Lichte verkiezingsverhoging

Van verkiezingskoorts is geen sprake. Maar een lichte verhoging valt toch wel te bespeuren. De folders gingen hard, vanochtend bij het station. In tegenstelling tot vorige keren weinig reacties van mensen die zeiden al te weten wat ze zouden stemmen morgen. Bij thuiskomst waren m’n vingers zo koud en verstijfd dat het enige moeite kostte de sleuten rond te draaien.

Zaterdag was de enige verkiezingsmarkt. Een treurige aanblik. Iemand bedenkt dat alle kraampjes achter de Agnietenkapel komen te staan (dan zie je ze namelijk niet als je vanaf de Markt komt, en zit je niet in de loop op de Nieuwe Markt), en laat ze dan ook nog in een handig doodlopend U-tje zetten.

Het was vrij rustig.

Onze Goudse kandidaat Paul Minkjan scoorde nog een skoep, maar daarmee hebben we het ook wel gehad qua publiciteit. Tussen het folderen door verdwijnen partijverschillen en gaan de politici gezellig buurten bij elkaar, omdat er weinig anders te doen is.

Toch hou ik wel van dit kraamwerk. Het werkt ook een beetje als een magneet op geïnteresseerde en soms boze burgers. Ik neem altijd de gelegenheid uitgebreid te praten met die mensen, ook al staan ze aan het andere eind van het politieke spectrum. Niet om iemand te overtuigen, maar om te horen wat er leeft. Zo vang je toch weer een hoop informatie op, over de overlast op de Wilhelminastraat rondom de coffeeshops bijvoorbeeld. Het is een “hotspot”, dus de politie controleert er extra vaak, maar blijkbaar helpt dat nog niet genoeg voor de omwonenden. Omdat de overlast vooral wordt veroorzaakt buiten de coffeeshops is die lastig aan te pakken. Het is wel een aandachtspunt, want het zou jammer zijn als er coffeeshops moeten verdwijnen door dit soort ellende. Daarvoor zijn coffeeshops te belangrijk in het algehele drugsbeleid.

Een ander gesprek was met een man die “vroeger extreem-rechts was”, en zich vooral zorgen maakte om buitenlanders en islam. Een doorsnee teleurgestelde kiezer was hij niet, want hij gaat stemmen morgen. Blanco, om te laten zien dat hij wel voor de democratie is, maar geen enkele partij hem vertegenwoordigt. Vooral de angst die achter het gedachtengoed zit valt op. “Wat als straks de helft van Nederland islamitisch is?”. Aan de ene kant zeggen trots te zijn om de “Nederlandse cultuur” (wat die ook is), aan de andere kant niet het vertrouwen hebben diezelfde geweldige cultuur zo goed is dat die een paar duizend immigranten wel zal overleven. Je komt niet nader tot elkaar, maar het is wel goed om een keer met zo iemand op een normale manier in debat te gaan. Gelukkig kan dat nog.

De volgende verkiezingen zijn pas over 2 jaar. In juni. Ik kan haast niet wachten.