Het kost even wat tijd, het lijstjes maken. Het is zoeken naar de juiste verhouding sociaal-groen-tolerant-internationaal. Dan moet je ook nog kijken vanaf wanneer iemand beschikbaar is en tot wanneer. Maar in navolging van Arnoud en Vincent wil ik wel een poging wagen.

Vooropgesteld: er zijn bijna alleen maar sterke kandidaten verkiesbaar, dus als dit het niet wordt kan het ook een goede lijst worden. Voor mezelf had ik wel een aantal criteria: afwisseling op de lijst, generalisten en specialisten, en natuurlijk sowieso mijn favoriete kandidaten erbij: Jesse Klaver, Linda Voortman, Ineke van Gent en Niels van den Berge horen in de top 15. Van sommige dingen ben ik weer minder gecharmeerd: het alleen beschikbaar zijn voor plek 2 t/m 6, zoals Jaap Dirkmaat doet, vind ik een vorm van druk zetten op het congres die bij mij een tegengestelde reactie oplevert. Ik heb liever Van Tongeren in de top 6, en Dirkmaat valt dan gezien de andere kandidaten erbuiten, en dus van mijn lijst.

Omdat de economische uitdaging het grootste wordt is het juist belangrijk om de kandidaten vanuit de ondernemerswereld als de vakbonden goed te vertegenwoordigen. Voortman, Van Gent, Braakhuis, Uijlenhoet en Van Pijpen heb ik om die reden op mijn lijst staan. De keren dat ik Jolande Sap in actie heb gezien geven mij het volste vertrouwen dat zij een nieuwe Kees Vendrik kan worden: deskundig en duidelijke taal.

Tot slot is politieke (volksvertegenwoordigende) ervaring voor mij een belangrijke factor. Los van de zittende kamerleden hebben Voortman en De Bruin die ervaring het meest. Daarmee komt deze top 15 eruit rollen:

1. Femke Halsema
2. Jolande Sap [financieel/economisch]
3. Tofik Dibi [tolerant]
4. Liesbeth van Tongeren [groen]
5. Jesse Klaver [sociaal/economisch]
6. Mariko Peters [internationaal]
7. Linda Voortman [sociaal/economisch]
8. Bruno Braakhuis [financieel/economisch]
9. Arjan el Fassed [internationaal]
10. Ineke van Gent [sociaal/economisch/ruimte]
11. Niels van den Berge [groen]
12. Arno Uijlenhoet [ondernemers/economisch]
13. Symone de Bruin [sociaal/economisch/tolerant]
14. Hayat Barrahmun [tolerant]
15. Jenneke van Pijpen [sociaal/economisch]

Afgelopen zaterdag werd de concept-kandidatenlijst van GroenLinks bekend gemaakt. Een lijst om trots op te zijn, en je vraagt je haast af of er met zoveel talent niet een wat langere lijst dan de 30 plekken die er nu zijn nodig is. Al was het maar om aan de kiezer te laten zien dat deze talenten nog maar het topje van de ijsberg zijn.

Ik ga voor mezelf nog wel een uitgebreider lijstje maken qua voorkeursfractie om te helpen bij het stemmen zondag, maar een paar kandidaten wil ik er nu uithalen, in volgorde van de advieslijst.

Voor het tweede blok staat Jesse Klaver als kandidaat. Ik heb zijn opkomst bij DWARS precies meegemaakt, en gezien hoe hij DWARS heeft hervormd naar een moderne jongerenorganisatie, zonder dat dat ten koste ging van de idealen van DWARS. In 2008 kwam hij, als eerste en heel lang enige landelijk kopstuk naar Gouda om Oosterwei van dichtbij te bekijken, de wijk die het nieuws in september dat jaar beheerste. Hij kan bevlogen speeches koppelen aan inhoudelijke kennis en de wil om iets te bereiken. Ik hoop dus dat Jesse op een hoge plek in de kamer komt.

Ook in het tweede blok, maar dan met een advies voor een lagere plek staat een andere belofte: Linda Voortman. Wat mij betreft is zij ook uitermate geschikt om direct in de Tweede Kamer plaats te nemen. Ik ken haar nu een jaar of 5, vooral van congressen en andere partijgelegenheden, en zij heeft laten zien inhoudelijk en als debater erg sterk te zijn. Dat geldt zowel binnen GroenLinks, in de Groningse gemeenteraad, op congressen en haar blog, als erbuiten in haar huidige werk als vakbondsbestuurder. Ze is idealistisch, gedreven, en heeft humor. Voor mij belangrijk in de overwegingen is dat Linda haar ervaring als lokaal politica meeneemt, ervaring van onderaf die nu nog wel mist in de top van de lijst. Op lokaal niveau staan politici echt middenin de samenleving, en als je die niet gebruikt loop je het risico teveel van je kiezers af te dwalen. Linda kan dat juist wel bij elkaar brengen. Een hele sterke kandidaat dus, die ik in de Top 10 vind thuishoren.

Over top 10 gesproken: Ineke van Gent verdient het om ook genoemd te worden. Zij staat nu geadviseerd voor een lagere plek, maar haar kennis, kunde en humor mogen in deze uitdagende tijden niet verloren gaan voor de fractie. Ik steun dus ook de Ien in de Top Tien actie. Plek 9 of 10 zou mooi zijn om haar in een hopelijk grotere fractie te behouden.

Bij de opvolgers vanaf plek 16 staat nog een jong en bevlogen iemand die een hogere plek verdient. Ik vond het al jammer dat Niels van den Berge niet in het Europees Parlement kwam, en steun zijn kandidatuur voor de Tweede Kamer dus volop. Gezien zijn achtergrond op de groene portefeuille is hij zeker een goede aanvulling op de fractie, en als het gaat om analyse, debat en het overbrengen van de GroenLinkse boodschap acht ik hem zeer hoog.

Ook lager op de lijst staan nog een paar leuke namen, die ik graag op de lijst zou zien ook al wordt dat geen verkiesbare plaats: Paul Smeulders en René Kerkwijk. Behalve goede inhoudelijke kandidaten ook exponenten van Brabantse gezelligheid, die ervoor zorgen dat GroenLinks niet alleen een degelijke, maar ook een leuke partij is om actief voor te zijn.

Het blijft toch altijd een tikje spannend: het samenstellen van de kieslijst. Voordat de kiezers zich mogen uitspreken doet de afdeling dat. Dat begint net na de zomer met het invullen van formulieren, dan een gesprek met de kandidatencommissie, die een advies opstellen. De leden hebben uiteindelijk het laatste woord.

Dat laatste woord was gisteravond. Ik werd met ruime meerderheid op plek 2 gezet, achter huidig fractievoorzitter en nu lijsttrekker Hilde Niezen. Dat was ook de plek waarvoor ik was geadviseerd, maar ik moest het nog wel tegen twee tegenkandidaten opnemen. Want daar waar we 4 jaar geleden vrij snel over konden gaan op stemmen per acclamatie, na een paar unanieme stemrondes, hadden we nu een grote hoeveelheid goede en gemotiveerde kandidaten. Op plek 3 is Mohamed Amessas gezet, met eenzelfde ruime meerderheid van de stemmen. Als opvolgers Léon van der Meij en Rob Schröder – voor Rob wel jammer na de tijd en moeite die hij het afgelopen jaar in het (burger)raadslidmaatschap heeft gestopt. Mochten we dus ineens op 10 zetels komen dan hebben we nog steeds een uitstekende fractie zitten. Om in zo’n goede groep op 2 gezet te worden geeft vertrouwen voor de komende 4 jaar.

Nu kunnen we dus echt gaan beginnen aan de campagne. Ik heb er zin in: een goede lijst, goede resultaten de afgelopen 4 jaar in het college, een duidelijk groen en sociaal profiel, wie weet waar dat toe gaat leiden op 3 maart!

Zo, hehe. Lang gewacht, en nu is er dan eindelijk echte bevestiging: ook Gouda Positief bestaat en doet mee. Dat zijn dus 12 partijen die voor een zetel gaan, ongekend veel voor een gemeente met 35 zetels. Maar is er wel markt voor “een nieuwe partij, frisse en capabele mensen met bewezen bestuurlijke kracht die met teamspirit de totale positie van Gouda kunnen versterken” en weinig echt concrete punten? Volgens mij niet. En voor een partij met Positief in de naam hebben ze wel erg veel klachten over wat er mis gaat, en benoemen ze maar weinig van de vele positieve punten in Gouda. De partij lijkt vanwege de focus op ondernemers vooral te concurreren met VVD, TOG en GBG. Gezien de bekendheid van die partijen zal het lastig worden voor GoPo om daar een zeteltje vanaf te snoepen. Geen zetels bij mij dus.

Prognose 6/12/2009

Verder is het politieke landschap niet zo veranderd. GroenLinks is behoorlijk gestegen in de peilingen, en dat betekent dat een vierde zetel nu binnen handbereik is. Een paar tienden erbij, en we hebben ‘m – of hij is al binnen, maar door de onzekerheden zien we dat nog niet. D66 is weer de grootste partij, maar ook daarbij is het too close to call met PvdA en VVD. Ze pakken er wel net een zeteltje bij daardoor. Trots op NL zakt wat weg, omdat de “traditionele” partijen iets zijn gegroeid.

De SP zou in potentie meer kunnen groeien, maar waarschijnlijk zal de kiezer het ze kwalijk nemen dat beide raadsleden de afgelopen jaren veelvuldig afwezig waren, juist bij belangrijke discussies als het nieuwe armoedebeleid. De VVD is het ook niet gelukt om het het college moeilijk te maken, juist in een periode waarin de raad zich kritischer heeft opgesteld en het dualisme vaker in de praktijk werd gebracht.

Qua coalitievorming is het nog steeds lastig: een coalitie van 4 partijen kan alleen met de grootste 4. Het is echter maar de vraag of die ook willen samenwerken. Met 5 partijen zijn er veel meer mogelijkheden, maar dat zal weer moeilijkere onderhandelingen opleveren. Wie de grootste wordt is daardoor niet eens de meest belangrijke vraag: wat de middelgrote partijen daarachter doen kan nog wel eens doorslaggevend worden om een coalitie aan een meerderheid te helpen.

Het leek zo’n rustig tussencongres te worden, tot de nu.nl-fittie van vrijdag tussen (kandidaat) voorzitter Henk Nijhof en kandidaat-bestuurslid René Danen. De kandidatuur van die laatste is omstreden.

Na/tijdens de lunch begon het inhoudelijke deel, met een debat over de economische crisis en de bezuinigingen. Vele inkoppertjes, want roepen dat het duurzaam moet en dat de JSF stom is, dat krijgt de handen wel op elkaar. Veel leuker was het dat Jesse Klaver de knuppel in het hoenderhok gooide door het minimumloon en de sociale huursector aan te kaarten. Tot een conclusie leidde het niet, maar er was even een soort van debat.

De speech van Femke bevatte de gebruikelijke GroenLinks-punten. Maar het ging uiteindelijk om 2 zaken: dat GroenLinks regeringsverantwoordelijkheid wil dragen, en dat Femke in principe nog een termijn door wil gaan. Genoeg gelegenheid om lekker te klappen dus.

Na alle rituelen die bij een congres begon het deel waarvoor we hier zijn: het kiezen van een nieuw bestuur. De kandidatencommissie kan gelijk al uitleggen hoe een omstreden kandidaat als René Danen als geschikte kandidaat naar voren geschoven kan worden. De commissie kaatst de bal weer terug door te stellen dat ze daar geen mandaat voor hadden, en hun antecedentenonderzoek al uniek was in de GroenLinkse geschiedenis van kandidatencommissies. Opvallend was ook de rol van DWARS-voorzitter Diederik ten Cate. Hij steunde Henk Nijhof zo enthousiast, dat je je haast afvraagt wat er nog over is van de functie van luis in de pels van DWARS…

Na wat gehakketak over de uitspraak van Henk Nijhof en de klacht die Danen hierover heeft ingediend bij de partijraad begonnen (een tik op de vingers van Nijhof) de kandidaatspresentaties. Bij zijn eigen presentatie trok Danen zich na een heel verhaal over Wilders en Pechtold terug. De beste oplossing, al was daarna zichtbaar dat hij ook weinig kans had gemaakt. Jaap van der Haar, Arno Bonte en Dineke Oldenhof werden vrij makkelijk gekozen. Gert Jan Kleinpaste haalde het helaas niet tegen Klaas Sloots, en vervolgens ook niet in de strijd met de wel gekozen David Rietveld en ook niet-gekozen Joeri v/d Hoff. Toine van de Ven, bijna-beste jong raadslid van Nederland, kreeg de post buitenland dankzij een no-nonsense presentatie en steun van Linda Voortman. Als vice-voorzitter werd Dineke Oldenhof gekozen. De spanning zakte wel merkbaar weg door het terugtrekken van Danen, genoeg tijd dus om het over kapsels te hebben.

Na het kiezen van het bestuur ging de halve zaal roken en met de rest hebben we de gedelegeerden naar de EGP gekozen. Ik ben erg blij dat digitale burgerrechten en OS/OSS expert Reinout van Schouwen tot de gekozenen behoort.

De Partijraad werd zonder horten of stoten hervormd, de eerste stap op weg naar afschaffing wat mij betreft. In een zaaltje op zaterdagmiddag over procedures praten is wel heel erg vorige eeuw, als het gaat om controle op de fracties en het partijbestuur zijn daar wel betere, digitale manieren voor te bedenken die ook leuk zijn voor wie geen partijtijger wil zijn.

Na het congres moest er natuurlijk nageborreld worden, waarna we met een tsunami van DWARSers een indonesisch restaurant overspoelden. Dat ging niet helemaal vanzelf, zet 25 DWARSers bij elkaar en je moet bij elk kruispunt stemmen over linksaf of rechtdoor (rechtsaf was geen optie), maar na een toeristisch rondje Hilversum kwamen we uiteindelijk op de juiste plaats. In de trein naar Utrecht kwamen we Bart Snels nog tegen, met wie we een fles wijn van NOVA opdronken met hulp van de kurkentrekker van een uitermate keurige oude man uit Hollandse Rading. Je maakt nog eens wat mee. Dankzij de nachtbus naar Gouda kon ik met Selçuk, Folko en Truuske nog een paar drankjes in Utrecht nuttigen voor ik op een ouderwets laat tijdstip in bed gleed.

Zie ook de verslagen van René Kerkwijk, Christian Jongeneel en Linda Voortman. Voor een kritische beschouwing over het optreden van Nijhof kan je bij Jasper Fastl terecht.

Een dagje later dan normaal, omdat ik mijn laptopadapter weer eens op school had laten liggen: de Goudse Politieke Barometer. Met de Zuidplasverkiezingen achter de rug kunnen we eindelijk een betere gok doen over de spreiding van de Wilders-zetels. Voor een groot deel gaan die naar de VVD, en TON heeft bewezen ook mee te kunnen profiteren. Als dit zo doorgaat zal vergaderen in de Goudse Raad niet makkelijker worden: 11 fracties met relatief kleine verschillen qua grootte, die natuurlijk allemaal overal iets over moeten zeggen…

Prognose Gouda 23/11/2009

De winst van de VVD gaat vooral ten koste van Gouda’s 50+ Partij en Gemeentebelangen. Trots op Gouda wint een zetel en komt op 1. Opvallend genoeg verliest ook het CDA een zetel en komt op 4 uit. Daarmee wordt zelfs een “middencoalitie” van PvdA, CDA, VVD en D66 krap met slechts 20 zetels. Mocht de winst van VVD en D66 lager uitvallen dan is een coalitie van 4 partijen definitief onmogelijk (los van of die partijen tot inhoudelijke overeenstemming kunnen komen). GroenLinks bewijst zich in elk geval als de meest stabiele partij door constant op 3 zetels te staan, net als CU en SP overigens.

Zo, nu het prognosemodel wel lijkt te werken ga ik over op een tweewekelijks schema, om in één keer de Politieke Barometer en Peil.nl mee te nemen. Dat levert hopelijk meer spannende verschuivingen zoals deze op. D66 zit wat in de min (“te links” volgens De Hondt). De VVD had ik vorige keer nog een flinke sloot Wilders-stemmers gegeven, maar na hun bizarre optreden rondom het Bolwerk twijfel ik eraan of ze in staat zullen zijn die kiezers aan zich te binden. GBG en 50+ profiteren hierdoor. GroenLinks, CU SGP en SP zijn zeer stabiel.

Prognose 8/11/2009

Het lichte verlies van D66 betekent dat de PvdA weer de grootste partij van Gouda is, gevolgd door D66 en het CDA. Het ligt allemaal erg dicht bij elkaar, dus eigenlijk is het too close to call. Over 2 weken weten we meer, want dan zijn de verkiezingen in de Zuidplas geweest, en dat kan een indicatie geven over de opkomstbereidheid van Wilders-stemmers en de aantrekkingskracht van TOG.

Artikel ook verschenen op DeJaap.nl.

Het zijn misschien wel de belangrijkste verkiezingen in ons land: 3 maart 2010, de gemeenteraadsverkiezingen. Belangrijk omdat ze, tenzij fusies het schema in de war schoppen, ook echt eens per 4 jaar worden gehouden, wat er ook gebeurt. Belangrijk omdat ze gaan over één van de meest fundamentele zaken die er zijn: de eigen leefomgeving. Het speeltuintje voor de kinderen, de leefbaarheid van de buurt, de lokale werkgelegenheid, de scootmobiel van oma.

Dan verwacht je dat je krant op die thema’s uitpakt. Welk beleid is goed, welk beleid niet? Hoe zit het met de uitvoering? Wat is de rol van de lokale democratie, hoe organiseer je de invloed van burgers? Hoe ga je als gemeente om met de zorg voor de zwakkeren in de samenleving, sinds een paar jaar de verantwoordelijkheid van gemeentes via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning en Wet Werk & Bijstand.

De Volkskrant kiest echter een andere route, typisch voor hoe journalisten tegenwoordig hun keuze maken. Niet de inhoud van de politieke besluitvorming, maar de sfeer eromheen is belangrijker. Samen met Pauw & Witteman gaan ze zich niet druk maken om de inhoud waar de verkiezingen over gaan. Nee, het humeur van Holland, dat is belangrijk! Je zou er ter plekke sjaggerijnig van worden.

Niet doen trouwens, want wie sjaggerijnig is, is volgens onderzoek laagopgeleid, PVV-stemmer en een minderheid: Meer dan 80% van de bevolking is gelukkig of erg gelukkig. Het vertrouwen in de politiek is een stuk minder. Niet zo vreemd, als je via de reguliere weg niet wordt geconfronteerd met waar het over gaat. Als je geen idee hebt van wat die politici uitspoken buiten de one-liners op het journaal, dan word je vanzelf wantrouwend.

Dat wantrouwen is weer heel interessant. “De ontevreden kiezer” wordt op een voetstuk geheven, bijna alsof het een absolute meerderheid betreft. Iedere onderbuik mag oplossingen spuien, dat zou de “kloof” dichten. Ondertussen wordt wetenschappelijk onderzoek terzijde gegooid als ware het “maar een mening”. In ons gelijkheidsideaal is de mening van Jan Met De Microfoon Onder Zijn Neus immers even goed als die van Henk Die Dit Jaren Heeft Onderzocht. Echte oplossingen worden zo niet gezocht, laat staan gevonden, laat staan getoetst in de media. Geen tijd, er moeten autoprogramma’s gemaakt worden. En politici, die laten het zich overkomen. Het Volk moet bediend worden, anders raakt het uit z’n humeur, dus staat men klaar met een proefballonnetje vol lachgas. Zijn we weer even vrolijk met z’n allen, want als het te moeilijk wordt zappen die domme mensen toch maar weg.

Maar we zijn dus al gelukkig, alleen niet over de politiek. Misschien omdat die braaf volgt, waardoor het publiek het idee krijgt dat politici het ook niet weten. Dan krijg je wantrouwen ja.

Het meest typerende vond ik nog het stukje “Chagrijn gezocht“. Als opmaat naar die belangrijkste verkiezingen van ons land 3 kolommen niemendalletjes bij een viskraam in Alkmaar. Waar twee toeristen staan, ten minste, dat neem ik aan want het gaat over een Marokkaanse jongen en een Surinaamse man. Niet over twee Alkmaarders. Ze zijn wel gelukkig trouwens. In Edam gaat het wel over Edammers, waar 13 mensen worden ondervraagd om maar te laten zien dat je daar óók gelukkig kan zijn. Geen verrassing dus.

Mijn oproep is dus: laat dat humeur zitten. Leg uit waar de verkiezingen in maart over gaan. Dat chagrijn, dat krijg je vanzelf als je die 2% ongelukkige mensen gaat uitvergroten. Als je doet alsof het publiek de politiek alleen maar kan snappen als je het over onbenulligheden hebt. Heb het over de inhoud, wie weet worden mensen daar vrolijker van.

Een iets andere berekeningswijze en de nieuwe peiling van Peil.nl zorgen voor kleine zetelverschuivingen deze week. Naar aanleiding van de reactie van TOG dat zo’n 20% van de Wilders-kiezers naar Verdonk’s partij switcht bij de gemeenteraadsverkiezingen. Dat levert TOG een solide zetel op. Een flink deel van “overig” zal bij de lokale partijen komen, maar waarschijnlijk minder dan vorige jaren. De VVD blijft lastig in te schatten, maar ik geef ze het voordeel van de twijfel en laat een deel van de Wilders-kiezers naar hun overlopen. Dat levert dit beeld op (resultaten van vorige week gecorrigeerd naar nieuwe berekening). De enige verschuiving ten opzichte van vorige week is een zetel die van GBG naar het CDA gaat, die het iets beter doet in de peilingen.

Prognose 1/11/2009

Interessant zijn de peilingen die inmiddels in Den Haag en Rotterdam zijn gedaan. In beide gevallen blijft de PvdA lokaal aardig overeind. In Den Haag valt de PVV tegen, in Rotterdam zou het slecht gaan met Leefbaar. In beide steden wint D66. Het CDA is een moeilijkere factor: in Rotterdam op winst, in Den Haag op verlies. De winst die de VVD in Rotterdam boekt vergeleken met het verlies in Den Haag laat wel een duidelijk Wilders-effect zien.

In beide steden staat GroenLinks ook op winst, maar omdat in Gouda minder zetels te verkrijgen zijn en de kiesdeler dus hoger ligt is de stap naar een extra zetel in Gouda nog net iets te groot. Met een lijstverbinding kan dat anders, zeker omdat bij deze prognose de restzetels vooral rechts vallen.

In de loop van deze week komt weer een Politieke Barometer, en aangezien die zwaarder meetelt kan dat voor leuke verschuivingen gaan zorgen.

Update: ik had een fout in de restzetelberekening zitten. Met terugwerkende kracht dus een iets andere analyse.

David Rietveld is er weer mee begonnen: de fingerspitzenprognose. En ook ik was wel benieuwd hoe de vlag ervoor hing in de Goudse politiek, omgerekend vanaf de landelijke koersen. De omrekening van het Europese resultaat was immers leuk, maar niet zo representatief. Met enig rekenwerk op basis van verhouding landelijke en lokale verkiezingsresultaten kwam daar het volgende resultaat uit.

Vingertoppenprognose 25/10/2009

Eigenlijk viel het me nog mee hoezeer er verschuivingen optraden. Dat komt ook omdat hier nog geen lijstverbindingen in zitten. Die worden belangrijk, want met de verdere verspreiding van kiezers worden restzetels steeds belangrijker. In elk geval belangrijk genoeg om mijn berekeningen te verstoren in eerste instantie. D66 komt uit de bus als grote winnaar en grootste partij, en de PvdA niet onverwacht als grote verliezer. De VVD, die het landelijk slecht doet in de peilingen, combineert dat de laatste jaren met een structureel slechter resultaat in Gouda vergeleken met landelijk (zowel in 2006 als bij de Europese verkiezingen bijna 3% lager) en levert daardoor nog een zetel in. Eigenlijk twee, maar de restzetel kan ze haast niet ontgaan.

De nieuwe partijen Positief Gouda (behalve naam nog weinig over bekend) en Trots op Nederland Gouda scoren nog te laag voor een zetel. Dat kan veranderen als in de verkiezingen in de Zuidplas duidelijk wordt of een lokale Trots het beter kan doen dan de magere 0,5% die Rita Verdonk nu in de peilingen scoort. Mijn model gaat ervan uit dat de bekendere bestaande partijen GBG en 50+ meer zullen profiteren van de Wilders/overig-stemmen, maar belangrijke stemmen kunnen wel weglekken.

GroenLinks en CU hikken allebei tegen een 4e zetel aan, maar die komen er nu nog niet uit. Aangezien restzetels op een paar stemmen kunnen hangen zegt dat echter nog niets, tienden van procenten maken al uit. Gezien de groei zouden beide partijen nog wel kunnen profiteren.

Met een uitslag als deze waag ik me nog niet aan coalitievorming. Met zoveel kleine partijen wordt dat nog een moeilijk proces, waarbij geen enkele logische combinatie op een ruime meerderheid kan rekenen.

De job van fractievoorzitter lijkt heel stoer: vooral de macht is benijdenswaardig. Zo lijkt het dus. In feite is het fractievoorzitterschap een soort politieke corvee, compleet met nakomen ‘s avonds. Dat viel tegelijk met een al eerder geplande GroenLinks-bijeenkomst op Hilde’s terrein, dus mocht ik weer eens mijn vice-fractievoorzitterpet opzetten en me in het illustere gezelschap van wijze heren en dames voegen. Dat vond ik vorige keer ook al zo leuk.

De hoop dat deze Raad burgers intensiever zou betrekken bij de Voorjaarsnota, als kader voor de begroting één van de belangrijkste documenten waar we als Raad over besluiten, had ik al laten varen. Mijn inzet was nu wat lager: zullen we dan proberen een leuk debat te houden? Dat was dan ook mijn inbreng bij het agendapunt ‘behandeling Voorjaarsnota’.

Het probleem “te weinig debat” was al gesignaleerd. Hoe zou dat toch komen, in een debat waarbij je in de eerste termijn niet eens mag interrumperen? Mijn oplossing was dus simpel: sta interruptiedebatjes toe in de eerste termijn. En dan het liefst via interruptiemicrofoon(s), zodat je niet laffe losse flodders vanuit je stoel kan afvuren, maar moet opstaan en lopen. Desnoods een maximum aantal interrupties zodat je een spreker niet kan fillibusteren.

Er kwam een duidelijk njet. Geen enkele partij schaarde zich volmondig achter mijn wilde plan. Hooguit zou een keer experimenteren met een interruptiemicrofoon kunnen. Ik gooide het over een andere boeg. Het voorstel was immers dat iedereen zijn of haar betoog op papier zou uitdelen. Ik stelde voor dat het college haar reactie ook op papier van te voren zou geven. Tot mijn verbazing was burgemeester Cornelis direct positief – immers, wat voor de fracties gold moest ook voor het college gelden. Pas na een paar reacties kwam er iemand achter dat we dan zouden krijgen wat ik al als argument voor een debat in de eerste rond had ingebracht: dan konden we het deel tussen 4 en 8 net zo goed schriftelijk afdoen. Dat kunnen we nu ook, alleen voel ik me toch verplicht om er maar bij te gaan zitten, om te juichen bij de GroenLinks-bijdrage.

Een tweede punt waar de fractievoorzitters mij verbaasden was bij het onderwerp gemeenteraadsverkiezingen. Bij die verkiezingen willen de meeste fracties geen StemWijzer of Kieskompas inzetten – te duur. Voor het idee: ongeveer €900 per fractie. En dat voor iets dat eens per 4 jaar nodig is. Toppunt was wel het argument dat de standpunten toch zo genuanceerd zijn, dat zo’n stemwijzer alleen maar kunstmatige verschillen zou laten zien en dus niet kon kloppen. Uiteraard kwam dat niet van een partij die goed heeft gescoord bij de Europese verkiezingen vanwege heldere standpunten…

Frustrerend dus, maar bij deze is het in elk geval openbaar. Ik merk over een maand of 9 wel of het de kiezer interesseert hoe de lokale democratie functioneert. Wat GroenLinks betreft valt daar nog genoeg aan te doen.

Zo horen campagnes te zijn: warm en zonnig. Dat is ook goed voor de opkomst: een flinke groep mensen stond uiteindelijk om 3 uur te wachten bij het podium op de toespraken van Vincent Bijlo, Femke Halsema en Judith Sargentini.

Als campagne-activiteit had GroenLinks bedacht om in een aantal grotere stadsparken een “picknick” te organiseren. Geen bedompt zaaltje, maar lekker in de open lucht, voorzien van kleedje, drankje en springkussen Europa onder de aandacht brengen. En vooral wat GroenLinks daarmee wil natuurlijk. In die gezellige en ongedwongen sfeer hing iedereen rond vanaf een uur of 1.

Even daarna kwam ik aanwandelen. Het begon toen net een beetje te lopen, dus Carliene (de eerste promomedewerkster die ik tegenkwam) was al bezig om foto’s te maken om te twitteren. Ondertussen even gezellig gekletst en wat voorbijgangers foldertjes in de handen gedrukt. De drankjes gingen voor vooroorlogsche prijzen over de toonbank: 30 cent voor een glaasje icetea, waar kom je dat nog tegen? Tussendoor ook nog even bijgepraat met mijn kleine grote broer + vriendin, die vlakbij het park wonen.

Campagneleider Jaap de Bruijn hield tijdens het wachten op de boegbeelden de stemming erin met verwachte aankomsttijden en peuterpop (haat aan K3), maar die tijd was dusdanig dat Jesse Klaver voorstelde om even een balletje te gaan trappen. Zomerser kon het haast niet. Omringd door blije mensen, kinderen op een springkussen, fruitige cocktails een balletje trappen in de zon in een park. Maandag was even heel ver weg.

Het wachten werd beloond met de aankomst van de campagnebus. Als “opwarmer” (voor zover nodig, het zweet drupte inmiddels lustig uit alle hoeken en gaten) was Vincent Bijlo gecharterd. Hij hield een speech die niet over gebakken lucht, maar windenergie ging, en over Jan de Loodgieter.

Na deze introductie werden de politieke kanonnen in stelling gebracht. Femke Halsema haakt in op Vincent’s energieverhaal met de GroenLinks-visie op de kredietcrisis en de Green Deal. Deze crisis kunnen we niet als Nederland oplossen, daarvoor moeten we Europees samenwerken, en niet alleen dat: we moeten nu de kans grijpen om in duurzame banen te investeren.

Ook Judith Sargentini ging hier verder op in, met de banen die gecreëerd worden door geld te steken in windmolens. En dat wil niet alleen GroenLinks, maar alle Europese Groenen die je gratis bij GroenLinks krijgt. Het was inderdaad bijna een verkooppraatje, hoewel je 45 a 50 Groenen niet zo makkelijk onder je bed kan schuiven.

Na de wervende praatjes was er gelegenheid voor vragen. Daar kwamen vooral niet-Europese thema’s langs, zoals ontslagrecht en zorg: belangrijk, en Femke & Judith gingen er keurig en uitgebreid op in, maar het zijn zaken waar Europa niet direct mee te maken heeft. Daar waar in Nederland met de beschuldigende vinger naar Brussel gewezen wordt komt dat meestal door de overijverige uitvoering van regels uit Brussel, strenger dan nodig. Om nog iets Europees te horen vroeg ik maar hoe Judith Sargentini dacht te gaan werken aan de democratisering van Europa en de macht van het Europees Parlement. Vooral mijn opmerking dat ik tegen de Europese grondwet had gestemd, omdat ik die niet ver genoeg vond gaan, werkte prikkelend. Een gepassioneerd betoog over het belang van het Verdrag van Lissabon volgde, want daarmee krijgt het Europees Parlement  meer te zeggen – ook al is het pas een eerste stap.

In het informele deel hing ik vooral rond bij de DWARSers. DWARS komt naar je toe deze lente, en Femke Halsema was wat teleurgesteld dat ze niet was uitgenodigd. Mijn opmerking dat het niet voor 30-plussers bedoeld was leverde een lach en een scheldwoord op. Kan ik volgende keer als mensen vragen “spreek je Femke Halsema wel eens?” in elk geval met “ja” antwoorden, ook al moet ik dat dan laten volgen door “ze scheld me wel eens uit”. Sorry hoor Femke, je ziet er nog uit als 29!

Het eind van de bijeenkomst was toen al genaderd, en na nog een paar (kleine) hand- en spandiensten bij het opruimen geleverd te hebben gingen we met een groepje 30-minners (en dus niet met Femke ) de stad in voor een drankje, een hapje eten en om Niels van den Berge van zijn werk te houden.

Een geslaagde campagnedag, met een redelijke opkomst en vooral een heerlijk vakantiegevoel. En met het nieuws dat er kans is op een derde zetel het gevoel dat het wel degelijk uitmaakt, zo’n vermoeiende campagne.

Collega-bloggers over vandaag:

• Brechtje Paardekoper
• Vincent Bijlo
• Lot van Hooijdonk
• Bas Eickhout
• Carlien
• Simon Otjes

Waar onze digitale partijcrew de tijd vandaan haalt, ik weet het niet. Maar niet alleen hebben ze via de twitter-feed op het scherm het congres tot het hipste congres ooit gemaakt, ook stond gisteravond al een samenvatting op youtube. Complimenten! De highlights van de speeches van Judith Sargentini en Femke Halsema en reacties op programma en lijst.

Helaas kon ik er niet bij zijn gisteren, toen Judith Sargentini werd verkozen tot Europese lijsttrekker voor GroenLinks. Enigszins verrassend – alweer een Amsterdamse vrouw, maar daarom ook wel logisch. Zij was niet mijn eerste keuze, maar uiteindelijk denk ik dat ieder van de 5 kandidaten met succes lijsttrekker had kunnen worden. In één opzicht had ze bij mij zeker een streepje voor: de collegiale manier waarop ze contact zocht met ons naar aanleiding van de berichtgeving over Oosterwei en Het Plan om haar Amsterdamse ervaring met soortgelijke Plannen te delen vond ik bijzonder prettig.

De keuze voor Judith levert gelijk een spannende strijd op voor het congres op 7 maart. Wie wordt de nummer 2? Meer zetels zitten er waarschijnlijk niet in, dus wordt het zoeken naar de beste invulling.

Ik ga er eigenlijk een beetje van uit dat Tineke Strik zich zal terugtrekken als kandidaat. Zij is al senator, en er staat voldoende kwaliteit klaar. Voor een tweede plek zou ze haar zetel niet moeten opgeven.

Blijven van de kandidaat-lijsttrekkers Alexander, Bas en Niels over. Alledrie geschikt voor een tweede plaats. Zo geschikt dat ik de rest van de kandidaten, uit blok 2, maar even laat zitten. Die zijn me ook te onbekend.

Alexander is ervaren en echt een groene kandidaat. Dat spreekt voor hem, ook een reden waarom ik hem heb gesteund. Hij lijkt me typisch iemand die achter de schermen veel succesjes kan binnenhalen.

Niels is jong en aanstormend talent, waar GroenLinks nog veel aan zal hebben. Hij kan de jongere stem mooi binnenhalen, en zijn inhoudelijke en debatkennis in het parlement inzetten. Zo’n talent hoor je niet weg te gooien.

Bas is, als ik de Planeet zo volg, gegroeid tot een uitstekende kandidaat. Hem ken ik vooral van zijn filmpjes op youtube en van even naast hem staan op het congres, maar in die korte tijd heeft hij de indruk gewekt van een inhoudelijk sterk persoon die bovendien goed overkomt en een sterk debater is.

Ze passen alledrie prima naast Judith. Bas ken ik het minst, dus die laat ik even afvallen (ook al is hij, qua stemmenaantal, wel de grootste kanshebber in mijn ogen). Dan komt de moeilijke keuze tussen Niels en Alexander. Beiden gun ik het lidmaatschap van het Europees Parlement. Op dit moment gaat mijn voorkeur uit naar Niels: iemand die ik het gun om zijn ervaring in te zetten en tegelijk ervaring op te doen. Dat gaat wat mij betreft nog net boven het inzetten van de grote ervaring van Alexander.

Komende vrijdag sluit de poll, dus je kan nog even stemmen op wie het leukste raadslid van 2008 was. Theo Krins gaat aan kop, ik doe voor spek & bonen mee, maar alles kan nog veranderen! Op woensdag 17 december zal ik de winnaar een passende prijs uitreiken.

Note: There is a poll embedded within this post, please visit the site to participate in this post's poll.

Martine Leeuwis, nummer 3 WN Rijnland

De waterschapsverkiezingen staan voor de deur. Net een fractie minder spannend dan wat er op 4 november in de VS gebeurde, maar wel belangrijk. Of niet? Ik werd gemaild door de GroenLinkse kandidaat op de lijst van Water Natuurlijk in Rijnland, Martine Leeuwis. Ik vroeg haar een stukje te schrijven om mij en de lezers uit te leggen wie ze is, wat we nou aanmoeten met de waterschapsverkiezingen, en wat die sportvissers toch bij WN doen. Hieronder haar bijdrage, ongecensureerd.

Waterschapsverkiezingen overbodig? Waarom zouden we het niet aan
deskundigen overlaten, dan wel aan gemeenten of provincie?

Martine Leewis, Water Natuurlijk

Dit commentaar krijg ik de laatste tijd veel, al campagnevoerend voor
Water Natuurlijk Rijnland. Een mooie gelegenheid om toe te lichten waarom
ik vind dat waterschapsverkiezingen juist wel heel belangrijk zijn. En
waarom iedereen natuurlijk, na lezing, op mij moet stemmen.

Ik ben, hoewel nadrukkelijk géén ingenieur, al jarenlang bezig met
waterbeleid, en daar eigenlijk ingerold vanuit de verbazing. Verbazing
over het feit dat krachten die ons land gevormd hebben totaal niet meer
bekend zijn. We wonen met z’n allen in een delta, in ‘hol’land (vroeger
dachten we dat het land letterlijk hol was en gevuld met water), meters
onder de zeespiegel, maar niemand die dat meer lijkt te weten. Tot diep in
de 19e eeuw sliep je niet in Zuid Holland als het flink stormde, omdat dan
de dijken konden breken. Dat gebeurde dan ook met angstaanjagende
regelmaat.

Dat je daarom moest samenwerken om de dijken te onderhouden, was iets wat
mensen snapten, want iedereen z’n eigen stukje dijk leidt niet tot een
betrouwbaar geheel. De buurman zal maar eens wat minder goed zijn best
doen dan jij… En zo zijn de waterschappen de oudste Nederlandse
bestuursvorm geworden, en ook de oudste democratie die we hebben. Een stuk
vaderlandse geschiedenis waar ik, als historica en bestuurskundige, trots
op ben (hoewel ‘trots zijn op vaderlandse geschiedenis’ al snel in een
verdacht daglicht komt).

Maar dat besef dat water ons land gevormd heeft, dat er geen natuur is in
Zuid Holland die geen waternatuur is, dat je nauwelijks zinnige
beslissingen over ruimtelijke inrichting kan nemen als je geen rekening
houdt met waar je water laat, en hoe je de schoonheid van water kan
benutten, dat besef lijkt volkomen verdampt. En daar probeer ik vanuit
mijn professie al jaren wat aan te doen. Want in het waterbeleid gaan veel
te grote belangen om, en veeeel te veel belastinggeld, om de beslissingen
aan een handjevol ingewijden over te laten. Openbreken die boel, en je er
eens flink tegenaan bemoeien! Dat wil ik zelf doen, door me verkiesbaar te
stellen voor Water Natuurlijk. En dat wil ik blijven doen, door met zoveel
mogelijk mensen binnen Rijnland te praten over wat er voor hun toe doet,
in het water. En dat is mijn belangrijkste punt om binnen te halen,
mochten we verkozen worden. Waterbeleid formuleren dat er voor mensen toe
doet (ook als ze geen boer of direct belanghebbende zijn). Samen met die
mensen zelf. Zodat we ook kunnen genieten van water. Zodat natuur ook een
stem krijgt in de afweging. Zodat water ook een goede plek krijgt in de
stad. Zie verder ons verkiezingsprogramma.

En dan het punt van de sportvissers, want niet alleen zo’n beetje alle
natuur- en milieuorganisaties en Groen Links (en D66) steunen Water
Natuurlijk, maar ook Sportvisserij Nederland. Je zal mij niet met een
hengel langs de kant aantreffen, daarvoor ben ik nog teveel oud campaigner
van de Dierenbescherming. Maar in mijn werk heb ik wel gemerkt dat je, bij
gebiedsprocessen, veel plezier kan hebben van de knowhow en de
gebiedskennis van vissers. Ze hebben er belang bij om de leefgebieden van
vissen te verbeteren, en schoon water voor vissen is ook schoon water voor
andere planten en dieren. Het gedeeld belang is daarmee duidelijk!

Vanwege het gedoe heeft de rechter de briefstembiljetten met tot de persoon herleidbare code niet afgekeurd. De waterschapsverkiezingen kunnen dus doorgaan. Maar het is nog niet het einde van het verhaal:

“De voorzieningenrechter is, gelet op het voorgaande, in elk geval niet zonder meer overtuigd geraakt van de onjuistheid of ongegrondheid van de bezwaren van de stichting. Er is ten minste aanleiding voor twijfel hierover”

Webwereld | Waterschapsverkiezingen kunnen toch doorgaan.

Het zijn altijd de zwarte Amerikanen die de troep op moeten ruimen. En verder in de reacties: Hillary Clinton hervat aanvallen op Obama:

Black Man Given Nation’s Worst Job

As part of his duties, the black man will have to spend four to eight years cleaning up the messes other people left behind. The job comes with such intense scrutiny and so certain a guarantee of failure that only one other person even bothered applying for it.

Hillary Clinton Resumes Attacking Obama

“My fellow Americans, I admire Barack Obama, but in his first twenty minutes as president-elect, he has failed time and time again to deliver the change he promised,” the former Democratic presidential candidate said at a small rally in Harlem.

Ook CNN heeft Ohio gecalled. Dat samen met de voorsprong van Obama in Florida en North Carolina geeft mij het vertrouwen om rustig te slapen. Als Obama alle staten wint die Kerry heeft gewonnen (en daar lijkt het sterk op) is Ohio voldoende om 272 kiesmannen te hebben, met 270 als minimum om president te worden. Weltrusten. En dan maar hopen dat ik morgen vandaag niet wakker word met president McCain…

Klijmij callt de winnaar: Obama.

(en as I type gaat New Mexico over van de republikeinen in 2004 naar Obama, en een voorsprong in Colorado)

Ook Europese waarnemers hebben kritiek geuit. Een team van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking OVSE voelde zich belemmerd in zijn werk in Florida. De waarnemers klaagden dat ze in Fort Lauderdale maar één stemlokaal mochten bezoeken, dat ook nog eens geselecteerd was door de Amerikaanse autoriteiten.

Aldus de NOS. Alsof het geen verkiezingen in het rijkste en machtigste land ter wereld zijn, maar een of ander derdewereldland. Met daarnaast nog de “damp ballots”, lange rijen en andere problemen.