Heb ik dat weer. Het leukste debat van het jaar, over het krediet voor het Bolwerk, lag ik met griep thuis. Ik had me erg verheugd op het uitspreken van onze goedkeuring voor de lening en daarmee het doorgaan van de Bolwerkplannen. De risico’s zijn beperkt, het is verantwoord om de lening te verstrekken, en het kost ons geen geld. Nog meer had ik me verheugd op de bijdrage van de VVD.

Klik op het gelukskoekje voor het bericht. Bak er zelf een.

Maar dat het zo bizar zou worden, dat had zelfs ik niet kunnen vermoeden. En ik heb nogal wat rare gedachten over de VVD, dus kun je nagaan. Wekten ze al eerder niet echt de indruk dit dossier inhoudelijk aan te kunnen, in het debat kwamen ze ineens met een Chinese investeerder op de proppen. Na eerst maandenlang zeuren dat er niets gebeurt komt het college met een oplossing, en dan wil de VVD ineens iets heel anders zonder enig inzicht in de risico’s daarvan, zonder rekening te houden met bestaande contracten, en met als enige garantie dat het project dan pas maanden later kan starten – als het überhaupt lukt met die Chinees. Werkelijk onvoorstelbaar, en eerder een soort rare sprong om maar niet te hoeven zeggen dat dit college het gewoon goed voor elkaar heeft ondanks alle tegenslagen. Voor de VVD is het gewoon één grote ordinaire verkiezingsstunt over de rug van het Bolwerk, en dat er nu wordt begonnen met de bouw is voor de VVD dus bijzonder vervelend – want waarmee moeten ze nu campagne gaan voeren?

Meer over dit hoogtepunt van 2009 is te lezen bij Theo Krins en Marjan Arenoe en op Forum Gouda door onze Hilde Niezen.

En om af te sluiten een mooi gedicht van JJ Pieterse

Als Chinezen

Minder zouden kezen

Dan zouden er niet zoveel Chinezen wezen

Veiligheid blijft terugkomen als issue in de gemeenteraad. Dit keer voor fietsers. Hoewel veel mensen in Gouda fietsen, en Gouda qua bevolkingsdichtheid en beleid op papier ook zeer geschikt is om de fiets te gebruiken, kan het nog altijd beter. De Fietsersbond onderzocht via de Fietsbalans hoe het gesteld is met Gouda als fietsstad. Met name de veiligheid voor fietsers is dus een probleem, met name door de vele malen dat fietsers met 50km/u verkeer worden geconfronteerd. Dat het comfort ook een heikel punt is zal verder niemand verbazen. Door het spoor is het ook lastig om direct van A naar B te fietsen, maar voor auto’s is dat nog lastiger – de conclusie van de Fietsersbond dat de fiets vaak het snelste vervoermiddel in de stad is kunnen we als compliment opvatten.

Vervolgens kwam het bestemmingsplan Bloemendaal. Dat was eigenlijk een formaliteit – het bestemmingsplan was per ongeluk niet in de Staatscourant gepubliceerd en daarmee ongeldig – maar werd toch aangegrepen om weer eens een rituele dans rondom het Sociaal Penson aan de Livingstonelaan te doen. Namens wijkteam Bloemendaal deed Monique Muijselaar een licht geëmotioneerd verhaal over de leefbaarheidssituatie eromheen. Terecht stelde Rob Schröder namens onze fractie dat de veiligheidsproblemen om dat pension om een oplossing vragen (dat het na 5 jaar nog niet is gelukt om de meldingen goed te registreren is te gek voor woorden), maar in een bestemmingsplan kijken we puur naar welke functie welk stuk grond krijgt, en vinden wij dat een voorziening zoals een Sociaal Pension in onze stad thuishoort – ook voor die mensen moeten we opkomen. Qua bestemmingsplan dus geen probleem, wel qua veiligheid, en gelukkig worden we snel geïnfomeerd over hoe het kan dat we nog steeds dit soort verhalen horen.

De raadsagenda werd een stuk saaier doordat de notitie over parkeren wordt uitgesteld naar december voor besluitvorming. Hierdoor werd er vooral gehamerd, en vormden alleen de beantwoording op schriftelijke vragen en de stemming over een tweede vice-voorzitter van de raad (Roy Kraft van Ermel moet voor de tweede keer in korte tijd naar Indonesië voor belangrijk werk, dus was dit een formaliteit om te zorgen dat er dan een vice-voorzitter van de raad is).

Op de tribune spotte ik al enkele bestuursleden van Trots op Gouda. Niet verkeerd, om als je meedoet aan de verkiezingen ook eens te kijken wat er gebeurt. Jammer dat ze wel een erg makkelijke spin geven aan wat er gebeurt. Zo wordt wel erg makkelijk terzijde geschoven dat de notitie over parkeren al in juli, 3 maanden geleden dus, verscheen. Daarnaast is er een hele voorgeschiedenis van het parkeerbeleid, waarbij je merkt dat de beperkte ruimte en conflicterende belangen betekenen dat de oplossing altijd voor teleurstelling zorgt en nooit simpel is. TOG kan dan makkelijk roepen vanaf de zijlijn, maar hun oplossingen (als ze die al hebben) hadden voor minstens zoveel herrie gezorgd. Zo ook bij hun reactie bij het Sociaal Pension. Niet dankzij de oppositie, maar dankzij de raad en college komt er informatie over de registratie. Een deel van de oppositie (GBG en 50+) zijn gewoon tegen; oppositiepartijen D66 en VVD hadden een vergelijkbare inbreng als de coalitiepartijen. De klacht van TOG over het bagatelliseren van de problemen kan zowel richting college als oppositie gelden: het was de SGP-er die zei “ik kom regelmatig langs het sociaal pension en heb nergens last van”. Dat is overigens net zo goed een mening en een ervaring die meetelt, ook al past het niet in je straatje. Ook dat is luisteren.

Helaas nam TOG niet de gelegenheid om bij de borrel even na te praten en te luisteren naar wat er onder publiek en raadsleden leefde. Een gemiste kans. Vanaf de zijlijn roepen is makkelijk, maar op deze manier wordt TOG voor de Goudse kiezer een grote teleurstelling. In de Raad moet je naar alle belangen luisteren, niet alleen naar een bevestiging van je eigen mening.

Een voordeel van de verkiezingen: allerlei onderwerpen worden naar de campagne doorgeschoven, agenda’s lopen leeg, en daardoor neemt het zomerreces geologische tijdschaal-achtige proporties aan. Pas deze woensdag, 30 september, was de eerste voltallige raadsvergadering. De eerste ook die pas om 21.30 begon, zodat het einde beter aansluit op de borrel. Belangrijk, want doordat er hiervoor nog specialistische onderwerpen op de agenda stonden ná de besluitvormende raad was de borrel soms maar een treurig geheel – terwijl dat juist een moment is om in de wandelgangen roddels op te vangen en te peilen hoe de vlag erbij hangt.

Maar goed, de vergadering. Er stond een informerende sessie over parkeren op de agenda, wat voor sommige fracties een mooie gelegenheid is om de insprekers/gasten straal te negeren en een politiek verhaal af te steken. Leuk, maar het is de bedoeling om nu de aanwezigen en de wethouder te ondervragen zodat het politieke verhaal en debat volgende week kan plaatsvinden. Die gasten hadden wel interessante bijdrages. Zo blijkt dat de ondernemers best willen bijdragen voor betere parkeervoorzieningen, kwam zelfs ons GroenLinks-plan voor parkeerterreinen met fietsvoorzieningen nog langs, en werd zelfs een heffing per auto gesuggereerd om geld te genereren voor parkeervoorzieningen. Het klonk veelbelovend.

Nu iedereen er weer eens was kon ik voor de aanvang van de raadsvergadering nog een oude belofte gestand doen: ik had in de radio-uitzending bij Henk Bres beloofd om zijn ansichtkaartje te verspreiden onder de raadsleden. En we zijn het dan wel enorm met elkaar oneens – beloofd is beloofd. De meesten namen het kaartje met een glimlach in ontvangst en snapten de boodschap (een signaal over veiligheid en hoe men daar in (een deel van) de stad tegenaan kijkt), of iemand de kaart stiekem vergat of loosde kon ik niet zien. Twee mensen, beide PvdA-er, weigerden de kaart (een gaf ‘m zelfs verscheurd terug). Aan ieder de vrijheid om iets met dit signaal te doen…

De raadsvergadering duurde vooral lang. Het afscheid van Pierre Mehlkopf en de installatie van Rob Schröder in onze fractie stonden op de agenda als eerste echte punt, maar de “administratieve punten” zoals ik ze maar even noem duurden erg lang. Wij vroegen nog aandacht voor de brief van de Voedselbank met aanbevelingen over wachttijden, een punt dat ook de ChristenUnie wilde maken. Dat ging snel (er komt een reactie van de wethouder naar de Voedselbank met kopie naar de Raad), maar vervolgens kwamen de schriftelijke vragen.

Nu hadden we al 2 verhalen gehad bij het Open Podium: de Herdershondenvereniging die vond dat ze aan het lijntje werden gehouden, en de Houtmanplantsoenconcerten. Hierover zijn ook vragen gesteld, en die kwamen dus aan de orde in het blokje Artikel 38, compleet met motie die de VVD had voorbereid over de Houtmanconcerten. Nou weet ik niet hoe de VVD dat doet, zo’n motie voorbereiden, maar het wekte de indruk op een achternamiddag op een bierviltje gezet te zijn. Daar waar duidelijk was dat de organisatie van de concerten (SEG) vooral financiële problemen had waardoor concerten waren afgelast ging de motie puur in op het geluidsniveau. En laat dat nou juist géén issue zijn: er is slechts 1 keer een te hoog niveau gemeten, maar dat bleef zonder consequenties (kan gebeuren), er is niet geklaagd door omwonenden en de organisatie had ook maatregelen genomen. Waarom dan het geluidsniveau omhoog moest bleef een raadsel – waarschijnlijk had men de motie al klaar liggen voordat de antwoorden op de vragen waren gegeven. Slordig en daardoor een pijnlijke nederlaag voor de VVD.

Na dat alles werd Pierre uitgezwaaid, met een speech van de voorzitter van de Raad over Pierre’s eigenzinnigheid, recalcitrantie zelfs, zijn inhoudelijke kennis en zijn grote wapenfeit: de oplegnotities bij de stukken waarin staat waarom we iets eigenlijk behandelen. In zijn afscheidswoorden gaf Pierre toe dat het oppositie voeren hem meer in het bloed zit, en gaf ons mee ervoor te zorgen dat er iets te kiezen valt in maart. Met de belofte van Rob Schröder was onze fractie weer compleet, en konden we om 23 uur beginnen met het echt inhoudelijke deel van de vergadering.

De 30km-zone op de singels lijkt wel geregeld: wethouder Janssen was bereid om mee te werken, en daarmee kon de motie van tafel. Nog dit jaar krijgen we een verkeersbesluit over 30km/u op de Kattensingel.

Vervolgens kwam de Spoorzone aan de orde. Dat het balen is dat dat niet wordt zoals ooit voorgespiegeld is, dat zal niemand ontkennen. De vraag is vervolgens: wat doe je dan wel, en hoe zorg je dat de begroting sluitend blijft? Dan zit er niets anders op dan een aantal dingen niet te doen, en dat wat wel kan zo goed mogelijk door te zetten. Met name het verleggen van de Jamessingel ter hoogte van de Driestar is een hele dure zaak, die je dan maar met tegenzin moet laten zitten. De VVD vatte dit op als onomkeerbaar besluit, en kwam weer met zo’n woensdagmiddagmotie (later omgevormd tot amendement) die totaal ondoordacht was. Zij wilden de Jamessingel wél verleggen. Dat dit miljoenen euro’s kost die wij niet hebben maakte niet uit. Een financiëel volkomen ondoordacht voorstel, en zelfs de SP had het door: ook al zijn zij tegen de Spoorzone-ontwikkeling, zij waren voor het raadsbesluit zoals het was omdat dat nou eenmaal financiëel gezien het wijste is. De VVD en D66 dachten daar anders over, en zeker voor een partij als de VVD die altijd vooraan staat om te vragen wat een plan kost is dat onbegrijpelijk.

Nu zat er nog een rare kant aan dit besluit. D66 stemde ook vóór het amendement, en tegen het raadsbesluit. Diverse collegegezichten gingen op onweer, en een paar keer ving ik wat op over “nu zet D66 zichzelf buitenspel” (voor de college-onderhandelingen na de komende verkiezingen). En dat vind ik ook weer bezopen. Het moet een oppositiepartij vrij zijn om dit soort beslissingen te nemen, ook al ben je het daar als andere partij of als coalitie niet mee eens. De manier waarop hierop door sommigen werd gereageerd was echt heel erg oude politiek. Ongetwijfeld zal er wel weer iemand over vallen dat ik het hier neergooi, maar sommige zaken verdienen het om niet alleen in het wandelgangencircuit te blijven hangen.

Met de noodverordening voor de kaalkopjestocht van 18 september, met complimenten voor de Goudse bevolking, de politie en de burgemeester dat dit rustig was verlopen, konden we dan toch nog gewoon op woensdag aan de borrel. Een lange zit, maar het wordt steeds interessanter richting de verkiezingen.

De afgelopen weken dreigde het wel eens saai te worden in de raad. Het werk blijft, stukken moeten nog steeds gelezen worden, maar niet alles behoefde daarna een uitgebreide bespreking. Ook deze vergadering leek rustig te gaan verlopen. De Jaarstukken leveren meestal meer gespreksstof dan actie op (deels ook terecht, die actie komt als het goed is bij de Voorjaarsnota), de rest was hamerstuk. Bij de Jaarstukken vroeg Hilde Niezen weer aandacht voor de wachtlijsten. Beetje jammer dat het de wethouder jaar na jaar niet lukt om die onder controle te krijgen, maar gelukkig bleek uit de reacties van andere partijen dat er wil is om echt actie te ondernemen. Dat betekent ook dat er indien nodig een betere uitvoerder voor schuldhulpverlening gezocht kan worden.

Het vuurwerk zat in de door de VVD ingediende moties over veiligheid, als extra agendapunt. Die hadden al een flinke hap uit mijn middag genomen, want hier moest wel even over heen en weer gemaild en gebeld worden. Het college nam de moties nogal hoog op, dus werd het ook direct een fractievoorzitterstaak in plaats van de gebruikelijke woordvoerders veiligheid. Schotanus van de CU had het zelfs over “een motie van wantrouwen”. Zowel de burgemeester als formatteur en wethouder Siebe Keulen reageerden. Vooral Keulen viel op: een uitgeschreven betoog waarin hij elk stukje van de motie fileerde en tegenargumenten gaf. Voor iemand die normaal gesproken op z’n sloffen en schijnbaar uit de losse pols de Raad kan overtuigen wel bijzonder.

Wat stond er uiteindelijk in de moties? De VVD wilde, vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen en passant even een wethouder Veiligheid instellen. Alsof het allemaal niets kost. Het is geprobeerd in 98-02, en dat werkte niet. Het kwam ook niet in het verkiezingsprogramma van de VVD voor. Het lijkt dus een staaltje incidentenpolitiek: er moet “iets” gebeuren, of dat nou helpt of niet.

De tweede motie vroeg om een onderzoek. Ook niet echt effectief. We krijgen al 2 keer per jaar een rapportage over veiligheid, met alle cijfers, acties, nieuwe plannen, etc. De verdachten van de laatste voorvallen zijn bijna allemaal opgepakt. Wat valt er dan nog te onderzoeken? Of wil de VVD werkverschaffing voor werkeloze onderzoekers?

Kortom, twee moties die zo van tafel konden. Het showtje dat eromheen werd opgevoerd was wel vermakelijk, maar had ook niet gehoeven. Twee kansloze moties, even stemmen en klaar. Maar dan lijkt het net alsof je veiligheid onbelangrijk vindt, en dat wil niemand. De campagne is al volop bezig…

Wie Woont Waar?
Na de raadsvergadering stond nog een voorbereidende vergadering op de agenda, met een debat over de huisvestingsverordening. Dat is de juridische basis voor het verdelen van de schaarse woonruimte: huurwoningen en goedkope koopwoningen. Nieuw aan deze verordening is dat veel specifieke regeltjes zijn losgelaten, waardoor er meer vrijheid is om zelf een passende woning uit te zoeken. Het systeem wordt daardoor ook transparanter: er is niet een hele rits aan regels die je verhindert dat op ene leuke huurhuis te reageren.

Er waren twee thema’s: door de PvdA werd voorgesteld om een minimum aantal kamers in de verordening te zetten voor verschillende huishoudensgroottes. Als argument werd een casus in het huidige systeem gebruikt – een teken dat die regels nu in ieder geval niet werken. Hoe sympathiek ook, wij voelen weinig voor die regels. Ze beperken de vrijheid van mensen om zelf een geschikte woning te zoeken, en het levert heel veel extra onwerkbare regels op. Hoe groot is het gezin (volwassen kinderen, ongeboren kinderen, deeltijdouders), hoe groot zijn de kamers (zijn 2 kleine kamers passend, of een grote)… Dan zijn er betere manieren om mensen een passende woning te laten kiezen, ook als het om urgentie wegens sloop gaat. In de praktijk loopt dat ook goed. De CU sloot zich bij de PvdA aan, D66 schaarde zich aan onze kant. Het leverde leuke debatten op, met complimenten van (en aan) de voorzitter Jan Vermeij. We voerden als Raad de discussie, zonder om de zin vragend de wethouder aan te kijken om de Absolute Waarheid te verkondigen.

Het tweede discussiepuntje waren de jongerenwoningen. Nu is de praktijk dat je alleen een woning kan krijgen als je bijna 23 bent. Door de helft van de jongerenwoningen te verloten hebben ook jongeren van 18-22 een kans. Jongeren vinden dat ook een eerlijker systeem. De VVD twijfelde nog, ik probeerde uit te leggen dat elk systeem oneerlijk is zolang er te weinig woningen zijn, maar dit systeem de oneerlijkheid in elk geval eerlijker verdeelde.

En zo konden we om kwart over 11 afsluiten met een borrel. Een mooie gelegenheid om alvast vooruit te blikken naar volgende week, de kruispunten danwel rotondes op de Goverwellesingel. Het zomerreces nadert, de stapel stukken groeit. We moeten er nog even tegenaan. Maar als dat met zulke leuke debatten als die over huisvestingsverordening gaat, dan heb ik er wel zin in!

Als de intro al tendentieus is, wordt het daarna niet veel beter. In het AD verscheen het artikel met de nog positieve titel “Gouda redt zichzelf wel”, na de dramatische vraag uit de inleiding “Is Gouda nog te redden?”. Overdreven natuurlijk, want weliswaar komen er nare en zelfs schokkende berichten in het nieuws, de algemene lijn qua veiligheid is dat het beter wordt. We zijn ook niet bang voor een overstroming in Gouda omdat het toevallig gisteren even zo hard regende.

Maar naast het schokkende nieuws is er ook de schokkende reactie van Laura Werger, de fractievoorzitster van de VVD. Zeker gezien de inbreng van haar fractie (via Johan Dijkxhoorn) vorig jaar bij de behandeling van de veiligheidscijfers:

De fractie van de heer Dijkxhoorn heeft grote waardering voor wat er op het gebied van veiligheid gebeurt en is blij met de positieve trends. Maar kijkend naar de positie van Gouda t.o.v. van andere gemeenten en de AD misdaadmeter, is ook duidelijk dat we er nog lang niet zijn. Uit navraag bij een vijftal politieorganisaties in den lande, wat men van de AD misdaadmeter vindt, bleek hem dat men er niet zoveel mee kan, omdat de cijfers niet vergelijkbaar zijn. Wel onderschrijft en herkent men de trends. Wat gaat de burgemeester doen om Gouda veiliger te maken?

De heer De Wit [SGP, mk] merkt op dat er een nieuwe landelijke veiligheidsmeting komt, zodat er een heldere benchmark komt die duidelijk maakt waar Gouda staat.

De heer Dijkxhoorn gaat uit van de beschikbare cijfers, zolang deze benchmark er nog niet is. Een ander punt is dat veel mensen zich ergeren aan hondenpoep. Wat wordt daaraan gedaan? En komt er inderdaad een wijkagent in Plaswijck?

Duidelijk dus: de VVD is blij met hoe het gaat qua veiligheid, maakt zich zorgen over de AD misdaadmeter, maar geeft zelf al aan dat de politie er weinig mee kan. Wat de burgemeester gaat doen staat trouwens in het Integraal Veiligheidsbeleid, dat tot stand is gekomen toen de VVD nog in het college zat. Hondenpoep is een essentiëel thema voor de VVD.

En wat zegt de VVD nu?

Heeft burgemeester Cornelis wel genoeg gedaan om de onvrede onder Gouwenaars te temperen?
Werger: ,,De VVD kan zich niet aan de indruk onttrekken dat Cornelis de incidenten bagatelliseert.

Marokkaanse jongeren in Gouda worden gestigmatiseerd?
Werger: ,,Nee, helemaal niet.”

Jongeren in Gouda zijn verwend door alle welzijnswerkers. Er zijn meer dan vijftig verschillende activiteiten voor ze, maar nog steeds klagen ze dat er voor hen niks te doen is?
Werger: ,,Absoluut mee eens. Slecht gedrag wordt beloond. Er zijn van allerlei activiteiten maar ze zoeken steeds de grens van het ontoelaatbare op.”

Cornelis heeft bij zijn aantreden hard geroepen dat hij de overlast tot een einde zou brengen. Dat is hem niet gelukt?
Werger: ,,Nee niet gelukt. De incidenten lijken zich alleen maar te verharden. Cornelis is wel altijd heel duidelijk geweest in zijn uitspraken, nu wordt het tijd die om te zetten in daden.”

Korpschef Stikvoort zei in september dat het Oosterwei-vehikel zwaar is overtrokken. Achteraf gezien heeft hij gelijk gehad?
Werger: ,,Misschien toen wel overtrokken, maar nu blijkt het een hardnekkig probleem.’

Een compleet andere insteek dus. Misschien onder invloed van de dreiging op rechts van Wilders, maar het is zogenaamd ferme taal die vreemd overkomt gezien de meer genuanceerde en realistische houding van de VVD in de Raad, en die daarnaast op een aantal punten ondoordacht is. Met name de ontkenning van stigmatisering van Marokkaanse jongeren is verbijsterend, zeker voor iemand die zich beroept op goede contacten in de Marokkaanse gemeenschap. En dat de harde aanpak zoals de VVD die voorstaat niet de oplossing is heb ik al eerder betoogd.

Het is toch wat. Denk je rustig de kerst in te gaan, kopt de Goudse Post in chocoladeletters “Raad beledigd“. Gelijk moet je dan moeilijke vragen van je vrouw beantwoorden: waar ben je dan beledigd over?

Ik was dus helemaal niet beledigd. De Raad trouwens ook niet. Alleen op-twee-na-leukste-raadslid Laura Werger, zo blijkt het het artikel.

De VVD heeft namelijk een bijzonder nauwe blik op het ondernemerschap – of een vlaag van oppositievoeren te pakken. De enige liberale waarden die schijnbaar tellen zijn vrijheid en blijheid. Maar verantwoordelijkheid, sociale rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid, die tellen niet:

Ondernemers moeten ondernemen en niet leuke dingenvoor de stad bedenken. Daar zijn anderen voor.

Goudse ondernemers, vrij naar de VVD

Tsja, met zo’n instelling (die we al een beetje kenden) is het inderdaad niet vreemd dat het al bijna onmogelijk is om rond sinterklaas de intocht te georganiseerd te krijgen door de ondernemersverenigingen, en rond kerst gesmeekt moet worden om een bijdrage voor de kerstverlichting. Daar zijn ondernemers immers niet voor. Die ondernemen.  Ook al komt er geen klant meer langs omdat er niks gebeurt in Gouda – men onderneemt stug door, en wacht af tot anderen wat doen.

Maar zo werkt het natuurlijk niet. Ondernemen is óók leuke dingen doen voor de stad. Omdat dat bijdraagt aan je onderneming. Omdat de stad ook af en toe leuke dingen voor jou doet.

Al die “leuke dingen” zorgen voor meer volk in de stad, die uit de wijde omgeving komen. Omdat hier in Gouda leuke dingen gebeuren. En al die mensen komen hier hun geld uitgeven, zorgen voor werkgelegenheid. Die mensen vertellen aan familie, vrienden en kennissen hoe ontzettend gezellig Gouda is. En al die mensen komen met goed gevulde portemonnees ook genieten van Gouda. Speciaal voor onze ondernemers. Zowel voor al die ondernemers die zich hebben ingespannen om Gouda zo leuk te maken, als voor de ondernemers die niets doen, maar wel meeprofiteren. Rechtvaardig? Gelijkwaardig? Verantwoordelijk?

Maar dat zal de VVD een worst wezen. Ondernemen is niet leuk, aldus de beledigde raadsfractievoorzitter. Gelukkig zijn er genoeg niet-beledigde raadsleden over die beter dan de VVD snappen wat ondernemen is.

Tsja, wat moet je zeggen na zo’n laatste raadsvergadering? Veel hamerstukken, veel stemverklaringen (de SP is alleen voor de opening en sluiting van de vergadering, voor de rest willen ze geacht worden tegen te stemmen), en één debat.

Dat debat ging over de samenwerking op belastinggebied. De uitvoering van de belastingtaken zou naar een aparte organisatie moeten, met daarin ook o.a. Leiden en het hoogheemraadschap Rijnland. Door samen te werken kan het efficiënter, dus goedkoper. Dat betekent concreet een gezamelijke aanslag van Rijnland en Gouda voor belastingen – dus simpeler voor de burger, zeker als die kwijtschelding nodig heeft – en dus een besparing van ruim een ton. Geld dat weer in andere zaken gestoken kan worden.

Maar ineens bleek dat Leiderdorp tochniet meedoet, zo deelde PvdA-er Frank van der Knaap mee. Nieuwe informatie, die het debat een enorme wending gaf. Want wat betekent dat voor de schaalvoordelen? In de overlegschorsing waren we er met de GroenLinks-fractie er al vrij snel uit: Leiderdorp is vrij klein, de wethouder gaf al aan dat er zelfs een kleine besparing viel te verwachten door het niet meedoen van Leiderdorp, en dat de extra kosten mee zouden vallen. Voor ons geen reden het besluit te herzien. Met de kanttekening dat het beleid bij de raad blijft, de kwaliteit minimaal hetzelfde en het een financiële besparing op moet leveren zoals beloofd door wethouder Janssen konden wij instemmen.

Het CDA was duidelijk in een felle discussie verwikkeld. Ze zaten recht tegenover ons, dus het uitzicht was fascinerend. Er werd aangestuurd op uitstel van het besluit, maar dat kon niet op de steun van de overige coalitiepartners en de wethouder rekenen. Immers, daarmee geef je een onzeker signaal af naar Leiden, waar nog besloten moet worden. Daar is men nu positief, maar als Gouda twijfelt vanwege Leiden, zou Leiden kunnen twijfelen vanwege Gouda. En dan kan het hele feest niet doorgaan, met alle financiële consequenties vandien. Dan zou je een financiëel en kwalitatief voordeel kunnen mislopen, en dat is niet de bedoeling.

Duidelijk was dat in die fractie flinke verdeeldheid heerste. Onze voorspelling “ze gaan nog wel om” bleek bewaarheid te worden, hoewel bij de stemming bleek dat er sowieso een meerderheid was dankzij D66 en 50+. Eén raadslid was tijdens de stemming echter net even op het toilet. Toevallig. De enige manier om niet tegen te hoeven stemmen trouwens, want blanco stemmen mag niet. Voor, tegen of even de zaal verlaten, dat zijn de keuzes.

Na dit debat werd er nog gehamerd, gepraat, en geborreld. Tijdens de borrel mocht ik Theo Krins zijn prijs overhandigen voor Leukste Raadslid. Omdat hij het nogal eens over vrouwen heeft op zijn weblog, heb ik hem Sigmund weet wel raad met vrouwen gegeven. Ongetwijfeld komt dat nog terug op zijn weblog.

Over de borrelpraat zal ik niet teveel uit de school klappen, behalve dan het gesprekje met de SGP-fraktie over dit bericht. Niet zozeer inhoudelijk, maar check die datum waarop Fred de Wit van de SGP zou hebben gereageerd… Wat voor dag was 13 december eigenlijk?

Het was weer een mooie avond. Eindelijk reces.

In de nasleep van de Amerikaanse verkiezingen was er een raadsvergadering woensdag. Die begon al om 7 uur met de raadswerkgroep Nieuwsjaarsreceptie (“wilt u wat terugzien van uw OZB, drink dan op 9 januari met ons mee!”), en al om 19.30 een raadsdebat over het Cultuurhuis en het niet doorgaan daarvan. Dat zou dan gelijk meegenomen kunnen worden in de besluitvormende vergadering erna.

Over Oosterwei heb ik mijn bijdrage al geplaatst. Daar zal zeker nog een debat over moeten worden gevoerd, want weliswaar concludeerde Roy Kraft van Ermel als vicevoorzitter dat een meerderheid de plannen steunt, wij steunen nog helemaal niets. Ondanks het yes we can van de BM.

In het besluitvormende deel stonden o.a. het winkelgebied in de zuidelijke Spoorzone, de Janverwzollezone en het Cultuurhuis op de agenda. Bij de Spoorzone probeerden een aantal partijen (vooral Gouda 50+ en VVD) nog meer parkeerplaatsen voor elkaar te krijgen. Dat ging gelukkig niet door. Zeer opvallend was de stemverklaring van de VVD, waarin ze aangaven dat de gemeente moet zorgen voor een goede balans van winkelsoorten in het gebied. Kijk, dat is nou nog eens een mooi staaltje overheidsbemoeienis! Yes we can zal de VVD wel hebben gedacht. Eerst al een gemeentelijke kaaswinkel, en nu dit. Zal wel door Obama komen.

In de Jan Verzwollezone moesten we van de ambulancepost in het plan af. Nu zit er een tijdelijke post, en voor het geval die permanent wordt is er ruimte gereserveerd in het plan. Voor de omwonenden was dat een vervelende verrassing. Per amendement is nu aangegeven dat er een lokatieonderzoek moet komen (liefst vanuit de Ambulancedienst, die willen immers niet naar de eerder toegewezen plek aan de Zuidwestelijke Randweg), en dat de raad uiteindelijk besluit. Een mooi staaltje dualisme van de PvdA, dat wij van harte steunden. Jammer dat CDA en VVD niet instemden, vanwege een interpretatieverschil over “in principe“. Wat ons betreft moet je geen valse verwachtingen scheppen: er is een theoretische mogelijkheid dat die ambulancepost toch in het gebied komt, maar dan moet er wel heel wat water door het Hanenpraaigemaal stromen.

Bij het debat over het Cultuurhuis lukte het niet om de eisen aan een nieuwe lokatie voor Werkschuit en Muziekschool te verruimen, zodat het makkelijker zou kunnen worden om een nieuwe plek te vinden voor deze instellingen. De wethouder hield liever vast aan een verbinding met het Cultureel Kwartier, hoewel die verbinding al zodanig was uitgekleed dat het amendement in strekking eigenlijk al was overgenomen.

Het was al na elven, mensen pakten al hun spullen, toen in herinnering werd gebracht dat Mohammed Mohandis nog een motie zou indienen (mede ondertekend door de andere coalitie-fracties), over de eindejaarsuitkering die het kabinet aan de minima wil geven (via de gemeenten). Om de één of andere reden vreesde de PvdA dat die niet voor het einde van het jaar zou worden uitgekeerd door de gemeente, en werd deze motie ingediend. Zeer sympathiek, dus het was snel klaar, maar nu wil ik ook echt nooit meer horen van de PvdA dat een motie of amendement “onnodig” is, want dit was natuurlijk niet nodig.

Tijdens de borrel volgden nog vele interessante opmerkingen uit onverwachte hoeken; de wilde verhalen laat ik maar even zitten, in verband met de jongere lezers.

Veel erger dan wat borrelpraat vind ik trouwens de houding van de Socialistische Partij. Met nauwelijks meer inbreng dan het correct uitleggen van wat “in principe” betekent richting het CDA was de partij overal tegen. Zonder amendementen, moties, of in het voortraject ook maar enige moeite om andere partijen proberen mee te krijgen. Jammer dat zij zich zo onconstructief opstellen. Volgens mij willen SP-stemmers meer dan alleen tegen zijn, en ook hun idealen verwezenlijkt zien worden.

… als er wat aan leegstand wordt gedaan. Zo simpel is het. Een kraakverbod zoals voorgesteld door enkele partijen in de Tweede Kamer helpt zeker niet. Misschien dat er dan wat goedwillende kraker naar alternatieven gaan zoeken, maar de leegstand blijft en de criminele elementen in de huidige krakerswereld worden niet ineens brave huiseigenaren. Zelfs de VNG ziet het voorstel niet zo zitten.

Het willen verbieden van kraken getuigt van een kortzichtig fatsoensmoraalopportunisme. Het is een uiting van het idee dat als je iets onfatsoenlijks maar verbiedt, het onfatsoenlijke als vanzelf verdwijnt. Datzelfde idee leeft bij deze partijen over paddo’s en drugs. Verbieden = einde probleem.

In het wetsvoorstel zit en “leegstandheffing”. Ondanks dat partijen als CDA en VVD namelijk om het hardst roepen dat er minder regelgeving moet komen, hebben ze er zelf een handje van allerlei nieuwe regels te verzinnen. In hun voorstel zou de gemeente veel actiever achter leegstand aan moeten gaan, controleren, boetes uitdelen, etc. Werk dat nu al geheel wordt gedaan door de maatschappij, en met goede resultaten. Waarom vindt nou juist een partij als de VVD dat de overheid hier zo moet ingrijpen? Hoeft het een keer niet, willen ze het toch! Terwijl het resultaat klein zal zijn – leegstand wordt niet gemeld, waardoor niet wordt ingegrepen, terwijl krakers al lang een oplossing hadden kunnen afdwingen. Soms moet je gewoon hard (laten) ingrijpen. De dreiging van kraken werkt beter dan de dreiging van een gemeente die je sip aankijkt bij leegstand.

Natuurlijk zijn er problemen, en doen niet alle krakers het uit idealisme. Maar is dat een reden om kraken geheel te verbieden? Oneigenlijk gebruik van auto’s, bestek, heggescharen en andere zaken die dood en verderf kunnen zaaien heeft nooit geleid tot het verbieden ervan. Je pakt de excessen aan. Wie iemand aanrijdt, kan worden aangepakt. Wie onterecht kraakt of in een kraakpand foute dingen doet kan en moet worden aangepakt. Daarvoor volstaat de huidige wetgeving.

Maak dus geen overbodige regelgeving.

De horoscoop van Waterman van vorige week:

Je kunt een liefdesrelatie of een ontmoeting met een wildvreemde verwachten. Jij verbindt je op zielsniveau met diegene.
De kans bestaat dat je een onrustige week krijgt met hoge emotionele pieken. Deze onrust houd je wel flexibel en alert. Je kunt geluk proeven zoals maar weinigen meemaken.
Ook in jouw werksfeer zul je flink vooruit komen als je meer samenwerkt. Het persoonlijke contact wordt in jouw werk steeds belangrijker en daar ga je ook aan werken. Het is een goede week voor je carrière.

… waarmee de onzin van horoscopen maar weer is aangetoond. Het waarom komt zo.

Maandag 17 maart waren we met een delegatie van de gemeenteraad op bezoek bij Provinciale Staten, om onze input te geven over de Provinciale Structuurvisie. Met de nieuwe Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO) wordt dat een nieuw fenomeen in RO-land. In hoeverre precies moeten we nog zien: het Streekplan, tot nu toe een van de belangrijke instrumenten van de Provincie, is al vele malen herzien, waarmee het als kader niet zo heel veel voorstelt. Ik heb dus ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn zorgen over te brengen naar de statenleden dat de provincie te weinig haar gemeentegrensoverstijgende rol op zich neemt en afdwingt, hoewel ik een positieve ontwikkeling zie in het proces rondom de RijnGouweLijn, waar de provincie wél bereid was om haar taak uit te oefenen. De discussie die toen even ontstond of contouren nu wel of niet konden worden ingezet in de structuurvisie tussen Oscar Dijkhoff (GL, voor) en Erik Pool (PvdA, tegen) gaf dan weer minder hoop op strakke regie.

Dat zal nodig zijn, want vanuit de Krimpenerwaard, één van de mooiste stukken Groene Hart, werd volop aangedrongen op bouwen, bouwen en nog eens bouwen. Een zeer zorgelijke ontwikkeling. Want er werd wel geschermd met “afspraken”, waarbij de ene gemeente wat meer zou bouwen, en anderen wat minder, de gevraagde actie was alleen het verruimen van de contouren op plekken waar gebouwd moet worden in het groen – niet om de contour vervolgens op de andere plaatsen waar niet gebouwd hoeft te worden wat strakker te leggen. Als argument werd iedere keer “de leefbaarheid” genoemd. Blijkbaar zijn de kernen in de Krimpenerwaard op dit moment ware spookdorpen, waar de resterende bewoners bende-oorlogen uitvechten en zich slechts met kannibalisme in leven weten te houden.

De realiteit is totaal anders. Natuurlijk, er verdwijnen winkels en voorzieningen in die kernen. Dat is de schuld van die gemeentes zelf. Jarenlang heeft men zich gericht op forenzen, mensen met grote portemonnees voor grote woningen “in het groen”. En nu zie je dat die mensen hun boodschappen elders doen, hun vertier ergens anders vandaan halen. Wil je je leefbaarheid verbeteren dan is bouwen, al is het voor de eigen bevolking, niet de enige oplossing. Begin met je ruimte binnen de bebouwde kern creatief te benutten, en weeg daarbij af hoe de toekomst eruit gaat zien. Met toenemende mobiliteit en toenemende welvaart is de dorpssuper niet per sé levensvatbaar. Jongeren mogen dan een aantrekkelijke doelgroep zijn, de huidige generatie ouderen, met een gevulde portemonnee, is de toekomst. Hoe speel je daarop in? Die creativiteit op ruimtelijk en sociaal vlak was niet te horen bij de inspraak.

De problemen die er zijn zullen op een andere manier opgelost moeten worden. Gouda mag dan vaak, ook maandag, de wind van voren krijgen omdat de stad aan het bouwen is, maar vergeet niet dat er ontzettend veel binnenstedelijk wordt opgevangen: Spoorzone, Koningshof en Bolwerk, Ronsseveld, Goudse Poort, etc. Ruimtelijke ontwikkelingen die relatief duur zijn, maar het Groene Hart sparen. Voor dat soort ontwikkelingen zouden gemeentes beloond moeten worden: hef een boete op bebouwen van het Groene Hart, subsidiëer gemeentes die herstructureren en ruimte multifunctioneel gebruiken. De provincie heeft daarvoor de instrumenten: de structuurvisie met een kostenverhaal, verordeningen en de mogelijkheid zelf bestemmingsplannen vast te stellen.

Op deze bijeenkomst werd vanuit de Krimpenerwaard-gemeentes het Veerstalblok ook weer opgebracht. Deze aantasting van het Groene Hart is uit de huidige herziening van het streekplan dat in de inspraak ligt, maar vanuit PS is er druk om het er alsnog in te zetten. Wat mij betreft (maar dat mag je natuurlijk niet hardop zeggen) gaat Gouda het convenant uit 1995 gewoon opzeggen. Na de discussie spraken we nog even met de heer Waterman van de VVD, verklaard voorstander van het industrieterrein. Collega Anita Engbers (die prima het Goudse standpunt vertegenwoordigde die avond) lokte hem uit de tent door te vragen of hij het terrein als regionaal terrein zag – vlakbij ligt immers Gouwepark, een bedrijventerrein dat juist bedoeld is om regionale bedrijven op te vangen. Minzaam lachte de heer Waterman:

Wie zijn hersens gebruikt, die snapte wel dat het industrieterrein Veerstalblok nodig is. En dat zegt niet zomaar een statenlid, dat zegt het Langstzittende Statenlid van Nederland, tevens uitgeroepen tot Beste Statenlid door mijn collega-statenleden.

Ik probeerde het nog met “Ik ben één van de kortstzittende raadsleden, maar heb wel één van de langste achternamen”, wat bij de griffiemedewerkster tot de verzuchting leidde dat het er bij mannen altijd om gaat wie de langste heeft. Het leed was echter al geschied. Ik was op zelfingenomenheid en arrogantie keihard rechts gepasseerd. Gelukkig hadden we daardoor wat om vrolijk over door te praten op de weg terug naar Gouda.

De gemeenteraad is het hoogste bestuursorgaan van de gemeente: zij formuleert de beleidskaders, controleert hoe B&W die uitvoeren, en vertegenwoordigt het volk. Sinds 2002 maken wethouders geen deel meer uit van de gemeenteraad, en zijn de taken van het kaders stellen (Raad) en uitvoering (B&W) uit elkaar gehaald. In veel gemeentes, waaronder ook in Gouda, is de Raad daarom bezig met een nieuwe manier van vergaderen, om zo goed mogelijk die drie taken te kunnen uitvoeren. Zo hebben we in Gouda de A-onderwerpen, waarover de Raad uitgebreid met de stad van gedachten wisselt voor er kaders worden gesteld.

Tot zover de theorie. Nu de praktijk. In de hoofden van sommige raadsleden zit nog steeds het oude monistische stelsel, de tijd dat de wethouders schouder aan schouder met de raadsleden zaten en de taakverdeling onduidelijk was. Als collegepartij was het toen makkelijk: gewoon het college volgen. En als oppositie was je dus tegen. Met het dualisme en de nieuwe werkwijze kan dat niet meer: de Raad moet nu zelf gaan bepalen, met elkaar in debat gaan in plaats van de wethouder. Dat laat een gat achter waar je keihard in kan vallen.

De VVD gaat vanavond vol enthousiasme in dat gat kukelen. Ze komen met een Motie van Treurnis, die inderdaad bedroevend is. Wat was er aan de hand? Afgelopen woensdag zou er een debat plaatsvinden over de Wijkaanpak. Er lag een besluit waar niemand echt blij mee was. Vanuit de wijkteams was ook heel wat weerstand georganiseerd. Toen het college daar lucht van kreeg verzochten zij – een avond van tevoren – aan het presidium (de “regelaars” van de raad en de raadsagenda) om het stuk van de agenda af te halen om nog wat extra gesprekken met de wijkteams te voeren. Het presidium ging akkoord, en aldus werd door de voorzitter op woensdag meegedeeld. Wel kon iedereen nog iets meegeven aan de wethouder. De VVD maakte van de tijd gebruik om over de gang van zaken een motie van treurnis richting het college aan te kondigen. Ironisch genoeg meenden zij dat het niet hoort in het dualisme dat het college een stuk dat niet goed is terugtrekt.

Op het moment dat een stuk richting de Raad gaat is het van de Raad zelf, en dus onze verantwoordelijkheid. Na de mededeling van de voorzitter kan je instemmen met het van de agenda halen als raadslid, of met de vuist op tafel slaan en zeggen dat het wél besproken moet worden. Dat bepaalt de Raad namelijk. Niemand deed dat, ook de VVD niet. Zij wijzen naar het college, zonder zelf de verantwoordelijkheid te nemen, die wij in het dualisme hebben.

Opvallend ook, omdat het juist een teken van kracht is van het college. Waar vroeger een besluit er doorheen zou zijn geramd, of door de raad zou worden teruggestuurd, neemt het college nu zelf de verantwoordelijkheid die zij hebben, en wordt een besluit teruggehaald omdat er blijkbaar onvoldoende steun is in de stad en de Raad. Daar heb je lef voor nodig. Het terugtrekken van het besluit geeft aan dat dit college open staat voor kritiek, en de Raad serieus neemt. Niet alleen de raad, maar ook de wijkteams, die nu (nog…) een extra kans krijgen om in te spreken

De VVD daarentegen neemt het raadswerk niet serieus. In plaats van zich te richten op de raadsleden (“dit stuk moet op de agenda blijven staan”) of op ons presidium (“jullie hadden het verzoek van het college niet moeten honoreren”) richten zij zich alleen op het college. Zoals in de goede oude monistische tijd gebruikelijk was. Dat is laf, toont een gebrek aan verantwoordelijkheid en is een teken dat de Raad niet serieus wordt genomen. Het college kan ons niet de kaderstellende taak ontnemen, kan geen discussie tegenhouden. Dat kunnen alleen wij zelf. Als de VVD haar treurnis uit wil spreken, dan zal ze dat moeten doen over de Raad die haar eigen agenda blijkbaar niet wil bepalen, maar niet over een college dat luistert naar wat er leeft en daarop actie onderneemt. Dan laat je ook zien dat je snapt wat dualisering is, en de oude tijd dat we allemaal vragend naar de wethouder keken achter je hebt gelaten.

Het heeft even geduurd, excuses. Gouda was even niet op de hoogte van het politieke spel, zoals ik pijnlijk merkte toen ik de digitaal ondergedoken CB te G tegen het lijf fietste vrijdag (of mag ik je naam nog noemen?).

Het was een lange, maar desondanks niet zo heel spectaculaire vergadering. Er was voldoende tijd voor sommigen om even een sudoku te maken tussendoor (foto). Het begon met een rapport van de rekenkamer over subsidieverstrekking (eigenlijk gaat het wel goed, maar toch ook weer niet). Dit kwam later in de echte raadsvergadering nog terug bij het besluit om enkele onrechtmatig tot stand gekomen subsidies (bijvoorbeeld doordat de aanvraag te laat was ingediend) alsnog te verstrekken. Het hoe, wat en hoeveel geld was in een vertrouwelijke memo uitgelegd, wat Dirk Barth nog noopte tot alweer een prachtig citaat, toen hij over die memo begon: “Voorzitter, ik hoop niet dat u aangifte doet vanwege het smijten met staatsgeheimen”. Het blijft wel lastig: mag je überhaupt het bestaan van een vertrouwelijk document erkennen?

Van onze amendementen werd er 1 (net) niet, en 1 wel aangenomen. Er waren wel weer heel wat moties en amendementen, het wordt wat levendiger in de raad vergeleken met vorig jaar. Ook leuk om te zien dat de PvdA ook wat oppositionele trekjes begint te krijgen, met een amendement dat “het college op de knieën dwong”. Gratis trouwen blijft daarmee voor iedereen in Gouda in het stadhuis mogelijk. Het werd ook niet zo handig verdedigd door het college: je moet natuurlijk niet zeggen dat het maar om een kleine groep gaat – als het er 10 per jaar zijn, dan vallen de extra kosten dus erg mee. Het werd niet unaniem aangenomen, maar wel met een enorme meerderheid.

Opvallend detail was de enorme greep die de VVD in de stadskas wilde doen. Is dat nou die financiëel degelijke partij? Zodra het om zielige parkeerders gaat maakt geld in elk geval niet meer uit. Jammer dat, ondanks dat ze af en toe wel iets groens of sociaals roepen, die partij toch nog steeds als het puntje bij paaltje komt de verkeerde dingen steunt. Bereikbaarheid is meer dan autobereikbaarheid! Het geld is bovendien nodig, want zoals wethouder Harro Jansen zo mooi zei: “we willen vooruit met parkeren”.

Aan het slot heb ik de prijzen uitgereikt aan Fred de Wit en Dirk Barth als “leukste raadsleden”. Het was bijna 11 uur, sluitingstijd dus, maar Dirk Barth nam zijn tijd voor een prachtige acceptatiespeech. Hij ging er echt voor staan, en zowaar verdween de “eeh”. Een verdiende winnaar. Ook Fred nam de prijs met verve in ontvangst, hoewel hij wel een opzichtige poging deed ook volgend jaar te winnen, door zich te profileren als “niet-collegepartij” in plaats van oppositie, op die manier een geheel eigen categorie creërend.

De slotwoorden van de burgemeester, vooral een opsomming van wat we allemaal voor nota’s hadden vastgesteld, waren wat droger van toon. Hij had wel een kadootje voor iedereen: het bronzen stadsspeldje, de nieuwe decoratie voor leukste ambtenaren (allemaal dus). “Het huisje”, zoals de griffier het de dag erop noemde. Toch jammer, om direct geconfronteerd te worden met een doosje waar “Schoonhovense traditie” op staat…

Verdonk begint ‘Trots op Nederland’

Verdonk is populair: bij de Tweede Kamerverkiezingen van vorig jaar kreeg ze van alle VVD’ers veruit de meeste voorkeurstemmen. Haar beweging zal zich vooral bezighouden met maatschappelijke problemen als files, ouderenzorg, onderwijs, immigratie en integratie.

Laat ze alles doen, maar alsjeblieft: blijf van het onderwijs af. We hebben het al zwaar genoeg zonder een hijgerige “aanpak” van Rita Verdonk.

Wat is het toch jammer dat GroenLinksers zo slecht zijn in kort en to-the-point praten. Maar zal dat veranderen? Mijn eerste tentbijeenkomst ging over de personendemocratie. Een heet hangijzer in GroenLinks, want veel leden kijken met angst en weerzin naar alles wat naar populisme riekt.

De dag begon goed. De trein reed, en zette mij op tijd af op station Driebergen-Zeist. GroenLinksers zijn niet zo moeilijk te herkennen: linksig casual, allemaal ietwat verdwaasd om zich heenkijkend op zoek naar de bus. Omdat we dat op de verkeerde plek deden misten we er een van, maar daardoor raakte ik al gelijk in een DWARS-groep verzeild. Discussierend over lange danwel korte blogs, GroenLinkse danwel persoonlijke berichten, persoonlijke ontboezemingen over familie die actief is voor andere partijen, en linkse grappen over de VVD en Wilders reden we richting het landgoed. De bus was van Triomf. Dat voorspelde wat.

Bij de aanmelding kwamen we al met drie bloggalowers bij elkaar (Blogger-in-spe Jeroen, Arnoud en ik). Linda was al aangekomen in de hut. De TV werd nog even op het VVD-congres gezet (“Wie wij op 2 zetten handhaven we op 2!”), en toen was het al tijd om ons op het programma te storten.

Alle bijeenkomsten zijn natuurlijk interessant. Het hielp bij de keuze dat de discussie over privacy en terrorisme was gecanceld (bommelding?). Mijn voorkeur ging uit naar de sessie over de personendemocratie. Als aanjagers waren Dick Pels en Tofik Dibi aanwezig, beiden pleitbezorgers voor het persoonlijke in de democratie. In het begin waren de reacties nog wat afhoudend, populisme dat is meer iets voor rechtse mensen. Toch kwam langzaamaan naar voren dat het juist ook belangrijk is om de juiste persoon de inhoud te laten brengen. Kort, krachtig en duidelijk, met het goede gevoel en de goede emotie voor degenen die je probeert te overtuigen. Dat ontbreekt nog te vaak.

Zoals het hoort bij bijeenkomsten waarbij iedereen zo mag meepraten was er ook Het Lid Met Een Stokpaardje Dat Eigenlijk Losstaat Van Het Onderwerp Maar Keer Op Keer Het Woord Hierover Neemt. In dit geval niet-beantwoorde post. Bij de eerste opmerking denk je nog “hij heeft gelijk, wat vervelend”, maar na een paar keer snap je ontzettend goed waarom zijn brieven niet worden beantwoord.

De rij voor de lunch was gigantisch, wat de gelegenheid gaf wat bij te praten. Het eerste plenaire debat over Groen laat ik nog heel even zitten. Daarvoor is het te lekker om net buiten de tent te gaan zitten.

Nieuws – rijnmond.nl

De VVD, SGP en PVV vinden dat moskeeën niet via luidsprekers mogen oproepen tot gebed vanwege geluidshinder en ongewenste islamisering.

En hoe zit het dan met ongewenste kerstening?

Gisteren een leuke avond in de raad. Zelf voerde ik het woord over de Stolwijkersluismotie, en volgde ik het hele debat rond het Mobiliteitsplan. We hadden nog een aantal pijnpunten, maar gelukkig kregen we een toezegging van de wethouder waardoor ons amendement van tafel kon. Hilde zal hier nog wel uitgebreid over schrijven.

Het vragenhalfuurtje werd een vragendriekwartiertje. Enig zelfreinigend vermogen kunnen we hier wel gebruiken. Het vragenhalfuurtje is leuk voor de bühne, maar we schieten er niet echt mee op. Alles wat met de REKAM te maken heeft is nu een zaak van de raad,  zonder dat we daar invloed op hebben. Er werd nog wat gevraagd over bomenkap, waar niet echt een antwoord op kwam maar goed, het is weer eens in de raad gezegd. Terwijl we binnenkort het Groenstructuurplan krijgen en daar een leuke discussie kunnen gaan voeren over bomen, groen en kappen. Er was nog iets over de groei van growshops, niet iets waar ik het mee eens was maar op zich nog de meest zinnige vraag. De fusieplannen waren ook onderwerp van een vraag, en zoals te verwachten viel is dat afwachten wat er uit de college-onderhandelingen in de provincie komt. Het college lobbyt hard voor haar standpunten, er werd nog wat over en weer geknipoogd, dus ik ben benieuwd. Volgende keer ga ik ook maar weer eens een vraag stellen.

De sfeer kelderde even bij de VVD-motie over het onderwijspark. Zij hadden vragen bij de veiligheid van de scholen. Nu doet de gemeente al ontzettend veel aan veiligheid, ook op scholen, nog los van wat scholen zélf allemaal doen. Om dan de veiligheid in de stad per motie per gebiedje aan de orde stellen is niet alleen een weinig praktische insteek, het doet ook tekort aan wat er allemaal al gebeurt. Dat het signaal wordt gegeven dat wij als raad graag willen dat er een veilig schoolklimaat heerst is prima, maar om dan nog een motie daaroverheen te gooien vond ik wat overdreven. Op zich hoefde dat nog niets vervelends te betekenen, maar toen er werd gezegd dat het “voor de krant” was (boeiuh, alsof geen enkele partij probeert de kranten te halen!), kwam er al een kleine kentering. De steun van Gouda 50+ en GBG hielp ook niet,  hun angstige typeringen van de jeugd (“steeds gewelddadiger”, “schiet- en steekpartijen”) schoten in het verkeerde keelgat van een aantal raadsleden waardoor het debat onnodig fel werd. De motie werd uiteindelijk niet aangenomen.

Het elektronisch stemmen liep zo mogelijk nog moeizamer dan vorige keer, met als gevolg dat na de behandeling van de Mobiliteitsvisie er gewoon weer met handopsteken werd gestemd. Jammer, want dat gaat veel sneller en zorgt voor veel minder verwarring. Stemkastjes houden je scherp.

Tot slot de uitreiking van de prijs voor de Kanjer van de Avond: Ben. Vanwege het elektronisch stemmen stond er een beamer aan, die op een gegeven moment (tijdens de discussie over mobiliteit) via een grote mededeling op het scherm klaagde dat het luchtfilter moest worden schoongemaakt. Er ontstond al wat onrust toen de raadsleden dat zagen (de voorzitter niet, die zit er met z’n rug naartoe), waarop Ben in alle kalmheid naar de beamer schreed, rustig voorover boog en met 1 ferme teug adem het luchtfilter dusdanig schoonblies dat de mededeling pardoes weer van het scherm verdween. De raad lag dubbel, Ben haalde zijn schouders op en liep terug, en het is weer zo’n verhaal van: daar had je bij moeten zijn.

Nog een paar memorabele quotes:

“Dat is legaal, anders zou het verboden zijn”

“U spreekt mij aan als bestuurslaag”

“Waar houdt de bevoegdheid van de buitenconciërge op?”
“Binnen!”

Livre – Open, Vrij en Duurzaam – Kamermeerderheid is tegen uitvoering van motie-Aptroot

Een meerderheid van de Tweede Kamer heeft vanmiddag tegen de motie-Aptroot gestemd. Het VVD-Kamerlid Charlie Aptroot diende vorige week donderdag, mede namens Kees Vendrik (GroenLinks), een motie in waarin hij de ‘regering verzocht ervoor te zorgen dat zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk op 1 januari 2009, alle door de publieke en semi-publieke sector gebruikte software aan open standaarden voldoet en dus alle e-overheidsvoorzieningen (zoals elektronische formulieren) gebaseerd zijn op open standaarden’. De motie kreeg alleen steun van de VVD, GroenLinks, SP, D66, PVV en PvdD.

Nu is het maar afwachten waar de staatssecretaris mee komt. Teleurstellend is het wel. In de Tweede Kamercommissie hierover was de PvdA bij monde van Martijn van Dam nog voorstander. In plaats van een heldere doelstelling waarbij minder ruimte is voor uitstelgedrag zal er wel een vager en minder ambitieus doel komen.

Wat positief is, is de breedte van de voorstanders van de motie. Een onderwerp als dit is zo belangrijk, dat het dwars door de partijen heen loopt. Van links tot rechts is men het eens. De steun van de VVD bevestigt dat we het hier hebben over een onderwerp wat ook voor onze eigen economie belangrijk is. Dat CDA en PvdA hier niet achter durven te staan is uitermate teleurstellend.

Na een groot deel van de dag congresseren moest er ook nog gevoetbald worden. Ooit ontstaan bij de PvdA en het CDA als ideetje werd het eind vorig jaar iets voor de hele raad dankzij Mohammed Mohandis. Hij organiseerde een zaalvoetbaltoernooi voor de raad. PvdA, CDA, CU, SP en GroenLinks deden mee. Omdat CDA en CU samen 1 team vormden waren er dus 4 teams totaal. Jammer dat SGP, VVDm Gouda 50+, D66 en Gemeentebelangen ontbraken, want zoals Siebe Keulen zei aan het eind: “wij hebben hier morgen spijt van, de rest van de raad het hele jaar”. En dat klopt helemaal. Ik strompel al de hele dag halfmank rond.

Als GroenLinks barstten we van het zelfvertrouwen. We hadden vrij snel al 10 geïnteresseerden: de hele fractie deed mee, onze wethouder, en nog 6 enthousiaste steunfractieleden meldden zich aan. Er werd vergaderd over strategie en taktiek, en over hoe de psychologische strijd te winnen. Onder bezielende leiding van afdelingsvoorzitter en dus coach Nettie werd een kwartier van tevoren een gezamelijke warming-up gedaan, in tenue en synchroon. Er werd heen en weer gerend, met armen gezwaaid, knieën werden opgetrokken, en de geheime “grassprietformatie” werd uitgevoerd. De tegenstanders waren duidelijk geïmponeerd.

De eerste wedstrijd speelden we tegen CDA/CU. Het werd een spannende wedstrijd die we uiteindelijk met 1-0 verloren. De lichamelijke inspanning viel voor iedereen tegen, want zaalvoetbal is een behoorlijk intensieve en explosieve sport. Veel kleine sprintjes, veel heen-en-weer geren. Voor velen (inclusief mijzelf) voor het eerst sinds tijden dat zo hard gesport werd, leek het.

De PvdA troffen we in onze tweede partij. Wij hadden rust gehad terwijl zij tegen de SP streden, en daar hadden wij wel voordeel van. Niet alleen dat wij hun taktiek konden zien (Mohamed + Youssef = scoren), maar ook dat zij iets vermoeider waren dan wij. En met hier en daar een blauwe plek, want de SP beukte er ouderwets activistisch in. Desondanks verloren we de wedstrijd, zoals we ook het fysieke geweld van de SP niet konden weerstaan. Ook afleidingsmanoevres (“E2 – E4! Dam!”) mochten niet baten.

Uiteindelijk bleek dat onze principiële instelling (alle politici deden mee, als enige met vrouwen in het team, en de tegenpartij ook wat gunnen) ons niet hielp bij het winnen van wedstrijden. Hoewel Joke samen met Pierre wel degene was die hun penalty in de troostfinale erin schoten, nadat we het CDA in die wedstrijd op 1-1 hadden weten te houden (ondanks de enthousiaste CDA/CU cheerleaders die hun team aanmoedigden). Topscoorder werd Mohamed Amessas met 2 doelpunten.

Het was een zeer gezellige avond, en hopelijk zijn de volgende keer wat meer partijen vertegenwoordigd. In de kleedkamer werd nog nagepraat, en probeerden de wethouders van Sport en van Actieve Wijkaanpak elkaar de schuld te geven van het gebrek aan warm water. Ongetwijfeld komen hier nog schriftelijke vragen over. Ik ben weggekomen met 1 flinke blaar en een wondje op m’n arm. En spierpijn tot en met morgen.

Vandaag naar de nieuwe ledendag van DWARS. Ook al word ik wat ouder. Toen ik lid werd had ik niet zo’n behoefte om ook nog lid te worden van DWARS, zelfs al was het gratis. Maar het schijnt toch wel een gezellige club te zijn, dus ik dacht: waarom ook niet? Ik ben dus nu lid van de jongeren van GroenLinks. Dat kan je blijven tot je hoogbejaard bent, omdat ze tegen leeftijdsdiscriminatie zijn.

Voor de balans vieren we dan vanavond de 40e verjaardag van onze fractievoorzitter. We gaan haar helpen om de midlife-crisis die dan onafwendbaar schijnt op te doemen soepeltjes te doorlopen. Misschien, om haar te plagen, een citaat van Churchill (wat niet van Churchill is)?

If you’re not a liberal when you’re 25, you have no heart. If you’re not a conservative by the time you’re 35, you have no brain.

Sorry Hilde, we zullen je moeten ruilen met Laura Werger.

Zoals ik al meldde stonden er een hoop moties gepland voor woensdag. Algemene Beschouwingen, het gaat over alles en dus liepen de onderwerpen uiteen. De hoofdlijnen van de begroting werden gesteund, dus kwam het aan om op details nog wat ideologische punten te scoren.

Bij de beantwoording in eerste termijn van het college werd één ding duidelijk: alle moties werden afgeraden. Van een enkele werd de strekking overgenomen (zoals de SP motie, mede ondertekend door GroenLinks, over het rijden op aardgas van (semi-)gemeentelijke voertuigen). Verder kwam het dus op de raad aan. En die was behoorlijk verdeeld. Geen enkele motie kwam zelfs maar in de buurt van een meerderheid.

Op dat moment had ik de Open Standaarden/Open Source motie al ingetrokken. De wethouder zei dat men al erg hard werkte aan open standaarden en daarover contact had met OSOSS.nl. Die zou zelfs doorverwijzen naar Gouda. Leuk, want ik merk echt helemaal niets van enige OS/OSS gebruik (webmail: Exchange. documenten: MS Word .doc. Etc). Maar als de wethouder dat zo zegt weet je al dat er waarschijnlijk weinig steun overblijft. De PvdA zag het principe niet zo en vond dat de ICT afdeling zelf maar moest uitmaken wat ze deden. De motie heb ik dus maar aangehouden om eerst even de organisatie van binnen te gaan bekijken, en dan te bezien of hier nog een motie voor nodig is. Ik ben bang van wel, maar de motie gisteren inbrengen had waarschijnlijk niet geholpen. Wordt zeker vervolgd.

Over het groen parkeren was een misverstandje waardoor Pierre deze niet in zijn betoog had meegenomen. De verdediging ervan was dus wat lastig, want die begon met een reactie van de wethouder. Die vond het allemaal maar bureaucratisch gedoe en had weinig zin de motie uit te voeren. Ook de andere partijen waren bang dat het erg duur zou zijn om een extra letter op de vergunning te zetten, en de soms verwarrende energielabelclassificatie hielp daar ook niet bij (per categorie auto, waardoor soms vervuilende auto’s ook een A-klasse hebben). Deze motie trok ik dus ook maar terug, maar er was wel een effect: er was namelijk wel interesse om verder te kijken naar “vergroening” van belastingtarieven, en dat gaat dus begin volgend jaar terugkomen in de raad. En dat was ook een van de doelen van de motie: het onderwerp onder de aandacht brengen en bewustwording creëren. Dus ondanks dat het beter voor het milieu was geweest als de motie was aangenomen ben ik toch wel tevreden.

Uiteindelijk werd de programmabegroting zonder wijziging of motie aangenomen, 6 uur na aanvang van de vergadering. Toch waren het wel aardige Algemene Beschouwingen. Iedereen kon even z’n punt maken, en dat was leuk om te horen. Hopelijk hebben we volgende keer ook echt geld om te verdelen, zodat die ideologische punten niet bij woorden blijven. En worden er dan wat meer moties aangenomen. Dan zal de oppositie zich wel verder moeten organiseren. De VVD begon leuk met een krachtig verhaal, maar maakte het niet verder af door concreet aan te geven wat er anders moest. Eigenlijk lagen hun wensen in de lijn van het bestuursakkoord. Gouda 50+ steunt het bestuursakkoord, de SP zit weer in een hele andere ideologische hoek, en zo schiet het niet zo op. De verhalen waren ook vooral lange betogen, voor debat was er weinig ruimte.