Het was 1999.
Een heerlijke jaarwisseling, want in Sydney werd geoefend voor de millenniumwisseling. Twee keer vuurwerk dus, met een flesje Grolsch op het dak van een pont-halte, recht tegenover de Sydney Opera House. Een paar dagen later voor het eerst Elliott Smith live gezien, waarna mijn rondreis pas echt begon - Canberra, Melbourne (Australian Open), Tasmanië, Melbourne (International Comedy Festival), de oostkust tot en met Cairns, Alice Springs, Uluru, Adelaide, Perth. Anderhalve week na terugkomst Lowlands meegepakt, om de dag daarna te beginnen met studeren. Die dag kwam ik ook nog de toekomstige mevrouw Klijmij tegen. Een druk jaar, dus wat te kiezen als filmpjes? De muziek van het jaar: Britney Spears wilde nog één keer een mep krijgen, Elliott Smith live in het Annandale Hotel op 9 januari 1999, en vooruit, nog een keertje Tripod.
Popularity: 39% [?]
Het was 1998.
In dit jaar, nu precies 10 jaar geleden, begon mijn eindexamentijd. Ineens verschenen er weer boeken in zicht, tot verrassing van mijn ouders. Met een nette lijst (2 zessen, 3 zevens, 2 achten) haalde ik mijn diploma. In hetzelfde jaar speelde ik nog mee in het schooltoneel en begon ik met schoolgenoot Tom de satirische rubriek GAG in het cabaretprogramma Roept U Maar, later omgedoopt tot Cabaret Sauvignon. Na doorbikkelen in de zomer had ik genoeg geld om naar Australie te gaan, om een jaar te backpacken voor mijn studie begon. In het wereldnieuws ondertussen begon Wim Kok aan zijn tweede paarse kabinet (wat was politiek toen nog saai), en lag Bill Clinton onder vuur vanwege een sigaar. Voor de muziek de band die ik dat jaar op Lowlands ontdekte: Gomez.
I did not have sexual relations with that woman
Australische band The Living End
1998: debuut Tripod met Oasis Medley
Gomez met Whippin’ Piccadilly
Koot en Bie berichten over de hobby van Wim Kok
Popularity: 45% [?]
Het was 1997.
Het jaar dat ik in klas 6 terecht kwam, het begin van het einde dus. Het jaar begon met kou, en voorlopig de laatste Elfstedentocht. Zelf reed ik een keer voor de gein op de schaats naar school. Nog een heel gedoe, eerst naar de Karnemelksloot fietsen (dan was ik al halverwege), de rest op de schaats. Alleen even klunen bij de Graaf Florisbrug. De traditionele Romereis in klas 5 was geweldig leuk (ook al werden er 2 leerlingen naar huis gestuurd wegens wangedrag), en vlak daarna kocht ik de beste CD die in de jaren ‘90 zou verschijnen: OK Computer van Radiohead.
Popularity: 46% [?]
Het was 1996.
Het jaar waarin Miquel Indurain niet de Tour de France won - Bjarne Riis had net wat meer doping op. Maar dat wisten we toen nog niet. Voor Nederland zat het sportief gezien mee: Richard Krajicek won Wimbledon. Voorlopig nog steeds de laatste oranje Grand Slam-overwinning. En het was het jaar dat de dienstplicht werd afgeschaft (nou ja, opgeschort), een heuglijk feit waar ik 2 jaar later van mocht profiteren.
Popularity: 45% [?]
Het was 1995.
Het jaar van de tweede CD van Radiohead, het jaar van de grote omnummering - ineens waren we niet meer 01820-25631, maar verdween een 0 en kwam er een 5 bij. Het was het jaar dat we in Kroatië op vakantie gingen, terwijl de oorlog “even” verderop in Bosnië nog volop bezig was.
Maar 1995 was vooral een legendarisch voetbaljaar. Niet zozeer vanwege het Bosman-arrest, maar omdat Ajax toen alles won wat er te winnen viel. Eerst de finale van de Champion’s League, met het late doelpunt van Kluivert. Maar vooral de Wereldbeker, ergens ver weg in Japan dus op een onmogelijk tijdstip. De hele dag stond de school op z’n kop. Sommige docenten kwamen boos binnen, klagen over de TV. Anderen lagen voor de radio gekluisterd, en maanden ons direct tot stilte toen we binnenkwamen - penalties!
Popularity: 44% [?]
Het was 1994.
Johan Olav Koss won op overweldigende wijze de 1500, 5000 en 10000 meter op de Olympische Spelen. Helaas niet online terug te vinden, behalve in het Noors - en zoiets moet je gewoon met commentaar van Mart Smeets zien. Het was ook het jaar dat Arafat en Rabin de Nobelprijs voor de Vrede kregen, voor de akkoorden van een jaar eerder. Even leek het vrede.
In muziek: het jaar van britpop en Oasis vs Blur
Het internet in 1994:
Popularity: 43% [?]
Het was 1993.
Het jaar dat Beavis & Butthead hun entree maakten op TV. Zoals gebruikelijk bij een echte hit waren het ge-”huhhuh-huhhuh” een aanverwante geluiden en uitspraken al snel gemeengoed op het schoolplein. Naast de avonturen van de twee extreme pubers zaten er tussendoor stukken videoclips en ander tv-materiaal waar Beavis & Butthead vanaf de bank hun commentaar op leverden.
Popularity: 31% [?]
Het was 1992.
Een belangrijk jaar, want het jaar dat ik naar de middelbare school ging. Dat is toch een ijkpunt in je leven. Voor mij zeker, want ik zit er nog steeds, hoewel met enkele tussenpozen, al bijna 10 jaar dus. Daarom een wat uitgebreidere WDN. Om te beginnen met voetbal. Niet alleen ontstond in 1992 een penalty-complex, wij gingen in de buurt sinds het EK vaker voetballen. Tot ergernis van de flatbewoners, die nu nog meer jeugd op het pleintje achter hun flat hadden rondhangen. Zeker als we harde penalties gingen schieten
En wat zou deze tijd zijn zonder muziek? Grunge was de stijl van het moment, met bands als Nirvana en Pearl Jam. Ik hield me er nog niet zó mee bezig (het was mijn broertje die Nevermind van Nirvana kocht nota bene!), maar de kiem werd wel gelegd.
Popularity: 31% [?]
Loading ...
Laatste reacties