Lijstjes en terugblikken op 2006 (1)

Met de Top 2000 aan voor die rare dagen tussen Kerst en Oud & Nieuw is traditioneel een tijd om terug te blikken. Bij deze dus het grote 2006 op Publiekelijk Tijdverdrijf Terugblikken.

Kort samengevat kwam 2006 neer op Politiek. Een boel verkiezingen, zelf actief in de politiek, congres, de onstuitbare opmars van Planeet GroenLinks. De politiek kost me op dit moment de meeste tijd, maar is tegelijk ook het leukste wat ik doe. Op de voet gevolgd door het voor de klas staan, een tweede rode draad. Van Coornhert naar Erasmus, van 6 naar 18 naar 8 naar 10 uur, van lokaal 13 (eigenlijk 14) naar lokaal 165 (en 202, en 203).

Al die hectiek zat er nog niet zo in begin dit jaar. Amper bekomen van het weeralarm en de wat matige sneeuwstorm (toen had je nog winters!) begon de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen. Gezien de linkse wind hoopten we op een zeteltje winst, wat niet onverdiend zou zijn na 4 jaar goed oppositievoeren. Het liep anders. In Rotterdam brandde een strijd los tussen de PvdA en de Leefbaren, Marijnissen was overal lijstduwer, en GroenLinks kwam er niet tussen. De lokale uitslag werd, zo leek het, meer dan ooit bepaald door wat er niet in Gouda gebeurde, en GroenLinks bleef stabiel op 3 zetels. Na bijna 2 maanden onderhandelen kwam uiteindelijk een college van PvdA, CDA, ChristenUnie en GroenLinks uit de bus rollen. Doordat Arnout Menkveld wethouder werd kon ik uiteindelijk op 10 mei geïnstalleerd worden als raadslid.

Ondertussen in het onderwijs – tijdelijk van 6 naar 18 uur vanwege het vertrek van een collega. Ineens was de hele onderbouw “van mij”. En dat in de toch al drukke campagnetijd. Het was even wennen, 3 volle dagen met daartussen een deel van de twee niet-school-dagen kwijt aan voorbereiden. Maar het lukte me, en daar ben ik wel trots op. En ik kende alle 250 namen. Bij het overdragen van de leenklassen vond ik het ook jammer dat ik ze niet meer had, net op het moment dat je wat hebt opgebouwd ben je ze weer kwijt. Aan het eind van het jaar waren er geen uren voor me, en dus hield het helemaal op. Dat is het nadeel van een kleine school. Ik heb er wel een jaar met heel veel plezier gewerkt, en volgens mij ook bij de meeste leerlingen een goede indruk achtergelaten – en heel wat aardrijkskundige kennis. De meivakantie kwam wel als geroepen – even bijkomen.

Die meivakantie viel nog bijna in het water door Astrid’s ongeluk. Ineens ging ’s ochtends de telefoon – terwijl maar weinig mensen ons vaste nummer hebben. De directeur van Astrid’s school: ze was aangereden en naar het ziekenhuis gebracht. Ze was er goed vanaf gekomen (ondanks de vlucht van 4 meter), maar je schrikt je lam. Uiteindelijk mocht ze dezelfde dag nog naar huis. De dagen erna waren moeizaam, ze was stram en zat onder de schrammen en was enorm geschrokken. Ons geplande tripje naar Berlijn ging nog door, hoewel we het wat rustiger aan moesten doen omdat ze snel moe was. Het gebroken sleutelbeen viel gelukkig mee, anders was het allemaal nog lastiger (en pijnlijker) geweest. De man die haar aanreed was zelf ook geschrokken, het was zijn eerste ongeluk. Hij had geen voorrang gegeven, dus kon hij alle schade vergoeden. Dat loopt nog aardig hard op – ambulance en ziekenhuis uiteraard, maar ook kleren (die worden allemaal kapot geknipt om overal bij te kunnen), schade aan de fiets, littekens, belkosten… Allemaal vergoed. Astrid kijkt nu nog beter uit met oversteken, ook al heeft ze voorrang.

Zo kabbelde alles rustig richting de zomervakantie, tot die fatale dag in juni waarop het kabinet viel door een combinatie van D66 op ramkoers en de rest die Verdonk niet wilden laten vallen. Dacht je alles gehad te hebben…

Morgen de tweede helft van 2006.

Over Michel

Michel Klijmij is gemeenteraadslid voor GroenLinks Gouda, (co-)woordvoerder milieu, veiligheid, bouwen & wonen, ruimtelijke ordening, voorzitter A-onderwerp Armoedebeleid. Michel Klijmij woont al zijn hele leven in Gouda en houdt van hobby's. Dat zijn klooien met computers, radiomaken en politiek. Op dit weblog publiceert hij alles wat hij vindt dat de wereld moet horen.
Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Persoonlijk met de tags . Bookmark de permalink.