Tag Archive for 'Persoonlijk'

KNAGDAG

Nu zit ik al een paar jaar in het vak, maar nog nooit eerder maakte ik een KNAG-dag mee. Of voluit gezegd de KNAG Onderwijsdag. Enkele honderden docenten verzamelen zich, samen met tientallen experts en opdringerige uitgeverijen, om de nieuwste ontwikkelingen in aardrijkskundeland uit te wisselen. In veel opzichten modern, in 1 gelukkig een ouderwets congres: je kon volop goodies scoren.

I love AK Samen met collega meneer Lokhorst en wederhelft/ak-docent mevrouw Klijmij gingen we naar Tilburg. Onderweg is het natuurlijk al een geografisch feestje: op pad zonder TomTom, maar met indrukwekkend kaartenvak, toch een keer verkeerd rijden omdat je gezellig zit te praten, en de observatie dat de KNAG-dag een vorm van multifunctioneel ruimtegebruik was (congreslokatie in voetbal-stadion, waar ook nog een groothandel in zat). In het stadion zelf was de vergrijzing een zichtbaar proces. De geografische bril is niet af geweest.

Mijn doelen waren veelzijdig: ten eerste kijken wat er zoal aan methodes beschikbaar is, en dan passend bij hoe we bij mij op school les willen geven (zo vrij mogelijk). Dat viel een beetje tegen, alleen de Geo is bezig met volledig digitale methodes. Een nieuwe uitgever, Bloqs, doet wel ongeveer wat ik zou willen, maar is nog nieuw en erg beperkt. Ik heb in elk geval een setje van de nieuwe Geo en een USB-stick van Bloqs gescoord, en natuurlijk het I love AK shirt. Verder moet er natuurlijk ook gezwaaid worden, want de geografenwereld is klein. Een enkeling nog van de opleiding, collega-glogger/oud-studiegenoot/etc Jasper Haenen, en diverse oud-collega’s van het Erasmus.

Een tweede doel was het bijspijkeren van kennis. De workshop over vulkanisme van Pim Beukenkamp bevatte wat leuke details die ik kan gebruiken, met zeker voor de bovenbouw wat leuke puzzeltjes.

INSERT_MAP(200,200)

Het derde doel was inspiratie voor leuke lessen en lesmateriaal. Daarvoor kwamen het Energiebeleid in Europa van pas, en de workshop over EduGis. Europees Energiebeleid mag wat stoffig klinken, het onderwerp is veel in het nieuws en barst van de geografische punten: waar zitten de grondstoffen, wie is waar aan de macht, geopolitieke factoren gemixt met fysische geografie. Bij EduGis heb ik vooral gekeken hoe GIS, en dan met name Google Earth, in de les terug kan komen. Volgend jaar hebben vrijwel alle leerlingen een laptop, daar moet wel wat nuttigs mee gebeuren. Dankzij GE en EduGis kan dat gelukkig ook.

Eén van de leukste momenten van de dag was de toespraak van de burgemeesters van Baarle. De Belgische burgemeester, van Baarle-Hertog, mocht aftrappen. Hij hield een prachtig verhaal over met name de cultuurverschillen. Eén typische quote: “politiek is als een verbale striptease: langzaam komt men tot de kern, maar dat ene stukje blijft bedekt, ook al wil iedereen juist dat stukje zien”. De Nederlandse burgemeester, van Baarle-Nassau, hield vervolgens een droog technisch verhaal over hoe er bestuurlijk werd samengewerkt in het gebied met 22 Belgische en 8 Nederlandse enclaves. Dat verhaal was op zich leuk, maar het mooiste was toch vooral de enorme tegengestelde persoonlijkheden van de Belgische en de Nederlandse burgemeester.

Het nadeel van zo’n dag is dat je in korte tijd bijna overloopt van de inspiratie. Om het allemaal in de praktijk te brengen zal wat langer duren. Gelukkig heb ik nog wel even de tijd. Als één ding duidelijk is, dan is het wel hoe relevant en belangrijk het vak aardrijkskunde is, en ook zal blijven. Het is jammer dat de KNAG niet de lobbykracht heeft om het vak verplicht te houden in de nieuwe Tweede Fase, in elk geval voor het Economie & Maatschappijprofiel (waarin geschiedenis wel verplicht is). Aardrijkskunde verdient een stevige plek in de bovenbouw.
Als uitsmijter daarom nog een mooi filmje van de Give Geography its Place campagne.

Popularity: 37% [?]

[Advertentie]

Radicaal-anarchistisch congresseren

Afgelopen weekend was het weer zover: het halfjaarlijkse DWARS-congres. Dit keer als centrale thema “dierenrechten”. Vanwege de fietstocht voor nieuwe leden van de lokale Moederpartij kon ik alleen op zaterdag gaan. De hele bestuursverkiezing ging dus langs me heen.

Gelukkig viel op zaterdag genoeg te beleven. Zeker voor mijn reisgenoot, Samuel. Hij is als uitwisselingsstudent uit Huy in België voor een paar maanden in Nederland, waar hij in 6 VWO meedraait. Zijn Nederlands is vele malen beter dan mijn Frans. Hij is ook lid van de jongeren van Ecolo, de Waalse groene partij. Een hele andere club dan DWARS.

Als opening kwam het puntje “voorbereiding actie”. Op het vorige congres is al uitgesproken dat er meer actie gevoerd moet worden, en minder gepraat. De invulling hiervan was: praten over acties. Ik moet toegeven: het is nonconformistisch. Maar wel erg jammer om met 50 à 60 Dwarsers bijeen te zijn, en dan geen actie te hebben voorbereid. Naar aanleiding hiervan schreven Mieke en ik onze motie “niet lullen maar poetsen”, die enigszins chaotisch werd aangenomen en uitspreekt dat we willen actievoeren tijdens een congres, en dat het bestuur hieraan invulling moet geven (”en voert actie tegen de orde van de dag”). Bij het brainstormen over acties heb ik mijn condooms ingebracht, dus wie weet gaat daar meer mee gebeuren.

Voor het zover was werd het Dierenrechtenhandvest behandeld. Dat leverde leuke discussies op over woordgebruik (genocide/specicide/biocide/ernstige misdaad tegen de soort), waarbij regelmatig de assistentie van huisjuriste Mieke nodig was. Uiteindelijk kwam er een manifest uitrollen waarin de ideologische achtergrond duidelijk was, maar waar de onaanvaardbaar scherpe randjes (genocide) uit waren gehaald. Een manifest dat we enthousiast kunnen gaan uitdragen. Ik heb nog maar weinig vlees op sinds zaterdag.

Na het manifest was er ruimte voor actuele moties. Een paar stonden al in de congresreader, maar opgezweept door de heftige debatten stonden er nu 10 moties te wachten op behandeling. Met toch wel 2 serieus bedoelde moties. De precieze uitslagen weet ik niet, maar volgens mij hoeft het DWARS-bestuur geen oordopjes te verstrekken aan elitaire Dwarsers die in de binnenstad wonen. Vroeger was niet alles beter, we gaan ons niet de Selcuk Jeugd heten, en bestuursvergaderingen zijn openbaar en moeten ook worden aangekondigd. Een klein persoonlijk succesje in de brei aan moties was het amenderen van een motie, waarbij de hele tekst werd vervangen door een spatie. Het amendement werd in ruime meerderheid aangenomen, de motie werd vervolgens verworpen (”lege huls”).

Over het eten moet ik toch zeggen dat het DWARS weer is gelukt om voor minder geld beter eten dan de Moederpartij te serveren. Het gaf ook de gelegenheid met kameraad Selcuk bij te praten, hoewel minder lang dan gewild, iets dat ook voor al die anderen geldt die ik nog had willen spreken. Volgende keer toch maar weer het hele weekend gaan.

De avond werd afgesloten met een “debat” (meer een college) over varkensflats door de Vlaming Michel Vandenbosch en Milieudefensie-campagneleider Landbouw Wouter van Eck. Leerzaam en interessant.

En wat is nu het grote verschil tussen DWARS en EcoloJ? Wij praten meer, en voeren minder actie. Dwarsers gaan ervoor in het debat. Misschien poetsen we toch niet zo graag als we dachten. Maar we lachen wel meer!

Popularity: 66% [?]

Wij willen iets te kiezen hebben, namelijk onze favoriet

Deelsessie 2 was een lastige keuze: ga ik naar de inhoudelijke discussie over de sociale kant van GroenLinks (spreiding van macht, inkomen en kennis), ga ik met rode oortjes luisteren naar het verhaal dat we een potentieel van 14 zetels hebben, of zoals het de ware GroenLinkser betaamt: procedureneuken over het opstellen van kandidatenlijsten.

Dat laatste dus. De opkomst was verassend laag, terwijl dit juist een onderwerp is waar veel discussie over is geweest. Het zou allemaal niet eerlijk zijn gegaan, te weinig informatie, en de schotten tussen blokken moeten weg! Kortom, ik verwachtte een volle tent.

In alle rust zaten we met een paar handenvol mensen in de tent, waaronder panelleden David en Christian. Dat scheelde, want dat maakte de discussie wat overzichtelijker en betekende dat iedereen wat meer de kans zou hebben om aan het woord te komen. Ook hier was natuurlijk een Ridder te Stokpaard, maar gelukkig droeg dit meer bij aan de discussie. Erg jammer was het dat de Zuid-Hollandse statenfractie, die bij de Eerste Kamerverkiezingen nog zo’n grote mond had en een statement meende te moeten maken, juist bij deze bijeenkomst ontbrak. Dat versterkt het beeld van een wilde, ondoordachte actie waarbij het zogenaamde principiele punt eigenlijk een ondergeschikte rol speelde.

De dilemma’s die werden gepresenteerd zijn groot: expertise van buiten of mensen die sporen in de partij hebben verdiend? Een informerende of een sturende kandidatencommissie? Hoe divers moet je lijst zijn? Welk mandaat krijgt een kandidatencommissie om te filteren?

In Utrecht was men tevreden over hun ledenreferendum: de leden mochten een persoonlijke top 10 maken, en daaruit werd een lijst samengesteld. In de ALV kon deze volgorde nog worden geamendeerd.

Toch hoop ik ook dat er een duidelijke rol blijft voor de kandidatencommissie. Niet alleen in het informeren, maar ook een duidelijk advies: is de kandidaat geschikt, zo ja in welke rol. De kandidatencommissie heeft een beeld van alle kandidaten, van de toekomstige fractie-samenstelling, en heeft meer gesproken met alle kandidaten dan de leden. Die leden hebben het laatste woord, maar dat kan niet zonder goede informatie.

Na deze bijeenkomst kon ik me terugtrekken in het nerdhok internetcafe om bij te bloggen. Via mail en sms hadden medebloggalowbewoners Brechtje en Gert Jan zich helaas afgemeld, dus het wordt iets rustiger in ons hok. Aan de andere kant, dan is er meer ruimte voor de laptops op de tafel.

Popularity: 40% [?]

We moeten meer aandacht geven aan de vorm en de personen, maar dat mag niet ten koste gaan van de inhoud, en leiderschap is belangrijk maar niet te…

Wat is het toch jammer dat GroenLinksers zo slecht zijn in kort en to-the-point praten. Maar zal dat veranderen? Mijn eerste tentbijeenkomst ging over de personendemocratie. Een heet hangijzer in GroenLinks, want veel leden kijken met angst en weerzin naar alles wat naar populisme riekt.

TriomftochtDe dag begon goed. De trein reed, en zette mij op tijd af op station Driebergen-Zeist. GroenLinksers zijn niet zo moeilijk te herkennen: linksig casual, allemaal ietwat verdwaasd om zich heenkijkend op zoek naar de bus. Omdat we dat op de verkeerde plek deden misten we er een van, maar daardoor raakte ik al gelijk in een DWARS-groep verzeild. Discussierend over lange danwel korte blogs, GroenLinkse danwel persoonlijke berichten, persoonlijke ontboezemingen over familie die actief is voor andere partijen, en linkse grappen over de VVD en Wilders reden we richting het landgoed. De bus was van Triomf. Dat voorspelde wat.

Bij de aanmelding kwamen we al met drie bloggalowers bij elkaar (Blogger-in-spe Jeroen, Arnoud en ik). Linda was al aangekomen in de hut. De TV werd nog even op het VVD-congres gezet (”Wie wij op 2 zetten handhaven we op 2!”), en toen was het al tijd om ons op het programma te storten.

Alle bijeenkomsten zijn natuurlijk interessant. Het hielp bij de keuze dat de discussie over privacy en terrorisme was gecanceld (bommelding?). Mijn voorkeur ging uit naar de sessie over de personendemocratie. Als aanjagers waren Dick Pels en Tofik Dibi aanwezig, beiden pleitbezorgers voor het persoonlijke in de democratie. In het begin waren de reacties nog wat afhoudend, populisme dat is meer iets voor rechtse mensen. Toch kwam langzaamaan naar voren dat het juist ook belangrijk is om de juiste persoon de inhoud te laten brengen. Kort, krachtig en duidelijk, met het goede gevoel en de goede emotie voor degenen die je probeert te overtuigen. Dat ontbreekt nog te vaak.

Zoals het hoort bij bijeenkomsten waarbij iedereen zo mag meepraten was er ook Het Lid Met Een Stokpaardje Dat Eigenlijk Losstaat Van Het Onderwerp Maar Keer Op Keer Het Woord Hierover Neemt. In dit geval niet-beantwoorde post. Bij de eerste opmerking denk je nog “hij heeft gelijk, wat vervelend”, maar na een paar keer snap je ontzettend goed waarom zijn brieven niet worden beantwoord.

De rij voor de lunch was gigantisch, wat de gelegenheid gaf wat bij te praten. Het eerste plenaire debat over Groen laat ik nog heel even zitten. Daarvoor is het te lekker om net buiten de tent te gaan zitten.

Popularity: 40% [?]

Slimmerd

De hoogste IQ-scores werden gevonden bij hoogopgeleide mannen van middelbare leeftijd die niet roken, aan (denk)sport doen, niet in een god geloven en een duidelijke politieke voorkeur hebben.

Het opmerkelijkste resultaat: deze slimmeriken drinken geregeld alcohol.

De Volkskrant vandaag in de verder niet zo interessante bijlage Hart en Ziel. Maar deze opmerking trek ik me wel persoonlijk aan. Nu nog even van middelbare leeftijd worden.

Popularity: 28% [?]

Go Michiel!

Persoonlijk zit ik er niet zo op te wachten om op GeenStijl te komen. Zeker in de linkse hoek is de kans klein dat het op positieve manier is. Collega-jongere en Jonge Socialist Michiel is het wel gelukt, en nog leuk ook. Met een paar anderen demonstreerde hij in Teletubbie-pak bij de Poolse ambassade tegen de homohaat in Polen. Zowaar belangrijk genoeg voor Rutger van Geenstijl.TV:

Namens de PvdA-jugend organiseerden vandaag een aantal maatschappelijk teleurgestelden een Anti-Polen en Pro-Homo demonstratie op de stoep van de ambassade. Uiteraard waren Rutger en Twan ter plaatse. Om het prostest kracht bij te zetten riepen vier Jonge Socialisten gehuld in een heus Teletubbie-pak leuzen als: “Homo’s uit Polen! Polen uit de EU!”. Kinderachtig flauw en kansloos voor lul, horen wij u denken? Wij dachten van niet.

Binnenkort gaan we gezamelijk actievoeren in Gouda, waarover later meer. Eén ding: zo’n pakje trek ík mooi niet aan.

Popularity: 38% [?]

Paniek

Cheryl Braam vergiste zich en raakte in paniek. Dat leverde de ongeldige stem in Noord-Holland op voor de Eerste Kamerverkiezingen, een stem die bijna het verschil maakte tussen 4 en 5 zetels.

Ik ken Cheryl een klein beetje via het Groene Hartberaad en de werkgroep Open Source, en op congressen zwaaien we wel eens naar elkaar. Misschien dat ik daarom ook wat soepeler ben. Wat ze nu meemaakt is geen pretje, en afgaande op de berichtgeving speelde er privé al het een en ander. Om dan gelijk vergelijkingen met Philomena of Singh-Varma te maken vind ik wel van weinig inlevingsvermogen getuigen. Ze heeft in ieder geval haar fout toegegeven.

Desondanks lijkt het mij het verstandigst om terug te treden als Statenlid. Een enorme blunder, gevolgd door een stilzwijgen dat de partij aardig wat schade heeft toegebracht. Doorgaan alsof er niets aan de hand is is dan ongeloofwaardig, ook al is het uiteindelijk aan de Noord-Hollandse fractie om te beslissen. Maar als er persoonlijke omstandigheden spelen die blijkbaar zwaar genoeg zijn om je functioneren als politica zo te beïnvloeden, dan kan je beter de eer aan jezelf houden. Aangezien er geen sprake is van opzet lijkt me dat van royement geen sprake hoeft te zijn. Ondanks mijn verontwaardiging over zo’n stomme fout hoop ik ook dat Cheryl er weer bovenop komt en wat persoonlijke omstandigheden betreft de nodige steun krijgt.

Popularity: 48% [?]

Geen bezwaar?

Ik ben het niet zo snel fundamenteel oneens met mijn partij en de vertegenwoordiging daarvan in het parlement. Maar nu hebben ze het toch voor elkaar gekregen. Op de Linkse Lente site was het volgende te vinden:

Als het aan GroenLinks ligt, dan is iedere Nederlander voortaan automatisch donor – tenzij hij daar bezwaar tegen maakt. (…)
GroenLinks-Kamerlid Kees Vendrik zal aanstaande dinsdag aan minister Klink van Volksgezondheid vragen om over te stappen op een geen-bezwaarsysteem voor orgaandonoren. Als de minister daar niet toe bereid is, zal GroenLinks zelf een initiatiefwet indienen.

Dit is geen geringe maatregel. Het aantal donoren loopt terug, met alle gevolgen vandien. Er moet dus iets gebeuren. Maar dit is niet de oplossing voor het probleem, en als het een oplossing zou zijn zeker niet de meest gewenste. Integendeel.

De Grondwet stelt in artikel 11:

Ieder heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam.

Door een “geen-bezwaar” systeem wordt dat ten dele omgekeerd. De staat bepaalt in eerste instantie over jouw lichaam, vervolgens mag je daartegen bezwaar gaan maken. Dat is de omgekeerde wereld. Om tegen dit artikel te gaan moet er een dringende reden zijn, die bovendien niet op een andere manier aangepakt kan worden.

OrganenendDe dringende reden zou zijn dat nu vaak de nabestaanden moeten beslissen over orgaandonatie van hun zojuist overleden familielid. Dat is, zoals Vendrik in de Volkskrant terecht zegt, “een klotegesprek”. In 2002 werkten die nabestaanden nog in 40% van de gevallen mee aan donatie, nu nog maar 30%. Bijzonder vervelend, maar volgens mij nog niet dringend genoeg om zo rigoreus te zijn.

Zijn er dan andere oplossingen? Een begin zou kunnen zijn om mensen verplicht te registreren. Geen donor worden is immers ook een keuze. Die verplichte registratie komt ook in dat Volkskrant-artikel naar voren. GroenLinks pleit ervoor om mensen die na herhaaldelijke pogingen zich niet registreren automatisch donor te maken. De vraag is of dat nodig is. Je zou ook de resultaten van het verplichte registreren kunnen afwachten, voor je overgaat tot het inpikken van organen. In de tussentijd kan je mensen die keer op keer niet reageren nog altijd registreren als niet-donor. Er zijn genoeg momenten waarop je die mensen persoonlijk kunt aanspreken, door contacten die er al zijn met overheidsinstanties - met name de gemeente. Gebruik dat voor je aan iemand’s organen komt.

OrganenZelf ben ik sinds kort geregistreerd als donor. In de jaren hiervoor, sinds de invoering van de registratie, was ik wel geregistreerd maar dan als niet-donor. Een precieze reden is moeilijk te geven, het is meer een gevoel, en ook niet geïnspireerd door een of andere religie. Ik wilde gewoon compleet blijven na mijn dood. Ik had ook wel kunnen accepteren dat ik dan lager op een wachtlijst zou kunnen komen te staan. Tegenwoordig is dat gevoel maar weggeëbd, en heb ik mijn registratie veranderd. Nog steeds kan ik me goed indenken dat er mensen zijn die om wat voor principiële of gevoelsreden niet geregistreerd willen zijn. Die mensen raken met dit plan de zeggenschap over hun eigen lichaam kwijt. Dat is het mij niet waard.

Popularity: 53% [?]