Weblog van een postmaterialistisch raadslid over onderwijs, politiek, os/oss en vrije tijd.
Rijp, bomen, kou, ijs, zon. Volgens mij is half Nederland er vandaag op uitgetrokken om mooie plaatjes te schieten. Dus toen ik even de stad in moest nam ik ook mijn toestel mee. Maar het mooiste blijft toch je eigen uitzicht.
Meer:
Popularity: 34% [?]
[Advertentie]
20 juli
“In winter, maybe four hours, in summer at least 5, you nutters!”. Onze chauffeur verklaarde ons voor gek met onze geplande woestijnwandeling naar Jericho. Hij had gelijk, ’s zomers is het zo 35 graden in de schaduw en daar heb je bar weinig van in de woestijn.
De bus vertrok tegen 7 uur in de ochtend om nog wat relatieve koelte mee te pakken. Bij het begin van de wandeling om 8 uur was het al over de 25 graden. Na wat heuveltjes kwamen we bij de Wadi Kilt naar Jericho. Langs de wadi loopt een kanaaltje dat water van een bron naar het lagergelegen Jericho (meer dan 200 meter onder zeeniveau) brengt. Het kanaaltje is modern, maar 2000 jaar geleden lag hier al een aquaduct om het winterpaleis van Herodes van water te voorzien. Af en toe zagen we daar nog resten van.
Lopen in de volle zon met een paar kilo baggage (3 kilo water, lunch, etc) valt niet mee. Het pad was smal en bezaaid met losliggende stenen, dus uitkijken waar je loopt. Op een gegeven moment raakten we iets van het pad af, waardoor we te hoog kwamen. Om weer naar beneden te komen duurde even, want voor je het weet lig je een stuk lager.
Halverwege hadden we een rustpauze bij het St. George klooster. Even in de koelte van het gebouw uitpuffen, opdrogen en water drinken. AlleenGerben mocht er niet in, omdat hij een korte broek aan had- de vrouwen met korte broeken mochten er wel in van de oude priester bij de poort. We kregen een snelle tour door het gebouw, waarbij we vermanend werden toegesproken als iemand met z’n rug naar het altaar stond.
Het tweede deel liep ook langs de wadi, bovenaan de afgrond. De rust die we in het eerste deel hadden werd nu wat verstoord door 2 jongens op ezels die achter ons aan reden, met hun mobiel met muziek aan. Je moet de grond in de gaten houden om niet te struikelen, maar tussendoor konden we nog wel ruimschoots van het landschap en de dieren (een soort marmotten, herten, vogels) genieten. En als geograaf kon ik het ook niet nalaten de steensoorten en versteende sedimentlagen te bewonderen.
Het zwaarste stuk kwam toen we het ravijn van de wadi uitliepen, de vlakte op waar Jericho ligt. Dat is een soort heteluchtoven, ook weer zonder veel schaduw. Hier werd veel zweet vergoten, we stonden hier ook wat meer stil zodat we de resten van het winterpaleis van Herodes konden bewonderen. Er was opluchting alom toen het busje met airco ons kwam ophalen en naar een restaurant vol toeristen bracht - maar we zijn wel de bikkels die in 5 uur naar Jericho zijn gelopen. De tocht eindigde met veel versgeperst sinaasappelsap en een tripje per Teleferique naar de Mount of Temptation. Luierend met een ijsje genoten we van het uitzicht over de oudste stad ter wereld, Jericho. Je beseft je dan ook dat er nog zoveel mogelijkheden in dit land zijn voor toerisme, en hoe beperkt men hier is door de bezetting. Zo is ook elk vrij moment toch weer een confrontatie met de werkelijkheid.
Popularity: 31% [?]
Af en toe brengt het raadslidmaatschap je op leuke plaatsen. Zo was ik maandag op bezoek in de Watertoren op de Schielands Hoge Zeedijk. Over die watertoren had ik in de raad van 31 mei vragen gesteld in het vragenhalfuurtje. Naar aanleiding daarvan werd ik gebeld door de eigenaar van de toren.
Wat is de situatie: iemand heeft de watertoren, een rijksmonument, gekocht om erin te gaan wonen. Niks mis mee zou je zeggen, maar er is een probleem: vlak ernaast ligt Uniqema, een groot chemisch bedrijf. En die heeft het liefst zo min mogelijk mensen naast zich, want die hebben dan last van de stank en andere overlast. Nou wonen er al heel veel mensen in de buurt (het bedrijf ligt ingeklemd tussen de wijk Korte Akkeren en de binnenstad), dus je zou ook kunnen zeggen dat 1 of 2 erbij niet zo uitmaken. Vorig jaar gaf de gemeenteraad de opdracht aan het college om in het bestemmingsplan te zorgen voor een vrijstelling voor de watertoren zodat er gewoond kon worden, op een manier die de milieuruimte van Uniqema niet zou beperken. Daarvan is tot nu toe nog niets bereikt. De vrijstelling in het bestemmingsplan ging niet door, en de aangevraagde woonvergunning is niet verstrekt. Desondanks zegt het college dat ze nog steeds het raadsbesluit willen uitvoeren. Daar gaan we zeker mee door, want los van deze zaak moet het college gewoon doen wat de raad zegt, punt uit.
En door dat hele verhaal kon ik dus de watertoren bekijken. Ook handig als achtergrond bij de stukken over het afwijzen van de woonvergunning. Die niet-ontvankelijkheidsverklaring is erg raar als je de situatie zelf ziet. Het gebouw zelf is erg leuk, met in het bijgebouw een oude kantine compleet met jaren ‘70-uitstraling bar. In de toren zelf zijn de ruimtes hoog en groot, met in het midden een soort dwarsmuur die de toren in tweeën deelt. De benedenverdieping is leefbaar, de bovensten zeker niet. Kleine raampjes, en ’s winters ijskoud (en niet warm te stoken door de hoogte). Helemaal bovenin zit de waterbak, die er voor een capaciteit van 360.000 liter klein uitziet. En op het dak zit het mooiste: een soort torenkoepeltje waar net met 2 a 3 personen in kan zitten en een schitterend uitzicht over de stad en de Krimpenerwaard hebt. Heel bijzonder om daar eens gezeten te hebben.
Ik heb nu in ieder geval heel wat achtergrondinformatie waardoor het voor het college moeilijker zal worden om zich met een makkelijk antwoord eraf te maken. Wordt zeker vervolgd!
(al was het maar omdat verschillende mensen mij rond mijn installatie hebben ingeprent: “de raad is de baas, het hoogste orgaan van de stad. De raad beslist uiteindelijk”. En als we ons daar niet aan houden, waarvoor zitten we er dan nog?)
Popularity: 41% [?]
Sterven doe je niet ineens,
maar af en toe ‘n beetje
en alle beetjes die je stierf,
‘t is vreemd, maar die vergeet je,
het is je dikwijls zelfs ontgaan,
je zegt ik ben wat moe,
maar op ‘n keer dan ben je aan
je laatste beetje toe.
Na een moeilijke tijd van afnemende gezondheid is in alle rust van ons heengegaan onze moeder, schoonmoeder, oma, zuster en schoonzuster
Johanna Maria de Winter
Hanny
* 18 juni 1920 †30 maart 2005
Ingrid Klijmij - Woerlee
John Klijmij
Michel en Astrid
Laurens
Paul Woerlee
Cor Witbraad
Frans de Winter
Lies de Winter - van der Steen
De crematieplechtigheid heeft op 6 april in familiekring plaatsgevonden.
Popularity: 22% [?]
Wees fair, geef Michel een ster
Elke dag kan je op Planeet GroenLinks je waardering uitspreken door sterren (maximaal 3) te geven aan je favoriete blog(s).
Wortels waren paars, tot Hollands patriotten ze oranje gingen kweken - en 100 andere dingen die we nog niet wisten.
- #Meest briljante kerst/nieuwjaarswens tot nu toe ontvangen! Met dank aan Gouda's 50+ Partij, ongetwijfeld in een spectaculaire move om Leukste Raadslid te worden.
Loading ...
Laatste reacties