, wat vervelend”, maar na een paar keer snap je ontzettend goed waarom zijn brieven niet worden beantwoord.

De rij voor de lunch was gigantisch, wat de gelegenheid gaf wat bij te praten. Het eerste plenaire debat over Groen laat ik nog heel even zitten. Daarvoor is het te lekker om net buiten de tent te gaan zitten.

Popularity: 38%

Tweede workshopdag

18 juli

Vandaag was drama. Dat was namelijk de workshop die ik had gekozen. Met Dominique en Karim namens de Nederlanders, en Samia en Nour namens de Palestijnen. Het was op zich interressant, jammer dat Karim in slaap viel en Nour liever buiten stond te roken.

DramaDe ontspanningsoefeningen om mee te beginnen waren wel leuk. Je komt lekker los. Na de lunch gingen we echt aan de slag. Improviseren stond centraal, het was net de Lama’s. We werkten vooral met bevroren situaties, om zo te oefenen iets uit te drukken zonder woorden of beweging.

Bij de scene’s en ervaringen kwamen vooral de bezetting (met name checkpoints) en geloof terug. Dat ligt wel gevoelig hier, dus dat proberen we er een beetje uit te houden. Met alle oefening achter de rug moeten we morgen een voorstelling maken.

Voetballen op het pleinNa al het harde werk met bewegen en emoties stond er nog een sportactiviteit op het programma. Twee teams Palestijnse kinderen werden gedrilld voor ze tegen elkaar speelden. Dat ging vol enthousiasme, geleid door scheids Ibrahim. De grote kinderen, wij dus, mochten daarna los. Er werden zelfs speciaal schoenen gekocht door de beslipperde Floris. Hij was als Duitser ons geheime wapen voor de laatste minuut. We werden ook nog versterkt met Roel, een 26-jarige stagiair die toevallig langskwam.

VoetballwedstrijdHet Wilhelmus werd 2 keer gezongen, zodat Hassan het goed kon opnemen. Iedereen nam een willekeurige positie in, en we konden beginnen. Al snel bleek dat we het op snelheid en techniek moesten afleggen, maar met uitgekiend Hollands combinatievoetbal konden we de schade beperkt houden. We verloren met 8-6 of zoiets. Resultaat van “ondervraging”Ik was kapot aan het eind, maar het was wel heerlijk om even iets leuks te doen met de Palestijnen zonder dat de bezetting weer in beeld komt. Die kwam alleen even keihard terug toen onze gearresteerde Palestijn met hand in het verband en pijn her en der opdook. Heel dubbel: blij dat hij vrij is, tegelijk geschokt door de schending van mensenrechten hier, recht onder je neus.

Popularity: 29%

Stemmen

Ik ben eigenlijk niet zo van de schaamteloze zelfpromotie, maar als iedereen het doet, dan blijf ik for the sake of statistics niet achter.

Op Planeet GroenLinks kan je stemmen (Bloggen met Sterren!) op je favoriete weblogs. Nu en nog jaren en jaren. Stem dus! (Stemadvies: michel.klijmij.net).

Popularity: 22%

(0)