Tag Archive for 'toekomst'

Congresjoelations (update)

Het congres is afgelopen, ik ben nu even spullen aan het dumpen voor het diner en het feest begint.

De conclusies:

  • We hebben een nieuw logo, uitgereikt op houten USB-stick
  • Het logo is makkelijk te verwarren met Shell, Maaslander, wietplantjes, de SVR en (dankjewel voor het herinneren Christian) de Japanse oorlogsvlag - maar toekomstbestendig, mooi én… “GroenLinks” staat er duidelijk op!
  • Er waren heel wat gloggers aanwezig, sommigen met gadget
  • Kritisch GroenLinks is nu echt een minderheid in de partij, waarschijnlijk doordat ze zich telkens op negatieve manier profileren
  • Ik heb voor het eerst het congres toegesproken en het hielp niets
  • We waren om half 5 klaar. Wat een makke schapen :)
  • Femke kan niet speechen
  • We gaan voor regeringsdeelname, wat we al deden en wat je maar moet afwachten
  • Alle mensen van de diversiteitswerkgroepen droegen hetzelfde t-shirt.
  • Het feest was niet zo druk bezocht, maar misschien was de lat met Discussie In De Tent wel erg hoog gelegd

Dan nog wat opvallende quotes:

Vast onderdeel op elk congres: na een unaniem aangenomen of verworpen punt “stemkastjes!” roepen.

Karel van Broekhoven: “Dit vraagt om scherpe keuzes, zoals het verplaatsen van mobiliteit van het Openbaar Vervoer naar de auto”. Maakte een tweede keer bijna dezelfde verspreking.

Femke Halsema: “Ik denk niet dat we indruk makens als we op een GL-congres Rutte wegstemmen”. Voorzitter Lenie Scholten: “Dan gaan we nu over tot stemming”.

Na Femke Halsema’s speech, voorzitter Lenie Scholten: “Dan gaan we nu verder met de inhoud”.

Als na die speech een aantal mensen de zaal verlaat, een PvdA-er: “Ah, bij jullie loopt ook de zaal leeg als de partijleider is geweest”.

Na dik twee minuten meeslepende toelichting op een motie: “we trekken deze motie in”.

Simon Otjes schuift aan bij de tafel waar ik sta: “Ik heb gehoord dat jij het comic relief bent”.

En natuurlijk bij elke gelegenheid meedoen met de Obamadoratie door het roepen van “Yes we Fem” en “Yes we Henk”.

Popularity: 39% [?]

[Advertentie]

Gezellig met linkse ratten

Eindelijk weer eens mensen die GroenLinks geen softe liberale partij vinden, maar een keiharde radicale linkse beweging. Communisten zelfs. Dit werd duidelijk gemaakt door een groepje van zo’n 15 demonstranten van Voorpost. Geweldig dat een groep jonge mensen op zaterdagochtend voor 10 uur de moeite heeft genomen wind en hagel te trotseren voor een volstrekt zinloze, doch hilarische actie. Wellicht kan het partijbestuur voor het volgende congres eenzelfde vorm van entertainment boeken.

Direct na binnenkomst in de congreslokatie 013 kon ik me al gaan storten op mijn debuut als spreker op een congres. De bureaucratie verliep vlot, en met 9 spreekbonnen die Mieke alvast had verzameld kreeg ik zowaar een hele minuut om mijn punt te maken. De tijd was makkelijk bij te houden, want achter me bevond zich een digitale klok ter grote van de Big Ben, die nog net niet hardop tike, maar wel dreigend richting de 0 afdaalde.

De gloedvolle betogen van Mieke en mij mochten niet baten: het congres verwierp de motie “Wij willen amenderen” met op het ook ongeveer 2/3 meerderheid. Tsja, als je je beroept op de leden die zich moeten uitspreken is het wel te verteren als die leden zich uitspreken dat ze zich niet willen uitspreken.

Na de stemming over de moties gingen we over op de daadwerkelijke bespreking van de beginselen. Die gingen op volgorde van veel en weinig amendementen, dus al na 2 minuten was ik volledig de weg kwijt met geblader in dagkrant, congreskrant en lunchbon. Ja, congresseren, dat is geen kattenpis. Omdat verwarring na 2 minuten eigenlijk een beetje tegenvalt was de voorzitter ook maar begonnen met de verkeerde kleur bij het verkeerde briefje te noemen. Hoe maak je het congres wakker? Door te zeggen dat het stembriefje paars is - terwijl het geel is en met grote letters “STEMKAART” bedrukt.

De meeste stemmingen verliepen naar mijn voorkeur, op een enkele na. Erg wezenlijk zijn de veranderingen niet, dus ik kon nog steeds met alle gewijzigde punten instemmen. Gelukkig werd het afgrijselijke amendement dat voor bevolkingskrimp pleitte met grote meerderheid verworpen. Hoef ik mijn lidmaatschap ten minste niet op te zeggen als ik ooit kinderen krijg.

De lunch was politiek correct, zoals het GroenLinks betaamt. Wel jammer, want ik had wel trek in een broodje zalm, of een ander dood beest. Een gespreksgenoot was zelfs van plan bij de HEMA om de hoek een rookworst te kopen en die uitgebreid op te eten.

Met de gekruide broodjes mozzarella nog tussen de kiezen en een kopje koffie zorgvuldig in de hand geklemd streek ik voor het tweede deel neer achterin de zaal. Er blijkt namelijk draadloos internet te zijn, en ik had toevallig mijn laptop bij me. Niets als enige trouwens, ik zit nu in het twitterende bloggende nerdhoekje van het congres.

Tussen het stemmen door kon ik, ondanks de krappe ruimte, en met dank aan Linda voor het vasthouden van koffie en stemkaart, een blogje tikken. Dat bloggen ging wat langzaam door het snelle stemmen, maar daarmee zijn ruim voor 3 uur ’s middags alle beginselpunten behandeld en vastgesteld.

Op dit moment is Femke Halsema aan het speechen. Het kwam wat langzaam op gang, maar nu is de kritiekloze applausmachine (KGL) flink op stoom. Mooiste quote tot nu toe: “De premier probeert van de kredietcrisis een wedstrijdje publicitair verplassen te maken”.

Update

Ook het (vegetarische biologische fair trade) diner smaakte uitstekend. Aansluitend was er meer dan genoeg socialize-tijd, die werd onderbroken door de speech van Henk Nijhof (aardig, maar niet echt een feestrede, daarvoor was het iets te formeel), en het uiteindelijk feest. Er waren niet zoveel mensen als ik had verwacht, maar de kleine zaal stond wel redelijk vol. De band Piepschuim was wel erg GroenLinks kleinkunstacademie-achtig politiek correct, met teksten waar je eigenlijk naar moest luisteren. Dat ging niet zo. De rest van de avond me wat afzijdig gehouden van de dansvloer, ondanks verwoede pogingen van Selçuk “mijn grootste pluspunt is dat ik heerlijk dronken kan worden” Akinci, maar me volop gestort op zinnige inhoudelijke discussies over de volgende lijsttrekker en onzinnige discussies over partijfossielen en andere zaken. Rond half 2 werden we vriendelijk doch dringend (en drinkend) verzocht 013 te verlaten, waarna een klein groepje Tilburg onveilig ging maken en ik mijn hotel opzocht. Heerlijk geslapen, en tot zo laat mogelijk gewacht met ontbijten - een keuze die Linda ook had gemaakt, waarmee het ook ’s ochtends nog gezellig werd.

In maart mogen we weer. Ik heb zin in de toekomst!

Popularity: 34% [?]

Op naar de Toekomst: voor en tegens

Nog 3 nachtjes slapen, en dan is het tijd voor het congres. Naast het Gloggerspotten en Het Feest is er nóg een belangrijke bezigheid: het beginselprogramma en de amendementen erop.

Nu ben ik in z’n algeheel ook niet helemaal overtuigd van het nieuwe beginselprogramma. Het blijft moeilijk om de juiste balans te vinden tussen abstractheid (en dus vaag) en concreetheid (dus hoort het in het verkiezingsprogramma). Ook is er bij mijzelf de twijfel: wat moeten we hier uiteindelijk mee, en als consequentie daarvan, wat betekent dat voor wat ik op het congres ga doen? Uiteindelijk gaat het mij om twee zaken: wat vind ik van de inhoud van dit amendement, en vervolgens: moet dit in het beginselprogramma? Er zit namelijk ook wel wat zooi tussen, leuke stokpaardjes maar niet iets om je voor een beginselprogramma druk over te maken.

Een paar amendementen hebben mij wel getriggerd, in positieve en negatieve zin. Dat begint al bij punt 1, over ecologische duurzaamheid en sociale rechtvaardigheid. Daarmee zijn in één punt direct zowel het Groen als het Links van de partij aangepakt. Met de zin dat iedere wereldburger recht heeft op een evenredig aandeel in de schaarse natuurlijke bronnen wordt de balans tussen Groen en Links ook direct neergezet. En eigenlijk vind ik het wel prima zo. Dan hoeft er van mij geen punt bij over “het platteland in al zijn functies”.

Met name het eerste amendement trof mij, laat ik het maar voor het gemak het “alle mensen moeten dood”-amendement noemen. Dat vindt dat GroenLinks zich tegen bevolkingsgroei en voor krimp moet uitspreken. Ik denk niet dat het aangenomen gaat worden, maar als dat gebeurt zou ik wel een hele grote afstand met de Rest Van De Partij voelen. Het geeft “een betere wereld begint bij jezelf” wel weer een aparte invulling. Wat de schrijver zich waarschijnlijk niet zo heeft gerealiseerd is dat de grootste bevolkingsgroei in (voormalige) Derdewereldlanden plaatsvindt. Zijn amendement zou betekenen dat we als een stel neokolonisten Afrika moeten dwingen op te houden met kinderen krijgen, met alle desastreuze gevolgen vandien: kinderen zijn daar je zorg, je pensioeleef dan n, je status. Hier in het Westen krimpt de bevolking in veel landen al, in Nederland nog niet maar dat zal niet lang meer duren. Waarom dan een partij nog tegen mij gaat zeuren over hoeveel kinderen ik al dan niet zou moeten krijgen is mij een raadsel, zeker aangezien wij een stuk duurzamer leven dan een hoop kinderloze stellen. Ook het amendement erna, waarbij al wordt voorgesorteerd op economische krimp terwijl we toch de laagstbetaalden moeten helpen (meestal de eerste slachtoffers van economische krimp) kan ik niet steunen. Het gaat er niet om hoe groot de economie is, maar wat je ermee doet.

Op punt 2 (welzijn boven economische groei in euro’s) kan ik wat korter zijn, er ligt een betere formulering voor dat punt die me prima lijkt. Ook omdat dan “dierenwelzijn” terugkomt in de tekst. Dat geldt ook voor punt 3 (kiezen voor groene economie met maatschappelijke bondgenoten), waarbij trouwens begint op te vallen dat Kritisch GroenLinks telkens probeert om op allerlei concrete voorbeelden een standpunt in te nemen - een verkiezingsprogramma te schrijven zeg maar. Zo wordt voorgesteld om kernenergie af te wijzen. Dat is een logisch standpunt op dit moment, maar dat vloeit voort uit de onzekerheden over het afval en de veiligheid. Dat kan opgelost worden, en voor de lange termijn die zo’n beginselprogramma beslaat is niet te overzien of zo’n sterke afwijzing verstandig is. Dat geldt ook voor punt 4 (internationale solidariteit), waarbij en passant de financiële crisis in het amendement is gestopt.

Komen we bij punt 5, waar ik al eerder over schreef, over onderwijs. Mede dankzij mijn blogje staan “verheffing” en “van een dubbeltje een kwartje worden” op de nominatie voor sloop, met als voorstel “GroenLinks staat voor een onderwijsstelsel dat emancipatie en zelfontplooiing als ideaal heeft. Wij willen onderwijs dat voor iedereen, ongeacht herkomst, sekse of sociale klasse, de voorwaarden schept om hun talenten en ambities te ontplooien. Een goed opgeleide, divers samengestelde beroepsbevolking is immers een belangrijke voorwaarde voor een solidaire samenleving.”. Nou, prima. Hoeft niet eens over gestemd te worden.

Tot nu toe heb ik nogal de neiging om het partijbestuur in haar adviezen te volgen, bij punt 7 (pluriforme samenleving) ligt een amendement voor om daar het zelfbeschikkingsrecht aan toe te voegen in medisch-ethische kwesties. Dat is een punt waar ik het op zich mee eens ben, dus zou ik het partijbestuur vrolijk moeten negeren en voor stemmen. Wel de twijfel of dit punt inderdaad hier moet terugkomen. Maar ja, waar anders?

Niet bij punt 8 in elk geval, waar het over globalisering gaat. Kritisch GroenLinks e.a. proberen hier nog een dijkje om Nederland op te werpen, maar dat zal het waarschijnlijk niet gaan halen. Alweer een amendement dat probeert de hele tekst omver te gooien met veel concrete voorbeelden die hier niet thuishoren, onoverzichtelijk gemaakt door in één tekst zoveel mogelijk woorden als solidariteit, milieu en democratie te proppen. DWARS e.a. komen gelukkig met een voorstel dat de tekst wel verbetert, en bovendien een betere scheiding maakt tussen globale en lokale zaken.

Vervolgens komen wat punten langs met minder spannende amendementen, waarbij ook weer heel wat zout over allerlei slakken wordt gelegd. Dan zitten we al bij punt 12 over democratie, en gaan alle remmen los. Veel amendementen die besproken moeten worden. Ik zal er niet mee zitten als de waardering voor het compromis wordt weggeamendeerd. Dat hoeven we niet in een beginselprogramma te zetten, hoezeer we ook willen uitstralen dat we bestuurlijke verantwoordelijkheid willen nemen. Je kiest voor de optimale oplossing; in de ene situatie (met name als bestuurder) zal dat vaak een compromis zijn. In andere gevallen misschien niet. Of we verder kiezen voor radicale democratisering of gelijke zeggenschap zal mij verder een worst wezen.

De amendementen erna heb ik nog niet uitgebreid bestudeerd, maar daar zit zo te zien wat minder vuurwerk tussen. Dat uurtje in de trein komt dan mooi van pas.

Popularity: 33% [?]

Op naar de toekomst: les amants des amendements

Op 22 november is het Toekomstcongres van GroenLinks. Het belangrijkste onderdeel van dat congres is het feest de discussie over het beginselenstuk. Via bijeenkomsten met veel leden en een commissie zijn de nieuwe uitgangspunten geformuleerd, of afhankelijk van hoe je ernaar kijkt de oude uitgangspunten afgestofd, en met een likkie verf opnieuw gepresenteerd. Omdat een uitgangspunt onvermijdelijk vaag en abstract is, is elk punt van een uitgebreide toelichting voorzien.

Nu is het alleen zo dat het congres zich alleen over de uitgangspunten mag uitspreken. Dat is, gezien de oeverloze punten-en-komma-discussies die je bij zulk soort stukken altijd krijgt, logisch. De amendementen doorlezend staan de stokpaardjes ook al te trappelen in de stallen om losgelaten te worden.

Maar het is wel vreemd, omdat de toelichting bijna net zo belangrijk is als de uitgangspunten. Waarom zou het congres daar ook niet in mogen wijzigen? Met de toelichting kan je immers ook de lading van een uitgangspunt behoorlijk veranderen. Vandaar dat ik, na enige twijfel over dit procedurele gedoe, toch heb besloten om de motie die een aantal leden wilde indienen over het kunnen amenderen van de toelichting te steunen (ook al zag ik mijn naam er niet onder staan in de congreskrant).

Nu is het, ook met moties en amendementen in de raad, altijd zo dat je het op 2 manieren kan opvatten: als betrokkenheid en de wens om als hoogste orgaan (congres danwel raad) ook zelf beslissingen te nemen, of als wantrouwen tegen “ze”. Door een besluit van een raad of congres bijna standaard in wij-zij-termen te zien, los van de inhoud, ben je als indiener al snel een gevecht over woorden in plaats van inhoud aan het voeren. Het gevolg is dan soms dat een raad of congres zichzelf buitenspel zet.

Ik vind het daarom jammer dat Christian Jongeneel “Wij willen amenderen” als wantrouwen ziet. En niet zomaar wantrouwen, maar een “permanent wantrouwen jegens het partijbestuur“. In het besef dat dat niet zo hoeft te zijn voorzag hij dit blogje al om uit te leggen dat het niet om wantrouwen hoeft te gaan. Sterker nog, wat mij betreft is speelt het partijbestuur geen enkele rol in deze discussie. Dit is iets waar we ons als (actieve) leden over willen uitspreken: hoeveel invloed willen wij op het toekomststuk? Waar willen wij bepaalde uitgangspunten aanscherpen of afzwakken door ook de toelichting onderhanden te nemen? Dat lijkt me bij uitstek iets waar wij ons als leden over dienen uit te spreken, zeker in een partij als GroenLinks die democratische besluitvorming zo hoog in het vaandel heeft staan.

Geen wantrouwen dus. Laten we die discussie op het congres vermijden.

Volgende keer in Op naar de toekomst: reacties op amendementen en vurige pleidooien.

Popularity: 22% [?]

Oh ja. De toekomst.

Project 2008

Project 2008

Met het voorbijgaan van de zomer en de komkommertijd komt het dagelijkse ritme weer op gang. Het GroenLinks Magazine valt weer op de mat, en aangezien die niet zo dik is lukt het me meestal die hetzelfde weekend nog te lezen. Ook nu.

En ineens denk je bij jezelf: “oh ja, het toekomstproject“.

Sommigen, zoals Simon, hebben er al uitgebreid over nagedacht. Ik heb zelf nog nauwelijks de stukken bekeken. Niet dat ik het niet belangrijk vind, maar de discussie is volgens mij enigszins op de achtergrond verdwenen. Eerst door het uitkomen van de stukken vlak voor de zomer, daarna door Duyvendak-gate.

Ter voorbereiding dus maar de nieuwe beginselen gedownload. Helaas is 1 van mijn angsten bewaarheid: het is een behoorlijk lang stuk. Al een paar keer heb ik het beginselprogramma van DWARS aangehaald als positief voorbeeld: kort, redelijk concreet en toch ook een visie op hoofdlijnen. De GroenLinkse beginselen zijn niet met een amendementje terug te brengen tot een overzichtelijker geheel, helaas.

Gelukkig wordt het wat korter als je alleen de hoofdpunten eruit vist. Een paar punten liggen mij nog niet zo.

5. GroenLinks staat voor een onderwijsstelsel dat verheffing als ideaal stelt. Wij willen onderwijs dat alle jongeren ongeacht hun herkomst of sociale klasse de kans geeft om van een dubbeltje een kwartje te worden.

Nu heb ik niets tegen verheffing, maar toch knaagt het hier een beetje. Natuurlijk moet verheffing (is ontplooiing niet mooier?) mogelijk worden gemaakt. Maar tegelijk gaat deze zin ook wel erg mee in de hele rat race waarbij veel kinderen door hun ouders enorm worden gepusht om maar te presteren. Verheffing staat gelijk aan gymnasium of zo dicht mogelijk daarbij. En probeer ondertussen maar eens een fatsoenlijke loodgieter of timmerman te vinden.

Wat mij betreft mag dit stukje wel wat verbouwd worden. Onderwijs moet passend zijn, de mogelijkheid geven aan iedereen om zich naar eigen wensen en kunnen te ontwikkelen. Onderwijs moet iedereen, oneacht sociale klasse of herkomst, in staat stellen hun eigen dromen na te jagen. Zoiets. Misschien moet ik er maar een amendement van maken.

De overige punten, hoewel soms wat vaag geformuleerd, komen wel redelijk op me over. Dat wil zeggen, de echte uitgangspunten. Helaas duikt er ineens in het beginselprogramma een heel hoofdstuk op met prioriteiten voor de komende 20 jaar. Aan de ene kant kan ik me voorstellen dat dat erbij staat in het kader van transparantie, aan de andere kant is het ook verwarrend. Immers, dit is een vertaling van de uitgangspunten die je normaal gesproken in je verkiezingsprogramma doet.

In grote lijnen ben ik niet teleurgesteld door de inhoud van de nieuwe beginselen, na een eerste snelle lezing. Ik houd wel mijn hart vast voor het congres in november. Ik zie de stoet mensen al voorbij komen die hun stokpaardje ook in de beginselen willen hebben. Of het tegenovergestelde, een saai congres omdat iedereen na ruim een jaar de toekomst uit het oog verloren is. De relatieve stilte op het forum voorspelt weinig goeds. Hoe mooi het ook mag zijn als de nieuwe beginselen vlot worden aangenomen, het risico bestaat dat er te weinig discussie is om een echt gedragen stuk te krijgen. Dan begint het gedoe over een paar jaar weer.

Ben benieuwd.

Popularity: 27% [?]