Tag Archive for 'verkeer'

CDA wil fijn een stukje rijden

Gepubliceerd
door
Michel
op 25 februari 2008 13:59
in Andere partijen, Gemeenteraad, Gouda, GroenLinks en Politiek
. 0 Comments

FietsenVorig jaar was een mooi moment in de raad. Met het mobiliteitsplan werd vastgelegd dat fiets en voetganger prioriteit moesten krijgen binnen de stad. Van buiten de stad het openbaar vervoer. Met het Mobiliteitsplan en het actieplan Gouda Fietst Nog Beter Door zou Gouda weer op de kaart komen te staan als fietsstad. Wie weet levert dat ook blije fietsen op.
Onbegrijpelijk is het dan dat het CDA, met nota bene een ambitieuze milieuwethouder, daar nu ineens verandering in wil brengen. Terwijl er nog nauwelijks iets is verbeterd voor de prioriteitsgroepen fietsers, voetgangers en OV-reizigers wil het CDA vooral de auto voorrang geven:

De fractie kreeg veel steun van de leden om haast te maken met het oplossen van de parkeerproblemen in de stad. De binnenstad heeft economisch te lijden van het gebrek aan parkeerruimte. Het wordt tijd om haast te maken met het parkeerdek op het Schouwburgplein. Ook moet worden nagegaan of particuliere investeerders geïnteresseerd zijn in het exploiteren van commerciële parkeergarages in Gouda.

De fractie (en de CDA-leden) gaan hier op verschillende punten de mist in. Ten eerste het misverstand dat bereikbaarheid gelijk staat aan autobereikbaarheid. Nee dus. Als de binnenstad al economisch te lijden heeft (de huurprijzen liggen hoog in de Kleiweg, een signaal dat er meer vraag dan aanbod is), dan is dat ook door de gebrekkige bereikbaarheid per fiets. Wie van boven het spoor komt moet eerst al het Plesmanplein (stoplichten) en Kleiwegplein (stoplichten) over, en vervolgens een tijdlang op zoek naar een plek om te stallen. En dan hopen dat je fiets niet door een ander wordt meegenomen. En daarbij om de auto’s heen laveren die naar de parkeergarage rijden. Wil je een bereikbare binnenstad, dan moet de prioriteit liggen bij veilige en snelle routes naar de binnenstad, en voldoende (bewaakte) stallingsruimte in de stad zelf.

De tweede fout is direct je hoop vestigen op particuliere investeerders. Dat kan namelijk maar op één voorwaarde werken, en dat is dat ze geen zeggenschap krijgen over tarieven. Immers, we moeten als gemeente kunnen sturen op wie waar kan parkeren, en tarieven helpen daar het meeste bij. Zonder een goede grip op dat soort zaken is het moeilijk om een situatie te bereiken waarbij je als gemeente in de hand hebt hoe mensen naar de stad gaan. De meest gezonde en milieuvriendelijke wagen is de benenwagen, gevolgd door fiets en (schone) bus.

RGL over de singels - een autoluwe toekomst?We zullen ons ook moeten realiseren dat de schaal van de Goudse binnenstad niet past bij veel autoverkeer. Nadat het parkeerdek bij Klein Amerika is gerealiseerd zit het gebied wel zo’n beetje aan haar tax qua hoeveelheid autoverkeer. Dan moet je aan andere oplossingen gaan denken, zoals transferia aan de rand van de stad en/of het doortrekken van de RijnGouweLijn langs de singels, om zo autoverkeer ver buiten de stad te houden. De binnenstad kan dan autoluw tot autovrij worden, en als dat niet economisch aantrekkelijk is vanuit toeristisch- en funshopperspectief, dan weet ik het ook niet meer.

Popularity: 67% [?]

[Advertentie]

Verlaat raadsverslag

Gepubliceerd
door
Michel
op 17 december 2007 20:12
in Algemeen, Gouda, Onderwijs, Persoonlijk en Politiek
. 1 Comment

Het heeft even geduurd, excuses. Gouda was even niet op de hoogte van het politieke spel, zoals ik pijnlijk merkte toen ik de digitaal ondergedoken CB te G tegen het lijf fietste vrijdag (of mag ik je naam nog noemen?).

Pierre sudokutHet was een lange, maar desondanks niet zo heel spectaculaire vergadering. Er was voldoende tijd voor sommigen om even een sudoku te maken tussendoor (foto). Het begon met een rapport van de rekenkamer over subsidieverstrekking (eigenlijk gaat het wel goed, maar toch ook weer niet). Dit kwam later in de echte raadsvergadering nog terug bij het besluit om enkele onrechtmatig tot stand gekomen subsidies (bijvoorbeeld doordat de aanvraag te laat was ingediend) alsnog te verstrekken. Het hoe, wat en hoeveel geld was in een vertrouwelijke memo uitgelegd, wat Dirk Barth nog noopte tot alweer een prachtig citaat, toen hij over die memo begon: “Voorzitter, ik hoop niet dat u aangifte doet vanwege het smijten met staatsgeheimen”. Het blijft wel lastig: mag je überhaupt het bestaan van een vertrouwelijk document erkennen?

Van onze amendementen werd er 1 (net) niet, en 1 wel aangenomen. Er waren wel weer heel wat moties en amendementen, het wordt wat levendiger in de raad vergeleken met vorig jaar. Ook leuk om te zien dat de PvdA ook wat oppositionele trekjes begint te krijgen, met een amendement dat “het college op de knieën dwong”. Gratis trouwen blijft daarmee voor iedereen in Gouda in het stadhuis mogelijk. Het werd ook niet zo handig verdedigd door het college: je moet natuurlijk niet zeggen dat het maar om een kleine groep gaat - als het er 10 per jaar zijn, dan vallen de extra kosten dus erg mee. Het werd niet unaniem aangenomen, maar wel met een enorme meerderheid.

Opvallend detail was de enorme greep die de VVD in de stadskas wilde doen. Is dat nou die financiëel degelijke partij? Zodra het om zielige parkeerders gaat maakt geld in elk geval niet meer uit. Jammer dat, ondanks dat ze af en toe wel iets groens of sociaals roepen, die partij toch nog steeds als het puntje bij paaltje komt de verkeerde dingen steunt. Bereikbaarheid is meer dan autobereikbaarheid! Het geld is bovendien nodig, want zoals wethouder Harro Jansen zo mooi zei: “we willen vooruit met parkeren”.

Aan het slot heb ik de prijzen uitgereikt aan Fred de Wit en Dirk Barth als “leukste raadsleden”. Het was bijna 11 uur, sluitingstijd dus, maar Dirk Barth nam zijn tijd voor een prachtige acceptatiespeech. Hij ging er echt voor staan, en zowaar verdween de “eeh”. Een verdiende winnaar. Ook Fred nam de prijs met verve in ontvangst, hoewel hij wel een opzichtige poging deed ook volgend jaar te winnen, door zich te profileren als “niet-collegepartij” in plaats van oppositie, op die manier een geheel eigen categorie creërend.

De slotwoorden van de burgemeester, vooral een opsomming van wat we allemaal voor nota’s hadden vastgesteld, waren wat droger van toon. Hij had wel een kadootje voor iedereen: het bronzen stadsspeldje, de nieuwe decoratie voor leukste ambtenaren (allemaal dus). “Het huisje”, zoals de griffier het de dag erop noemde. Toch jammer, om direct geconfronteerd te worden met een doosje waar “Schoonhovense traditie” op staat…

Schoonhoven???

Popularity: 62% [?]

We moeten meer aandacht geven aan de vorm en de personen, maar dat mag niet ten koste gaan van de inhoud, en leiderschap is belangrijk maar niet te…

Gepubliceerd
door
Michel
op 15 september 2007 14:14
in GroenLinks en Persoonlijk
. 0 Comments

Wat is het toch jammer dat GroenLinksers zo slecht zijn in kort en to-the-point praten. Maar zal dat veranderen? Mijn eerste tentbijeenkomst ging over de personendemocratie. Een heet hangijzer in GroenLinks, want veel leden kijken met angst en weerzin naar alles wat naar populisme riekt.

TriomftochtDe dag begon goed. De trein reed, en zette mij op tijd af op station Driebergen-Zeist. GroenLinksers zijn niet zo moeilijk te herkennen: linksig casual, allemaal ietwat verdwaasd om zich heenkijkend op zoek naar de bus. Omdat we dat op de verkeerde plek deden misten we er een van, maar daardoor raakte ik al gelijk in een DWARS-groep verzeild. Discussierend over lange danwel korte blogs, GroenLinkse danwel persoonlijke berichten, persoonlijke ontboezemingen over familie die actief is voor andere partijen, en linkse grappen over de VVD en Wilders reden we richting het landgoed. De bus was van Triomf. Dat voorspelde wat.

Bij de aanmelding kwamen we al met drie bloggalowers bij elkaar (Blogger-in-spe Jeroen, Arnoud en ik). Linda was al aangekomen in de hut. De TV werd nog even op het VVD-congres gezet (”Wie wij op 2 zetten handhaven we op 2!”), en toen was het al tijd om ons op het programma te storten.

Alle bijeenkomsten zijn natuurlijk interessant. Het hielp bij de keuze dat de discussie over privacy en terrorisme was gecanceld (bommelding?). Mijn voorkeur ging uit naar de sessie over de personendemocratie. Als aanjagers waren Dick Pels en Tofik Dibi aanwezig, beiden pleitbezorgers voor het persoonlijke in de democratie. In het begin waren de reacties nog wat afhoudend, populisme dat is meer iets voor rechtse mensen. Toch kwam langzaamaan naar voren dat het juist ook belangrijk is om de juiste persoon de inhoud te laten brengen. Kort, krachtig en duidelijk, met het goede gevoel en de goede emotie voor degenen die je probeert te overtuigen. Dat ontbreekt nog te vaak.

Zoals het hoort bij bijeenkomsten waarbij iedereen zo mag meepraten was er ook Het Lid Met Een Stokpaardje Dat Eigenlijk Losstaat Van Het Onderwerp Maar Keer Op Keer Het Woord Hierover Neemt. In dit geval niet-beantwoorde post. Bij de eerste opmerking denk je nog “hij heeft gelijk, wat vervelend”, maar na een paar keer snap je ontzettend goed waarom zijn brieven niet worden beantwoord.

De rij voor de lunch was gigantisch, wat de gelegenheid gaf wat bij te praten. Het eerste plenaire debat over Groen laat ik nog heel even zitten. Daarvoor is het te lekker om net buiten de tent te gaan zitten.

Popularity: 41% [?]

In it for the money?

Gepubliceerd
door
Michel
op 12 juni 2007 13:06
in Onderwijs en Persoonlijk
. 11 Comments

Schoolbord

Docenten zijn zielige paupers, zo lijkt het als je vandaag de Volkskrant las: “Inkomen docent blijft fors achter“. Maar schrik niet, ik ga hier niet om geld bedelen om ons onderwijzersloontje aan te vullen. Onze decadente leefstijl loopt prima, dank je.

Het pleidooi van de AOb (Algemene Onderwijsbond) slaat de plank flink mis. Of zij hebben contacten in andere docentenkamers dan ik. De meeste docenten klagen niet over dat ze zo weinig verdienen. Jongeren laten hun keuze tussen onderwijs en andere beroepen niet leiden door geld.

In de docentenkamer gaat het zelden over geld. Het gaat vooral over de werkomstandigheden - wat je moet doen en verduren voor dat geld. Dat is trouwens niet iets exclusief voor het onderwijs, de meeste mensen willen een prettige werkplek waarin je wordt gewaardeerd als werknemer. Ook dat is een economische wet, die door het AOb wordt genegeerd. Het is maar de vraag of meer geld ook betekent dat docenten dan de nadelige omstandigheden maar voor lief zullen nemen. Zo klaagde een jonge collega dat hij door zijn grote hoeveelheid lessen geen tijd had om die lessen ook op zijn manier leuk en sprankelend te geven, maar puur aan het “lesboeren” was. Zal hij voor meer geld wel al die lessen op zo’n onbevredigende manier blijven geven? Of heeft hij er meer aan als de urennorm wordt aangepast zodat er meer tijd is voor het ontwikkelen van lessen en lesmateriaal? Zo heb ik ook liever een iets kleinere baan waarin ik ruimte heb om iets extra’s te doen, dan een drukke baan waarbij lessen moeten worden afgeraffeld en geen tijd is voor vernieuwende lessen. Laat dit namelijk duidelijk zijn: ondanks alle geklaag over “Het Nieuwe Leren” en lesuitval is het zo dat een goede hedendaagse les die past binnen het echte Nieuwe Leren meer tijd kost dan een ouderwetsch degelijke les die 20 jaar geleden de norm was. Veel meer tijd.

Waarmee ik bij de keuze van studenten kom. De belangstelling voor lerarenopleidingen is gering. Mijn “lichting” aardrijkskundedocenten bestond uit 6 nieuwe eerstegraads op het IVLOS, een van de 5 eerstegraads opleidingen (naast VU, UvA, RUG en KUN) en zeker niet de kleinste. Over een paar jaar wordt de pensioengolf van de babyboomers een tsunami van gepensioneerden, en zullen vrijwel alle vakken de gevolgen hiervan merken. Er is daardoor praktisch een baangarantie, maar studenten kiezen niet voor een lerarenopleiding. Dat heeft niet te maken met geld. Je startsalaris als docent is niet verkeerd (€2251 bruto per maand, iets onder modaal). Wie het nieuws volgt over het onderwijs zal ook merken dat daar vrij weinig discussie over is. In die nieuwsitems gaat het wel over de onrust in het onderwijs: grote werkdruk, lastige ouders, moeilijk hanteerbare leerlingen, weinig vrijheid bij het inrichten van je les, verplichtingen buiten de lessen (vergaderen, feestsurveillance etc), kortom: er deugt niks van het onderwijs. Wie wil daarin werken? En als je dat wilt, hoe hou je het vol? De eerstegraads lerarenopleiding stelt niet zo heel veel voor en focust zich naar mijn mening te weinig op de praktijk, en ik hoor nog wel eens verhalen van andere opleidingen (niet het IVLOS, voor de duidelijkheid) waarbij het begeleiden van nieuwe docenten neerkomt op het tot de veters toe affakkelen van elke fout. Meesterschap is vakmanschap, dat je al doende moet leren. Het gaat dus niet meteen goed, wat in combinatie met de werkdruk mensen uit het onderwijs kan jagen. Het is moeilijk je eigen hoge verwachtingen direct waar te maken.

Ik hoop dus dat de geld-discussie een snelle dood sterft en we het gaan hebben over de kwaliteit van het onderwijs. Wat betekent de verandering van het onderwijs en de maatschappij voor het functioneren van de docent? Wat voor differentiatie gebruik je om docenten optimaal te laten functioneren? Waarom geldt voor een jonge, nieuwe docent dezelfde norm als een oude rot van 50? Hoeveel ruimte is er om nieuwe lessen te ontwikkelen binnen je uren, in plaats van als een soort halve vrijwillige baan zoals nu nog voorkomt? Hoe verbeter je het imago van het onderwijs? Dat zijn de punten waar het over zou moeten gaan.  De docenten die dagelijks voor de klas staan, mijn collega’s, ken ik als gemotiveerde en idealistische mensen. Passie voor hun vak en voor het werken met jongeren. Passie maak je niet met geld, maar moet je in de juiste omstandigheden laten bloeien tot iets moois.

Popularity: 43% [?]

Uit de raad

Gepubliceerd
door
Michel
op 12 april 2007 10:35
in Gouda, GroenLinks en Politiek
. 0 Comments

Gisteren een leuke avond in de raad. Zelf voerde ik het woord over de Stolwijkersluismotie, en volgde ik het hele debat rond het Mobiliteitsplan. We hadden nog een aantal pijnpunten, maar gelukkig kregen we een toezegging van de wethouder waardoor ons amendement van tafel kon. Hilde zal hier nog wel uitgebreid over schrijven.

Het vragenhalfuurtje werd een vragendriekwartiertje. Enig zelfreinigend vermogen kunnen we hier wel gebruiken. Het vragenhalfuurtje is leuk voor de bühne, maar we schieten er niet echt mee op. Alles wat met de REKAM te maken heeft is nu een zaak van de raad,  zonder dat we daar invloed op hebben. Er werd nog wat gevraagd over bomenkap, waar niet echt een antwoord op kwam maar goed, het is weer eens in de raad gezegd. Terwijl we binnenkort het Groenstructuurplan krijgen en daar een leuke discussie kunnen gaan voeren over bomen, groen en kappen. Er was nog iets over de groei van growshops, niet iets waar ik het mee eens was maar op zich nog de meest zinnige vraag. De fusieplannen waren ook onderwerp van een vraag, en zoals te verwachten viel is dat afwachten wat er uit de college-onderhandelingen in de provincie komt. Het college lobbyt hard voor haar standpunten, er werd nog wat over en weer geknipoogd, dus ik ben benieuwd. Volgende keer ga ik ook maar weer eens een vraag stellen.

De sfeer kelderde even bij de VVD-motie over het onderwijspark. Zij hadden vragen bij de veiligheid van de scholen. Nu doet de gemeente al ontzettend veel aan veiligheid, ook op scholen, nog los van wat scholen zélf allemaal doen. Om dan de veiligheid in de stad per motie per gebiedje aan de orde stellen is niet alleen een weinig praktische insteek, het doet ook tekort aan wat er allemaal al gebeurt. Dat het signaal wordt gegeven dat wij als raad graag willen dat er een veilig schoolklimaat heerst is prima, maar om dan nog een motie daaroverheen te gooien vond ik wat overdreven. Op zich hoefde dat nog niets vervelends te betekenen, maar toen er werd gezegd dat het “voor de krant” was (boeiuh, alsof geen enkele partij probeert de kranten te halen!), kwam er al een kleine kentering. De steun van Gouda 50+ en GBG hielp ook niet,  hun angstige typeringen van de jeugd (”steeds gewelddadiger”, “schiet- en steekpartijen”) schoten in het verkeerde keelgat van een aantal raadsleden waardoor het debat onnodig fel werd. De motie werd uiteindelijk niet aangenomen.

Het elektronisch stemmen liep zo mogelijk nog moeizamer dan vorige keer, met als gevolg dat na de behandeling van de Mobiliteitsvisie er gewoon weer met handopsteken werd gestemd. Jammer, want dat gaat veel sneller en zorgt voor veel minder verwarring. Stemkastjes houden je scherp.

Tot slot de uitreiking van de prijs voor de Kanjer van de Avond: Ben. Vanwege het elektronisch stemmen stond er een beamer aan, die op een gegeven moment (tijdens de discussie over mobiliteit) via een grote mededeling op het scherm klaagde dat het luchtfilter moest worden schoongemaakt. Er ontstond al wat onrust toen de raadsleden dat zagen (de voorzitter niet, die zit er met z’n rug naartoe), waarop Ben in alle kalmheid naar de beamer schreed, rustig voorover boog en met 1 ferme teug adem het luchtfilter dusdanig schoonblies dat de mededeling pardoes weer van het scherm verdween. De raad lag dubbel, Ben haalde zijn schouders op en liep terug, en het is weer zo’n verhaal van: daar had je bij moeten zijn.

Nog een paar memorabele quotes:

“Dat is legaal, anders zou het verboden zijn”

“U spreekt mij aan als bestuurslaag”

“Waar houdt de bevoegdheid van de buitenconciërge op?”
“Binnen!”

Popularity: 39% [?]

Rijden rijden rijden in een wagentje

Gepubliceerd
door
Michel
op 22 maart 2007 18:16
in Gouda, GroenLinks en Politiek
. 1 Comment

En als je dan niet rijden kan dan … neem ik flankerende maatregelen!

Het was een lange zit gisteravond. Een drukbezochte commissie met 2 grote onderwerpen: het Mobiliteitsvisieplan en Gouda Fiets Beter Door. Twee onderwerpen die de hele stad raken, die leven bij de inwoners. Met 9 insprekers en 10 partijen kan je al uitrekenen dat dat wel even wat tijd kost. Dat heeft bij mij in ieder geval een onbevredigend gevoel achtergelaten. De gewone inspreekmogelijkheden, een inloopavond en dat was het. Nog een geluk dat voorzitter Kraft van Ermel de discussie goed in de hand hield, maar het is geen setting waarbij burgers ook echt worden betrokken bij de besluitvorming.

De verhalen waar de insprekers mee kwamen waren divers. Toekomstige bewoners van de Jan van Riebeecklaan  waren bang voor de toename van het verkeer op de Mijssingel. Over de openstelling van de Ommeslag waren zowel voor- als tegenstanders aanwezig. De Veerstal moet zo snel mogelijk autoluw. Er waren vragen over geluidshinder en milieunormen. Genoeg (fijn)stof om over na te denken. Alleen gebeurt dat niet, want voor zo’n commissievergadering hebben de meesten hun positie al ingenomen. Alleen Cees Wouters zei “wij wachten de discussie af”. Hilde voerde het woord, ik kon naast meeluisteren, meeschrijven en meedenken af en toe achterover leunen, me verbazend over de details waarin wij raadsleden soms treden.

Het plan dat voor ons lag bevat eigenlijk 2 delen. De visie en strategische keuzes, het kader dus, en de oplossingsrichtingen - de maatregelen om het verkeer te laten doorstromen volgens die kaders. Daar is hard aan gerekend. Knipje hier, extra strookje daar, net zo lang tot er een samenhangend pakket aan maatregelen uit de modellen kwam rollen. We weten dus hoe het autoverkeer er in 2020 uit zal zien, als ook Westergouwe, de Zuidwestelijke Randweg en dergelijke er allemaal zijn.

Er zitten nog wel wat pijnpunten in het plan. Duidelijke keuzes worden er niet gemaakt. Dat betekent dat er in 2020 fors meer autoverkeer door de stad “moet”. Verhoudingsgewijs gaat er erg veel energie naar de auto, ook op plekken waar we die auto eigenlijk niet willen hebben. Want één van de kaders is: “de fiets is lokaal het snelste vervoermiddel”. Daarom moet de Ommeslag dus ook afgesloten blijven. Dan moet je met de auto omrijden, en kan je met de fiets de directe route rijden. Terecht dat de wethouder daar dus ook aan vasthoudt. Maar in de plannen staat wel een nieuwe megasluiproute: een weg van de toekomstige Mijstunnel naar het station. Een weg die vervolgens ook weer een hoop verkeer op de Singels oplevert - een route die toch al weinig kan hebben.

Het autoverkeer neemt toe. De hoeveelheid wegen in Gouda niet zo. Daar is geen ruimte voor. Dan kan je lijdzaam toezien hoe je stad steeds voller wordt, en de kinderen maar gaan leren auto’s te ontwijken (via een verkeersleerkracht), je kan ook actief de instrumenten die je hebt gebruiken. Dat hoeft niet veel meer te kosten dan extra wegen. Zorg voor goed Openbaar Vervoer (en dat is echt meer dan de RijnGouweLijn), zorg dat je met de fiets niet zoals nu veel moet omrijden en lang moet wachten voor stoplichten (of VRI’s zoals sommigen die noemen), houd niet allerlei sluiproutes in stand. Want als die auto’s kunnen rijden, dan doen ze dat, ook dwars door woonwijken en langs scholen. Als daardoor milieunormen geschonden worden hebben we een groot en duur probleem. Dat besef lijkt nog niet zo doordrongen te zijn. Een flink deel van het autoverkeer gaat om afstandjes van minder dan 5 kilometer. Fiets- en loopafstand dus. Dring dat terug en je creëert lucht voor anderen.

Als wij echt een fietsstad willen zijn, en er echt voor willen zorgen dat Gouda bereikbaar blijft, dan zullen we dus veel harder op zoek moeten gaan naar flankerende maatregelen. Zodat de stad bereikbaar blijft voor iedereen - wandelaars, fietsers én automobilisten.

Popularity: 44% [?]

Een andere Bond

Gepubliceerd
door
Michel
op 3 december 2006 18:22
in Algemeen en Persoonlijk
. 1 Comment

Voor de tweede keer in mijn leven ben ik gisteren naar een James Bond film in de bioscoop geweest. Met Astrid naar Casino Royale. De vorige keer was Tomorrow Never Dies.

Deze Bond-film is totaal anders. Een nieuwe acteur, die Bond heel anders neerzet. Geen op-en-top Britse gentleman, maar een arrogante rauwdouwer met een klein hart. Al vanaf het begin zie je dat het anders is. Bond als ander personage, het regent (voor het eerst in een Bond film!), de muziek is niet van een hippe artiest van het moment, en Bond lijkt meer te rennen dan dat hij in stoere auto’s aan het achtervolgen is.

Opvallend is dat het middenstuk, het pokerspel in het casino, op 2 kleine onderbrekingen na vooral een soort psychologische thriller is. Het duurt aardig lang voor de actie weer op gang komt. Gedurfd, en zeker niet verkeerd. Zoals altijd is er nog een staartje als je denkt dat het afgelopen was. Dit keer wel een lang staartje, zeker als je verwacht dat het intieme moment onderbroken door iemand van buitenaf het traditionele einde is.

Deze Bond film is dus anders, maar daardoor wel een van de leukste Bonds die ik tot nu toe heb gezien. En om nog even aan te geven hoe anders Casino Royale is:

Bond: Dry Martini.
Bartender: Shaken or stirred?
James Bond: Do I look like I give a damn?

Popularity: 18% [?]

Voor niks eruit gestuurd

Gepubliceerd
door
Michel
op 17 oktober 2006 10:12
in Onderwijs
. 2 Comments

‘Corrigerend optreden leraar werkt averechts’ bericht nu.nl:

Corrigerend optreden door een docent leidt in één op de drie gevallen tot verdere misdragingen door leerlingen. Dat blijkt uit een onderzoek van de sociaal psycholoog Paul Harland, waar het Nederlands Dagblad dinsdag over bericht. Harland constateert dat het corrigeren van leerlingen soms leidt tot erger wangedrag dan het gedrag waarmee het conflict begon.

Nou ligt het er ook een beetje aan wat je onder “corrigerend optreden” verstaat. Iemand aanspreken? Of echt de strafmaatregel (apart zetten, nakomen, eruit, etc)? En wat is “erger wangedrag”?
Het is een kwestie van hoe je ermee omgaat. Heel veel leerlingen zijn snel geneigd om te roepen “ja maar zij…”. Alsof iets mag als iemand anders het doet. Die smoes gaat er bij mij in ieder geval niet in, als ik zie dat iemand iets verkeerd doet en ik corrigeer dan heeft dat een reden, en daarvoor maakt het niet uit wat de anderen deden (die hou ik vervolgens wel extra in de gaten). De twee vechtende leerlingen die ik gisteren in de klas had konden dus ook allebei vertrekken, ondanks “ja maar hij begon”. Mep is mep.

Pubers zijn overigens ook kampioen in verongelijkt doen. Het is natuurlijk een schande zoals de gehele volwassen wereld samenspant om het die arme kinderen zo moeilijk mogelijk te maken. School, huiswerk, proefwerken, allerlei regels… Alsof je daar de tijd voor hebt tijdens het puberen. Dus gaan ze in verzet, om duidelijk te maken wie ze zijn en wat ze vinden. Dat hoort er nou eenmaal bij. Daardoor kan een conflict ook verergeren als ze worden gecorrigeerd. Iedereen zal nog wel uit zijn of haar pubertijd herinneren wat je allemaal dacht als je straf kreeg, en dat je dat lang niet altijd zo maar slikte. Daar hebben we nu een cijfertje voor.

Popularity: 24% [?]